ద్వితీయోఽధ్యాయః
సఞ్జయ ఉవాచ —
తం తథా కృపయావిష్టమశ్రుపూర్ణాకులేక్షణమ్ ।
విషీదన్తమిదం వాక్యమువాచ మధుసూదనః ॥ ౧ ॥
శ్రీభగవానువాచ —
కుతస్త్వా కశ్మలమిదం విషమే సముపస్థితమ్ ।
అనార్యజుష్టమస్వర్గ్యమకీర్తికరమర్జున ॥ ౨ ॥
క్లైబ్యం మా స్మ గమః పార్థ నైతత్త్వయ్యుపపద్యతే ।
క్షుద్రం హృదయదౌర్బల్యం త్యక్త్వోత్తిష్ఠ పరన్తప ॥ ౩ ॥
అర్జున ఉవాచ —
కథం భీష్మమహం సంఖ్యే ద్రోణం చ మధుసూదన ।
ఇషుభిః ప్రతియోత్స్యామి పూజార్హావరిసూదన ॥ ౪ ॥
గురూనహత్వా హి మహానుభావాన్ శ్రేయో భోక్తుం భైక్షమపీహ లోకే ।
హత్వార్థకామాంస్తు గురూనిహైవ భుఞ్జీయ భోగాన్రుధిరప్రదిగ్ధాన్ ॥ ౫ ॥
న చైతద్విద్మః కతరన్నో గరీయో యద్వా జయేమ యది వా నో జయేయుః ।
యానేవ హత్వా న జిజీవిషామస్తేఽవస్థితాః ప్రముఖే ధార్తరాష్ట్రాః ॥ ౬ ॥
కార్పణ్యదోషోపహతస్వభావః పృచ్ఛామి త్వాం ధర్మసంమూఢచేతాః ।
యచ్ఛ్రేయః స్యాన్నిశ్చితం బ్రూహి తన్మే శిష్యస్తేఽహం శాధి మాం త్వాం ప్రపన్నమ్ ॥ ౭ ॥
న హి ప్రపశ్యామి మమాపనుద్యాద్యచ్ఛోకముచ్ఛోషణమిన్ద్రియాణామ్ ।
అవాప్య భూమావసపత్నమృద్ధం రాజ్యం సురాణామపి చాధిపత్యమ్ ॥ ౮ ॥
సఞ్జయ ఉవాచ —
ఎవముక్త్వా హృషీకేశం గుడాకేశః పరన్తపః ।
న యోత్స్య ఇతి గోవిన్దముక్త్వా తూష్ణీం బభూవ హ ॥ ౯ ॥
తమువాచ హృషీకేశః ప్రహసన్నివ భారత ।
సేనయోరుభయోర్మధ్యే విషీదన్తమిదం వచః ॥ ౧౦ ॥
అత్ర ‘దృష్ట్వా తు పాణ్డవానీకమ్’ (భ. గీ. ౧ । ౨) ఇత్యారభ్య యావత్ ‘న యోత్స్య ఇతి గోవిన్దముక్త్వా తూష్ణీం బభూవ హ’ (భ. గీ. ౨ । ౯) ఇత్యేతదన్తః ప్రాణినాం శోకమోహాదిసంసారబీజభూతదోషోద్భవకారణప్రదర్శనార్థత్వేన వ్యాఖ్యేయో గ్రన్థః ।
తథాహి —
అర్జునేన రాజ్యగురుపుత్రమిత్రసుహృత్స్వజనసమ్బన్ధిబాన్ధవేషు ‘
అహమేతేషామ్’ ‘
మమైతే’
ఇత్యేవంప్రత్యయనిమిత్తస్నేహవిచ్ఛేదాదినిమిత్తౌ ఆత్మనః శోకమోహౌ ప్రదర్శితౌ ‘కథం భీష్మమహం సఙ్ఖ్యే’ (భ. గీ. ౨ । ౪) ఇత్యాదినా ।
శోకమోహాభ్యాం హ్యభిభూతవివేకవిజ్ఞానః స్వత ఎవ క్షత్రధర్మే యుద్ధే ప్రవృత్తోఽపి తస్మాద్యుద్ధాదుపరరామ ;
పరధర్మం చ భిక్షాజీవనాదికం కర్తుం ప్రవవృతే ।
తథా చ సర్వప్రాణినాం శోకమోహాదిదోషావిష్టచేతసాం స్వభావత ఎవ స్వధర్మపరిత్యాగః ప్రతిషిద్ధసేవా చ స్యాత్ ।
స్వధర్మే ప్రవృత్తానామపి తేషాం వాఙ్మనఃకాయాదీనాం ప్రవృత్తిః ఫలాభిసన్ధిపూర్వికైవ సాహఙ్కారా చ భవతి ।
తత్రైవం సతి ధర్మాధర్మోపచయాత్ ఇష్టానిష్టజన్మసుఖదుఃख़ాదిప్రాప్తిలక్షణః సంసారః అనుపరతో భవతి ।
ఇత్యతః సంసారబీజభూతౌ శోకమోహౌ తయోశ్చ సర్వకర్మసంన్యాసపూర్వకాదాత్మజ్ఞానాత్ నాన్యతో నివృత్తిరితి తదుపదిదిక్షుః సర్వలోకానుగ్రహార్థమ్ అర్జునం నిమిత్తీకృత్య ఆహ భగవాన్వాసుదేవః —
