అష్టాదశోఽధ్యాయః
సర్వస్యైవ గీతాశాస్త్రస్య అర్థః అస్మిన్ అధ్యాయే ఉపసంహృత్య సర్వశ్చ వేదార్థో వక్తవ్యః ఇత్యేవమర్థః అయమ్ అధ్యాయః ఆరభ్యతే । సర్వేషు హి అతీతేషు అధ్యాయేషు ఉక్తః అర్థః అస్మిన్ అధ్యాయే అవగమ్యతే । అర్జునస్తు సంన్యాసత్యాగశబ్దార్థయోరేవ విశేషబుభుత్సుః ఉవాచ —
అర్జున ఉవాచ —
సంన్యాసస్య మహాబాహో తత్త్వమిచ్ఛామి వేదితుమ్ ।
త్యాగస్య చ హృషీకేశ పృథక్కేశినిషూదన ॥ ౧ ॥
సంన్యాసస్య సంన్యాసశబ్దార్థస్య ఇత్యేతత్ , హే మహాబాహో, తత్త్వం తస్య భావః తత్త్వమ్ , యాథాత్మ్యమిత్యేతత్ , ఇచ్ఛామి వేదితుం జ్ఞాతుమ్ , త్యాగస్య చ త్యాగశబ్దార్థస్యేత్యేతత్ , హృషీకేశ, పృథక్ ఇతరేతరవిభాగతః కేశినిషూదన కేశినామా హయచ్ఛద్మా కశ్చిత్ అసురః తం నిషూదితవాన్ భగవాన్ వాసుదేవః, తేన తన్నామ్నా సమ్బోధ్యతే అర్జునేన ॥ ౧ ॥
సంన్యాసత్యాగశబ్దౌ తత్ర తత్ర నిర్దిష్టౌ, న నిర్లుఠితార్థౌ పూర్వేషు అధ్యాయేషు । అతః అర్జునాయ పృష్టవతే తన్నిర్ణయాయ భగవాన్ ఉవాచ —
శ్రీభగవానువాచ —
కామ్యానాం కర్మణాం న్యాసం సంన్యాసం కవయో విదుః ।
సర్వకర్మఫలత్యాగం ప్రాహుస్త్యాగం విచక్షణాః ॥ ౨ ॥
కామ్యానామ్ అశ్వమేధాదీనాం కర్మణాం న్యాసం సంన్యాసశబ్దార్థమ్ , అనుష్ఠేయత్వేన ప్రాప్తస్య అనుష్ఠానమ్ , కవయః పణ్డితాః కేచిత్ విదుః విజానన్తి । నిత్యనైమిత్తికానామ్ అనుష్ఠీయమానానాం సర్వకర్మణామ్ ఆత్మసమ్బన్ధితయా ప్రాప్తస్య ఫలస్య పరిత్యాగః సర్వకర్మఫలత్యాగః తం ప్రాహుః కథయన్తి త్యాగం త్యాగశబ్దార్థం విచక్షణాః పణ్డితాః । యది కామ్యకర్మపరిత్యాగః ఫలపరిత్యాగో వా అర్థః వక్తవ్యః, సర్వథా పరిత్యాగమాత్రం సంన్యాసత్యాగశబ్దయోః ఎకః అర్థః స్యాత్ , న ఘటపటశబ్దావివ జాత్యన్తరభూతార్థౌ ॥
త్యాజ్యం దోషవదిత్యేకే కర్మ ప్రాహుర్మనీషిణః ।
యజ్ఞదానతపఃకర్మ న త్యాజ్యమితి చాపరే ॥ ౩ ॥
త్యాజ్యం త్యక్తవ్యం దోషవత్ దోషః అస్య అస్తీతి దోషవత్ । కిం తత్ ? కర్మ బన్ధహేతుత్వాత్ సర్వమేవ । అథవా, దోషః యథా రాగాదిః త్యజ్యతే, తథా త్యాజ్యమ్ ఇతి ఎకే కర్మ ప్రాహుః మనీషిణః పణ్డితాః సాఙ్ఖ్యాదిదృష్టిమ్ ఆశ్రితాః, అధికృతానాం కర్మిణామపి ఇతి । తత్రైవ యజ్ఞదానతపఃకర్మ న త్యాజ్యమ్ ఇతి చ అపరే ॥
తత్ర ఎతేషు వికల్పభేదేషు —
నిశ్చయం శృణు మే తత్ర
త్యాగే భరతసత్తమ ।
త్యాగో హి పురుషవ్యాఘ్ర
త్రివిధః సమ్ప్రకీర్తితః ॥ ౪ ॥
నిశ్చయం శృణు అవధారయ మే మమ వచనాత్ ; తత్ర త్యాగే త్యాగసంన్యాసవికల్పే యథాదర్శితే భరతసత్తమ భరతానాం సాధుతమ । త్యాగో హి, త్యాగసంన్యాసశబ్దవాచ్యో హి యః అర్థః సః ఎక ఎవేతి అభిప్రేత్య ఆహ — త్యాగో హి ఇతి । పురుషవ్యాఘ్ర, త్రివిధః త్రిప్రకారః తామసాదిప్రకారైః సమ్ప్రకీర్తితః శాస్త్రేషు సమ్యక్ కథితః యస్మాత్ తామసాదిభేదేన త్యాగసంన్యాసశబ్దవాచ్యః అర్థః అధికృతస్య కర్మిణః అనాత్మజ్ఞస్య త్రివిధః సమ్భవతి, న పరమార్థదర్శినః, ఇత్యయమర్థః దుర్జ్ఞానః, తస్మాత్ అత్ర తత్త్వం న అన్యః వక్తుం సమర్థః । తస్మాత్ నిశ్చయం పరమార్థశాస్త్రార్థవిషయమ్ అధ్యవసాయమ్ ఐశ్వరం మే మత్తః శృణు ॥ ౪ ॥
కః పునః అసౌ నిశ్చయః ఇతి, ఆహ —
యజ్ఞదానతపఃకర్మ న త్యాజ్యం కార్యమేవ తత్ ।
యజ్ఞో దానం తపశ్చైవ పావనాని మనీషిణామ్ ॥ ౫ ॥
యజ్ఞః దానం తపః ఇత్యేతత్ త్రివిధం కర్మ న త్యాజ్యం న త్యక్తవ్యమ్ , కార్యం కరణీయమ్ ఎవ తత్ । కస్మాత్ ? యజ్ఞః దానం తపశ్చైవ పావనాని విశుద్ధికరాణి మనీషిణాం ఫలానభిసన్ధీనామ్ ఇత్యేతత్ ॥ ౫ ॥
ఎతాన్యపి తు కర్మాణి
సఙ్గం త్యక్త్వా ఫలాని చ ।
కర్తవ్యానీతి మే పార్థ
నిశ్చితం మతముత్తమమ్ ॥ ౬ ॥
ఎతాన్యపి తు కర్మాణి యజ్ఞదానతపాంసి పావనాని ఉక్తాని సఙ్గమ్ ఆసక్తిం తేషు త్యక్త్వా ఫలాని చ తేషాం పరిత్యజ్య కర్తవ్యాని ఇతి అనుష్ఠేయాని ఇతి మే మమ నిశ్చితం మతమ్ ఉత్తమమ్ ॥
‘నిశ్చయం శృణు మే తత్ర’ (భ. గీ. ౧౮ । ౪) ఇతి ప్రతిజ్ఞాయ,
పావనత్వం చ హేతుమ్ ఉక్త్వా, ‘
ఎతాన్యపి కర్మాణి కర్తవ్యాని’
ఇత్యేతత్ ‘
నిశ్చితం మతముత్తమమ్’
ఇతి ప్రతిజ్ఞాతార్థోపసంహార ఎవ,
న అపూర్వార్థం వచనమ్ , ‘
ఎతాన్యపి’
ఇతి ప్రకృతసంనికృష్టార్థత్వోపపత్తేః ।
సాసఙ్గస్య ఫలార్థినః బన్ధహేతవః ఎతాన్యపి కర్మాణి ముముక్షోః కర్తవ్యాని ఇతి అపిశబ్దస్య అర్థః ।
న తు అన్యాని కర్మాణి అపేక్ష్య ‘
ఎతాన్యపి’
ఇతి ఉచ్యతే ॥
తస్మాత్ అజ్ఞస్య అధికృతస్య ముముక్షోః —
నియతస్య తు సంన్యాసః కర్మణో నోపపద్యతే ।
మోహాత్తస్య పరిత్యాగస్తామసః పరికీర్తితః ॥ ౭ ॥
నియతస్య తు నిత్యస్య సంన్యాసః పరిత్యాగః కర్మణః న ఉపపద్యతే, అజ్ఞస్య పావనత్వస్య ఇష్టత్వాత్ । మోహాత్ అజ్ఞానాత్ తస్య నియతస్య పరిత్యాగః — నియతం చ అవశ్యం కర్తవ్యమ్ , త్యజ్యతే చ, ఇతి విప్రతిషిద్ధమ్ ; అతః మోహనిమిత్తః పరిత్యాగః తామసః పరికీర్తితః మోహశ్చ తమః ఇతి ॥ ౭ ॥
కించ
దుఃఖమిత్యేవ యత్కర్మ కాయక్లేశభయాత్త్యజేత్ ।
స కృత్వా రాజసం త్యాగం నైవ త్యాగఫలం లభేత్ ॥ ౮ ॥
దుఃఖమ్ ఇతి ఎవ యత్ కర్మ కాయక్లేశభయాత్ శరీరదుఃఖభయాత్ త్యజేత్ , సః కృత్వా రాజసం రజోనిర్వర్త్యం త్యాగం నైవ త్యాగఫలం జ్ఞానపూర్వకస్య సర్వకర్మత్యాగస్య ఫలం మోక్షాఖ్యం న లభేత్ నైవ లభేత ॥ ౮ ॥
కః పునః సాత్త్వికః త్యాగః ఇతి, ఆహ —
కార్యమిత్యేవ యత్కర్మ
నియతం క్రియతేఽర్జున ।
సఙ్గం త్యక్త్వా ఫలం చైవ
స త్యాగః సాత్త్వికో మతః ॥ ౯ ॥
కార్యం కర్తవ్యమ్ ఇత్యేవ యత్ కర్మ నియతం నిత్యం క్రియతే నిర్వర్త్యతే హే అర్జున, సఙ్గం త్యక్త్వా ఫలం చ ఎవ । ఎతత్ నిత్యానాం కర్మణాం ఫలవత్త్వే భగవద్వచనం ప్రమాణమ్ అవోచామ । అథవా, యద్యపి ఫలం న శ్రూయతే నిత్యస్య కర్మణః, తథాపి నిత్యం కర్మ కృతమ్ ఆత్మసంస్కారం ప్రత్యవాయపరిహారం వా ఫలం కరోతి ఆత్మనః ఇతి కల్పయత్యేవ అజ్ఞః । తత్ర తామపి కల్పనాం నివారయతి ‘ఫలం త్యక్త్వా’ ఇత్యనేన । అతః సాధు ఉక్తమ్ ‘సఙ్గం త్యక్త్వా ఫలం చ’ ఇతి । సః త్యాగః నిత్యకర్మసు సఙ్గఫలపరిత్యాగః సాత్త్వికః సత్త్వనిర్వృత్తః మతః అభిప్రేతః ॥
నను కర్మపరిత్యాగః త్రివిధః సంన్యాసః ఇతి చ ప్రకృతః । తత్ర తామసో రాజసశ్చ ఉక్తః త్యాగః । కథమ్ ఇహ సఙ్గఫలత్యాగః తృతీయత్వేన ఉచ్యతే ? యథా త్రయో బ్రాహ్మణాః ఆగతాః, తత్ర షడఙ్గవిదౌ ద్వౌ, క్షత్రియః తృతీయః ఇతి తద్వత్ । నైష దోషః త్యాగసామాన్యేన స్తుత్యర్థత్వాత్ । అస్తి హి కర్మసంన్యాసస్య ఫలాభిసన్ధిత్యాగస్య చ త్యాగత్వసామాన్యమ్ । తత్ర రాజసతామసత్వేన కర్మత్యాగనిన్దయా కర్మఫలాభిసన్ధిత్యాగః సాత్త్వికత్వేన స్తూయతే ‘స త్యాగః సాత్త్వికో మతః’ ఇతి ॥ ౯ ॥
యస్తు అధికృతః సఙ్గం త్యక్త్వా ఫలాభిసన్ధిం చ నిత్యం కర్మ కరోతి, తస్య ఫలరాగాదినా అకలుషీక్రియమాణమ్ అన్తఃకరణం నిత్యైశ్చ కర్మభిః సంస్క్రియమాణం విశుధ్యతి । తత్ విశుద్ధం ప్రసన్నమ్ ఆత్మాలోచనక్షమం భవతి । తస్యైవ నిత్యకర్మానుష్ఠానేన విశుద్ధాన్తఃకరణస్య ఆత్మజ్ఞానాభిముఖస్య క్రమేణ యథా తన్నిష్ఠా స్యాత్ , తత్ వక్తవ్యమితి ఆహ —
న ద్వేష్ట్యకుశలం కర్మ
కుశలే నానుషజ్జతే ।
త్యాగీ సత్త్వసమావిష్టో
మేధావీ చ్ఛిన్నసంశయః ॥ ౧౦ ॥
న ద్వేష్టి అకుశలమ్ అశోభనం కామ్యం కర్మ, శరీరారమ్భద్వారేణ సంసారకారణమ్ , ‘కిమనేన ? ’ ఇత్యేవమ్ । కుశలే శోభనే నిత్యే కర్మణి సత్త్వశుద్ధిజ్ఞానోత్పత్తితన్నిష్ఠాహేతుత్వేన ‘మోక్షకారణమ్ ఇదమ్’ ఇత్యేవం న అనుషజ్జతే అనుషఙ్గం ప్రీతిం న కరోతి ఇత్యేతత్ । కః పునః అసౌ ? త్యాగీ పూర్వోక్తేన సఙ్గఫలత్యాగేన తద్వాన్ త్యాగీ, యః కర్మణి సఙ్గం త్యక్త్వా తత్ఫలం చ నిత్యకర్మానుష్ఠాయీ సః త్యాగీ । కదా పునః అసౌ అకుశలం కర్మ న ద్వేష్టి, కుశలే చ న అనుషజ్జతే ఇతి, ఉచ్యతే — సత్త్వసమావిష్టః యదా సత్త్వేన ఆత్మానాత్మవివేకవిజ్ఞానహేతునా సమావిష్టః సంవ్యాప్తః, సంయుక్త ఇత్యేతత్ । అత ఎవ చ మేధావీ మేధయా ఆత్మజ్ఞానలక్షణయా ప్రజ్ఞయా సంయుక్తః తద్వాన్ మేధావీ । మేధావిత్వాదేవ చ్ఛిన్నసంశయః ఛిన్నః అవిద్యాకృతః సంశయః యస్య ‘ఆత్మస్వరూపావస్థానమేవ పరం నిఃశ్రేయససాధనమ్ , న అన్యత్ కిఞ్చిత్’ ఇత్యేవం నిశ్చయేన చ్ఛిన్నసంశయః ॥
యః అధికృతః పురుషః పూర్వోక్తేన ప్రకారేణ కర్మయోగానుష్ఠానేన క్రమేణ సంస్కృతాత్మా సన్ జన్మాదివిక్రియారహితత్వేన నిష్క్రియమ్ ఆత్మానమ్ ఆత్మత్వేన సమ్బుద్ధః, సః సర్వకర్మాణి మనసా సంన్యస్య నైవ కుర్వన్ న కారయన్ ఆసీనః నైష్కర్మ్యలక్షణాం జ్ఞాననిష్ఠామ్ అశ్నుతే ఇత్యేతత్ । పూర్వోక్తస్య కర్మయోగస్య ప్రయోజనమ్ అనేనైవ శ్లోకేన ఉక్తమ్ ॥ ౧౦ ॥
యః పునః అధికృతః సన్ దేహాత్మాభిమానిత్వేన దేహభృత్ అజ్ఞః అబాధితాత్మకర్తృత్వవిజ్ఞానతయా ‘అహం కర్తా’ ఇతి నిశ్చితబుద్ధిః తస్య అశేషకర్మపరిత్యాగస్య అశక్యత్వాత్ కర్మఫలత్యాగేన చోదితకర్మానుష్ఠానే ఎవ అధికారః, న తత్త్యాగే ఇతి ఎతమ్ అర్థం దర్శయితుమ్ ఆహ —
న హి దేహభృతా శక్యం త్యక్తుం కర్మాణ్యశేషతః ।
యస్తు కర్మఫలత్యాగీ స త్యాగీత్యభిధీయతే ॥ ౧౧ ॥
న హి యస్మాత్ దేహభృతా,
దేహం బిభర్తీతి దేహభృత్ ,
దేహాత్మాభిమానవాన్ దేహభృత్ ఉచ్యతే,
న వివేకీ ;
స హి ‘వేదావినాశినమ్’ (భ. గీ. ౨ । ౨౧) ఇత్యాదినా కర్తృత్వాధికారాత్ నివర్తితః ।
అతః తేన దేహభృతా అజ్ఞేన న శక్యం త్యక్తుం సంన్యసితుం కర్మాణి అశేషతః నిఃశేషేణ ।
తస్మాత్ యస్తు అజ్ఞః అధికృతః నిత్యాని కర్మాణి కుర్వన్ కర్మఫలత్యాగీ కర్మఫలాభిసన్ధిమాత్రసంన్యాసీ సః త్యాగీ ఇతి అభిధీయతే కర్మీ అపి సన్ ఇతి స్తుత్యభిప్రాయేణ ।
తస్మాత్ పరమార్థదర్శినైవ అదేహభృతా దేహాత్మభావరహితేన అశేషకర్మసంన్యాసః శక్యతే కర్తుమ్ ॥ ౧౧ ॥
కిం పునః తత్ ప్రయోజనమ్ , యత్ సర్వకర్మసంన్యాసాత్ స్యాదితి, ఉచ్యతే —
అనిష్టమిష్టం మిశ్రం చ
త్రివిధం కర్మణః ఫలమ్ ।
భవత్యత్యాగినాం ప్రేత్య
న తు సంన్యాసినాం క్వచిత్ ॥ ౧౨ ॥
అనిష్టం నరకతిర్యగాదిలక్షణమ్ , ఇష్టం దేవాదిలక్షణమ్ , మిశ్రమ్ ఇష్టానిష్టసంయుక్తం మనుష్యలక్షణం చ, తత్ర త్రివిధం త్రిప్రకారం కర్మణః ధర్మాధర్మలక్షణస్య ఫలం బాహ్యానేకకారకవ్యాపారనిష్పన్నం సత్ అవిద్యాకృతమ్ ఇన్ద్రజాలమాయోపమం మహామోహకరం ప్రత్యగాత్మోపసర్పి ఇవ — ఫల్గుతయా లయమ్ అదర్శనం గచ్ఛతీతి ఫలనిర్వచనమ్ — తత్ ఎతత్ ఎవంలక్షణం ఫలం భవతి అత్యాగినామ్ అజ్ఞానాం కర్మిణాం అపరమార్థసంన్యాసినాం ప్రేత్య శరీరపాతాత్ ఊర్ధ్వమ్ । న తు సంన్యాసినాం పరమార్థసంన్యాసినాం పరమహంసపరివ్రాజకానాం కేవలజ్ఞాననిష్ఠానాం క్వచిత్ । న హి కేవలసమ్యగ్దర్శననిష్ఠా అవిద్యాదిసంసారబీజం న ఉన్మూలయతి కదాచిత్ ఇత్యర్థః ॥ ౧౨ ॥
అతః పరమార్థదర్శినః ఎవ అశేషకర్మసంన్యాసిత్వం సమ్భవతి, అవిద్యాధ్యారోపితత్వాత్ ఆత్మని క్రియాకారకఫలానామ్ ; న తు అజ్ఞస్య అధిష్ఠానాదీని క్రియాకర్తృకారకాణి ఆత్మత్వేనైవ పశ్యతః అశేషకర్మసంన్యాసః సమ్భవతి తదేతత్ ఉత్తరైః శ్లోకైః దర్శయతి —
పఞ్చైతాని మహాబాహో
కారణాని నిబోధ మే ।
సాఙ్ఖ్యే కృతాన్తే ప్రోక్తాని
సిద్ధయే సర్వకర్మణామ్ ॥ ౧౩ ॥
పఞ్చ ఎతాని వక్ష్యమాణాని హే మహాబాహో,
కారణాని నిర్వర్తకాని ।
నిబోధ మే మమ ఇతి ఉత్తరత్ర చేతఃసమాధానార్థమ్ ,
వస్తువైషమ్యప్రదర్శనార్థం చ ।
తాని చ కారణాని జ్ఞాతవ్యతయా స్తౌతి —
సాఙ్ఖ్యే జ్ఞాతవ్యాః పదార్థాః సఙ్ఖ్యాయన్తే యస్మిన్ శాస్త్రే తత్ సాఙ్ఖ్యం వేదాన్తః ।
కృతాన్తే ఇతి తస్యైవ విశేషణమ్ ।
కృతమ్ ఇతి కర్మ ఉచ్యతే,
తస్య అన్తః పరిసమాప్తిః యత్ర సః కృతాన్తః,
కర్మాన్తః ఇత్యేతత్ ।
‘యావానర్థ ఉదపానే’ (భ. గీ. ౨ । ౪౬) ‘సర్వం కర్మాఖిలం పార్థ జ్ఞానే పరిసమాప్యతే’ (భ. గీ. ౪ । ౩౩) ఇతి ఆత్మజ్ఞానే సఞ్జాతే సర్వకర్మణాం నివృత్తిం దర్శయతి ।
అతః తస్మిన్ ఆత్మజ్ఞానార్థే సాఙ్ఖ్యే కృతాన్తే వేదాన్తే ప్రోక్తాని కథితాని సిద్ధయే నిష్పత్త్యర్థం సర్వకర్మణామ్ ॥ ౧౩ ॥
కాని తానీతి, ఉచ్యతే —
అధిష్ఠానం తథా కర్తా కరణం చ పృథగ్విధమ్ ।
వివిధాశ్చ పృథక్చేష్టా దైవం చైవాత్ర పఞ్చమమ్ ॥ ౧౪ ॥
అధిష్ఠానమ్ ఇచ్ఛాద్వేషసుఖదుఃఖజ్ఞానాదీనామ్ అభివ్యక్తేరాశ్రయః అధిష్ఠానం శరీరమ్ , తథా కర్తా ఉపాధిలక్షణః భోక్తా, కరణం చ శ్రోత్రాది శబ్దాద్యుపలబ్ధయే పృథగ్విధం నానాప్రకారం తత్ ద్వాదశసఙ్ఖ్యం వివిధాశ్చ పృథక్చేష్టాః వాయవీయాః ప్రాణాపానాద్యాః దైవం చైవ దైవమేవ చ అత్ర ఎతేషు చతుర్షు పఞ్చమం పఞ్చానాం పూరణమ్ ఆదిత్యాది చక్షురాద్యనుగ్రాహకమ్ ॥ ౧౪ ॥
శరీరవాఙ్మనోభిర్యత్కర్మ ప్రారభతే నరః ।
న్యాయ్యం వా విపరీతం వా పఞ్చైతే తస్య హేతవః ॥ ౧౫ ॥
శరీరవాఙ్మనోభిః యత్ కర్మ త్రిభిః ఎతైః ప్రారభతే నిర్వర్తయతి నరః, న్యాయ్యం వా ధర్మ్యం శాస్త్రీయమ్ , విపరీతం వా అశాస్త్రీయమ్ అధర్మ్యం యచ్చాపి నిమిషితచేష్టితాది జీవనహేతుః తదపి పూర్వకృతధర్మాధర్మయోరేవ కార్యమితి న్యాయ్యవిపరీతయోరేవ గ్రహణేన గృహీతమ్ , పఞ్చ ఎతే యథోక్తాః తస్య సర్వస్యైవ కర్మణో హేతవః కారణాని ॥
నను ఎతాని అధిష్ఠానాదీని సర్వకర్మణాం నిర్వర్తకాని । కథమ్ ఉచ్యతే ‘శరీరవాఙ్మనోభిః యత్ కర్మ ప్రారభతే’ ఇతి ? నైష దోషః ; విధిప్రతిషేధలక్షణం సర్వం కర్మ శరీరాదిత్రయప్రధానమ్ ; తదఙ్గతయా దర్శనశ్రవణాది చ జీవనలక్షణం త్రిధైవ రాశీకృతమ్ ఉచ్యతే శరీరాదిభిః ఆరభ్యతే ఇతి । ఫలకాలేఽపి తత్ప్రధానైః సాధనైః భుజ్యతే ఇతి పఞ్చానామేవ హేతుత్వం న విరుధ్యతే ఇతి ॥ ౧౫ ॥
తత్రైవం సతి కర్తారమాత్మానం కేవలం తు యః ।
పశ్యత్యకృతబుద్ధిత్వాన్న స పశ్యతి దుర్మతిః ॥ ౧౬ ॥
తత్ర ఇతి ప్రకృతేన సమ్బధ్యతే । ఎవం సతి ఎవం యథోక్తైః పఞ్చభిః హేతుభిః నిర్వర్త్యే సతి కర్మణి । తత్రైవం సతి ఇతి దుర్మతిత్వస్య హేతుత్వేన సమ్బధ్యతే । తత్ర ఎతేషు ఆత్మానన్యత్వేన అవిద్యయా పరికల్పితైః క్రియమాణస్య కర్మణః ‘అహమేవ కర్తా’ ఇతి కర్తారమ్ ఆత్మానం కేవలం శుద్ధం తు యః పశ్యతి అవిద్వాన్ ; కస్మాత్ ? వేదాన్తాచార్యోపదేశన్యాయైః అకృతబుద్ధిత్వాత్ అసంస్కృతబుద్ధిత్వాత్ ; యోఽపి దేహాదివ్యతిరిక్తాత్మవాదీ ఆత్మానమేవ కేవలం కర్తారం పశ్యతి, అసావపి అకృతబుద్ధిః ; అతః అకృతబుద్ధిత్వాత్ న సః పశ్యతి ఆత్మనః తత్త్వం కర్మణో వా ఇత్యర్థః । అతః దుర్మతిః, కుత్సితా విపరీతా దుష్టా అజస్రం జననమరణప్రతిపత్తిహేతుభూతా మతిః అస్య ఇతి దుర్మతిః । సః పశ్యన్నపి న పశ్యతి, యథా తైమిరికః అనేకం చన్ద్రమ్ , యథా వా అభ్రేషు ధావత్సు చన్ద్రం ధావన్తమ్ , యథా వా వాహనే ఉపవిష్టః అన్యేషు ధావత్సు ఆత్మానం ధావన్తమ్ ॥ ౧౬ ॥
కః పునః సుమతిః యః సమ్యక్ పశ్యతీతి, ఉచ్యతే —
యస్య నాహఙ్కృతో భావో బుద్ధిర్యస్య న లిప్యతే ।
హత్వాపి స ఇమాంల్లోకాన్న హన్తి న నిబధ్యతే ॥ ౧౭ ॥
యస్య శాస్త్రాచార్యోపదేశన్యాయసంస్కృతాత్మనః న భవతి అహఙ్కృతః ‘
అహం కర్తా’
ఇత్యేవంలక్షణః భావః భావనా ప్రత్యయః —
ఎతే ఎవ పఞ్చ అధిష్ఠానాదయః అవిద్యయా ఆత్మని కల్పితాః సర్వకర్మణాం కర్తారః,
న అహమ్ ,
అహం తు తద్వ్యాపారాణాం సాక్షిభూతః ‘అప్రాణో హ్యమనాః శుభ్రో హ్యక్షరాత్పరతః పరః’ (ము. ఉ. ౨ । ౧ । ౨) కేవలః అవిక్రియః ఇత్యేవం పశ్యతీతి ఎతత్ —
బుద్ధిః అన్తఃకరణం యస్య ఆత్మనః ఉపాధిభూతా న లిప్యతే న అనుశయినీ భవతి — ‘
ఇదమహమకార్షమ్ ,
తేన అహం నరకం గమిష్యామి’
ఇత్యేవం యస్య బుద్ధిః న లిప్యతే —
సః సుమతిః,
సః పశ్యతి ।
హత్వా అపి సః ఇమాన్ లోకాన్ ,
సర్వాన్ ఇమాన్ ప్రాణినః ఇత్యర్థః,
న హన్తి హననక్రియాం న కరోతి,
న నిబధ్యతే నాపి తత్కార్యేణ అధర్మఫలేన సమ్బధ్యతే ॥
నను హత్వాపి న హన్తి ఇతి విప్రతిషిద్ధమ్ ఉచ్యతే యద్యపి స్తుతిః । నైష దోషః, లౌకికపారమార్థికదృష్ట్యపేక్షయా తదుపపత్తేః । దేహాద్యాత్మబుద్ధ్యా ‘హన్తా అహమ్’ ఇతి లౌకికీం దృష్టిమ్ ఆశ్రిత్య ‘హత్వాపి’ ఇతి ఆహ । యథాదర్శితాం పారమార్థికీం దృష్టిమ్ ఆశ్రిత్య ‘న హన్తి న నిబధ్యతే’ ఇతి । ఎతత్ ఉభయమ్ ఉపపద్యతే ఎవ ॥
నను అధిష్ఠానాదిభిః సమ్భూయ కరోత్యేవ ఆత్మా,
‘కర్తారమాత్మానం కేవలం తు’ (భ. గీ. ౧౮ । ౧౬) ఇతి కేవలశబ్దప్రయోగాత్ ।
నైష దోషః,
ఆత్మనః అవిక్రియస్వభావత్వే అధిష్ఠానాదిభిః,
సంహతత్వానుపపత్తేః ।
విక్రియావతో హి అన్యైః సంహననం సమ్భవతి,
సంహత్య వా కర్తృత్వం స్యాత్ ।
న తు అవిక్రియస్య ఆత్మనః కేనచిత్ సంహననమ్ అస్తి ఇతి న సమ్భూయ కర్తృత్వమ్ ఉపపద్యతే ।
అతః కేవలత్వమ్ ఆత్మనః స్వాభావికమితి కేవలశబ్దః అనువాదమాత్రమ్ ।
అవిక్రియత్వం చ ఆత్మనః శ్రుతిస్మృతిన్యాయప్రసిద్ధమ్ ।
‘అవికార్యోఽయముచ్యతే’ (భ. గీ. ౨ । ౨౫) ‘గుణైరేవ కర్మాణి క్రియన్తే’ (భ. గీ. ౩ । ౨౭) ‘శరీరస్థోఽపి న కరోతి’ (భ. గీ. ౧౩ । ౩౧) ఇత్యాది అసకృత్ ఉపపాదితం గీతాస్వేవ తావత్ ।
శ్రుతిషు చ ‘ధ్యాయతీవ లేలాయతీవ’ (బృ. ఉ. ౪ । ౩ । ౭) ఇత్యేవమాద్యాసు ।
న్యాయతశ్చ —
నిరవయవమ్ అపరతన్త్రమ్ అవిక్రియమ్ ఆత్మతత్త్వమ్ ఇతి రాజమార్గః ।
విక్రియావత్త్వాభ్యుపగమేఽపి ఆత్మనః స్వకీయైవ విక్రియా స్వస్య భవితుమ్ అర్హతి,
న అధిష్ఠానాదీనాం కర్మాణి ఆత్మకర్తృకాణి స్యుః ।
న హి పరస్య కర్మ పరేణ అకృతమ్ ఆగన్తుమ్ అర్హతి ।
యత్తు అవిద్యయా గమితమ్ ,
న తత్ తస్య ।
యథా రజతత్వం న శుక్తికాయాః ;
యథా వా తలమలినత్వం బాలైః గమితమ్ అవిద్యయా,
న ఆకాశస్య,
తథా అధిష్ఠానాదివిక్రియాపి తేషామేవ,
న ఆత్మనః ।
తస్మాత్ యుక్తమ్ ఉక్తమ్ ‘
అహఙ్కృతత్వబుద్ధిలేపాభావాత్ విద్వాన్ న హన్తి న నిబధ్యతే’
ఇతి ।
‘నాయం హన్తి న హన్యతే’ (భ. గీ. ౨ । ౧౯) ఇతి ప్రతిజ్ఞాయ ‘న జాయతే’ (భ. గీ. ౨ । ౨౦) ఇత్యాదిహేతువచనేన అవిక్రియత్వమ్ ఆత్మనః ఉక్త్వా,
‘వేదావినాశినమ్’ (భ. గీ. ౨ । ౨౧) ఇతి విదుషః కర్మాధికారనివృత్తిం శాస్త్రాదౌ సఙ్క్షేపతః ఉక్త్వా,
మధ్యే ప్రసారితాం తత్ర తత్ర ప్రసఙ్గం కృత్వా ఇహ ఉపసంహరతి శాస్త్రార్థపిణ్డీకరణాయ ‘
విద్వాన్ న హన్తి న నిబధ్యతే’
ఇతి ।
ఎవం చ సతి దేహభృత్త్వాభిమానానుపపత్తౌ అవిద్యాకృతాశేషకర్మసంన్యాసోపపత్తేః సంన్యాసినామ్ అనిష్టాది త్రివిధం కర్మణః ఫలం న భవతి ఇతి ఉపపన్నమ్ ;
తద్విపర్యయాచ్చ ఇతరేషాం భవతి ఇత్యేతచ్చ అపరిహార్యమ్ ఇతి ఎషః గీతాశాస్త్రార్థః ఉపసంహృతః ।
స ఎషః సర్వవేదార్థసారః నిపుణమతిభిః పణ్డితైః విచార్య ప్రతిపత్తవ్యః ఇతి తత్ర తత్ర ప్రకరణవిభాగేన దర్శితః అస్మాభిః శాస్త్రన్యాయానుసారేణ ॥ ౧౭ ॥
అథ ఇదానీం కర్మణాం ప్రవర్తకమ్ ఉచ్యతే —
జ్ఞానం జ్ఞేయం పరిజ్ఞాతా త్రివిధా కర్మచోదనా ।
కరణం కర్మ కర్తేతి త్రివిధః కర్మసఙ్గ్రహః ॥ ౧౮ ॥
జ్ఞానం జ్ఞాయతే అనేన ఇతి సర్వవిషయమ్ అవిశేషేణ ఉచ్యతే । తథా జ్ఞేయం జ్ఞాతవ్యమ్ , తదపి సామాన్యేనైవ సర్వమ్ ఉచ్యతే । తథా పరిజ్ఞాతా ఉపాధిలక్షణః అవిద్యాకల్పితః భోక్తా । ఇతి ఎతత్ త్రయమ్ అవిశేషేణ సర్వకర్మణాం ప్రవర్తికా త్రివిధా త్రిప్రకారా కర్మచోదనా । జ్ఞానాదీనాం హి త్రయాణాం సంనిపాతే హానోపాదానాదిప్రయోజనః సర్వకర్మారమ్భః స్యాత్ । తతః పఞ్చభిః అధిష్ఠానాదిభిః ఆరబ్ధం వాఙ్మనఃకాయాశ్రయభేదేన త్రిధా రాశీభూతం త్రిషు కరణాదిషు సఙ్గృహ్యతే ఇత్యేతత్ ఉచ్యతే — కరణం క్రియతే అనేన ఇతి బాహ్యం శ్రోత్రాది, అన్తఃస్థం బుద్ధ్యాది, కర్మ ఈప్సితతమం కర్తుః క్రియయా వ్యాప్యమానమ్ , కర్తా కరణానాం వ్యాపారయితా ఉపాధిలక్షణః, ఇతి త్రివిధః త్రిప్రకారః కర్మసఙ్గ్రహః, సఙ్గృహ్యతే అస్మిన్నితి సఙ్గ్రహః, కర్మణః సఙ్గ్రహః కర్మసఙ్గ్రహః, కర్మ ఎషు హి త్రిషు సమవైతి, తేన అయం త్రివిధః కర్మసఙ్గ్రహః ॥ ౧౮ ॥
అథ ఇదానీం క్రియాకారకఫలానాం సర్వేషాం గుణాత్మకత్వాత్ సత్త్వరజస్తమోగుణభేదతః త్రివిధః భేదః వక్తవ్య ఇతి ఆరభ్యతే —
జ్ఞానం కర్మ చ కర్తా చ
త్రిధైవ గుణభేదతః ।
ప్రోచ్యతే గుణసఙ్ఖ్యానే
యథావచ్ఛృణు తాన్యపి ॥ ౧౯ ॥
జ్ఞానం కర్మ చ, కర్మ క్రియా, న కారకం పారిభాషికమ్ ఈప్సితతమం కర్మ, కర్తా చ నిర్వర్తకః క్రియాణాం త్రిధా ఎవ, అవధారణం గుణవ్యతిరిక్తజాత్యన్తరాభావప్రదర్శనార్థం గుణభేదతః సత్త్వాదిభేదేన ఇత్యర్థః । ప్రోచ్యతే కథ్యతే గుణసఙ్ఖ్యానే కాపిలే శాస్త్రే తదపి గుణసఙ్ఖ్యానశాస్త్రం గుణభోక్తృవిషయే ప్రమాణమేవ । పరమార్థబ్రహ్మైకత్వవిషయే యద్యపి విరుధ్యతే, తథాపి తే హి కాపిలాః గుణగౌణవ్యాపారనిరూపణే అభియుక్తాః ఇతి తచ్ఛాస్త్రమపి వక్ష్యమాణార్థస్తుత్యర్థత్వేన ఉపాదీయతే ఇతి న విరోధః । యథావత్ యథాన్యాయం యథాశాస్త్రం శృణు తాన్యపి జ్ఞానాదీని తద్భేదజాతాని గుణభేదకృతాని శృణు, వక్ష్యమాణే అర్థే మనఃసమాధిం కురు ఇత్యర్థః ॥ ౧౯ ॥
జ్ఞానస్య తు తావత్ త్రివిధత్వమ్ ఉచ్యతే —
సర్వభూతేషు యేనైకం
భావమవ్యయమీక్షతే ।
అవిభక్తం విభక్తేషు
తజ్జ్ఞానం విద్ధి సాత్త్వికమ్ ॥ ౨౦ ॥
సర్వభూతేషు అవ్యక్తాదిస్థావరాన్తేషు భూతేషు యేన జ్ఞానేన ఎకం భావం వస్తు — భావశబ్దః వస్తువాచీ, ఎకమ్ ఆత్మవస్తు ఇత్యర్థః ; అవ్యయం న వ్యేతి స్వాత్మనా స్వధర్మేణ వా, కూటస్థమ్ ఇత్యర్థః ; ఈక్షతే పశ్యతి యేన జ్ఞానేన, తం చ భావమ్ అవిభక్తం ప్రతిదేహం విభక్తేషు దేహభేదేషు న విభక్తం తత్ ఆత్మవస్తు, వ్యోమవత్ నిరన్తరమిత్యర్థః ; తత్ జ్ఞానం సాక్షాత్ సమ్యగ్దర్శనమ్ అద్వైతాత్మవిషయం సాత్త్వికం విద్ధి ఇతి ॥ ౨౦ ॥
యాని ద్వైతదర్శనాని తాని అసమ్యగ్భూతాని రాజసాని తామసాని చ ఇతి న సాక్షాత్ సంసారోచ్ఛిత్తయే భవన్తి —
పృథక్త్వేన తు యజ్జ్ఞానం
నానాభావాన్పృథగ్విధాన్ ।
వేత్తి సర్వేషు భూతేషు
తజ్జ్ఞానం విద్ధి రాజసమ్ ॥ ౨౧ ॥
పృథక్త్వేన తు భేదేన ప్రతిశరీరమ్ అన్యత్వేన యత్ జ్ఞానం నానాభావాన్ భిన్నాన్ ఆత్మనః పృథగ్విధాన్ పృథక్ప్రకారాన్ భిన్నలక్షణాన్ ఇత్యర్థః, వేత్తి విజానాతి యత్ జ్ఞానం సర్వేషు భూతేషు, జ్ఞానస్య కర్తృత్వాసమ్భవాత్ యేన జ్ఞానేన వేత్తి ఇత్యర్థః, తత్ జ్ఞానం విద్ధి రాజసం రజోగుణనిర్వృత్తమ్ ॥ ౨౧ ॥
యత్తు కృత్స్నవదేకస్మిన్కార్యే సక్తమహైతుకమ్ ।
అతత్త్వార్థవదల్పం చ తత్తామసముదాహృతమ్ ॥ ౨౨ ॥
యత్ జ్ఞానం కృత్స్నవత్ సమస్తవత్ సర్వవిషయమివ ఎకస్మిన్ కార్యే దేహే బహిర్వా ప్రతిమాదౌ సక్తమ్ ‘ఎతావానేవ ఆత్మా ఈశ్వరో వా, న అతః పరమ్ అస్తి’ ఇతి, యథా నగ్నక్షపణకాదీనాం శరీరాన్తర్వర్తీ దేహపరిమాణో జీవః, ఈశ్వరో వా పాషాణదార్వాదిమాత్రమ్ , ఇత్యేవమ్ ఎకస్మిన్ కార్యే సక్తమ్ అహైతుకం హేతువర్జితం నిర్యుక్తికమ్ , అతత్త్వార్థవత్ అయథాభూతార్థవత్ , యథాభూతః అర్థః తత్త్వార్థః, సః అస్య జ్ఞేయభూతః అస్తీతి తత్త్వార్థవత్ , న తత్త్వార్థవత్ అతత్త్వార్థవత్ ; అహైతుకత్వాదేవ అల్పం చ, అల్పవిషయత్వాత్ అల్పఫలత్వాద్వా । తత్ తామసమ్ ఉదాహృతమ్ । తామసానాం హి ప్రాణినామ్ అవివేకినామ్ ఈదృశం జ్ఞానం దృశ్యతే ॥ ౨౨ ॥
అథ ఇదానీం కర్మణః త్రైవిధ్యమ్ ఉచ్యతే —
నియతం సఙ్గరహితమరాగద్వేషతఃకృతమ్ ।
అఫలప్రేప్సునా కర్మ యత్తత్సాత్త్వికముచ్యతే ॥ ౨౩ ॥
నియతం నిత్యం సఙ్గరహితమ్ ఆసక్తివర్జితమ్ అరాగద్వేషతఃకృతం రాగప్రయుక్తేన ద్వేషప్రయుక్తేన చ కృతం రాగద్వేషతఃకృతమ్ , తద్విపరీతమ్ అరాగద్వేషతఃకృతమ్ , అఫలప్రేప్సునా ఫలం ప్రేప్సతీతి ఫలప్రేప్సుః ఫలతృష్ణః తద్విపరీతేన అఫలప్రేప్సునా కర్త్రా కృతం కర్మ యత్ , తత్ సాత్త్వికమ్ ఉచ్యతే ॥ ౨౩ ॥
యత్తు కామేప్సునా కర్మ సాహఙ్కారేణ వా పునః ।
క్రియతే బహులాయాసం తద్రాజసముదాహృతమ్ ॥ ౨౪ ॥
యత్తు కామేప్సునా కర్మఫలప్రేప్సునా ఇత్యర్థః, కర్మ సాహఙ్కారేణ ఇతి న తత్త్వజ్ఞానాపేక్షయా । కిం తర్హి ? లౌకికశ్రోత్రియనిరహఙ్కారాపేక్షయా । యో హి పరమార్థనిరహఙ్కారః ఆత్మవిత్ , న తస్య కామేప్సుత్వబహులాయాసకర్తృత్వప్రాప్తిః అస్తి । సాత్త్వికస్యాపి కర్మణః అనాత్మవిత్ సాహఙ్కారః కర్తా, కిముత రాజసతామసయోః । లోకే అనాత్మవిదపి శ్రోత్రియో నిరహఙ్కారః ఉచ్యతే ‘నిరహఙ్కారః అయం బ్రాహ్మణః’ ఇతి । తస్మాత్ తదపేక్షయైవ ‘సాహఙ్కారేణ వా’ ఇతి ఉక్తమ్ । పునఃశబ్దః పాదపూరణార్థః । క్రియతే బహులాయాసం కర్త్రా మహతా ఆయాసేన నిర్వర్త్యతే, తత్ కర్మ రాజసమ్ ఉదాహృతమ్ ॥ ౨౪ ॥