‘అశోచ్యాన్’ (భ. గీ. ౨ । ౧౧) ఇత్యాది ॥
తదసత్ ;
జ్ఞానకర్మనిష్ఠయోర్విభాగవచనాద్బుద్ధిద్వయాశ్రయయోః ।
‘అశోచ్యాన్’ (భ. గీ. ౨ । ౧౧) ఇత్యాదినా భగవతా యావత్ ‘స్వధర్మమపి చావేక్ష్య’ (భ. గీ. ౨ । ౩౧) ఇత్యేతదన్తేన గ్రన్థేన యత్పరమార్థాత్మతత్త్వనిరూపణం కృతమ్ ,
తత్సాఙ్ఖ్యమ్ ।
తద్విషయా బుద్ధిః ఆత్మనో జన్మాదిషడ్విక్రియాభావాదకర్తా ఆత్మేతి ప్రకరణార్థనిరూపణాత్ యా జాయతే,
సా సాఙ్ఖ్యా బుద్ధిః ।
సా యేషాం జ్ఞానినాముచితా భవతి,
తే సాఙ్ఖ్యాః ।
ఎతస్యా బుద్ధేః జన్మనః ప్రాక్ ఆత్మనో దేహాదివ్యతిరిక్తత్వకర్తృత్వభోక్తృత్వాద్యపేక్షో ధర్మాధర్మవివేకపూర్వకో మోక్షసాధనానుష్ఠానలక్షణో యోగః ।
తద్విషయా బుద్ధిః యోగబుద్ధిః ।
సా యేషాం కర్మిణాముచితా భవతి తే యోగినః ।
తథా చ భగవతా విభక్తే ద్వే బుద్ధీ నిర్దిష్టే ‘ఎషా తేఽభిహితా సాఙ్ఖ్యే బుద్ధిర్యోగే త్విమాం శృణు’ (భ. గీ. ౨ । ౩౯) ఇతి ।
తయోశ్చ సాఙ్ఖ్యబుద్ధ్యాశ్రయాం జ్ఞానయోగేన నిష్ఠాం సాఙ్ఖ్యానాం విభక్తాం వక్ష్యతి ‘పురా వేదాత్మనా మయా ప్రోక్తా’ (భ. గీ. ౩ । ౩) ఇతి ।
తథా చ యోగబుద్ధ్యాశ్రయాం కర్మయోగేన నిష్ఠాం విభక్తాం వక్ష్యతి — ‘
కర్మయోగేన యోగినామ్’
ఇతి ।
ఎవం సాఙ్ఖ్యబుద్ధిం యోగబుద్ధిం చ ఆశ్రిత్య ద్వే నిష్ఠే విభక్తే భగవతైవ ఉక్తే జ్ఞానకర్మణోః కర్తృత్వాకర్తృత్వైకత్వానేకత్వబుద్ధ్యాశ్రయయోః యుగపదేకపురుషాశ్రయత్వాసమ్భవం పశ్యతా ।
యథా ఎతద్విభాగవచనమ్ ,
తథైవ దర్శితం శాతపథీయే బ్రాహ్మణే — ‘
ఎతమేవ ప్రవ్రాజినో లోకమిచ్ఛన్తో బ్రాహ్మణాః ప్రవ్రజన్తి’
ఇతి సర్వకర్మసంన్యాసం విధాయ తచ్ఛేషేణ ‘కిం ప్రజయా కరిష్యామో యేషాం నోఽయమాత్మాయం లోకః’ (బృ. ఉ. ౪ । ౪ । ౨౨) ఇతి ।
తత్ర చ ప్రాక్ దారపరిగ్రహాత్ పురుషః ఆత్మా ప్రాకృతో ధర్మజిజ్ఞాసోత్తరకాలం లోకత్రయసాధనమ్ —
పుత్రమ్ ,
ద్విప్రకారం చ విత్తం మానుషం దైవం చ ;
తత్ర మానుషం కర్మరూపం పితృలోకప్రాప్తిసాధనం విద్యాం చ దైవం విత్తం దేవలోకప్రాప్తిసాధనమ్ —
‘సోఽకామయత’ (బృ. ఉ. ౧ । ౪ । ౧౭) ఇతి అవిద్యాకామవత ఎవ సర్వాణి కర్మాణి శ్రౌతాదీని దర్శితాని ।
తేభ్యః ‘
వ్యుత్థాయ,
ప్రవ్రజన్తి’
ఇతి వ్యుత్థానమాత్మానమేవ లోకమిచ్ఛతోఽకామస్య విహితమ్ ।
తదేతద్విభాగవచనమనుపపన్నం స్యాద్యది శ్రౌతకర్మజ్ఞానయోః సముచ్చయోఽభిప్రేతః స్యాద్భగవతః ॥
కిఞ్చ —
యది బుద్ధికర్మణోః సర్వేషాం సముచ్చయ ఉక్తః స్యాత్ అర్జునస్యాపి స ఉక్త ఎవేతి,
‘యచ్ఛ్రేయ ఎతయోరేకం తన్మే బ్రూహి సునిశ్చితమ్’ (భ. గీ. ౫ । ౧) ఇతి కథముభయోరుపదేశే సతి అన్యతరవిషయ ఎవ ప్రశ్నః స్యాత్ ?