అనుబన్ధం క్షయం హింసామనపేక్ష్య చ పౌరుషమ్ ।
మోహాదారభ్యతే కర్మ యత్తత్తామసముచ్యతే ॥ ౨౫ ॥
అనుబన్ధం పశ్చాద్భావి యత్ వస్తు సః అనుబన్ధః ఉచ్యతే తం చ అనుబన్ధమ్ , క్షయం యస్మిన్ కర్మణి క్రియమాణే శక్తిక్షయః అర్థక్షయో వా స్యాత్ తం క్షయమ్ , హింసాం ప్రాణిబాధాం చ ; అనపేక్ష్య చ పౌరుషం పురుషకారమ్ ‘శక్నోమి ఇదం కర్మ సమాపయితుమ్’ ఇత్యేవమ్ ఆత్మసామర్థ్యమ్ , ఇత్యేతాని అనుబన్ధాదీని అనపేక్ష్య పౌరుషాన్తాని మోహాత్ అవివేకతః ఆరభ్యతే కర్మ యత్ , తత్ తామసం తమోనిర్వృత్తమ్ ఉచ్యతే ॥ ౨౫ ॥
ఇదానీం కర్తృభేదః ఉచ్యతే —
ముక్తసఙ్గోఽనహంవాదీ
ధృత్యుత్సాహసమన్వితః ।
సిద్ధ్యసిద్ధ్యోర్నిర్వికారః
కర్తా సాత్త్విక ఉచ్యతే ॥ ౨౬ ॥
ముక్తసఙ్గః ముక్తః పరిత్యక్తః సఙ్గః యేన సః ముక్తసఙ్గః, అనహంవాదీ న అహంవదనశీలః, ధృత్యుత్సాహసమన్వితః ధృతిః ధారణమ్ ఉత్సాహః ఉద్యమః తాభ్యాం సమన్వితః సంయుక్తః ధృత్యుత్సాహసమన్వితః, సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః క్రియమాణస్య కర్మణః ఫలసిద్ధౌ అసిద్ధౌ చ సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః నిర్వికారః, కేవలం శాస్త్రప్రమాణేన ప్రయుక్తః న ఫలరాగాదినా యః సః నిర్వికారః ఉచ్యతే । ఎవంభూతః కర్తా యః సః సాత్త్వికః ఉచ్యతే ॥ ౨౬ ॥
రాగీ కర్మఫలప్రేప్సుర్లుబ్ధో హింసాత్మకోఽశుచిః ।
హర్షశోకాన్వితః కర్తా రాజసః పరికీర్తితః ॥ ౨౭ ॥
రాగీ రాగః అస్య అస్తీతి రాగీ, కర్మఫలప్రేప్సుః కర్మఫలార్థీ ఇత్యర్థః, లుబ్ధః పరద్రవ్యేషు సఞ్జాతతృష్ణః, తీర్థాదౌ స్వద్రవ్యాపరిత్యాగీ వా, హింసాత్మకః పరపీడాకరస్వభావః, అశుచిః బాహ్యాభ్యన్తరశౌచవర్జితః, హర్షశోకాన్వితః ఇష్టప్రాప్తౌ హర్షః అనిష్టప్రాప్తౌ ఇష్టవియోగే చ శోకః తాభ్యాం హర్షశోకాభ్యామ్ అన్వితః సంయుక్తః, తస్యైవ చ కర్మణః సమ్పత్తివిపత్తిభ్యాం హర్షశోకౌ స్యాతామ్ , తాభ్యాం సంయుక్తో యః కర్తా సః రాజసః పరికీర్తితః ॥ ౨౭ ॥
అయుక్తః ప్రాకృతః స్తబ్ధః
శఠో నైకృతికోఽలసః ।
విషాదీ దీర్ఘసూత్రీ చ
కర్తా తామస ఉచ్యతే ॥ ౨౮ ॥
అయుక్తః న యుక్తః అసమాహితః, ప్రాకృతః అత్యన్తాసంస్కృతబుద్ధిః బాలసమః, స్తబ్ధః దణ్డవత్ న నమతి కస్మైచిత్ , శఠః మాయావీ శక్తిగూహనకారీ, నైకృతికః పరవిభేదనపరః, అలసః అప్రవృత్తిశీలః కర్తవ్యేష్వపి, విషాదీ విషాదవాన్ సర్వదా అవసన్నస్వభావః, దీర్ఘసూత్రీ చ కర్తవ్యానాం దీర్ఘప్రసారణః, సర్వదా మన్దస్వభావః, యత్ అద్య శ్వో వా కర్తవ్యం తత్ మాసేనాపి న కరోతి, యశ్చ ఎవంభూతః, సః కర్తా తామసః ఉచ్యతే ॥ ౨౮ ॥
బుద్ధేర్భేదం ధృతేశ్చైవ గుణతస్త్రివిధం శృణు ।
ప్రోచ్యమానమశేషేణ పృథక్త్వేన ధనఞ్జయ ॥ ౨౯ ॥
బుద్ధేః భేదం ధృతేశ్చైవ భేదం గుణతః సత్త్వాదిగుణతః త్రివిధం శృణు ఇతి సూత్రోపన్యాసః । ప్రోచ్యమానం కథ్యమానమ్ అశేషేణ నిరవశేషతః యథావత్ పృథక్త్వేన వివేకతః ధనఞ్జయ, దిగ్విజయే మానుషం దైవం చ ప్రభూతం ధనం జితవాన్ , తేన అసౌ ధనఞ్జయః అర్జునః ॥ ౨౯ ॥
ప్రవృత్తిం చ నివృత్తిం చ
కార్యాకార్యే భయాభయే ।
బన్ధం మోక్షం చ యా వేత్తి
బుద్ధిః సా పార్థ సాత్త్వికీ ॥ ౩౦ ॥
ప్రవృత్తిం చ ప్రవృత్తిః ప్రవర్తనం బన్ధహేతుః కర్మమార్గః శాస్త్రవిహితవిషయః, నివృత్తిం చ నిర్వృత్తిః మోక్షహేతుః సంన్యాసమార్గః — బన్ధమోక్షసమానవాక్యత్వాత్ ప్రవృత్తినివృత్తీ కర్మసంన్యాసమార్గౌ ఇతి అవగమ్యతే — కార్యాకార్యే విహితప్రతిషిద్ధే లౌకికే వైదికే వా శాస్త్రబుద్ధేః కర్తవ్యాకర్తవ్యే కరణాకరణే ఇత్యేతత్ ; కస్య ? దేశకాలాద్యపేక్షయా దృష్టాదృష్టార్థానాం కర్మణామ్ । భయాభయే బిభేతి అస్మాదితి భయం చోరవ్యాఘ్రాది, న భయం అభయమ్ , భయం చ అభయం చ భయాభయే, దృష్టాదృష్టవిషయయోః భయాభయయోః కారణే ఇత్యర్థః । బన్ధం సహేతుకం మోక్షం చ సహేతుకం యా వేత్తి విజానాతి బుద్ధిః, సా పార్థ సాత్త్వికీ । తత్ర జ్ఞానం బుద్ధేః వృత్తిః ; బుద్ధిస్తు వృత్తిమతీ । ధృతిరపి వృత్తివిశేషః ఎవ బుద్ధేః ॥ ౩౦ ॥
యయా ధర్మమధర్మం చ
కార్యం చాకార్యమేవ చ ।
అయథావత్ప్రజానాతి
బుద్ధిః సా పార్థ రాజసీ ॥ ౩౧ ॥
యయా ధర్మం శాస్త్రచోదితమ్ అధర్మం చ తత్ప్రతిషిద్ధం కార్యం చ అకార్యమేవ చ పూర్వోక్తే ఎవ కార్యాకార్యే అయథావత్ న యథావత్ సర్వతః నిర్ణయేన న ప్రజానాతి, బుద్ధిః సా పార్థ, రాజసీ ॥ ౩౧ ॥
అధర్మం ధర్మమితి యా
మన్యతే తమసావృతా ।
సర్వార్థాన్విపరీతాంశ్చ
బుద్ధిః సా పార్థ తామసీ ॥ ౩౨ ॥
అధర్మం ప్రతిషిద్ధం ధర్మం విహితమ్ ఇతి యా మన్యతే జానాతి తమసా ఆవృతా సతీ, సర్వార్థాన్ సర్వానేవ జ్ఞేయపదార్థాన్ విపరీతాంశ్చ విపరీతానేవ విజానాతి, బుద్ధిః సా పార్థ, తామసీ ॥ ౩౨ ॥
ధృత్యా యయా ధారయతే
మనఃప్రాణేన్ద్రియక్రియాః ।
యోగేనావ్యభిచారిణ్యా
ధృతిః సా పార్థ సాత్త్వికీ ॥ ౩౩ ॥
ధృత్యా యయా — అవ్యభిచారిణ్యా ఇతి వ్యవహితేన సమ్బన్ధః, ధారయతే ; కిమ్ ? మనఃప్రాణేన్ద్రియక్రియాః మనశ్చ ప్రాణాశ్చ ఇన్ద్రియాణి చ మనఃప్రాణేన్ద్రియాణి, తేషాం క్రియాః చేష్టాః, తాః ఉచ్ఛాస్త్రమార్గప్రవృత్తేః ధారయతే ధారయతి — ధృత్యా హి ధార్యమాణాః ఉచ్ఛాస్త్రమార్గవిషయాః న భవన్తి — యోగేన సమాధినా, అవ్యభిచారిణ్యా, నిత్యసమాధ్యనుగతయా ఇత్యర్థః । ఎతత్ ఉక్తం భవతి — అవ్యభిచారిణ్యా ధృత్యా మనఃప్రాణేన్ద్రియక్రియాః ధార్యమాణాః యోగేన ధారయతీతి । యా ఎవంలక్షణా ధృతిః, సా పార్థ, సాత్త్వికీ ॥ ౩౩ ॥
యయా తు ధర్మకామార్థాన్ధృత్యా ధారయతేఽర్జున ।
ప్రసఙ్గేన ఫలాకాఙ్క్షీ ధృతిః సా పార్థ రాజసీ ॥ ౩౪ ॥
యయా తు ధర్మకామార్థాన్ ధర్మశ్చ కామశ్చ అర్థశ్చ ధర్మకామార్థాః తాన్ ధర్మకామార్థాన్ ధృత్యా యయా ధారయతే మనసి నిత్యమేవ కర్తవ్యరూపాన్ అవధారయతి హే అర్జున, ప్రసఙ్గేన యస్య యస్య ధర్మాదేః ధారణప్రసఙ్గః తేన తేన ప్రసఙ్గేన ఫలాకాఙ్క్షీ చ భవతి యః పురుషః, తస్య ధృతిః యా, సా పార్థ, రాజసీ ॥ ౩౪ ॥
యయా స్వప్నం భయం శోకం
విషాదం మదమేవ చ ।
న విముఞ్చతి దుర్మేధా
ధృతిః సా తామసీ మతా ॥ ౩౫ ॥
యయా స్వప్నం నిద్రాం భయం త్రాసం శోకం విషాదం విషణ్ణతాం మదం విషయసేవామ్ ఆత్మనః బహుమన్యమానః మత్త ఇవ మదమ్ ఎవ చ మనసి నిత్యమేవ కర్తవ్యరూపతయా కుర్వన్ న విముఞ్చతి ధారయత్యేవ దుర్మేధాః కుత్సితమేధాః పురుషః యః, తస్య ధృతిః యా, సా తామసీ మతా ॥ ౩౫ ॥
గుణభేదేన క్రియాణాం కారకాణాం చ త్రివిధో భేదః ఉక్తః । అథ ఇదానీం ఫలస్య సుఖస్య త్రివిధో భేదః ఉచ్యతే —
సుఖం త్విదానీం త్రివిధం
శృణు మే భరతర్షభ ।
అభ్యాసాద్రమతే యత్ర
దుఃఖాన్తం చ నిగచ్ఛతి ॥ ౩౬ ॥
సుఖం తు ఇదానీం త్రివిధం శృణు, సమాధానం కురు ఇత్యేతత్ , మే మమ భరతర్షభ । అభ్యాసాత్ పరిచయాత్ ఆవృత్తేః రమతే రతిం ప్రతిపద్యతే యత్ర యస్మిన్ సుఖానుభవే దుఃఖాన్తం చ దుఃఖావసానం దుఃఖోపశమం చ నిగచ్ఛతి నిశ్చయేన ప్రాప్నోతి ॥ ౩౬ ॥
యత్తదగ్రే విషమివ పరిణామేఽమృతోపమమ్ ।
తత్సుఖం సాత్త్వికం ప్రోక్తమాత్మబుద్ధిప్రసాదజమ్ ॥ ౩౭ ॥
యత్ తత్ సుఖమ్ అగ్రే పూర్వం ప్రథమసంనిపాతే జ్ఞానవైరాగ్యధ్యానసమాధ్యారమ్భే అత్యన్తాయాసపూర్వకత్వాత్ విషమివ దుఃఖాత్మకం భవతి, పరిణామే జ్ఞానవైరాగ్యాదిపరిపాకజం సుఖమ్ అమృతోపమమ్ , తత్ సుఖం సాత్త్వికం ప్రోక్తం విద్వద్భిః, ఆత్మనః బుద్ధిః ఆత్మబుద్ధిః, ఆత్మబుద్ధేః ప్రసాదః నైర్మల్యం సలిలస్య ఇవ స్వచ్ఛతా, తతః జాతం ఆత్మబుద్ధిప్రసాదజమ్ । ఆత్మవిషయా వా ఆత్మావలమ్బనా వా బుద్ధిః ఆత్మబుద్ధిః, తత్ప్రసాదప్రకర్షాద్వా జాతమిత్యేతత్ । తస్మాత్ సాత్త్వికం తత్ ॥ ౩౭ ॥
విషయేన్ద్రియసంయోగాద్యత్తదగ్రేఽమృతోపమమ్ ।
పరిణామే విషమివ తత్సుఖం రాజసం స్మృతమ్ ॥ ౩౮ ॥
విషయేన్ద్రియసంయోగాత్ జాయతే యత్ సుఖమ్ తత్ సుఖమ్ అగ్రే ప్రథమక్షణే అమృతోపమమ్ అమృతసమమ్ , పరిణామే విషమివ, బలవీర్యరూపప్రజ్ఞామేధాధనోత్సాహహానిహేతుత్వాత్ అధర్మతజ్జనితనరకాదిహేతుత్వాచ్చ పరిణామే తదుపభోగపరిణామాన్తే విషమివ, తత్ సుఖం రాజసం స్మృతమ్ ॥ ౩౮ ॥
యదగ్రే చానుబన్ధే చ సుఖం మోహనమాత్మనః ।
నిద్రాలస్యప్రమాదోత్థం తత్తామసముదాహృతమ్ ॥ ౩౯ ॥
యత్ అగ్రే చ అనుబన్ధే చ అవసానోత్తరకాలే చ సుఖం మోహనం మోహకరమ్ ఆత్మనః నిద్రాలస్యప్రమాదోత్థం నిద్రా చ ఆలస్యం చ ప్రమాదశ్చ తేభ్యః సముత్తిష్ఠతీతి నిద్రాలస్యప్రమాదోత్థమ్ , తత్ తామసమ్ ఉదాహృతమ్ ॥ ౩౯ ॥
అథ ఇదానీం ప్రకరణోపసంహారార్థః శ్లోకః ఆరభ్యతే —
న తదస్తి పృథివ్యాం వా దివి దేవేషు వా పునః ।
సత్త్వం ప్రకృతిజైర్ముక్తం యదేభిః స్యాత్త్రిభిర్గుణైః ॥ ౪౦ ॥
న తత్ అస్తి తత్ నాస్తి పృథివ్యాం వా మనుష్యాదిషు సత్త్వం ప్రాణిజాతమ్ అన్యద్వా అప్రాణి, దివి దేవేషు వా పునః సత్త్వమ్ , ప్రకృతిజైః ప్రకృతితః జాతైః ఎభిః త్రిభిః గుణైః సత్త్వాదిభిః ముక్తం పరిత్యక్తం యత్ స్యాత్ , న తత్ అస్తి ఇతి పూర్వేణ సమ్బన్ధః ॥ ౪౦ ॥
బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం శూద్రాణాం చ పరన్తప ।
కర్మాణి ప్రవిభక్తాని స్వభావప్రభవైర్గుణైః ॥ ౪౧ ॥
బ్రాహ్మణాశ్చ క్షత్రియాశ్చ విశశ్చ బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశః, తేషాం బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం శూద్రాణాం చ — శూద్రాణామ్ అసమాసకరణమ్ ఎకజాతిత్వే సతి వేదానధికారాత్ — హే పరన్తప, కర్మాణి ప్రవిభక్తాని ఇతరేతరవిభాగేన వ్యవస్థాపితాని । కేన ? స్వభావప్రభవైః గుణైః, స్వభావః ఈశ్వరస్య ప్రకృతిః త్రిగుణాత్మికా మాయా సా ప్రభవః యేషాం గుణానాం తే స్వభావప్రభవాః, తైః, శమాదీని కర్మాణి ప్రవిభక్తాని బ్రాహ్మణాదీనామ్ । అథవా బ్రాహ్మణస్వభావస్య సత్త్వగుణః ప్రభవః కారణమ్ , తథా క్షత్రియస్వభావస్య సత్త్వోపసర్జనం రజః ప్రభవః, వైశ్యస్వభావస్య తమఉపసర్జనం రజః ప్రభవః, శూద్రస్వభావస్య రజఉపసర్జనం తమః ప్రభవః, ప్రశాన్త్యైశ్వర్యేహామూఢతాస్వభావదర్శనాత్ చతుర్ణామ్ । అథవా, జన్మాన్తరకృతసంస్కారః ప్రాణినాం వర్తమానజన్మని స్వకార్యాభిముఖత్వేన అభివ్యక్తః స్వభావః, సః ప్రభవో యేషాం గుణానాం తే స్వభావప్రభవాః గుణాః ; గుణప్రాదుర్భావస్య నిష్కారణత్వానుపపత్తేః । ‘స్వభావః కారణమ్’ ఇతి చ కారణవిశేషోపాదానమ్ । ఎవం స్వభావప్రభవైః ప్రకృతిభవైః సత్త్వరజస్తమోభిః గుణైః స్వకార్యానురూపేణ శమాదీని కర్మాణి ప్రవిభక్తాని ॥
నను శాస్త్రప్రవిభక్తాని శాస్త్రేణ విహితాని బ్రాహ్మణాదీనాం శమాదీని కర్మాణి ; కథమ్ ఉచ్యతే సత్త్వాదిగుణప్రవిభక్తాని ఇతి ? నైష దోషః ; శాస్త్రేణాపి బ్రాహ్మణాదీనాం సత్త్వాదిగుణవిశేషాపేక్షయైవ శమాదీని కర్మాణి ప్రవిభక్తాని, న గుణానపేక్షయా, ఇతి శాస్త్రప్రవిభక్తాన్యపి కర్మాణి గుణప్రవిభక్తాని ఇతి ఉచ్యతే ॥ ౪౧ ॥
కాని పునః తాని కర్మాణి ఇతి, ఉచ్యతే —
శమో దమస్తపః శౌచం
క్షాన్తిరార్జవమేవ చ ।
జ్ఞానం విజ్ఞానమాస్తిక్యం
బ్రహ్మకర్మ స్వభావజమ్ ॥ ౪౨ ॥
శమః దమశ్చ యథావ్యాఖ్యాతార్థౌ, తపః యథోక్తం శారీరాది, శౌచం వ్యాఖ్యాతమ్ , క్షాన్తిః క్షమా, ఆర్జవమ్ ఋజుతా ఎవ చ జ్ఞానం విజ్ఞానమ్ , ఆస్తిక్యమ్ ఆస్తికభావః శ్రద్దధానతా ఆగమార్థేషు, బ్రహ్మకర్మ బ్రాహ్మణజాతేః కర్మ స్వభావజమ్ — యత్ ఉక్తం స్వభావప్రభవైర్గుణైః ప్రవిభక్తాని ఇతి తదేవోక్తం స్వభావజమ్ ఇతి ॥ ౪౨ ॥
శౌర్యం తేజో ధృతిర్దాక్ష్యం యుద్ధే చాప్యపలాయనమ్ ।
దానమీశ్వరభావశ్చ క్షాత్రం కర్మ స్వభావజమ్ ॥ ౪౩ ॥
శౌర్యం శూరస్య భావః, తేజః ప్రాగల్భ్యమ్ , ధృతిః ధారణమ్ , సర్వావస్థాసు అనవసాదః భవతి యయా ధృత్యా ఉత్తమ్భితస్య, దాక్ష్యం దక్షస్య భావః, సహసా ప్రత్యుత్పన్నేషు కార్యేషు అవ్యామోహేన ప్రవృత్తిః, యుద్ధే చాపి అపలాయనమ్ అపరాఙ్ముఖీభావః శత్రుభ్యః, దానం దేయద్రవ్యేషు ముక్తహస్తతా, ఈశ్వరభావశ్చ ఈశ్వరస్య భావః, ప్రభుశక్తిప్రకటీకరణమ్ ఈశితవ్యాన్ ప్రతి, క్షాత్రం కర్మ క్షత్రియజాతేః విహితం కర్మ క్షాత్రం కర్మ స్వభావజమ్ ॥ ౪౩ ॥
కృషిగౌరక్ష్యవాణిజ్యం వైశ్యకర్మ స్వభావజమ్ ।
పరిచర్యాత్మకం కర్మ శూద్రస్యాపి స్వభావజమ్ ॥ ౪౪ ॥
కృషిగౌరక్ష్యవాణిజ్యం కృషిశ్చ గౌరక్ష్యం చ వాణిజ్యం చ కృషిగౌరక్ష్యవాణిజ్యమ్ , కృషిః భూమేః విలేఖనమ్ , గౌరక్ష్యం గాః రక్షతీతి గోరక్షః తస్య భావః గౌరక్ష్యమ్ , పాశుపాల్యమ్ ఇత్యర్థః, వాణిజ్యం వణిక్కర్మ క్రయవిక్రయాదిలక్షణం వైశ్యకర్మ వైశ్యజాతేః కర్మ వైశ్యకర్మ స్వభావజమ్ । పరిచర్యాత్మకం శుశ్రూషాస్వభావం కర్మ శూద్రస్యాపి స్వభావజమ్ ॥ ౪౪ ॥
ఎతేషాం జాతివిహితానాం కర్మణాం సమ్యగనుష్ఠితానాం స్వర్గప్రాప్తిః ఫలం స్వభావతః, ‘వర్ణా ఆశ్రమాశ్చ స్వకర్మనిష్ఠాః ప్రేత్య కర్మఫలమనుభూయ తతః శేషేణ విశిష్టదేశజాతికులధర్మాయుఃశ్రుతవృత్తవిత్తసుఖమేధసో జన్మ ప్రతిపద్యన్తే’ (గౌ. ధ. ౨ । ౨ । ౨౯), (మై. గౌ. ధ. ౧౧ । ౩౧) ఇత్యాదిస్మృతిభ్యః ; పురాణే చ వర్ణినామ్ ఆశ్రమిణాం చ లోకఫలభేదవిశేషస్మరణాత్ । కారణాన్తరాత్తు ఇదం వక్ష్యమాణం ఫలమ్ —
స్వే స్వే కర్మణ్యభిరతః
సంసిద్ధిం లభతే నరః ।
స్వకర్మనిరతః సిద్ధిం
యథా విన్దతి తచ్ఛృణు ॥ ౪౫ ॥
స్వే స్వే యథోక్తలక్షణభేదే కర్మణి అభిరతః తత్పరః సంసిద్ధిం స్వకర్మానుష్ఠానాత్ అశుద్ధిక్షయే సతి కాయేన్ద్రియాణాం జ్ఞాననిష్ఠాయోగ్యతాలక్షణాం సంసిద్ధిం లభతే ప్రాప్నోతి నరః అధికృతః పురుషః ; కిం స్వకర్మానుష్ఠానత ఎవ సాక్షాత్ సంసిద్ధిః ? న ; కథం తర్హి ? స్వకర్మనిరతః సిద్ధిం యథా యేన ప్రకారేణ విన్దతి, తత్ శృణు ॥ ౪౫ ॥
యతః ప్రవృత్తిర్భూతానాం
యేన సర్వమిదం తతమ్ ।
స్వకర్మణా తమభ్యర్చ్య
సిద్ధిం విన్దతి మానవః ॥ ౪౬ ॥
యతః యస్మాత్ ప్రవృత్తిః ఉత్పత్తిః చేష్టా వా యస్మాత్ అన్తర్యామిణః ఈశ్వరాత్ భూతానాం ప్రాణినాం స్యాత్ , యేన ఈశ్వరేణ సర్వమ్ ఇదం తతం జగత్ వ్యాప్తం స్వకర్మణా పూర్వోక్తేన ప్రతివర్ణం తమ్ ఈశ్వరమ్ అభ్యర్చ్య పూజయిత్వా ఆరాధ్య కేవలం జ్ఞాననిష్ఠాయోగ్యతాలక్షణాం సిద్ధిం విన్దతి మానవః మనుష్యః ॥ ౪౬ ॥
యతః ఎవమ్ , అతః —
శ్రేయాన్స్వధర్మో విగుణః
పరధర్మాత్స్వనుష్ఠితాత్ ।
స్వభావనియతం కర్మ
కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ ॥ ౪౭ ॥
శ్రేయాన్ ప్రశస్యతరః స్వో ధర్మః స్వధర్మః, విగుణోఽపి ఇతి అపిశబ్దో ద్రష్టవ్యః, పరధర్మాత్ । స్వభావనియతం స్వభావేన నియతమ్ , యదుక్తం స్వభావజమితి, తదేవోక్తం స్వభావనియతమ్ ఇతి ; యథా విషజాతస్య కృమేః విషం న దోషకరమ్ , తథా స్వభావనియతం కర్మ కుర్వన్ న ఆప్నోతి కిల్బిషం పాపమ్ ॥ ౪౭ ॥
సహజం కర్మ కౌన్తేయ
సదోషమపి న త్యజేత్ ।
సర్వారమ్భా హి దోషేణ
ధూమేనాగ్నిరివావృతాః ॥ ౪౮ ॥
సహజం సహ జన్మనైవ ఉత్పన్నమ్ । కిం తత్ ? కర్మ కౌన్తేయ సదోషమపి త్రిగుణాత్మకత్వాత్ న త్యజేత్ । సర్వారమ్భాః ఆరభ్యన్త ఇతి ఆరమ్భాః, సర్వకర్మాణి ఇత్యేతత్ ; ప్రకరణాత్ యే కేచిత్ ఆరమ్భాః స్వధర్మాః పరధర్మాశ్చ, తే సర్వే హి యస్మాత్ — త్రిగుణాత్మకత్వమ్ అత్ర హేతుః — త్రిగుణాత్మకత్వాత్ దోషేణ ధూమేన సహజేన అగ్నిరివ, ఆవృతాః । సహజస్య కర్మణః స్వధర్మాఖ్యస్య పరిత్యాగేన పరధర్మానుష్ఠానేఽపి దోషాత్ నైవ ముచ్యతే ; భయావహశ్చ పరధర్మః । న చ శక్యతే అశేషతః త్యక్తుమ్ అజ్ఞేన కర్మ యతః, తస్మాత్ న త్యజేత్ ఇత్యర్థః ॥
కిమ్ అశేషతః త్యక్తుమ్ అశక్యం కర్మ ఇతి న త్యజేత్ ?
కిం వా సహజస్య కర్మణః త్యాగే దోషో భవతీతి ?
కిం చ అతః ?
యది తావత్ అశేషతః త్యక్తుమ్ అశక్యమ్ ఇతి న త్యాజ్యం సహజం కర్మ,
ఎవం తర్హి అశేషతః త్యాగే గుణ ఎవ స్యాదితి సిద్ధం భవతి ।
సత్యమ్ ఎవమ్ ;
అశేషతః త్యాగ ఎవ న ఉపపద్యతే ఇతి చేత్ ,
కిం నిత్యప్రచలితాత్మకః పురుషః,
యథా సాఙ్ఖ్యానాం గుణాః ?
కిం వా క్రియైవ కారకమ్ ,
యథా బౌద్ధానాం స్కన్ధాః క్షణప్రధ్వంసినః ?
ఉభయథాపి కర్మణః అశేషతః త్యాగః న సమ్భవతి ।
అథ తృతీయోఽపి పక్షః —
యదా కరోతి తదా సక్రియం వస్తు ।
యదా న కరోతి,
తదా నిష్క్రియం తదేవ ।
తత్ర ఎవం సతి శక్యం కర్మ అశేషతః త్యక్తుమ్ ।
అయం తు అస్మిన్ తృతీయే పక్షే విశేషః —
న నిత్యప్రచలితం వస్తు,
నాపి క్రియైవ కారకమ్ ।
కిం తర్హి ?
వ్యవస్థితే ద్రవ్యే అవిద్యమానా క్రియా ఉత్పద్యతే,
విద్యమానా చ వినశ్యతి ।
శుద్ధం తత్ ద్రవ్యం శక్తిమత్ అవతిష్ఠతే ।
ఇతి ఎవమ్ ఆహుః కాణాదాః ।
తదేవ చ కారకమ్ ఇతి ।
అస్మిన్ పక్షే కో దోషః ఇతి ।
అయమేవ తు దోషః —
యతస్తు అభాగవతం మతమ్ ఇదమ్ ।
కథం జ్ఞాయతే ?
యతః ఆహ భగవాన్ ‘నాసతో విద్యతే భావః’ (భ. గీ. ౨ । ౧౬) ఇత్యాది ।
కాణాదానాం హి అసతః భావః,
సతశ్చ అభావః,
ఇతి ఇదం మతమ్ అభాగవతమ్ ।
అభాగవతమపి న్యాయవచ్చేత్ కో దోషః ఇతి చేత్ ,
ఉచ్యతే —
దోషవత్తు ఇదమ్ ,
సర్వప్రమాణవిరోధాత్ ।
కథమ్ ?
యది తావత్ ద్వ్యణుకాది ద్రవ్యం ప్రాక్ ఉత్పత్తేః అత్యన్తమేవ అసత్ ,
ఉత్పన్నం చ స్థితం కఞ్చిత్ కాలం పునః అత్యన్తమేవ అసత్త్వమ్ ఆపద్యతే,
తథా చ సతి అసదేవ సత్ జాయతే,
సదేవ అసత్త్వమ్ ఆపద్యతే,
అభావః భావో భవతి,
భావశ్చ అభావో భవతి ;
తత్ర అభావః జాయమానః ప్రాక్ ఉత్పత్తేః శశవిషాణకల్పః సమవాయ్యసమవాయినిమిత్తాఖ్యం కారణమ్ అపేక్ష్య జాయతే ఇతి ।
న చ ఎవమ్ అభావః ఉత్పద్యతే,
కారణం చ అపేక్షతే ఇతి శక్యం వక్తుమ్ ,
అసతాం శశవిషాణాదీనామ్ అదర్శనాత్ ।
భావాత్మకాశ్చేత్ ఘటాదయః ఉత్పద్యమానాః,
కిఞ్చిత్ అభివ్యక్తిమాత్రే కారణమ్ అపేక్ష్య ఉత్పద్యన్తే ఇతి శక్యం ప్రతిపత్తుమ్ ।
కిఞ్చ,
అసతశ్చ సతశ్చ సద్భావే అసద్భావే న క్వచిత్ ప్రమాణప్రమేయవ్యవహారేషు విశ్వాసః కస్యచిత్ స్యాత్ , ‘
సత్ సదేవ అసత్ అసదేవ’
ఇతి నిశ్చయానుపపత్తేః ॥
కిఞ్చ, ఉత్పద్యతే ఇతి ద్వ్యణుకాదేః ద్రవ్యస్య స్వకారణసత్తాసమ్బన్ధమ్ ఆహుః । ప్రాక్ ఉత్పత్తేశ్చ అసత్ , పశ్చాత్ కారణవ్యాపారమ్ అపేక్ష్య స్వకారణైః పరమాణుభిః సత్తయా చ సమవాయలక్షణేన సమ్బన్ధేన సమ్బధ్యతే । సమ్బద్ధం సత్ కారణసమవేతం సత్ భవతి । తత్ర వక్తవ్యం కథమ్ అసతః స్వం కారణం భవేత్ సమ్బన్ధో వా కేనచిత్ స్యాత్ ? న హి వన్ధ్యాపుత్రస్య స్వం కారణం సమ్బన్ధో వా కేనచిత్ ప్రమాణతః కల్పయితుం శక్యతే ॥
నను నైవం వైశేషికైః అభావస్య సమ్బన్ధః కల్ప్యతే । ద్వ్యణుకాదీనాం హి ద్రవ్యాణాం స్వకారణసమవాయలక్షణః సమ్బన్ధః సతామేవ ఉచ్యతే ఇతి । న ; సమ్బన్ధాత్ ప్రాక్ సత్త్వానభ్యుపగమాత్ । న హి వైశేషికైః కులాలదణ్డచక్రాదివ్యాపారాత్ ప్రాక్ ఘటాదీనామ్ అస్తిత్వమ్ ఇష్యతే । న చ మృద ఎవ ఘటాద్యాకారప్రాప్తిమ్ ఇచ్ఛన్తి । తతశ్చ అసత ఎవ సమ్బన్ధః పారిశేష్యాత్ ఇష్టో భవతి ॥
నను అసతోఽపి సమవాయలక్షణః సమ్బన్ధః న విరుద్ధః । న ; వన్ధ్యాపుత్రాదీనామ్ అదర్శనాత్ । ఘటాదేరేవ ప్రాగభావస్య స్వకారణసమ్బన్ధో భవతి న వన్ధ్యాపుత్రాదేః, అభావస్య తుల్యత్వేఽపి ఇతి విశేషః అభావస్య వక్తవ్యః । ఎకస్య అభావః, ద్వయోః అభావః, సర్వస్య అభావః, ప్రాగభావః, ప్రధ్వంసాభావః, ఇతరేతరాభావః, అత్యన్తాభావః ఇతి లక్షణతో న కేనచిత్ విశేషో దర్శయితుం శక్యః । అసతి చ విశేషే ఘటస్య ప్రాగభావః ఎవ కులాలాదిభిః ఘటభావమ్ ఆపద్యతే సమ్బధ్యతే చ భావేన కపాలాఖ్యేన, సమ్బద్ధశ్చ సర్వవ్యవహారయోగ్యశ్చ భవతి, న తు ఘటస్యైవ ప్రధ్వంసాభావః అభావత్వే సత్యపి, ఇతి ప్రధ్వంసాద్యభావానాం న క్వచిత్ వ్యవహారయోగ్యత్వమ్ , ప్రాగభావస్యైవ ద్వ్యణుకాదిద్రవ్యాఖ్యస్య ఉత్పత్త్యాదివ్యవహారార్హత్వమ్ ఇత్యేతత్ అసమఞ్జసమ్ ; అభావత్వావిశేషాత్ అత్యన్తప్రధ్వంసాభావయోరివ ॥
నను నైవ అస్మాభిః ప్రాగభావస్య భావాపత్తిః ఉచ్యతే । భావస్యైవ తర్హి భావాపత్తిః ; యథా ఘటస్య ఘటాపత్తిః, పటస్య వా పటాపత్తిః । ఎతదపి అభావస్య భావాపత్తివదేవ ప్రమాణవిరుద్ధమ్ । సాఙ్ఖ్యస్యాపి యః పరిణామపక్షః సోఽపి అపూర్వధర్మోత్పత్తివినాశాఙ్గీకరణాత్ వైశేషికపక్షాత్ న విశిష్యతే । అభివ్యక్తితిరోభావాఙ్గీకరణేఽపి అభివ్యక్తితిరోభావయోః విద్యమానత్వావిద్యమానత్వనిరూపణే పూర్వవదేవ ప్రమాణవిరోధః । ఎతేన కారణస్యైవ సంస్థానమ్ ఉత్పత్త్యాది ఇత్యేతదపి ప్రత్యుక్తమ్ ॥
పారిశేష్యాత్ సత్ ఎకమేవ వస్తు అవిద్యయా ఉత్పత్తివినాశాదిధర్మైః అనేకధా నటవత్ వికల్ప్యతే ఇతి ।
ఇదం భాగవతం మతమ్ ఉక్తమ్ ‘నాసతో విద్యతే భావః’ (భ. గీ. ౨ । ౧౬) ఇత్యస్మిన్ శ్లోకే,
సత్ప్రత్యయస్య అవ్యభిచారాత్ ,
వ్యభిచారాచ్చ ఇతరేషామితి ॥
యా కర్మజా సిద్ధిః ఉక్తా జ్ఞాననిష్ఠాయోగ్యతాలక్షణా, తస్యాః ఫలభూతా నైష్కర్మ్యసిద్ధిః జ్ఞాననిష్ఠాలక్షణా చ వక్తవ్యేతి శ్లోకః ఆరభ్యతే —
అసక్తబుద్ధిః సర్వత్ర
జితాత్మా విగతస్పృహః ।
నైష్కర్మ్యసిద్ధిం పరమాం
సంన్యాసేనాధిగచ్ఛతి ॥ ౪౯ ॥
అసక్తబుద్ధిః అసక్తా సఙ్గరహితా బుద్ధిః అన్తఃకరణం యస్య సః అసక్తబుద్ధిః సర్వత్ర పుత్రదారాదిషు ఆసక్తినిమిత్తేషు,
జితాత్మా జితః వశీకృతః ఆత్మా అన్తఃకరణం యస్య సః జితాత్మా,
విగతస్పృహః విగతా స్పృహా తృష్ణా దేహజీవితభోగేషు యస్మాత్ సః విగతస్పృహః,
యః ఎవంభూతః ఆత్మజ్ఞః సః నైష్కర్మ్యసిద్ధిం నిర్గతాని కర్మాణి యస్మాత్ నిష్క్రియబ్రహ్మాత్మసమ్బోధాత్ సః నిష్కర్మా తస్య భావః నైష్కర్మ్యమ్ ,
నైష్కర్మ్యం చ తత్ సిద్ధిశ్చ సా నైష్కర్మ్యసిద్ధిః,
నిష్కర్మత్వస్య వా నిష్క్రియాత్మరూపావస్థానలక్షణస్య సిద్ధిః నిష్పత్తిః,
తాం నైష్కర్మ్యసిద్ధిం పరమాం ప్రకృష్టాం కర్మజసిద్ధివిలక్షణాం సద్యోముక్త్యవస్థానరూపాం సంన్యాసేన సమ్యగ్దర్శనేన తత్పూర్వకేణ వా సర్వకర్మసంన్యాసేన,
అధిగచ్ఛతి ప్రాప్నోతి ।
తథా చ ఉక్తమ్ —
‘సర్వకర్మాణి మనసా సంన్యస్య నైవ కుర్వన్న కారయన్నాస్తే’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ఇతి ॥ ౪౯ ॥
పూర్వోక్తేన స్వకర్మానుష్ఠానేన ఈశ్వరాభ్యర్చనరూపేణ జనితాం ప్రాగుక్తలక్షణాం సిద్ధిం ప్రాప్తస్య ఉత్పన్నాత్మవివేకజ్ఞానస్య కేవలాత్మజ్ఞాననిష్ఠారూపా నైష్కర్మ్యలక్షణా సిద్ధిః యేన క్రమేణ భవతి, తత్ వక్తవ్యమితి ఆహ —
సిద్ధిం ప్రాప్తో యథా బ్రహ్మ తథాప్నోతి నిబోధ మే ।
సమాసేనైవ కౌన్తేయ నిష్ఠా జ్ఞానస్య యా పరా ॥ ౫౦ ॥
సిద్ధిం ప్రాప్తః స్వకర్మణా ఈశ్వరం సమభ్యర్చ్య తత్ప్రసాదజాం కాయేన్ద్రియాణాం జ్ఞాననిష్ఠాయోగ్యతాలక్షణాం సిద్ధిం ప్రాప్తః — సిద్ధిం ప్రాప్తః ఇతి తదనువాదః ఉత్తరార్థః । కిం తత్ ఉత్తరమ్ , యదర్థః అనువాదః ఇతి, ఉచ్యతే — యథా యేన ప్రకారేణ జ్ఞాననిష్ఠారూపేణ బ్రహ్మ పరమాత్మానమ్ ఆప్నోతి, తథా తం ప్రకారం జ్ఞాననిష్ఠాప్రాప్తిక్రమం మే మమ వచనాత్ నిబోధ త్వం నిశ్చయేన అవధారయ ఇత్యేతత్ । కిం విస్తరేణ ? న ఇతి ఆహ — సమాసేనైవ సఙ్క్షేపేణైవ హే కౌన్తేయ, యథా బ్రహ్మ ప్రాప్నోతి తథా నిబోధేతి । అనేన యా ప్రతిజ్ఞాతా బ్రహ్మప్రాప్తిః, తామ్ ఇదన్తయా దర్శయితుమ్ ఆహ — ‘నిష్ఠా జ్ఞానస్య యా పరా’ ఇతి । నిష్ఠా పర్యవసానం పరిసమాప్తిః ఇత్యేతత్ । కస్య ? బ్రహ్మజ్ఞానస్య యా పరా । కీదృశీ సా ? యాదృశమ్ ఆత్మజ్ఞానమ్ । కీదృక్ తత్ ? యాదృశః ఆత్మా । కీదృశః సః ? యాదృశో భగవతా ఉక్తః, ఉపనిషద్వాక్యైశ్చ న్యాయతశ్చ ॥
కథం తర్హి ఆత్మనః జ్ఞానమ్ ? సర్వం హి యద్విషయం యత్ జ్ఞానమ్ , తత్ తదాకారం భవతి । నిరాకారశ్చ ఆత్మా ఇత్యుక్తమ్ । జ్ఞానాత్మనోశ్చ ఉభయోః నిరాకారత్వే కథం తద్భావనానిష్ఠా ఇతి ? న ; అత్యన్తనిర్మలత్వాతిస్వచ్ఛత్వాతిసూక్ష్మత్వోపపత్తేః ఆత్మనః । బుద్ధేశ్చ ఆత్మవత్ నైర్మల్యాద్యుపపత్తేః ఆత్మచైతన్యాకారాభాసత్వోపపత్తిః । బుద్ధ్యాభాసం మనః, తదాభాసాని ఇన్ద్రియాణి, ఇన్ద్రియాభాసశ్చ దేహః । అతః లౌకికైః దేహమాత్రే ఎవ ఆత్మదృష్టిః క్రియతే ॥
దేహచైతన్యవాదినశ్చ లోకాయతికాః ‘
చైతన్యవిశిష్టః కాయః పురుషః’
ఇత్యాహుః ।
తథా అన్యే ఇన్ద్రియచైతన్యవాదినః,
అన్యే మనశ్చైతన్యవాదినః,
అన్యే బుద్ధిచైతన్యవాదినః ।
తతోఽపి ఆన్తరమ్ అవ్యక్తమ్ అవ్యాకృతాఖ్యమ్ అవిద్యావస్థమ్ ఆత్మత్వేన ప్రతిపన్నాః కేచిత్ ।
సర్వత్ర బుద్ధ్యాదిదేహాన్తే ఆత్మచైతన్యాభాసతా ఆత్మభ్రాన్తికారణమ్ ఇత్యతశ్చ ఆత్మవిషయం జ్ఞానం న విధాతవ్యమ్ ।
కిం తర్హి ?