న హి పిత్తప్రశమనార్థినః వైద్యేన మధురం శీతలం చ భోక్తవ్యమ్ ఇత్యుపదిష్టే తయోరన్యతరత్పిత్తప్రశమనకారణం బ్రూహి ఇతి ప్రశ్నః సమ్భవతి ॥
అథ అర్జునస్య భగవదుక్తవచనార్థవివేకానవధారణనిమిత్తః ప్రశ్నః కల్ప్యేత,
తథాపి భగవతా ప్రశ్నానురూపం ప్రతివచనం దేయమ్ —
మయా బుద్ధికర్మణోః సముచ్చయ ఉక్తః,
కిమర్థమిత్థం త్వం భ్రాన్తోఽసి —
ఇతి ।
న తు పునః ప్రతివచనమననురూపం పృష్టాదన్యదేవ ‘ద్వే నిష్ఠే మయా పురా ప్రోక్తే’ (భ. గీ. ౩ । ౩) ఇతి వక్తుం యుక్తమ్ ॥
తస్మాద్గీతాశాస్త్రే ఈషన్మాత్రేణాపి శ్రౌతేన స్మార్తేన వా కర్మణా ఆత్మజ్ఞానస్య సముచ్చయో న కేనచిద్దర్శయితుం శక్యః ।
యస్య తు అజ్ఞానాత్ రాగాదిదోషతో వా కర్మణి ప్రవృత్తస్య యజ్ఞేన దానేన తపసా వా విశుద్ధసత్త్వస్య జ్ఞానముత్పన్నమ్పరమార్థతత్త్వవిషయమ్ ‘
ఎకమేవేదం సర్వం బ్రహ్మ అకర్తృ చ’
ఇతి,
తస్య కర్మణి కర్మప్రయోజనే చ నివృత్తేఽపి లోకసఙ్గ్రహార్థం యత్నపూర్వం యథా ప్రవృత్తిః,
తథైవ ప్రవృత్తస్య యత్ప్రవృత్తిరూపం దృశ్యతే న తత్కర్మ యేన బుద్ధేః సముచ్చయః స్యాత్ ;
యథా భగవతో వాసుదేవస్య క్షత్రధర్మచేష్టితం న జ్ఞానేన సముచ్చీయతే పురుషార్థసిద్ధయే,
తద్వత్ తత్ఫలాభిసన్ధ్యహఙ్కారాభావస్య తుల్యత్వాద్విదుషః ।
తత్త్వవిన్నాహం కరోమీతి మన్యతే,
న చ తత్ఫలమభిసన్ధత్తే ।
యథా చ స్వర్గాదికామార్థినః అగ్నిహోత్రాదికర్మలక్షణధర్మానుష్ఠానాయ ఆహితాగ్నేః కామ్యే ఎవ అగ్నిహోత్రాదౌ ప్రవృత్తస్య సామి కృతే వినష్టేఽపి కామే తదేవ అగ్నిహోత్రాద్యనుతిష్ఠతోఽపి న తత్కామ్యమగ్నిహోత్రాది భవతి ।
తథా చ దర్శయతి భగవాన్ —
‘కుర్వన్నపి న లిప్యతే’ (భ. గీ. ౫ । ౭) ‘న కరోతి న లిప్యతే’ (భ. గీ. ౧౩ । ౩౧) ఇతి తత్ర తత్ర ॥
తస్మాద్గీతాశాస్త్రే కేవలాదేవ తత్త్వజ్ఞానాన్మోక్షప్రాప్తిః న కర్మసముచ్చితాత్ , ఇతి నిశ్చితోఽర్థః । యథా చాయమర్థః, తథా ప్రకరణశో విభజ్య తత్ర తత్ర దర్శయిష్యామః ॥
తత్రైవం ధర్మసంమూఢచేతసో మిథ్యాజ్ఞానవతో మహతి శోకసాగరే నిమగ్నస్య అర్జునస్య అన్యత్రాత్మజ్ఞానాదుద్ధరణమపశ్యన్ భగవాన్వాసుదేవః తతః కృపయా అర్జునముద్దిధారయిషుః ఆత్మజ్ఞానాయావతారయన్నాహ —
శ్రీభగవానువాచ —
అశోచ్యానన్వశోచస్త్వం ప్రజ్ఞావాదాంశ్చ భాషసే ।
గతాసూనగతాసూంశ్చ నానుశోచన్తి పణ్డితాః ॥ ౧౧ ॥
అశోచ్యాన్ ఇత్యాది ।
న శోచ్యా అశోచ్యాః భీష్మద్రోణాదయః,
సద్వృత్తత్వాత్ పరమార్థస్వరూపేణ చ నిత్యత్వాత్ ,
తాన్ అశోచ్యాన్ అన్వశోచః అనుశోచితవానసి ‘
తే మ్రియన్తే మన్నిమిత్తమ్ ,
అహం తైర్వినాభూతః కిం కరిష్యామి రాజ్యసుఖాదినా’
ఇతి ।
త్వం ప్రజ్ఞావాదాన్ ప్రజ్ఞావతాం బుద్ధిమతాం వాదాంశ్చ వచనాని చ భాషసే |
తదేతత్ మౌఢ్యం పాణ్డిత్యం చ విరుద్ధమ్ ఆత్మని దర్శయసి ఉన్మత్త ఇవ ఇత్యభిప్రాయః ।
యస్మాత్ గతాసూన్ గతప్రాణాన్ మృతాన్ ,
అగతాసూన్ అగతప్రాణాన్ జీవతశ్చ న అనుశోచన్తి పణ్డితాః ఆత్మజ్ఞాః ।