నామరూపాద్యనాత్మాధ్యారోపణనివృత్తిరేవ కార్యా,
నాత్మచైతన్యవిజ్ఞానం కార్యమ్ ,
అవిద్యాధ్యారోపితసర్వపదార్థాకారైః అవిశిష్టతయా దృశ్యమానత్వాత్ ఇతి ।
అత ఎవ హి విజ్ఞానవాదినో బౌద్ధాః విజ్ఞానవ్యతిరేకేణ వస్త్వేవ నాస్తీతి ప్రతిపన్నాః,
ప్రమాణాన్తరనిరపేక్షతాం చ స్వసంవిదితత్వాభ్యుపగమేన ।
తస్మాత్ అవిద్యాధ్యారోపితనిరాకరణమాత్రం బ్రహ్మణి కర్తవ్యమ్ ,
న తు బ్రహ్మవిజ్ఞానే యత్నః,
అత్యన్తప్రసిద్ధత్వాత్ ।
అవిద్యాకల్పితనామరూపవిశేషాకారాపహృతబుద్ధీనామ్ అత్యన్తప్రసిద్ధం సువిజ్ఞేయమ్ ఆసన్నతరమ్ ఆత్మభూతమపి,
అప్రసిద్ధం దుర్విజ్ఞేయమ్ అతిదూరమ్ అన్యదివ చ ప్రతిభాతి అవివేకినామ్ ।
బాహ్యాకారనివృత్తబుద్ధీనాం తు లబ్ధగుర్వాత్మప్రసాదానాం న అతః పరం సుఖం సుప్రసిద్ధం సువిజ్ఞేయం స్వాసన్నతరమ్ అస్తి ।
తథా చోక్తమ్ —
‘ప్రత్యక్షావగమం ధర్మ్యమ్’ (భ. గీ. ౯ । ౨) ఇత్యాది ॥
కేచిత్తు పణ్డితంమన్యాః ‘
నిరాకారత్వాత్ ఆత్మవస్తు న ఉపైతి బుద్ధిః ।
అతః దుఃసాధ్యా సమ్యగ్జ్ఞాననిష్ఠా’
ఇత్యాహుః।
సత్యమ్ ;
ఎవం గురుసమ్ప్రదాయరహితానామ్ అశ్రుతవేదాన్తానామ్ అత్యన్తబహిర్విషయాసక్తబుద్ధీనాం సమ్యక్ప్రమాణేషు అకృతశ్రమాణామ్ ।
తద్విపరీతానాం తు లౌకికగ్రాహ్యగ్రాహకద్వైతవస్తుని సద్బుద్ధిః నితరాం దుఃసమ్పాదా,
ఆత్మచైతన్యవ్యతిరేకేణ వస్త్వన్తరస్య అనుపలబ్ధేః,
యథా చ ‘
ఎతత్ ఎవమేవ,
న అన్యథా’
ఇతి అవోచామ ;
ఉక్తం చ భగవతా ‘యస్యాం జాగ్రతి భూతాని సా నిశా పశ్యతో మునేః’ (భ. గీ. ౨ । ౬౯) ఇతి ।
తస్మాత్ బాహ్యాకారభేదబుద్ధినివృత్తిరేవ ఆత్మస్వరూపావలమ్బనకారణమ్ ।
న హి ఆత్మా నామ కస్యచిత్ కదాచిత్ అప్రసిద్ధః ప్రాప్యః హేయః ఉపాదేయో వా ;
అప్రసిద్ధే హి తస్మిన్ ఆత్మని స్వార్థాః సర్వాః ప్రవృత్తయః వ్యర్థాః ప్రసజ్యేరన్ ।
న చ దేహాద్యచేతనార్థత్వం శక్యం కల్పయితుమ్ ।
న చ సుఖార్థం సుఖమ్ ,
దుఃఖార్థం దుఃఖమ్ ।
ఆత్మావగత్యవసానార్థత్వాచ్చ సర్వవ్యవహారస్య ।
తస్మాత్ యథా స్వదేహస్య పరిచ్ఛేదాయ న ప్రమాణాన్తరాపేక్షా,
తతోఽపి ఆత్మనః అన్తరతమత్వాత్ తదవగతిం ప్రతి న ప్రమాణాన్తరాపేక్షా ;
ఇతి ఆత్మజ్ఞాననిష్ఠా వివేకినాం సుప్రసిద్ధా ఇతి సిద్ధమ్ ॥
యేషామపి నిరాకారం జ్ఞానమ్ అప్రత్యక్షమ్ , తేషామపి జ్ఞానవశేనైవ జ్ఞేయావగతిరితి జ్ఞానమ్ అత్యన్తప్రసిద్ధం సుఖాదివదేవ ఇతి అభ్యుపగన్తవ్యమ్ । జిజ్ఞాసానుపపత్తేశ్చ — అప్రసిద్ధం చేత్ జ్ఞానమ్ , జ్ఞేయవత్ జిజ్ఞాస్యేత । యథా జ్ఞేయం ఘటాదిలక్షణం జ్ఞానేన జ్ఞాతా వ్యాప్తుమ్ ఇచ్ఛతి, తథా జ్ఞానమపి జ్ఞానాన్తరేణ జ్ఞాతవ్యమ్ ఆప్తుమ్ ఇచ్ఛేత్ । న ఎతత్ అస్తి । అతః అత్యన్తప్రసిద్ధం జ్ఞానమ్ , జ్ఞాతాపి అత ఎవ ప్రసిద్ధః ఇతి । తస్మాత్ జ్ఞానే యత్నో న కర్తవ్యః, కిం తు అనాత్మని ఆత్మబుద్ధినివృత్తావేవ । తస్మాత్ జ్ఞాననిష్ఠా సుసమ్పాద్యా ॥ ౫౦ ॥
సా ఇయం జ్ఞానస్య పరా నిష్ఠా ఉచ్యతే, కథం కార్యా ఇతి —
బుద్ధ్యా విశుద్ధయా యుక్తో
ధృత్యాత్మానం నియమ్య చ ।
శబ్దాదీన్విషయాంస్త్యక్త్వా
రాగద్వేషౌ వ్యుదస్య చ ॥ ౫౧ ॥
బుద్ధ్యా అధ్యవసాయలక్షణయా విశుద్ధయా మాయారహితయా యుక్తః సమ్పన్నః, ధృత్యా ధైర్యేణ ఆత్మానం కార్యకరణసఙ్ఘాతం నియమ్య చ నియమనం కృత్వా వశీకృత్య, శబ్దాదీన్ శబ్దః ఆదిః యేషాం తాన్ విషయాన్ త్యక్త్వా, సామర్థ్యాత్ శరీరస్థితిమాత్రహేతుభూతాన్ కేవలాన్ ముక్త్వా తతః అధికాన్ సుఖార్థాన్ త్యక్త్వా ఇత్యర్థః, శరీరస్థిత్యర్థత్వేన ప్రాప్తేషు రాగద్వేషౌ వ్యుదస్య చ పరిత్యజ్య చ ॥ ౫౧ ॥
తతః —
వివిక్తసేవీ లఘ్వాశీ
యతవాక్కాయమానసః ।
ధ్యానయోగపరో నిత్యం
వైరాగ్యం సముపాశ్రితః ॥ ౫౨ ॥
వివిక్తసేవీ అరణ్యనదీపులినగిరిగుహాదీన్ వివిక్తాన్ దేశాన్ సేవితుం శీలమ్ అస్య ఇతి వివిక్తసేవీ, లఘ్వాశీ లఘ్వశనశీలః — వివిక్తసేవాలఘ్వశనయోః నిద్రాదిదోషనివర్తకత్వేన చిత్తప్రసాదహేతుత్వాత్ గ్రహణమ్ ; యతవాక్కాయమానసః వాక్ చ కాయశ్చ మానసం చ యతాని సంయతాని యస్య జ్ఞాననిష్ఠస్య సః జ్ఞాననిష్ఠః యతిః యతవాక్కాయమానసః స్యాత్ । ఎవమ్ ఉపరతసర్వకరణః సన్ ధ్యానయోగపరః ధ్యానమ్ ఆత్మస్వరూపచిన్తనమ్ , యోగః ఆత్మవిషయే ఎకాగ్రీకరణమ్ తౌ పరత్వేన కర్తవ్యౌ యస్య సః ధ్యానయోగపరః నిత్యం నిత్యగ్రహణం మన్త్రజపాద్యన్యకర్తవ్యాభావప్రదర్శనార్థమ్ , వైరాగ్యం విరాగస్య భావః దృష్టాదృష్టేషు విషయేషు వైతృష్ణ్యం సముపాశ్రితః సమ్యక్ ఉపాశ్రితః నిత్యమేవ ఇత్యర్థః ॥ ౫౨ ॥
కిఞ్చ —
అహఙ్కారం బలం దర్పం
కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్ ।
విముచ్య నిర్మమః శాన్తో
బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే ॥ ౫౩ ॥
అహఙ్కారమ్ అహఙ్కరణమ్ అహఙ్కారః దేహాదిషు తమ్ , బలం సామర్థ్యం కామరాగసంయుక్తమ్ — న ఇతరత్ శరీరాదిసామర్థ్యం స్వాభావికత్వేన తత్త్యాగస్య అశక్యత్వాత్ — దర్పం దర్పో నామ హర్షానన్తరభావీ ధర్మాతిక్రమహేతుః ‘హృష్టో దృప్యతి దృప్తో ధర్మమతిక్రామతి’ (ఆ. ధ. సూ. ౧ । ౧౩ । ౪) ఇతి స్మరణాత్ ; తం చ, కామమ్ ఇచ్ఛాం క్రోధం ద్వేషం పరిగ్రహమ్ ఇన్ద్రియమనోగతదోషపరిత్యాగేఽపి శరీరధారణప్రసఙ్గేన ధర్మానుష్ఠాననిమిత్తేన వా బాహ్యః పరిగ్రహః ప్రాప్తః, తం చ విముచ్య పరిత్యజ్య, పరమహంసపరివ్రాజకో భూత్వా, దేహజీవనమాత్రేఽపి నిర్గతమమభావః నిర్మమః, అత ఎవ శాన్తః ఉపరతః, యః సంహృతహర్షాయాసః యతిః జ్ఞాననిష్ఠః బ్రహ్మభూయాయ బ్రహ్మభవనాయ కల్పతే సమర్థో భవతి ॥ ౫౩ ॥
అనేన క్రమేణ —
బ్రహ్మభూతః ప్రసన్నాత్మా
న శోచతి న కాఙ్క్షతి ।
సమః సర్వేషు భూతేషు
మద్భక్తిం లభతే పరామ్ ॥ ౫౪ ॥
బ్రహ్మభూతః బ్రహ్మప్రాప్తః ప్రసన్నాత్మా లబ్ధాధ్యాత్మప్రసాదస్వభావః న శోచతి,
కిఞ్చిత్ అర్థవైకల్యమ్ ఆత్మనః వైగుణ్యం వా ఉద్దిశ్య న శోచతి న సన్తప్యతే ;
న కాఙ్క్షతి,
న హి అప్రాప్తవిషయాకాఙ్క్షా బ్రహ్మవిదః ఉపపద్యతే ;
అతః బ్రహ్మభూతస్య అయం స్వభావః అనూద్యతే —
న శోచతి న కాఙ్క్షతి ఇతి । ‘
న హృష్యతి’
ఇతి వా పాఠాన్తరమ్ ।
సమః సర్వేషు భూతేషు,
ఆత్మౌపమ్యేన సర్వభూతేషు సుఖం దుఃఖం వా సమమేవ పశ్యతి ఇత్యర్థః ।
న ఆత్మసమదర్శనమ్ ఇహ,
తస్య వక్ష్యమాణత్వాత్ ‘భక్త్యా మామభిజానాతి’ (భ. గీ. ౧౮ । ౫౫) ఇతి ।
ఎవంభూతః జ్ఞాననిష్ఠః,
మద్భక్తిం మయి పరమేశ్వరే భక్తిం భజనం పరామ్ ఉత్తమాం జ్ఞానలక్షణాం చతుర్థీం లభతే,
‘చతుర్విధా భజన్తే మామ్’ (భ. గీ. ౭ । ౧౬) ఇతి హి ఉక్తమ్ ॥ ౫౪ ॥
తతః జ్ఞానలక్షణయా —
భక్త్యా మామభిజానాతి
యావాన్యశ్చాస్మి తత్త్వతః ।
తతో మాం తత్త్వతో జ్ఞాత్వా
విశతే తదనన్తరమ్ ॥ ౫౫ ॥
భక్త్యా మామ్ అభిజానాతి యావాన్ అహమ్ ఉపాధికృతవిస్తరభేదః,
యశ్చ అహమ్ అస్మి విధ్వస్తసర్వోపాధిభేదః ఉత్తమః పురుషః ఆకాశకల్పః,
తం మామ్ అద్వైతం చైతన్యమాత్రైకరసమ్ అజరమ్ అభయమ్ అనిధనం తత్త్వతః అభిజానాతి ।
తతః మామ్ ఎవం తత్త్వతః జ్ఞాత్వా విశతే తదనన్తరం మామేవ జ్ఞానానన్తరమ్ ।
నాత్ర జ్ఞానప్రవేశక్రియే భిన్నే వివక్షితే ‘
జ్ఞాత్వా విశతే తదనన్తరమ్’
ఇతి ।
కిం తర్హి ?