పణ్డా ఆత్మవిషయా బుద్ధిః యేషాం తే హి పణ్డితాః,
‘పాణ్డిత్యం నిర్విద్య’ (బృ. ఉ. ౩ । ౫ । ౧) ఇతి శ్రుతేః ।
పరమార్థతస్తు తాన్ నిత్యాన్ అశోచ్యాన్ అనుశోచసి,
అతో మూఢోఽసి ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౧౧ ॥
కుతస్తే అశోచ్యాః, యతో నిత్యాః । కథమ్ ? —
న త్వేవాహం జాతు నాసం న త్వం నేమే జనాధిపాః ।
న చైవ న భవిష్యామః సర్వే వయమతః పరమ్ ॥ ౧౨ ॥
న తు ఎవ జాతు కదాచిత్ అహం నాసమ్ , కిం తు ఆసమేవ । అతీతేషు దేహోత్పత్తివినాశేషు ఘటాదిషు వియదివ నిత్య ఎవ అహమాసమిత్యభిప్రాయః । తథా న త్వం న ఆసీః, కిం తు ఆసీరేవ । తథా న ఇమే జనాధిపాః న ఆసన్ , కిం తు ఆసన్నేవ । తథా న చ ఎవ న భవిష్యామః, కిం తు భవిష్యామ ఎవ, సర్వే వయమ్ అతః అస్మాత్ దేహవినాశాత్ పరమ్ ఉత్తరకాలే అపి । త్రిష్వపి కాలేషు నిత్యా ఆత్మస్వరూపేణ ఇత్యర్థః । దేహభేదానువృత్త్యా బహువచనమ్ , నాత్మభేదాభిప్రాయేణ ॥ ౧౨ ॥
తత్ర కథమివ నిత్య ఆత్మేతి దృష్టాన్తమాహ —
దేహినోఽస్మిన్యథా దేహే కౌమారం యౌవనం జరా ।
తథా దేహాన్తరప్రాప్తిర్ధీరస్తత్ర న ముహ్యతి ॥ ౧౩ ॥
దేహః అస్య అస్తీతి దేహీ, తస్య దేహినో దేహవతః ఆత్మనః అస్మిన్ వర్తమానే దేహే యథా యేన ప్రకారేణ కౌమారం కుమారభావో బాల్యావస్థా, యౌవనం యూనో భావో మధ్యమావస్థా, జరా వయోహానిః జీర్ణావస్థా, ఇత్యేతాః తిస్రః అవస్థాః అన్యోన్యవిలక్షణాః । తాసాం ప్రథమావస్థానాశే న నాశః, ద్వితీయావస్థోపజనే న ఉపజన ఆత్మనః । కిం తర్హి ? అవిక్రియస్యైవ ద్వితీయతృతీయావస్థాప్రాప్తిః ఆత్మనో దృష్టా । తథా తద్వదేవ దేహాత్ అన్యో దేహో దేహాన్తరమ్ , తస్య ప్రాప్తిః దేహాన్తరప్రాప్తిః అవిక్రియస్యైవ ఆత్మనః ఇత్యర్థః । ధీరో ధీమాన్ , తత్ర ఎవం సతి న ముహ్యతి న మోహమాపద్యతే ॥ ౧౩ ॥
యద్యపి ఆత్మవినాశనిమిత్తో మోహో న సమ్భవతి నిత్య ఆత్మా ఇతి విజానతః, తథాపి శీతోష్ణసుఖదుఃఖప్రాప్తినిమిత్తో మోహో లౌకికో దృశ్యతే, సుఖవియోగనిమిత్తో మోహః దుఃఖసంయోగనిమిత్తశ్చ శోకః । ఇత్యేతదర్జునస్య వచనమాశఙ్క్య భగవానాహ —
మాత్రాస్పర్శాస్తు కౌన్తేయ శీతోష్ణసుఖదుఃఖదాః ।
ఆగమాపాయినోఽనిత్యాస్తాంస్తితిక్షస్వ భారత ॥ ౧౪ ॥
మాత్రాః ఆభిః మీయన్తే శబ్దాదయ ఇతి శ్రోత్రాదీని ఇన్ద్రియాణి । మాత్రాణాం స్పర్శాః శబ్దాదిభిః సంయోగాః । తే శీతోష్ణసుఖదుఃఖదాః శీతమ్ ఉష్ణం సుఖం దుఃఖం చ ప్రయచ్ఛన్తీతి । అథవా స్పృశ్యన్త ఇతి స్పర్శాః విషయాః శబ్దాదయః । మాత్రాశ్చ స్పర్శాశ్చ శీతోష్ణసుఖదుఃఖదాః । శీతం కదాచిత్ సుఖం కదాచిత్ దుఃఖమ్ । తథా ఉష్ణమపి అనియతస్వరూపమ్ । సుఖదుఃఖే పునః నియతరూపే యతో న వ్యభిచరతః । అతః తాభ్యాం పృథక్ శీతోష్ణయోః గ్రహణమ్ । యస్మాత్ తే మాత్రాస్పర్శాదయః ఆగమాపాయినః ఆగమాపాయశీలాః తస్మాత్ అనిత్యాః । అతః తాన్ శీతోష్ణాదీన్ తితిక్షస్వ ప్రసహస్వ । తేషు హర్షం విషాదం వా మా కార్షీః ఇత్యర్థః ॥ ౧౪ ॥
శీతోష్ణాదీన్ సహతః కిం స్యాదితి శృణు —
యం హి న వ్యథయన్త్యేతే పురుషం పురుషర్షభ ।
సమదుఃఖసుఖం ధీరం సోఽమృతత్వాయ కల్పతే ॥ ౧౫ ॥
యం హి పురుషం సమే దుఃఖసుఖే యస్య తం సమదుఃఖసుఖం సుఖదుఃఖప్రాప్తౌ హర్షవిషాదరహితం ధీరం ధీమన్తం న వ్యథయన్తి న చాలయన్తి నిత్యాత్మదర్శనాత్ ఎతే యథోక్తాః శీతోష్ణాదయః, సః నిత్యాత్మస్వరూపదర్శననిష్ఠో ద్వన్ద్వసహిష్ణుః అమృతత్వాయ అమృతభావాయ మోక్షాయేత్యర్థః, కల్పతే సమర్థో భవతి ॥ ౧౫ ॥
ఇతశ్చ శోకమోహౌ అకృత్వా శీతోష్ణాదిసహనం యుక్తమ్ , యస్మాత్ —
నాసతో విద్యతే భావో నాభావో విద్యతే సతః ।
ఉభయోరపి దృష్టోఽన్తస్త్వనయోస్తత్త్వదర్శిభిః ॥ ౧౬ ॥
న అసతః అవిద్యమానస్య శీతోష్ణాదేః సకారణస్య న విద్యతే నాస్తి భావో భవనమ్ అస్తితా ॥
న హి శీతోష్ణాది సకారణం ప్రమాణైర్నిరూప్యమాణం వస్తుసద్భవతి । వికారో హి సః, వికారశ్చ వ్యభిచరతి । యథా ఘటాదిసంస్థానం చక్షుషా నిరూప్యమాణం మృద్వ్యతిరేకేణానుపలబ్ధేరసత్ , తథా సర్వో వికారః కారణవ్యతిరేకేణానుపలబ్ధేరసన్ । జన్మప్రధ్వంసాభ్యాం ప్రాగూర్ధ్వం చ అనుపలబ్ధేః కార్యస్య ఘటాదేః మృదాదికారణస్య చ తత్కారణవ్యతిరేకేణానుపలబ్ధేరసత్త్వమ్ ॥
తదసత్త్వే సర్వాభావప్రసఙ్గ ఇతి చేత్ , న ; సర్వత్ర బుద్ధిద్వయోపలబ్ధేః, సద్బుద్ధిరసద్బుద్ధిరితి । యద్విషయా బుద్ధిర్న వ్యభిచరతి, తత్ సత్ ; యద్విషయా వ్యభిచరతి, తదసత్ ; ఇతి సదసద్విభాగే బుద్ధితన్త్రే స్థితే, సర్వత్ర ద్వే బుద్ధీ సర్వైరుపలభ్యేతే సమానాధికరణే న నీలోత్పలవత్ , సన్ ఘటః, సన్ పటః, సన్ హస్తీ ఇతి । ఎవం సర్వత్ర తయోర్బుద్ధ్యోః ఘటాదిబుద్ధిః వ్యభిచరతి । తథా చ దర్శితమ్ । న తు సద్బుద్ధిః । తస్మాత్ ఘటాదిబుద్ధివిషయః అసన్ , వ్యభిచారాత్ ; న తు సద్బుద్ధివిషయః, అవ్యభిచారాత్ ॥
ఘటే వినష్టే ఘటబుద్దౌ వ్యభిచరన్త్యాం సద్బుద్ధిరపి వ్యభిచరతీతి చేత్ , న ; పటాదావపి సద్బుద్ధిదర్శనాత్ । విశేషణవిషయైవ సా సద్బుద్ధిః ॥
సద్బుద్ధివత్ ఘటబుద్ధిరపి ఘటాన్తరే దృశ్యత ఇతి చేత్ , న ; పటాదౌ అదర్శనాత్ ॥
సద్బుద్ధిరపి నష్టే ఘటే న దృశ్యత ఇతి చేత్ , న ; విశేష్యాభావాత్ సద్బుద్ధిః విశేషణవిషయా సతీ విశేష్యాభావే విశేషణానుపపత్తౌ కింవిషయా స్యాత్ ? న తు పునః సద్బుద్ధేః విషయాభావాత్ ॥
ఎకాధికరణత్వం ఘటాదివిశేష్యాభావే న యుక్తమితి చేత్ , న ; ‘ఇదముదకమ్’ ఇతి మరీచ్యాదౌ అన్యతరాభావేఽపి సామానాధికరణ్యదర్శనాత్ ॥
తస్మాద్దేహాదేః ద్వన్ద్వస్య చ సకారణస్య అసతో న విద్యతే భావ ఇతి । తథా సతశ్చ ఆత్మనః అభావః అవిద్యమానతా న విద్యతే, సర్వత్ర అవ్యభిచారాత్ ఇతి అవోచామ ॥