ఫలాన్తరాభావాత్ జ్ఞానమాత్రమేవ,
‘క్షేత్రజ్ఞం చాపి మాం విద్ధి’ (భ. గీ. ౧౩ । ౨) ఇతి ఉక్తత్వాత్ ॥
నను విరుద్ధమ్ ఇదమ్ ఉక్తమ్ ‘జ్ఞానస్య యా పరా నిష్ఠా తయా మామ్ అభిజానాతి’ ఇతి । కథం విరుద్ధమ్ ఇతి చేత్ , ఉచ్యతే — యదైవ యస్మిన్ విషయే జ్ఞానమ్ ఉత్పద్యతే జ్ఞాతుః, తదైవ తం విషయమ్ అభిజానాతి జ్ఞాతా ఇతి న జ్ఞాననిష్ఠాం జ్ఞానావృత్తిలక్షణామ్ అపేక్షతే ఇతి ; అతశ్చ జ్ఞానేన న అభిజానాతి, జ్ఞానావృత్త్యా తు జ్ఞాననిష్ఠయా అభిజానాతీతి । నైష దోషః ; జ్ఞానస్య స్వాత్మోత్పత్తిపరిపాకహేతుయుక్తస్య ప్రతిపక్షవిహీనస్య యత్ ఆత్మానుభవనిశ్చయావసానత్వం తస్య నిష్ఠాశబ్దాభిలాపాత్ । శాస్త్రాచార్యోపదేశేన జ్ఞానోత్పత్తిహేతుం సహకారికారణం బుద్ధివిశుద్ధత్వాది అమానిత్వాదిగుణం చ అపేక్ష్య జనితస్య క్షేత్రజ్ఞపరమాత్మైకత్వజ్ఞానస్య కర్తృత్వాదికారకభేదబుద్ధినిబన్ధనసర్వకర్మసంన్యాససహితస్య స్వాత్మానుభవనిశ్చయరూపేణ యత్ అవస్థానమ్ , సా పరా జ్ఞాననిష్ఠా ఇతి ఉచ్యతే । సా ఇయం జ్ఞాననిష్ఠా ఆర్తాదిభక్తిత్రయాపేక్షయా పరా చతుర్థీ భక్తిరితి ఉక్తా । తయా పరయా భక్త్యా భగవన్తం తత్త్వతః అభిజానాతి, యదనన్తరమేవ ఈశ్వరక్షేత్రజ్ఞభేదబుద్ధిః అశేషతః నివర్తతే । అతః జ్ఞాననిష్ఠాలక్షణయా భక్త్యా మామ్ అభిజానాతీతి వచనం న విరుధ్యతే ।
అత్ర చ సర్వం నివృత్తివిధాయి శాస్త్రం వేదాన్తేతిహాసపురాణస్మృతిలక్షణం న్యాయప్రసిద్ధమ్ అర్థవత్ భవతి —
‘విదిత్వా . . . వ్యుత్థాయాథ భిక్షాచర్యం చరన్తి’ (బృ. ఉ. ౩ । ౫ । ౧) ‘తస్మాన్న్యాసమేషాం తపసామతిరిక్తమాహుః’ (తై. నా. ౭౯) ‘న్యాస ఎవాత్యరేచయత్’ (తై. నా. ౭౮) ఇతి ।
‘సంన్యాసః కర్మణాం న్యాసః’ ( ? ) ‘వేదానిమం చ లోకమముం చ పరిత్యజ్య’ (ఆ. ధ. ౨ । ౯ । ౧౩) ‘త్యజ ధర్మమధర్మం చ’ (మో. ధ. ౩౨౯ । ౪౦) ఇత్యాది ।
ఇహ చ ప్రదర్శితాని వాక్యాని ।
న చ తేషాం వాక్యానామ్ ఆనర్థక్యం యుక్తమ్ ;
న చ అర్థవాదత్వమ్ ,
స్వప్రకరణస్థత్వాత్ ,
ప్రత్యగాత్మావిక్రియస్వరూపనిష్ఠత్వాచ్చ మోక్షస్య ।
న హి పూర్వసముద్రం జిగమిషోః ప్రాతిలోమ్యేన ప్రత్యక్సముద్రజిగమిషుణా సమానమార్గత్వం సమ్భవతి ।
ప్రత్యగాత్మవిషయప్రత్యయసన్తానకరణాభినివేశశ్చ జ్ఞాననిష్ఠా ;
సా చ ప్రత్యక్సముద్రగమనవత్ కర్మణా సహభావిత్వేన విరుధ్యతే ।
పర్వతసర్షపయోరివ అన్తరవాన్ విరోధః ప్రమాణవిదాం నిశ్చితః ।
తస్మాత్ సర్వకర్మసంన్యాసేనైవ జ్ఞాననిష్ఠా కార్యా ఇతి సిద్ధమ్ ॥ ౫౫ ॥
స్వకర్మణా భగవతః అభ్యర్చనభక్తియోగస్య సిద్ధిప్రాప్తిః ఫలం జ్ఞాననిష్ఠాయోగ్యతా, యన్నిమిత్తా జ్ఞాననిష్ఠా మోక్షఫలావసానా । సః భగవద్భక్తియోగః అధునా స్తూయతే శాస్త్రార్థోపాసంహారప్రకరణే శాస్త్రార్థనిశ్చయదార్ఢ్యాయ —
సర్వకర్మాణ్యపి సదా కుర్వాణో మద్వ్యపాశ్రయః ।
మత్ప్రసాదాదవాప్నోతి శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ॥ ౫౬ ॥
సర్వకర్మాణ్యపి ప్రతిషిద్ధాన్యపి సదా కుర్వాణః అనుతిష్ఠన్ మద్వ్యపాశ్రయః అహం వాసుదేవః ఈశ్వరః వ్యపాశ్రయో వ్యపాశ్రయణం యస్య సః మద్వ్యపాశ్రయః మయ్యర్పితసర్వభావః ఇత్యర్థః । సోఽపి మత్ప్రసాదాత్ మమ ఈశ్వరస్య ప్రసాదాత్ అవాప్నోతి శాశ్వతం నిత్యం వైష్ణవం పదమ్ అవ్యయమ్ ॥ ౫౬ ॥
యస్మాత్ ఎవమ్ —
చేతసా సర్వకర్మాణి మయి సంన్యస్య మత్పరః ।
బుద్ధియోగమపాశ్రిత్య మచ్చిత్తః సతతం భవ ॥ ౫౭ ॥
చేతసా వివేకబుద్ధ్యా సర్వకర్మాణి దృష్టాదృష్టార్థాని మయి ఈశ్వరే సంన్యస్య ‘యత్ కరోషి యదశ్నాసి’ (భ. గీ. ౯ । ౨౭) ఇతి ఉక్తన్యాయేన,
మత్పరః అహం వాసుదేవః పరో యస్య తవ సః త్వం మత్పరః సన్ మయ్యర్పితసర్వాత్మభావః బుద్ధియోగం సమాహితబుద్ధిత్వం బుద్ధియోగః తం బుద్ధియోగమ్ అపాశ్రిత్య అపాశ్రయః అనన్యశరణత్వం మచ్చిత్తః మయ్యేవ చిత్తం యస్య తవ సః త్వం మచ్చిత్తః సతతం సర్వదా భవ ॥ ౫౭ ॥
మచ్చిత్తః సర్వదుర్గాణి మత్ప్రసాదాత్తరిష్యసి ।
అథ చేత్త్వమహఙ్కారాన్న శ్రోష్యసి వినఙ్క్ష్యసి ॥ ౫౮ ॥
మచ్చిత్తః సర్వదుర్గాణి సర్వాణి దుస్తరాణి సంసారహేతుజాతాని మత్ప్రసాదాత్ తరిష్యసి అతిక్రమిష్యసి । అథ చేత్ యది త్వం మదుక్తమ్ అహఙ్కారాత్ ‘పణ్డితః అహమ్’ ఇతి న శ్రోష్యసి న గ్రహీష్యసి, తతః త్వం వినఙ్క్ష్యసి వినాశం గమిష్యసి ॥ ౫౮ ॥
ఇదం చ త్వయా న మన్తవ్యమ్ ‘స్వతన్త్రః అహమ్ , కిమర్థం పరోక్తం కరిష్యామి ? ’ ఇతి —
యద్యహఙ్కారమాశ్రిత్య
న యోత్స్య ఇతి మన్యసే ।
మిథ్యైష వ్యవసాయస్తే
ప్రకృతిస్త్వాం నియోక్ష్యతి ॥ ౫౯ ॥
యది చేత్ త్వమ్ అహఙ్కారమ్ ఆశ్రిత్య న యోత్స్యే ఇతి న యుద్ధం కరిష్యామి ఇతి మన్యసే చిన్తయసి నిశ్చయం కరోషి, మిథ్యా ఎషః వ్యవసాయః నిశ్చయః తే తవ ; యస్మాత్ ప్రకృతిః క్షత్రియస్వభావః త్వాం నియోక్ష్యతి ॥ ౫౯ ॥
యస్మాచ్చ —
స్వభావజేన కౌన్తేయ నిబద్ధః స్వేన కర్మణా ।
కర్తుం నేచ్ఛసి యన్మోహాత్కరిష్యస్యవశోఽపి తత్ ॥ ౬౦ ॥
స్వభావజేన శౌర్యాదినా యథోక్తేన కౌన్తేయ నిబద్ధః నిశ్చయేన బద్ధః స్వేన ఆత్మీయేన కర్మణా కర్తుం న ఇచ్ఛసి యత్ కర్మ, మోహాత్ అవివేకతః కరిష్యసి అవశోఽపి పరవశ ఎవ తత్ కర్మ ॥ ౬౦ ॥
యస్మాత్ —
ఈశ్వరః సర్వభూతానాం హృద్దేశేఽర్జున తిష్ఠతి ।
భ్రామయన్సర్వభూతాని యన్త్రారూఢాని మాయయా ॥ ౬౧ ॥
ఈశ్వరః ఈశనశీలః నారాయణః సర్వభూతానాం సర్వప్రాణినాం హృద్దేశే హృదయదేశే అర్జున శుక్లాన్తరాత్మస్వభావః విశుద్ధాన్తఃకరణః — ‘అహశ్చ కృష్ణమహరర్జునం చ’ (ఋ. మం. ౬ । ౧ । ౯ । ౧) ఇతి దర్శనాత్ — తిష్ఠతి స్థితిం లభతే । తేషు సః కథం తిష్ఠతీతి, ఆహ — భ్రామయన్ భ్రమణం కారయన్ సర్వభూతాని యన్త్రారూఢాని యన్త్రాణి ఆరూఢాని అధిష్ఠితాని ఇవ — ఇతి ఇవశబ్దః అత్ర ద్రష్టవ్యః — యథా దారుకృతపురుషాదీని యన్త్రారూఢాని । మాయయా చ్ఛద్మనా భ్రామయన్ తిష్ఠతి ఇతి సమ్బన్ధః ॥ ౬౧ ॥
తమేవ శరణం గచ్ఛ
సర్వభావేన భారత ।
తత్ప్రసాదాత్పరాం శాన్తిం
స్థానం ప్రాప్స్యసి శాశ్వతమ్ ॥ ౬౨ ॥
తమేవ ఈశ్వరం శరణమ్ ఆశ్రయం సంసారార్తిహరణార్థం గచ్ఛ ఆశ్రయ సర్వభావేన సర్వాత్మనా హే భారత । తతః తత్ప్రసాదాత్ ఈశ్వరానుగ్రహాత్ పరాం ప్రకృష్టాం శాన్తిమ్ ఉపరతిం స్థానం చ మమ విష్ణోః పరమం పదం ప్రాప్స్యసి శాశ్వతం నిత్యమ్ ॥ ౬౨ ॥
ఇతి తే జ్ఞానమాఖ్యాతం గుహ్యాద్గుహ్యతరం మయా ।
విమృశ్యైతదశేషేణ యథేచ్ఛసి తథా కురు ॥ ౬౩ ॥
ఇతి ఎతత్ తే తుభ్యం జ్ఞానమ్ ఆఖ్యాతం కథితం గుహ్యాత్ గోప్యాత్ గుహ్యతరమ్ అతిశయేన గుహ్యం రహస్యమ్ ఇత్యర్థః, మయా సర్వజ్ఞేన ఈశ్వరేణ । విమృశ్య విమర్శనమ్ ఆలోచనం కృత్వా ఎతత్ యథోక్తం శాస్త్రమ్ అశేషేణ సమస్తం యథోక్తం చ అర్థజాతం యథా ఇచ్ఛసి తథా కురు ॥ ౬౩ ॥
భూయోఽపి మయా ఉచ్యమానం శృణు —
సర్వగుహ్యతమం భూయః
శృణు మే పరమం వచః ।
ఇష్టోఽసి మే దృఢమితి
తతో వక్ష్యామి తే హితమ్ ॥ ౬౪ ॥
సర్వగుహ్యతమం సర్వేభ్యః గుహ్యేభ్యః అత్యన్తగుహ్యతమమ్ అత్యన్తరహస్యమ్ , ఉక్తమపి అసకృత్ భూయః పునః శృణు మే మమ పరమం ప్రకృష్టం వచః వాక్యమ్ । న భయాత్ నాపి అర్థకారణాద్వా వక్ష్యామి ; కిం తర్హి ? ఇష్టః ప్రియః అసి మే మమ దృఢమ్ అవ్యభిచారేణ ఇతి కృత్వా తతః తేన కారణేన వక్ష్యామి కథయిష్యామి తే తవ హితం పరమం జ్ఞానప్రాప్తిసాధనమ్ , తద్ధి సర్వహితానాం హితతమమ్ ॥ ౬౪ ॥
కిం తత్ ఇతి, ఆహ —
మన్మనా భవ మద్భక్తో
మద్యాజీ మాం నమస్కురు ।
మామేవైష్యసి సత్యం తే
ప్రతిజానే ప్రియోఽసి మే ॥ ౬౫ ॥
మన్మనాః భవ మచ్చిత్తః భవ । మద్భక్తః భవ మద్భజనో భవ । మద్యాజీ మద్యజనశీలో భవ । మాం నమస్కురు నమస్కారమ్ అపి మమైవ కురు । తత్ర ఎవం వర్తమానః వాసుదేవే ఎవ సమర్పితసాధ్యసాధనప్రయోజనః మామేవ ఎష్యసి ఆగమిష్యసి । సత్యం తే తవ ప్రతిజానే, సత్యాం ప్రతిజ్ఞాం కరోమి ఎతస్మిన్ వస్తుని ఇత్యర్థః ; యతః ప్రియః అసి మే । ఎవం భగవతః సత్యప్రతిజ్ఞత్వం బుద్ధ్వా భగవద్భక్తేః అవశ్యంభావి మోక్షఫలమ్ అవధార్య భగవచ్ఛరణైకపరాయణః భవేత్ ఇతి వాక్యార్థః ॥ ౬౫ ॥
కర్మయోగనిష్ఠాయాః పరమరహస్యమ్ ఈశ్వరశరణతామ్ ఉపసంహృత్య, అథ ఇదానీం కర్మయోగనిష్ఠాఫలం సమ్యగ్దర్శనం సర్వవేదాన్తసారవిహితం వక్తవ్యమితి ఆహ —
సర్వధర్మాన్పరిత్యజ్య
మామేకం శరణం వ్రజ ।
అహం త్వా సర్వపాపేభ్యో
మోక్షయిష్యామి మా శుచః ॥ ౬౬ ॥
సర్వధర్మాన్ సర్వే చ తే ధర్మాశ్చ సర్వధర్మాః తాన్ —
ధర్మశబ్దేన అత్ర అధర్మోఽపి గృహ్యతే,
నైష్కర్మ్యస్య వివక్షితత్వాత్ ,
‘నావిరతో దుశ్చరితాత్’ (క. ఉ. ౧ । ౨ । ౨౪) ‘త్యజ ధర్మమధర్మం చ’ (మో. ధ. ౩౨౯ । ౪౦) ఇత్యాదిశ్రుతిస్మృతిభ్యః —
సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య సంన్యస్య సర్వకర్మాణి ఇత్యేతత్ ।
మామ్ ఎకం సర్వాత్మానం సమం సర్వభూతస్థితమ్ ఈశ్వరమ్ అచ్యుతం గర్భజన్మజరామరణవర్జితమ్ ‘
అహమేవ’
ఇత్యేవం శరణం వ్రజ,
న మత్తః అన్యత్ అస్తి ఇతి అవధారయ ఇత్యర్థః ।
అహం త్వా త్వామ్ ఎవం నిశ్చితబుద్ధిం సర్వపాపేభ్యః సర్వధర్మాధర్మబన్ధనరూపేభ్యః మోక్షయిష్యామి స్వాత్మభావప్రకాశీకరణేన ।
ఉక్తం చ ‘నాశయామ్యాత్మభావస్థో జ్ఞానదీపేన భాస్వతా’ (భ. గీ. ౧౦ । ౧౧) ఇతి ।
అతః మా శుచః శోకం మా కార్షీః ఇత్యర్థః ॥
ఆత్మజ్ఞానస్య తు కేవలస్య నిఃశ్రేయసహేతుత్వమ్ ,
భేదప్రత్యయనివర్తకత్వేన కైవల్యఫలావసాయిత్వాత్ ।
క్రియాకారకఫలభేదబుద్ధిః అవిద్యయా ఆత్మని నిత్యప్రవృత్తా — ‘
మమ కర్మ,
అహం కర్తాముష్మై ఫలాయేదం కర్మ కరిష్యామి’
ఇతి ఇయమ్ అవిద్యా అనాదికాలప్రవృత్తా ।
అస్యా అవిద్యాయాః నివర్తకమ్ ‘
అయమహమస్మి కేవలోఽకర్తా అక్రియోఽఫలః ;
న మత్తోఽన్యోఽస్తి కశ్చిత్’
ఇత్యేవంరూపమ్ ఆత్మవిషయం జ్ఞానమ్ ఉత్పద్యమానమ్ ,
కర్మప్రవృత్తిహేతుభూతాయాః భేదబుద్ధేః నివర్తకత్వాత్ ।
తు -
శబ్దః పక్షవ్యావృత్త్యర్థః —
న కేవలేభ్యః కర్మభ్యః,
న చ జ్ఞానకర్మభ్యాం సముచ్చితాభ్యాం నిఃశ్రేయసప్రాప్తిః ఇతి పక్షద్వయం నివర్తయతి ।
అకార్యత్వాచ్చ నిఃశ్రేయసస్య కర్మసాధనత్వానుపపత్తిః ।
న హి నిత్యం వస్తు కర్మణా జ్ఞానేన వా క్రియతే ।
కేవలం జ్ఞానమపి అనర్థకం తర్హి ?
న,
అవిద్యానివర్తకత్వే సతి దృష్టకైవల్యఫలావసానత్వాత్ ।
అవిద్యాతమోనివర్తకస్య జ్ఞానస్య దృష్టం కైవల్యఫలావసానత్వమ్ ,
రజ్జ్వాదివిషయే సర్పాద్యజ్ఞానతమోనివర్తకప్రదీపప్రకాశఫలవత్ ।
వినివృత్తసర్పాదివికల్పరజ్జుకైవల్యావసానం హి ప్రకాశఫలమ్ ;
తథా జ్ఞానమ్ ।
దృష్టార్థానాం చ చ్ఛిదిక్రియాగ్నిమన్థనాదీనాం వ్యాపృతకర్త్రాదికారకాణాం ద్వైధీభావాగ్నిదర్శనాదిఫలాత్ అన్యఫలే కర్మాన్తరే వా వ్యాపారానుపపత్తిః యథా,
తథా దృష్టార్థాయాం జ్ఞాననిష్ఠాక్రియాయాం వ్యాపృతస్య జ్ఞాత్రాదికారకస్య ఆత్మకైవల్యఫలాత్ కర్మాన్తరే ప్రవృత్తిః అనుపపన్నా ఇతి న జ్ఞాననిష్ఠా కర్మసహితా ఉపపద్యతే ।
భుజ్యగ్నిహోత్రాదిక్రియావత్స్యాత్ ఇతి చేత్ ,
న ;
కైవల్యఫలే జ్ఞానే క్రియాఫలార్థిత్వానుపపత్తేః ।
కైవల్యఫలే హి జ్ఞానే ప్రాప్తే,
సర్వతఃసమ్ప్లుతోదకఫలే కూపతటాకాదిక్రియాఫలార్థిత్వాభావవత్ ,
ఫలాన్తరే తత్సాధనభూతాయాం వా క్రియాయామ్ అర్థిత్వానుపపత్తిః ।
న హి రాజ్యప్రాప్తిఫలే కర్మణి వ్యాపృతస్య క్షేత్రమాత్రప్రాప్తిఫలే వ్యాపారః ఉపపద్యతే,
తద్విషయం వా అర్థిత్వమ్ ।
తస్మాత్ న కర్మణోఽస్తి నిఃశ్రేయససాధనత్వమ్ ।
న చ జ్ఞానకర్మణోః సముచ్చితయోః ।
నాపి జ్ఞానస్య కైవల్యఫలస్య కర్మసాహాయ్యాపేక్షా,
అవిద్యానివర్తకత్వేన విరోధాత్ ।
న హి తమః తమసః నివర్తకమ్ ।
అతః కేవలమేవ జ్ఞానం నిఃశ్రేయససాధనమ్ ఇతి ।
న ;
నిత్యాకరణే ప్రత్యవాయప్రాప్తేః,
కైవల్యస్య చ నిత్యత్వాత్ ।
యత్ తావత్ కేవలాజ్జ్ఞానాత్ కైవల్యప్రాప్తిః ఇత్యేతత్ ,
తత్ అసత్ ;
యతః నిత్యానాం కర్మణాం శ్రుత్యుక్తానామ్ అకరణే ప్రత్యవాయః నరకాదిప్రాప్తిలక్షణః స్యాత్ ।
నను ఎవం తర్హి కర్మభ్యో మోక్షో నాస్తి ఇతి అనిర్మోక్ష ఎవ ।
నైష దోషః ;
నిత్యత్వాత్ మోక్షస్య ।
నిత్యానాం కర్మణామ్ అనుష్ఠానాత్ ప్రత్యవాయస్య అప్రాప్తిః,
ప్రతిషిద్ధస్య చ అకరణాత్ అనిష్టశరీరానుపపత్తిః,
కామ్యానాం చ వర్జనాత్ ఇష్టశరీరానుపపత్తిః,
వర్తమానశరీరారమ్భకస్య చ కర్మణః ఫలోపభోగక్షయే పతితే అస్మిన్ శరీరే దేహాన్తరోత్పత్తౌ చ కారణాభావాత్ ఆత్మనః రాగాదీనాం చ అకరణే స్వరూపావస్థానమేవ కైవల్యమితి అయత్నసిద్ధం కైవల్యమ్ ఇతి ।
అతిక్రాన్తానేకజన్మాన్తరకృతస్య స్వర్గనరకాదిప్రాప్తిఫలస్య అనారబ్ధకార్యస్య ఉపభోగానుపపత్తేః క్షయాభావః ఇతి చేత్ ,
న ;
నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖోపభోగస్య తత్ఫలోపభోగత్వోపపత్తేః ।
ప్రాయశ్చిత్తవద్వా పూర్వోపాత్తదురితక్షయార్థం నిత్యం కర్మ ।
ఆరబ్ధానాం చ కర్మణామ్ ఉపభోగేనైవ క్షీణత్వాత్ అపూర్వాణాం చ కర్మణామ్ అనారమ్భే అయత్నసిద్ధం కైవల్యమితి ।
న ;
‘తమేవ విదిత్వాతిమృత్యుమేతి నాన్యః పన్థా విద్యతేఽయనాయ’ (శ్వే. ఉ. ౩ । ౮) ఇతి విద్యాయా అన్యః పన్థాః మోక్షాయ న విద్యతే ఇతి శ్రుతేః,
చర్మవదాకాశవేష్టనాసమ్భవవత్ అవిదుషః మోక్షాసమ్భవశ్రుతేః,
‘జ్ఞానాత్కైవల్యమాప్నోతి’ ( ? ) ఇతి చ పురాణస్మృతేః ;
అనారబ్ధఫలానాం పుణ్యానాం కర్మణాం క్షయానుపపత్తేశ్చ ।
యథా పూర్వోపాత్తానాం దురితానామ్ అనారబ్ధఫలానాం సమ్భవః,
తథా పుణ్యానామ్ అనారబ్ధఫలానాం స్యాత్సమ్భవః ।
తేషాం చ దేహాన్తరమ్ అకృత్వా క్షయానుపపత్తౌ మోక్షానుపపత్తిః ।
ధర్మాధర్మహేతూనాం చ రాగద్వేషమోహానామ్ అన్యత్ర ఆత్మజ్ఞానాత్ ఉచ్ఛేదానుపపత్తేః ధర్మాధర్మోచ్ఛేదానుపపత్తిః ।
నిత్యానాం చ కర్మణాం పుణ్యఫలత్వశ్రుతేః,
‘వర్ణా ఆశ్రమాశ్చ స్వకర్మనిష్ఠాః’ (గౌ. ధ. సూ. ౨ । ౨ । ౨౯) ఇత్యాదిస్మృతేశ్చ కర్మక్షయానుపపత్తిః ॥
యే తు ఆహుః —
నిత్యాని కర్మాణి దుఃఖరూపత్వాత్ పూర్వకృతదురితకర్మణాం ఫలమేవ,
న తు తేషాం స్వరూపవ్యతిరేకేణ అన్యత్ ఫలమ్ అస్తి,
అశ్రుతత్వాత్ ,
జీవనాదినిమిత్తే చ విధానాత్ ఇతి ।
న అప్రవృత్తానాం కర్మణాం ఫలదానాసమ్భవాత్ ;
దుఃఖఫలవిశేషానుపపత్తిశ్చ స్యాత్ ।
యదుక్తం పూర్వజన్మకృతదురితానాం కర్మణాం ఫలం నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖం భుజ్యత ఇతి,
తదసత్ ।
న హి మరణకాలే ఫలదానాయ అనఙ్కురీభూతస్య కర్మణః ఫలమ్ అన్యకర్మారబ్ధే జన్మని ఉపభుజ్యతే ఇతి ఉపపత్తిః ।
అన్యథా స్వర్గఫలోపభోగాయ అగ్నిహోత్రాదికర్మారబ్ధే జన్మని నరకఫలోపభోగానుపపత్తిః న స్యాత్ ।
తస్య దురితస్య దుఃఖవిశేషఫలత్వానుపపత్తేశ్చ —
అనేకేషు హి దురితేషు సమ్భవత్సు భిన్నదుఃఖసాధనఫలేషు నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖమాత్రఫలేషు కల్ప్యమానేషు ద్వన్ద్వరోగాదిబాధనం నిర్నిమిత్తం న హి శక్యతే కల్పయితుమ్ ,
నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖమేవ పూర్వోపాత్తదురితఫలం న శిరసా పాషాణవహనాదిదుఃఖమితి ।
అప్రకృతం చ ఇదమ్ ఉచ్యతే —
నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖం పూర్వకృతదురితకర్మఫలమ్ ఇతి ।
కథమ్ ?
అప్రసూతఫలస్య హి పూర్వకృతదురితస్య క్షయః న ఉపపద్యత ఇతి ప్రకృతమ్ ।
తత్ర ప్రసూతఫలస్య కర్మణః ఫలం నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖమ్ ఆహ భవాన్ ,
న అప్రసూతఫలస్యేతి ।
అథ సర్వమేవ పూర్వకృతం దురితం ప్రసూతఫలమేవ ఇతి మన్యతే భవాన్ ,
తతః నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖమేవ ఫలమ్ ఇతి విశేషణమ్ అయుక్తమ్ ।
నిత్యకర్మవిధ్యానర్థక్యప్రసఙ్గశ్చ,
ఉపభోగేనైవ ప్రసూతఫలస్య దురితకర్మణః క్షయోపపత్తేః ।
కిఞ్చ,
శ్రుతస్య నిత్యస్య కర్మణః దుఃఖం చేత్ ఫలమ్ ,
నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసాదేవ తత్ దృశ్యతే వ్యాయామాదివత్ ;
తత్ అన్యస్య ఇతి కల్పనానుపపత్తిః ।
జీవనాదినిమిత్తే చ విధానాత్ ,
నిత్యానాం కర్మణాం ప్రాయశ్చిత్తవత్ పూర్వకృతదురితఫలత్వానుపపత్తిః ।
యస్మిన్ పాపకర్మణి నిమిత్తే యత్ విహితం ప్రాయశ్చిత్తమ్ న తు తస్య పాపస్య తత్ ఫలమ్ ।
అథ తస్యైవ పాపస్య నిమిత్తస్య ప్రాయశ్చిత్తదుఃఖం ఫలమ్ ,
జీవనాదినిమిత్తేఽపి నిత్యకర్మానుష్ఠానాయాసదుఃఖం జీవనాదినిమిత్తస్యైవ ఫలం ప్రసజ్యేత,
నిత్యప్రాయశ్చిత్తయోః నైమిత్తికత్వావిశేషాత్ ।
కిఞ్చ అన్యత్ —
నిత్యస్య కామ్యస్య చ అగ్నిహోత్రాదేః అనుష్ఠానాయాసదుఃఖస్య తుల్యత్వాత్ నిత్యానుష్ఠానాయాసదుఃఖమేవ పూర్వకృతదురితస్య ఫలమ్ ,
న తు కామ్యానుష్ఠానాయాసదుఃఖమ్ ఇతి విశేషో నాస్తీతి తదపి పూర్వకృతదురితఫలం ప్రసజ్యేత ।
తథా చ సతి నిత్యానాం ఫలాశ్రవణాత్ తద్విధానాన్యథానుపపత్తేశ్చ నిత్యానుష్ఠానాయాసదుఃఖం పూర్వకృతదురితఫలమ్ ఇతి అర్థాపత్తికల్పనా చ అనుపపన్నా,
ఎవం విధానాన్యథానుపపత్తేః అనుష్ఠానాయాసదుఃఖవ్యతిరిక్తఫలత్వానుమానాచ్చ నిత్యానామ్ ।
విరోధాచ్చ ;
విరుద్ధం చ ఇదమ్ ఉచ్యతే —
నిత్యకర్మణా అనుష్టీయమానేన అన్యస్య కర్మణః ఫలం భుజ్యతే ఇతి అభ్యుపగమ్యమానే స ఎవ ఉపభోగః నిత్యస్య కర్మణః ఫలమ్ ఇతి,
నిత్యస్య కర్మణః ఫలాభావ ఇతి చ విరుద్ధమ్ ఉచ్యతే ।
కిఞ్చ,
కామ్యాగ్నిహోత్రాదౌ అనుష్ఠీయమానే నిత్యమపి అగ్నిహోత్రాది తన్త్రేణైవ అనుష్ఠితం భవతీతి తదాయాసదుఃఖేనైవ కామ్యాగ్నిహోత్రాదిఫలమ్ ఉపక్షీణం స్యాత్ ,
తత్తన్త్రత్వాత్ ।
అథ కామ్యాగ్నిహోత్రాదిఫలమ్ అన్యదేవ స్వర్గాది,
తదనుష్ఠానాయాసదుఃఖమపి భిన్నం ప్రసజ్యేత ।
న చ తదస్తి,
దృష్టవిరోధాత్ ;
న హి కామ్యానుష్ఠానాయాసదుఃఖాత్ కేవలనిత్యానుష్ఠానాయాసదుఃఖం భిన్నం దృశ్యతే ।
కిఞ్చ అన్యత్ —
అవిహితమప్రతిషిద్ధం చ కర్మ తత్కాలఫలమ్ ,
న తు శాస్త్రచోదితం ప్రతిషిద్ధం వా తత్కాలఫలం భవేత్ ।
తదా స్వర్గాదిష్వపి అదృష్టఫలాశాసనేన ఉద్యమో న స్యాత్ —
అగ్నిహోత్రాదీనామేవ కర్మస్వరూపావిశేషే అనుష్ఠానాయాసదుఃఖమాత్రేణ ఉపక్షయః నిత్యానామ్ ;
స్వర్గాదిమహాఫలత్వం కామ్యానామ్ ,
అఙ్గేతికర్తవ్యతాద్యాధిక్యే తు అసతి,
ఫలకామిత్వమాత్రేణేతి ।
తస్మాచ్చ న నిత్యానాం కర్మణామ్ అదృష్టఫలాభావః కదాచిదపి ఉపపద్యతే ।
అతశ్చ అవిద్యాపూర్వకస్య కర్మణః విద్యైవ శుభస్య అశుభస్య వా క్షయకారణమ్ అశేషతః,
న నిత్యకర్మానుష్ఠానమ్ ।
అవిద్యాకామబీజం హి సర్వమేవ కర్మ ।
తథా చ ఉపపాదితమవిద్వద్విషయం కర్మ,
విద్వద్విషయా చ సర్వకర్మసంన్యాసపూర్వికా జ్ఞాననిష్ఠా —
‘ఉభౌ తౌ న విజానీతః’ (భ. గీ. ౨ । ౧౯) ‘వేదావినాశినం నిత్యమ్’ (భ. గీ. ౨ । ౨౧) ‘జ్ఞానయోగేన సాఙ్ఖ్యానాం కర్మయోగేన యోగినామ్’ (భ. గీ. ౩ । ౩) ‘అజ్ఞానాం కర్మసఙ్గినామ్’ (భ. గీ. ౩ । ౨౬) ‘తత్త్వవిత్తు మహాబాహో గుణా గుణేషు వర్తన్తే ఇతి మత్వా న సజ్జతే’ (భ. గీ. ౩ । ౨౮) ‘సర్వకర్మాణి మనసా సంన్యస్యాస్తే’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ‘నైవ కిఞ్చిత్ కరోమీతి యుక్తో మన్యేత తత్త్వవిత్’ (భ. గీ. ౫ । ౮),
అర్థాత్ అజ్ఞః కరోమి ఇతి ;
ఆరురుక్షోః కర్మ కారణమ్ ,
ఆరూఢస్య యోగస్థస్య శమ ఎవ కారణమ్ ;
ఉదారాః త్రయోఽపి అజ్ఞాః,
‘జ్ఞానీ త్వాత్మైవ మే మతమ్’ (భ. గీ. ౭ । ౧౮) ‘
అజ్ఞాః కర్మిణః గతాగతం కామకామాః లభన్తే’ ;
అనన్యాశ్చిన్తయన్తో మాం నిత్యయుక్తాః యథోక్తమ్ ఆత్మానమ్ ఆకాశకల్పమ్ ఉపాసతే ; ‘
దదామి బుద్ధియోగం తం యేన మాముపయాన్తి తే’,
అర్థాత్ న కర్మిణః అజ్ఞాః ఉపయాన్తి ।
భగవత్కర్మకారిణః యే యుక్తతమా అపి కర్మిణః అజ్ఞాః,
తే ఉత్తరోత్తరహీనఫలత్యాగావసానసాధనాః ;
అనిర్దేశ్యాక్షరోపాసకాస్తు ‘అద్వేష్టా సర్వభూతానామ్’ (భ. గీ. ౧౨ । ౧౩) ఇతి ఆధ్యాయపరిసమాప్తి ఉక్తసాధనాః క్షేత్రాధ్యాయాద్యధ్యాయత్రయోక్తజ్ఞానసాధనాశ్చ ।
అధిష్ఠానాదిపఞ్చకహేతుకసర్వకర్మసంన్యాసినాం ఆత్మైకత్వాకర్తృత్వజ్ఞానవతాం పరస్యాం జ్ఞాననిష్ఠాయాం వర్తమానానాం భగవత్తత్త్వవిదామ్ అనిష్టాదికర్మఫలత్రయం పరమహంసపరివ్రాజకానామేవ లబ్ధభగవత్స్వరూపాత్మైకత్వశరణానాం న భవతి ;
భవత్యేవ అన్యేషామజ్ఞానాం కర్మిణామసంన్యాసినామ్ ఇత్యేషః గీతాశాస్త్రోక్తకర్తవ్యార్థస్య విభాగః ॥
అవిద్యాపూర్వకత్వం సర్వస్య కర్మణః అసిద్ధమితి చేత్ , న ; బ్రహ్మహత్యాదివత్ । యద్యపి శాస్త్రావగతం నిత్యం కర్మ, తథాపి అవిద్యావత ఎవ భవతి । యథా ప్రతిషేధశాస్త్రావగతమపి బ్రహ్మహత్యాదిలక్షణం కర్మ అనర్థకారణమ్ అవిద్యాకామాదిదోషవతః భవతి, అన్యథా ప్రవృత్త్యనుపపత్తేః, తథా నిత్యనైమిత్తికకామ్యాన్యపీతి । దేహవ్యతిరిక్తాత్మని అజ్ఞాతే ప్రవృత్తిః నిత్యాదికర్మసు అనుపపన్నా ఇతి చేత్ , న ; చలనాత్మకస్య కర్మణః అనాత్మకర్తృకస్య ‘అహం కరోమి’ ఇతి ప్రవృత్తిదర్శనాత్ । దేహాదిసఙ్ఘాతే అహంప్రత్యయః గౌణః, న మిథ్యా ఇతి చేత్ , న ; తత్కార్యేష్వపి గౌణత్వోపపత్తేః । ఆత్మీయే దేహాదిసఙ్ఘాతే అహంప్రత్యయః గౌణః ; యథా ఆత్మీయే పుత్రే ‘ఆత్మా వై పుత్రనామాసి’ (తై. ఆ. ఎకా. ౨ । ౧౧) ఇతి, లోకే చ ‘మమ ప్రాణ ఎవ అయం గౌః’ ఇతి, తద్వత్ । నైవాయం మిథ్యాప్రత్యయః । మిథ్యాప్రత్యయస్తు స్థాణుపురుషయోః అగృహ్యమాణవిశేషయోః । న గౌణప్రత్యయస్య ముఖ్యకార్యార్థతా, అధికరణస్తుత్యర్థత్వాత్ లుప్తోపమాశబ్దేన । యథా ‘సింహో దేవదత్తః’ ‘అగ్నిర్మాణవకః’ ఇతి సింహ ఇవ అగ్నిరివ క్రౌర్యపైఙ్గల్యాదిసామాన్యవత్త్వాత్ దేవదత్తమాణవకాధికరణస్తుత్యర్థమేవ, న తు సింహకార్యమ్ అగ్నికార్యం వా గౌణశబ్దప్రత్యయనిమిత్తం కిఞ్చిత్సాధ్యతే ; మిథ్యాప్రత్యయకార్యం తు అనర్థమనుభవతి ఇతి । గౌణప్రత్యయవిషయం జానాతి ‘నైష సింహః దేవదత్తః’, తథా ‘నాయమగ్నిర్మాణవకః’ ఇతి । తథా గౌణేన దేహాదిసఙ్ఘాతేన ఆత్మనా కృతం కర్మ న ముఖ్యేన అహంప్రత్యయవిషయేణ ఆత్మనా కృతం స్యాత్ । న హి గౌణసింహాగ్నిభ్యాం కృతం కర్మ ముఖ్యసింహాగ్నిభ్యాం కృతం స్యాత్ । న చ క్రౌర్యేణ పైఙ్గల్యేన వా ముఖ్యసింహాగ్న్యోః కార్యం కిఞ్చిత్ క్రియతే, స్తుత్యర్థత్వేన ఉపక్షీణత్వాత్ । స్తూయమానౌ చ జానీతః ‘న అహం సింహః’ ‘న అహమ్ అగ్నిః’ ఇతి ; న హి ‘సింహస్య కర్మ మమ అగ్నేశ్చ’ ఇతి । తథా ‘న సఙ్ఘాతస్య కర్మ మమ ముఖ్యస్య ఆత్మనః’ ఇతి ప్రత్యయః యుక్తతరః స్యాత్ ; న పునః ‘అహం కర్తా మమ కర్మ’ ఇతి । యచ్చ ఆహుః ‘ఆత్మీయైః స్మృతీచ్ఛాప్రయత్నైః కర్మహేతుభిరాత్మా కర్మ కరోతి’ ఇతి, న ; తేషాం మిథ్యాప్రత్యయపూర్వకత్వాత్ । మిథ్యాప్రత్యయనిమిత్తేష్టానిష్టానుభూతక్రియాఫలజనితసంస్కారపూర్వకాః హి స్మృతీచ్ఛాప్రయత్నాదయః । యథా అస్మిన్ జన్మని దేహాదిసఙ్ఘాతాభిమానరాగద్వేషాదికృతౌ ధర్మాధర్మౌ తత్ఫలానుభవశ్చ, తథా అతీతే అతీతతరేఽపి జన్మని ఇతి అనాదిరవిద్యాకృతః సంసారః అతీతోఽనాగతశ్చ అనుమేయః । తతశ్చ సర్వకర్మసంన్యాససహితజ్ఞాననిష్ఠయా ఆత్యన్తికః సంసారోపరమ ఇతి సిద్ధమ్ । అవిద్యాత్మకత్వాచ్చ దేహాభిమానస్య, తన్నివృత్తౌ దేహానుపపత్తేః సంసారానుపపత్తిః । దేహాదిసఙ్ఘాతే ఆత్మాభిమానః అవిద్యాత్మకః । న హి లోకే ‘గవాదిభ్యోఽన్యోఽహమ్ , మత్తశ్చాన్యే గవాదయః’ ఇతి జానన్ తాన్ ‘అహమ్’ ఇతి మన్యతే కశ్చిత్ । అజానంస్తు స్థాణౌ పురుషవిజ్ఞానవత్ అవివేకతః దేహాదిసఙ్ఘాతే కుర్యాత్ ‘అహమ్’ ఇతి ప్రత్యయమ్ , న వివేకతః జానన్ । యస్తు ‘ఆత్మా వై పుత్ర నామాసి’ (తై. ఆ. ఎకా. ౨ । ౧౧) ఇతి పుత్రే అహంప్రత్యయః, స తు జన్యజనకసమ్బన్ధనిమిత్తః గౌణః । గౌణేన చ ఆత్మనా భోజనాదివత్ పరమార్థకార్యం న శక్యతే కర్తుమ్ , గౌణసింహాగ్నిభ్యాం ముఖ్యసింహాగ్నికార్యవత్ ॥
అదృష్టవిషయచోదనాప్రామాణ్యాత్ ఆత్మకర్తవ్యం గౌణైః దేహేన్ద్రియాత్మభిః క్రియత ఎవ ఇతి చేత్ , న ; అవిద్యాకృతాత్మత్వాత్తేషామ్ । న చ గౌణాః ఆత్మానః దేహేన్ద్రియాదయః ; కిం తర్హి ? మిథ్యాప్రత్యయేనైవ అనాత్మానః సన్తః ఆత్మత్వమాపాద్యన్తే, తద్భావే భావాత్ , తదభావే చ అభావాత్ । అవివేకినాం హి అజ్ఞానకాలే బాలానాం దృశ్యతే ‘దీర్ఘోఽహమ్’ ‘గౌరోఽహమ్’ ఇతి దేహాదిసఙ్ఘాతే అహంప్రత్యయః । న తు వివేకినామ్ ‘అన్యోఽహం దేహాదిసఙ్ఘాతాత్’ ఇతి జానతాం తత్కాలే దేహాదిసఙ్ఘాతే అహంప్రత్యయః భవతి । తస్మాత్ మిథ్యాప్రత్యయాభావే అభావాత్ తత్కృత ఎవ, న గౌణః । పృథగ్గృహ్యమాణవిశేషసామాన్యయోర్హి సింహదేవదత్తయోః అగ్నిమాణవకయోర్వా గౌణః ప్రత్యయః శబ్దప్రయోగో వా స్యాత్ , న అగృహ్యమాణవిశేషసామాన్యయోః । యత్తు ఉక్తమ్ ‘శ్రుతిప్రామాణ్యాత్’ ఇతి, తత్ న ; తత్ప్రామాణ్యస్య అదృష్టవిషయత్వాత్ । ప్రత్యక్షాదిప్రమాణానుపలబ్ధే హి విషయే అగ్నిహోత్రాదిసాధ్యసాధనసమ్బన్ధే శ్రుతేః ప్రామాణ్యమ్ , న ప్రత్యక్షాదివిషయే, అదృష్టదర్శనార్థవిషయత్వాత్ ప్రామాణ్యస్య । తస్మాత్ న దృష్టమిథ్యాజ్ఞాననిమిత్తస్య అహంప్రత్యయస్య దేహాదిసఙ్ఘాతే గౌణత్వం కల్పయితుం శక్యమ్ । న హి శ్రుతిశతమపి ‘శీతోఽగ్నిరప్రకాశో వా’ ఇతి బ్రువత్ ప్రామాణ్యముపైతి । యది బ్రూయాత్ ‘శీతోఽగ్నిరప్రకాశో వా’ ఇతి, తథాపి అర్థాన్తరం శ్రుతేః వివక్షితం కల్ప్యమ్ , ప్రామాణ్యాన్యథానుపపత్తేః, న తు ప్రమాణాన్తరవిరుద్ధం స్వవచనవిరుద్ధం వా । కర్మణః మిథ్యాప్రత్యయవత్కర్తృకత్వాత్ కర్తురభావే శ్రుతేరప్రామాణ్యమితి చేత్ , న ; బ్రహ్మవిద్యాయామర్థవత్త్వోపపత్తేః ॥