ఎవమ్ ఆత్మానాత్మనోః సదసతోః ఉభయోరపి దృష్టః ఉపలబ్ధః అన్తో నిర్ణయః సత్ సదేవ అసత్ అసదేవేతి, తు అనయోః యథోక్తయోః తత్త్వదర్శిభిః । తదితి సర్వనామ, సర్వం చ బ్రహ్మ, తస్య నామ తదితి, తద్భావః తత్త్వమ్ , బ్రహ్మణో యాథాత్మ్యమ్ । తత్ ద్రష్టుం శీలం యేషాం తే తత్త్వదర్శినః, తైః తత్త్వదర్శిభిః । త్వమపి తత్త్వదర్శినాం దృష్టిమాశ్రిత్య శోకం మోహం చ హిత్వా శీతోష్ణాదీని నియతానియతరూపాణి ద్వన్ద్వాని ‘వికారోఽయమసన్నేవ మరీచిజలవన్మిథ్యావభాసతే’ ఇతి మనసి నిశ్చిత్య తితిక్షస్వ ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౧౬ ॥
కిం పునస్తత్ , యత్ సదేవ సర్వదా ఇతి ; ఉచ్యతే —
అవినాశి తు తద్విద్ధి యేన సర్వమిదం తతమ్ ।
వినాశమవ్యయస్యాస్య న కశ్చిత్కర్తుమర్హతి ॥ ౧౭ ॥
అవినాశి న వినష్టుం శీలం యస్యేతి । తుశబ్దః అసతో విశేషణార్థః । తత్ విద్ధి విజానీహి । కిమ్ ? యేన సర్వమ్ ఇదం జగత్ తతం వ్యాప్తం సదాఖ్యేన బ్రహ్మణా సాకాశమ్ , ఆకాశేనేవ ఘటాదయః । వినాశమ్ అదర్శనమ్ అభావమ్ । అవ్యయస్య న వ్యేతి ఉపచయాపచయౌ న యాతి ఇతి అవ్యయం తస్య అవ్యయస్య । నైతత్ సదాఖ్యం బ్రహ్మ స్వేన రూపేణ వ్యేతి వ్యభిచరతి, నిరవయవత్వాత్ , దేహాదివత్ । నాప్యాత్మీయేన, ఆత్మీయాభావాత్ । యథా దేవదత్తో ధనహాన్యా వ్యేతి, న తు ఎవం బ్రహ్మ వ్యేతి । అతః అవ్యయస్య అస్య బ్రహ్మణః వినాశం న కశ్చిత్ కర్తుమర్హతి, న కశ్చిత్ ఆత్మానం వినాశయితుం శక్నోతి ఈశ్వరోఽపి । ఆత్మా హి బ్రహ్మ, స్వాత్మని చ క్రియావిరోధాత్ ॥ ౧౭ ॥
కిం పునస్తదసత్ , యత్స్వాత్మసత్తాం వ్యభిచరతీతి, ఉచ్యతే —
అన్తవన్త ఇమే దేహా నిత్యస్యోక్తాః శరీరిణః ।
అనాశినోఽప్రమేయస్య తస్మాద్యుధ్యస్వ భారత ॥ ౧౮ ॥
అన్తః వినాశః విద్యతే యేషాం తే అన్తవన్తః । యథా మృగతృష్ణికాదౌ సద్బుద్ధిః అనువృత్తా ప్రమాణనిరూపణాన్తే విచ్ఛిద్యతే, స తస్య అన్తః ; తథా ఇమే దేహాః స్వప్నమాయాదేహాదివచ్చ అన్తవన్తః నిత్యస్య శరీరిణః శరీరవతః అనాశినః అప్రమేయస్య ఆత్మనః అన్తవన్త ఇతి ఉక్తాః వివేకిభిరిత్యర్థః । ‘నిత్యస్య’ ‘అనాశినః’ ఇతి న పునరుక్తమ్ ; నిత్యత్వస్య ద్వివిధత్వాత్ లోకే, నాశస్య చ । యథా దేహో భస్మీభూతః అదర్శనం గతో నష్ట ఉచ్యతే । విద్యమానోఽపి యథా అన్యథా పరిణతో వ్యాధ్యాదియుక్తో జాతో నష్ట ఉచ్యతే । తత్ర ‘నిత్యస్య’ ‘అనాశినః’ ఇతి ద్వివిధేనాపి నాశేన అసమ్బన్ధః అస్యేత్యర్థః । అన్యథా పృథివ్యాదివదపి నిత్యత్వం స్యాత్ ఆత్మనః ; తత్ మా భూదితి ‘నిత్యస్య’ ‘అనాశినః’ ఇత్యాహ । అప్రమేయస్య న ప్రమేయస్య ప్రత్యక్షాదిప్రమాణైః అపరిచ్ఛేద్యస్యేత్యర్థః ॥
నను ఆగమేన ఆత్మా పరిచ్ఛిద్యతే,
ప్రత్యక్షాదినా చ పూర్వమ్ ।
న ;
ఆత్మనః స్వతఃసిద్ధత్వాత్ ।
సిద్ధే హి ఆత్మని ప్రమాతరి ప్రమిత్సోః ప్రమాణాన్వేషణా భవతి ।
న హి పూర్వమ్ ‘
ఇత్థమహమ్’
ఇతి ఆత్మానమప్రమాయ పశ్చాత్ ప్రమేయపరిచ్ఛేదాయ ప్రవర్తతే ।
న హి ఆత్మా నామ కస్యచిత్ అప్రసిద్ధో భవతి ।
శాస్త్రం తు అన్త్యం ప్రమాణమ్ అతద్ధర్మాధ్యారోపణమాత్రనివర్తకత్వేన ప్రమాణత్వమ్ ఆత్మనః ప్రతిపద్యతే,
న తు అజ్ఞాతార్థజ్ఞాపకత్వేన ।
తథా చ శ్రుతిః —