కర్మవిధిశ్రుతివత్ బ్రహ్మవిద్యావిధిశ్రుతేరపి అప్రామాణ్యప్రసఙ్గ ఇతి చేత్ , న ; బాధకప్రత్యయానుపపత్తేః । యథా బ్రహ్మవిద్యావిధిశ్రుత్యా ఆత్మని అవగతే దేహాదిసఙ్ఘాతే అహంప్రత్యయః బాధ్యతే, తథా ఆత్మన్యేవ ఆత్మావగతిః న కదాచిత్ కేనచిత్ కథఞ్చిదపి బాధితుం శక్యా, ఫలావ్యతిరేకాదవగతేః, యథా అగ్నిః ఉష్ణః ప్రకాశశ్చ ఇతి । న చ ఎవం కర్మవిధిశ్రుతేరప్రామాణ్యమ్ , పూర్వపూర్వప్రవృత్తినిరోధేన ఉత్తరోత్తరాపూర్వప్రవృత్తిజననస్య ప్రత్యగాత్మాభిముఖ్యేన ప్రవృత్త్యుత్పాదనార్థత్వాత్ । మిథ్యాత్వేఽపి ఉపాయస్య ఉపేయసత్యతయా సత్యత్వమేవ స్యాత్ , యథా అర్థవాదానాం విధిశేషాణామ్ ; లోకేఽపి బాలోన్మత్తాదీనాం పయఆదౌ పాయయితవ్యే చూడావర్ధనాదివచనమ్ । ప్రకారాన్తరస్థానాం చ సాక్షాదేవ వా ప్రామాణ్యం సిద్ధమ్ , ప్రాగాత్మజ్ఞానాత్ దేహాభిమాననిమిత్తప్రత్యక్షాదిప్రామాణ్యవత్ । యత్తు మన్యసే — స్వయమవ్యాప్రియమాణోఽపి ఆత్మా సంనిధిమాత్రేణ కరోతి, తదేవ ముఖ్యం కర్తృత్వమాత్మనః ; యథా రాజా యుధ్యమానేషు యోధేషు యుధ్యత ఇతి ప్రసిద్ధం స్వయమయుధ్యమానోఽపి సంనిధానాదేవ జితః పరాజితశ్చేతి, తథా సేనాపతిః వాచైవ కరోతి ; క్రియాఫలసమ్బన్ధశ్చ రాజ్ఞః సేనాపతేశ్చ దృష్టః । యథా చ ఋత్విక్కర్మ యజమానస్య, తథా దేహాదీనాం కర్మ ఆత్మకృతం స్యాత్ , ఫలస్య ఆత్మగామిత్వాత్ । యథా వా భ్రామకస్య లోహభ్రామయితృత్వాత్ అవ్యాపృతస్యైవ ముఖ్యమేవ కర్తృత్వమ్ , తథా చ ఆత్మనః ఇతి । తత్ అసత్ ; అకుర్వతః కారకత్వప్రసఙ్గాత్ । కారకమనేకప్రకారమితి చేత్ , న ; రాజప్రభృతీనాం ముఖ్యస్యాపి కర్తృత్వస్య దర్శనాత్ । రాజా తావత్ స్వవ్యాపారేణాపి యుధ్యతే ; యోధానాం చ యోధయితృత్వే ధనదానే చ ముఖ్యమేవ కర్తృత్వమ్ , తథా జయపరాజయఫలోపభోగే । యజమానస్యాపి ప్రధానత్యాగే దక్షిణాదానే చ ముఖ్యమేవ కర్తృత్వమ్ । తస్మాత్ అవ్యాపృతస్య కర్తృత్వోపచారో యః, సః గౌణః ఇతి అవగమ్యతే । యది ముఖ్యం కర్తృత్వం స్వవ్యాపారలక్షణం నోపలభ్యతే రాజయజమానప్రభృతీనామ్ , తదా సంనిధిమాత్రేణాపి కర్తృత్వం ముఖ్యం పరికల్ప్యేత ; యథా భ్రామకస్య లోహభ్రమణేన, న తథా రాజయజమానాదీనాం స్వవ్యాపారో నోపలభ్యతే । తస్మాత్ సంనిధిమాత్రేణ కర్తృత్వం గౌణమేవ । తథా చ సతి తత్ఫలసమ్బన్ధోఽపి గౌణ ఎవ స్యాత్ । న గౌణేన ముఖ్యం కార్యం నిర్వర్త్యతే । తస్మాత్ అసదేవ ఎతత్ గీయతే ‘దేహాదీనాం వ్యాపారేణ అవ్యాపృతః ఆత్మా కర్తా భోక్తా చ స్యాత్’ ఇతి । భ్రాన్తినిమిత్తం తు సర్వమ్ ఉపపద్యతే, యథా స్వప్నే ; మాయాయాం చ ఎవమ్ । న చ దేహాద్యాత్మప్రత్యయభ్రాన్తిసన్తానవిచ్ఛేదేషు సుషుప్తిసమాధ్యాదిషు కర్తృత్వభోక్తృత్వాద్యనర్థః ఉపలభ్యతే । తస్మాత్ భ్రాన్తిప్రత్యయనిమిత్తః ఎవ అయం సంసారభ్రమః, న తు పరమార్థః ; ఇతి సమ్యగ్దర్శనాత్ అత్యన్త ఎవోపరమ ఇతి సిద్ధమ్ ॥ ౬౬ ॥
సర్వం గీతాశాస్త్రార్థముపసంహృత్య అస్మిన్నధ్యాయే, విశేషతశ్చ అన్తే, ఇహ శాస్త్రార్థదార్ఢ్యాయ సఙ్క్షేపతః ఉపసంహారం కృత్వా, అథ ఇదానీం శాస్త్రసమ్ప్రదాయవిధిమాహ —
ఇదం తే నాతపస్కాయ
నాభక్తాయ కదాచన ।
న చాశుశ్రూషవే వాచ్యం
న చ మాం యోఽభ్యసూయతి ॥ ౬౭ ॥
ఇదం శాస్త్రం తే తవ హితాయ మయా ఉక్తం సంసారవిచ్ఛిత్తయే అతపస్కాయ తపోరహితాయ న వాచ్యమ్ ఇతి వ్యవహితేన సమ్బధ్యతే । తపస్వినేఽపి అభక్తాయ గురౌ దేవే చ భక్తిరహితాయ కదాచన కస్యాఞ్చిదపి అవస్థాయాం న వాచ్యమ్ । భక్తః తపస్వీ అపి సన్ అశుశ్రూషుః యో భవతి తస్మై అపి న వాచ్యమ్ । న చ యో మాం వాసుదేవం ప్రాకృతం మనుష్యం మత్వా అభ్యసూయతి ఆత్మప్రశంసాదిదోషాధ్యారోపణేన ఈశ్వరత్వం మమ అజానన్ న సహతే, అసావపి అయోగ్యః, తస్మై అపి న వాచ్యమ్ । భగవతి అనసూయాయుక్తాయ తపస్వినే భక్తాయ శుశ్రూషవే వాచ్యం శాస్త్రమ్ ఇతి సామర్థ్యాత్ గమ్యతే । తత్ర ‘మేధావినే తపస్వినే వా’ (యాస్క. ని. ౨ । ౧ । ౬) ఇతి అనయోః వికల్పదర్శనాత్ శుశ్రూషాభక్తియుక్తాయ తపస్వినే తద్యుక్తాయ మేధావినే వా వాచ్యమ్ । శుశ్రూషాభక్తివియుక్తాయ న తపస్వినే నాపి మేధావినే వాచ్యమ్ । భగవతి అసూయాయుక్తాయ సమస్తగుణవతేఽపి న వాచ్యమ్ । గురుశుశ్రూషాభక్తిమతే చ వాచ్యమ్ ఇత్యేషః శాస్త్రసమ్ప్రదాయవిధిః ॥ ౬౭ ॥
సమ్ప్రదాయస్య కర్తుః ఫలమ్ ఇదానీమ్ ఆహ —
య ఇమం పరమం గుహ్యం
మద్భక్తేష్వభిధాస్యతి ।
భక్తిం మయి పరాం కృత్వా
మామేవైష్యత్యసంశయః ॥ ౬౮ ॥
యః ఇమం యథోక్తం పరమం పరమనిఃశ్రేయసార్థం కేశవార్జునయోః సంవాదరూపం గ్రన్థం గుహ్యం గోప్యతమం మద్భక్తేషు మయి భక్తిమత్సు అభిధాస్యతి వక్ష్యతి, గ్రన్థతః అర్థతశ్చ స్థాపయిష్యతీత్యర్థః, యథా త్వయి మయా । భక్తేః పునర్గ్రహణాత్ భక్తిమాత్రేణ కేవలేన శాస్త్రసమ్ప్రదానే పాత్రం భవతీతి గమ్యతే । కథమ్ అభిధాస్యతి ఇతి, ఉచ్యతే — భక్తిం మయి పరాం కృత్వా ‘భగవతః పరమగురోః అచ్యుతస్య శుశ్రూషా మయా క్రియతే’ ఇత్యేవం కృత్వేత్యర్థః । తస్య ఇదం ఫలమ్ — మామేవ ఎష్యతి ముచ్యతే ఎవ । అసంశయః అత్ర సంశయః న కర్తవ్యః ॥ ౬౮ ॥
కిఞ్చ —
న చ తస్మాన్మనుష్యేషు కశ్చిన్మే ప్రియకృత్తమః ।
భవితా న చ మే తస్మాదన్యః ప్రియతరో భువి ॥ ౬౯ ॥
న చ తస్మాత్ శాస్త్రసమ్ప్రదాయకృతః మనుష్యేషు మనుష్యాణాం మధ్యే కశ్చిత్ మే మమ ప్రియకృత్తమః అతిశయేన ప్రియకరః, అన్యః ప్రియకృత్తమః, నాస్త్యేవ ఇత్యర్థః వర్తమానేషు । న చ భవితా భవిష్యత్యపి కాలే తస్మాత్ ద్వితీయః అన్యః ప్రియతరః ప్రియకృత్తరః భువి లోకేఽస్మిన్ న భవితా ॥ ౬౯ ॥
యోఽపి —
అధ్యేష్యతే చ య ఇమం ధర్మ్యం సంవాదమావయోః ।
జ్ఞానయజ్ఞేన తేనాహమిష్టః స్యామితి మే మతిః ॥ ౭౦ ॥
అధ్యేష్యతే చ పఠిష్యతి యః ఇమం ధర్మ్యం ధర్మాదనపేతం సంవాదరూపం గ్రన్థం ఆవయోః, తేన ఇదం కృతం స్యాత్ । జ్ఞానయజ్ఞేన — విధిజపోపాంశుమానసానాం యజ్ఞానాం జ్ఞానయజ్ఞః మానసత్వాత్ విశిష్టతమః ఇత్యతః తేన జ్ఞానయజ్ఞేన గీతాశాస్త్రస్య అధ్యయనం స్తూయతే ; ఫలవిధిరేవ వా, దేవతాదివిషయజ్ఞానయజ్ఞఫలతుల్యమ్ అస్య ఫలం భవతీతి — తేన అధ్యయనేన అహమ్ ఇష్టః పూజితః స్యాం భవేయమ్ ఇతి మే మమ మతిః నిశ్చయః ॥ ౭౦ ॥
అథ శ్రోతుః ఇదం ఫలమ్ —
శ్రద్ధావాననసూయశ్చ శృణుయాదపి యో నరః ।
సోఽపి ముక్తః శుభాంల్లోకాన్ప్రాప్నుయాత్పుణ్యకర్మణామ్ ॥ ౭౧ ॥
శ్రద్ధావాన్ శ్రద్దధానః అనసూయశ్చ అసూయావర్జితః సన్ ఇమం గ్రన్థం శృణుయాదపి యో నరః, అపిశబ్దాత్ కిముత అర్థజ్ఞానవాన్ , సోఽపి పాపాత్ ముక్తః శుభాన్ ప్రశస్తాన్ లోకాన్ ప్రాప్నుయాత్ పుణ్యకర్మణామ్ అగ్నిహోత్రాదికర్మవతామ్ ॥ ౭౧ ॥
శిష్యస్య శాస్త్రార్థగ్రహణాగ్రహణవివేకబుభుత్సయా పృచ్ఛతి । తదగ్రహణే జ్ఞాతే పునః గ్రాహయిష్యామి ఉపాయాన్తరేణాపి ఇతి ప్రష్టుః అభిప్రాయః । యత్నాన్తరం చ ఆస్థాయ శిష్యస్య కృతార్థతా కర్తవ్యా ఇతి ఆచార్యధర్మః ప్రదర్శితో భవతి —
కచ్చిదేతచ్ఛ్రుతం పార్థ
త్వయైకాగ్రేణ చేతసా ।
కచ్చిదజ్ఞానసంమోహః
ప్రణష్టస్తే ధనఞ్జయ ॥ ౭౨ ॥
కచ్చిత్ కిమ్ ఎతత్ మయా ఉక్తం శ్రుతం శ్రవణేన అవధారితం పార్థ, త్వయా ఎకాగ్రేణ చేతసా చిత్తేన ? కిం వా అప్రమాదతః ? కచ్చిత్ అజ్ఞానసంమోహః అజ్ఞాననిమిత్తః సంమోహః అవివిక్తభావః అవివేకః స్వాభావికః కిం ప్రణష్టః ? యదర్థః అయం శాస్త్రశ్రవణాయాసః తవ, మమ చ ఉపదేష్టృత్వాయాసః ప్రవృత్తః, తే తుభ్యం హే ధనఞ్జయ ॥ ౭౨ ॥
అర్జున ఉవాచ —
నష్టో మోహః స్మృతిర్లబ్ధా
త్వత్ప్రసాదాన్మయాచ్యుత ।
స్థితోఽస్మి గతసన్దేహః
కరిష్యే వచనం తవ ॥ ౭౩ ॥
నష్టః మోహః అజ్ఞానజః సమస్తసంసారానర్థహేతుః,
సాగర ఇవ దురుత్తరః ।
స్మృతిశ్చ ఆత్మతత్త్వవిషయా లబ్ధా,
యస్యాః లాభాత్ సర్వహృదయగ్రన్థీనాం విప్రమోక్షః ;
త్వత్ప్రసాదాత్ తవ ప్రసాదాత్ మయా త్వత్ప్రసాదమ్ ఆశ్రితేన అచ్యుత ।
అనేన మోహనాశప్రశ్నప్రతివచనేన సర్వశాస్త్రార్థజ్ఞానఫలమ్ ఎతావదేవేతి నిశ్చితం దర్శితం భవతి,
యతః జ్ఞానాత్ మోహనాశః ఆత్మస్మృతిలాభశ్చేతి ।
తథా చ శ్రుతౌ ‘అనాత్మవిత్ శోచామి’ (ఛా. ఉ. ౭ । ౧ । ౩) ఇతి ఉపన్యస్య ఆత్మజ్ఞానేన సర్వగ్రన్థీనాం విప్రమోక్షః ఉక్తః ;
‘భిద్యతే హృదయగ్రన్థిః’ (ము. ఉ. ౨ । ౨ । ౯) ‘తత్ర కో మోహః కః శోకః ఎకత్వమనుపశ్యతః’ (ఈ. ఉ. ౭) ఇతి చ మన్త్రవర్ణః ।
అథ ఇదానీం త్వచ్ఛాసనే స్థితః అస్మి గతసన్దేహః ముక్తసంశయః ।
కరిష్యే వచనం తవ ।
అహం త్వత్ప్రసాదాత్ కృతార్థః,
న మే కర్తవ్యమ్ అస్తి ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౭౩ ॥
పరిసమాప్తః శాస్త్రార్థః । అథ ఇదానీం కథాసమ్బన్ధప్రదర్శనార్థం సఞ్జయః ఉవాచ —
సఞ్జయ ఉవాచ —
ఇత్యహం వాసుదేవస్య పార్థస్య చ మహాత్మనః ।
సంవాదమిమమశ్రౌషమద్భుతం రోమహర్షణమ్ ॥ ౭౪ ॥
ఇతి ఎవమ్ అహం వాసుదేవస్య పార్థస్య చ మహాత్మనః సంవాదమ్ ఇమం యథోక్తమ్ అశ్రౌషం శ్రుతవాన్ అస్మి అద్భుతమ్ అత్యన్తవిస్మయకరం రోమహర్షణం రోమాఞ్చకరమ్ ॥ ౭౪ ॥
తం చ ఇమమ్ —
వ్యాసప్రసాదాచ్ఛ్రుతవానిమం గుహ్యతమం పరమ్ ।
యోగం యోగేశ్వరాత్కృష్ణాత్సాక్షాత్కథయతః స్వయమ్ ॥ ౭౫ ॥
వ్యాసప్రసాదాత్ తతః దివ్యచక్షుర్లాభాత్ శ్రుతవాన్ ఇమం సంవాదం గుహ్యతమం పరం యోగమ్ , యోగార్థత్వాత్ గ్రన్థోఽపి యోగః, సంవాదమ్ ఇమం యోగమేవ వా యోగేశ్వరాత్ కృష్ణాత్ సాక్షాత్ కథయతః స్వయమ్ , న పరమ్పరయా ॥ ౭౫ ॥
రాజన్ సంస్మృత్య సంస్మృత్య
సంవాదమిమమద్భుతమ్ ।
కేశవార్జునయోః పుణ్యం
హృష్యామి చ ముహుర్ముహుః ॥ ౭౬ ॥
హే రాజన్ ధృతరాష్ట్ర, సంస్మృత్య సంస్మృత్య ప్రతిక్షణం సంవాదమ్ ఇమమ్ అద్భుతం కేశవార్జునయోః పుణ్యమ్ ఇమం శ్రవణేనాపి పాపహరం శ్రుత్వా హృష్యామి చ ముహుర్ముహుః ప్రతిక్షణమ్ ॥ ౭౬ ॥
తచ్చ సంస్మృత్య సంస్మృత్య
రూపమత్యద్భుతం హరేః ।
విస్మయో మే మహాన్రాజన్
హృష్యామి చ పునః పునః ॥ ౭౭ ॥
తచ్చ సంస్మృత్య సంస్మృత్య రూపమ్ అత్యద్భుతం హరేః విశ్వరూపం విస్మయో మే మహాన్ రాజన్ , హృష్యామి చ పునః పునః ॥ ౭౭ ॥
కిం బహునా —
యత్ర యోగేశ్వరః కృష్ణో యత్ర పార్థో ధనుర్ధరః ।
తత్ర శ్రీర్విజయో భూతిర్ధ్రువా నీతిర్మతిర్మమ ॥ ౭౮ ॥
యత్ర యస్మిన్ పక్షే యోగేశ్వరః సర్వయోగానామ్ ఈశ్వరః, తత్ప్రభవత్వాత్ సర్వయోగబీజస్య, కృష్ణః, యత్ర పార్థః యస్మిన్ పక్షే ధనుర్ధరః గాణ్డీవధన్వా, తత్ర శ్రీః తస్మిన్ పాణ్డవానాం పక్షే శ్రీః విజయః, తత్రైవ భూతిః శ్రియో విశేషః విస్తారః భూతిః, ధ్రువా అవ్యభిచారిణీ నీతిః నయః, ఇత్యేవం మతిః మమ ఇతి ॥ ౭౮ ॥
ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిన్దభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛఙ్కరభగవతః కృతౌ శ్రీమద్భగవద్గీతాభాష్యే అష్టాదశోఽధ్యాయః ॥