‘యత్సాక్షాదపరోక్షాద్బ్రహ్మ య ఆత్మా సర్వాన్తరః’ (బృ. ఉ. ౩ । ౫ । ౧) ఇతి ॥
యస్మాదేవం నిత్యః అవిక్రియశ్చ ఆత్మా తస్మాత్ యుధ్యస్వ, యుద్ధాత్ ఉపరమం మా కార్షీః ఇత్యర్థః ॥
న హి అత్ర యుద్ధకర్తవ్యతా విధీయతే, యుద్ధే ప్రవృత్త ఎవ హి అసౌ శోకమోహప్రతిబద్ధః తూష్ణీమాస్తే । అతః తస్య ప్రతిబన్ధాపనయనమాత్రం భగవతా క్రియతే । తస్మాత్ ‘యుధ్యస్వ’ ఇతి అనువాదమాత్రమ్ , న విధిః ॥ ౧౮ ॥
శోకమోహాదిసంసారకారణనివృత్త్యర్థః గీతాశాస్త్రమ్ , న ప్రవర్తకమ్ ఇత్యేతస్యార్థస్య సాక్షిభూతే ఋచౌ ఆనీనాయ భగవాన్ । యత్తు మన్యసే ‘యుద్ధే భీష్మాదయో మయా హన్యన్తే’ ‘అహమేవ తేషాం హన్తా’ ఇతి, ఎషా బుద్ధిః మృషైవ తే । కథమ్ ? —
య ఎనం వేత్తి హన్తారం యశ్చైనం మన్యతే హతమ్ ।
ఉభౌ తౌ న విజానీతో నాయం హన్తి న హన్యతే ॥ ౧౯ ॥
య ఎనం ప్రకృతం దేహినం వేత్తి విజానాతి హన్తారం హననక్రియాయాః కర్తారం యశ్చ ఎనమ్ అన్యో మన్యతే హతం దేహహననేన ‘హతః అహమ్’ ఇతి హననక్రియాయాః కర్మభూతమ్ , తౌ ఉభౌ న విజానీతః న జ్ఞాతవన్తౌ అవివేకేన ఆత్మానమ్ । ‘హన్తా అహమ్’ ‘హతః అస్మి అహమ్’ ఇతి దేహహననేన ఆత్మానమహం ప్రత్యయవిషయం యౌ విజానీతః తౌ ఆత్మస్వరూపానభిజ్ఞౌ ఇత్యర్థః । యస్మాత్ న అయమ్ ఆత్మా హన్తి న హననక్రియాయాః కర్తా భవతి, న చ హన్యతే న చ కర్మ భవతీత్యర్థః, అవిక్రియత్వాత్ ॥ ౧౯ ॥
కథమవిక్రయ ఆత్మేతి ద్వితీయో మన్త్రః —
న జాయతే మ్రియతే వా కదాచిన్నాయం భూత్వాభవితా వా న భూయః ।
అజో నిత్యః శాశ్వతోఽయం పురాణో న హన్యతే హన్యమానే శరీరే ॥ ౨౦ ॥
న జాయతే న ఉత్పద్యతే, జనిలక్షణా వస్తువిక్రియా న ఆత్మనో విద్యతే ఇత్యర్థః । తథా న మ్రియతే వా । వాశబ్దః చార్థే । న మ్రియతే చ ఇతి అన్త్యా వినాశలక్షణా విక్రియా ప్రతిషిధ్యతే । కదాచిచ్ఛబ్దః సర్వవిక్రియాప్రతిషేధైః సమ్బధ్యతే — న కదాచిత్ జాయతే, న కదాచిత్ మ్రియతే, ఇత్యేవమ్ । యస్మాత్ అయమ్ ఆత్మా భూత్వా భవనక్రియామనుభూయ పశ్చాత్ అభవితా అభావం గన్తా న భూయః పునః, తస్మాత్ న మ్రియతే । యోహి భూత్వా న భవితా స మ్రియత ఇత్యుచ్యతే లోకే । వాశబ్దాత్ నశబ్దాచ్చ అయమాత్మా అభూత్వా వా భవితా దేహవత్ న భూయః । తస్మాత్ న జాయతే । యో హి అభూత్వా భవితా స జాయత ఇత్యుచ్యతే । నైవమాత్మా । అతో న జాయతే । యస్మాదేవం తస్మాత్ అజః, యస్మాత్ న మ్రియతే తస్మాత్ నిత్యశ్చ । యద్యపి ఆద్యన్తయోర్విక్రియయోః ప్రతిషేధే సర్వా విక్రియాః ప్రతిషిద్ధా భవన్తి, తథాపి మధ్యభావినీనాం విక్రియాణాం స్వశబ్దైరేవ ప్రతిషేధః కర్తవ్యః అనుక్తానామపి యౌవనాదిసమస్తవిక్రియాణాం ప్రతిషేధో యథా స్యాత్ ఇత్యాహ — శాశ్వత ఇత్యాదినా । శాశ్వత ఇతి అపక్షయలక్షణా విక్రియా ప్రతిషిధ్యతే । శశ్వద్భవః శాశ్వతః । న అపక్షీయతే స్వరూపేణ, నిరవయవత్వాత్ । నాపి గుణక్షయేణ అపక్షయః, నిర్గుణత్వాత్ । అపక్షయవిపరీతాపి వృద్ధిలక్షణా విక్రియా ప్రతిషిధ్యతే — పురాణ ఇతి । యో హి అవయవాగమేన ఉపచీయతే స వర్ధతే అభినవ ఇతి చ ఉచ్యతే । అయం తు ఆత్మా నిరవయవత్వాత్ పురాపి నవ ఎవేతి పురాణః ; న వర్ధతే ఇత్యర్థః । తథా న హన్యతే । హన్తి ; అత్ర విపరిణామార్థే ద్రష్టవ్యః అపునరుక్తతాయై । న విపరిణమ్యతే ఇత్యర్థః । హన్యమానే విపరిణమ్యమానేఽపి శరీరే । అస్మిన్ మన్త్రే షడ్ భావవికారా లౌకికవస్తువిక్రియా ఆత్మని ప్రతిషిధ్యన్తే । సర్వప్రకారవిక్రియారహిత ఆత్మా ఇతి వాక్యార్థః । యస్మాదేవం తస్మాత్ ‘ఉభౌ తౌ న విజానీతః’ ఇతి పూర్వేణ మన్త్రేణ అస్య సమ్బన్ధః ॥ ౨౦ ॥
వేదావినాశినం నిత్యం య ఎనమజమవ్యయమ్ ।
కథం స పురుషః పార్థ కం ఘాతయతి హన్తి కమ్ ॥ ౨౧ ॥
వేద విజానాతి అవినాశినమ్ అన్త్యభావవికారరహితం నిత్యం విపరిణామరహితం యో వేద ఇతి సమ్బన్ధః । ఎనం పూర్వేణ మన్త్రేణోక్తలక్షణమ్ అజం జన్మరహితమ్ అవ్యయమ్ అపక్షయరహితం కథం కేన ప్రకారేణ సః విద్వాన్ పురుషః అధికృతః హన్తి హననక్రియాం కరోతి, కథం వా ఘాతయతి హన్తారం ప్రయోజయతి । న కథఞ్చిత్ కఞ్చిత్ హన్తి, న కథఞ్చిత్ కఞ్చిత్ ఘాతయతి ఇతి ఉభయత్ర ఆక్షేప ఎవార్థః, ప్రశ్నార్థాసమ్భవాత్ । హేత్వర్థస్య చ అవిక్రియత్వస్య తుల్యత్వాత్ విదుషః సర్వకర్మప్రతిషేధ ఎవ ప్రకరణార్థః అభిప్రేతో భగవతా । హన్తేస్తు ఆక్షేపః ఉదాహరణార్థత్వేన కథితః ॥
విదుషః కం కర్మాసమ్భవహేతువిశేషం పశ్యన్ కర్మాణ్యాక్షిపతి భగవాన్ ‘కథం స పురుషః’ ఇతి । నను ఉక్త ఎవాత్మనః అవిక్రియత్వం సర్వకర్మాసమ్భవకారణవిశేషః । సత్యముక్తః । న తు సః కారణవిశేషః, అన్యత్వాత్ విదుషః అవిక్రియాదాత్మనః । న హి అవిక్రియం స్థాణుం విదితవతః కర్మ న సమ్భవతి ఇతి చేత్ , న ; విదుషః ఆత్మత్వాత్ । న దేహాదిసఙ్ఘాతస్య విద్వత్తా । అతః పారిశేష్యాత్ అసంహతః ఆత్మా విద్వాన్ అవిక్రియః ఇతి తస్య విదుషః కర్మాసమ్భవాత్ ఆక్షేపో యుక్తః ‘కథం స పురుషః’ ఇతి । యథా బుద్ధ్యాద్యాహృతస్య శబ్దాద్యర్థస్య అవిక్రియ ఎవ సన్ బుద్ధివృత్త్యవివేకవిజ్ఞానేన అవిద్యయా ఉపలబ్ధా ఆత్మా కల్ప్యతే, ఎవమేవ ఆత్మానాత్మవివేకజ్ఞానేన బుద్ధివృత్త్యా విద్యయా అసత్యరూపయైవ పరమార్థతః అవిక్రియ ఎవ ఆత్మా విద్వానుచ్యతే । విదుషః కర్మాసమ్భవవచనాత్ యాని కర్మాణి శాస్త్రేణ విధీయన్తే తాని అవిదుషో విహితాని ఇతి భగవతో నిశ్చయోఽవగమ్యతే ॥
నను విద్యాపి అవిదుష ఎవ విధీయతే,
విదితవిద్యస్య పిష్టపేషణవత్ విద్యావిధానానర్థక్యాత్ ।
తత్ర అవిదుషః కర్మాణి విధీయన్తే న విదుషః ఇతి విశేషో నోపపద్యతే ఇతి చేత్ ,
న ;
అనుష్ఠేయస్య భావాభావవిశేషోపపత్తేః ।
అగ్నిహోత్రాదివిధ్యర్థజ్ఞానోత్తరకాలమ్ అగ్నిహోత్రాదికర్మ అనేకసాధనోపసంహారపూర్వకమనుష్ఠేయమ్ ‘
కర్తా అహమ్ ,
మమ కర్తవ్యమ్’
ఇత్యేవంప్రకారవిజ్ఞానవతః అవిదుషః యథా అనుష్ఠేయం భవతి,
న తు తథా ‘
న జాయతే’
ఇత్యాద్యాత్మస్వరూపవిధ్యర్థజ్ఞానోత్తరకాలభావి కిఞ్చిదనుష్ఠేయం భవతి ;
కిం తు ‘
నాహం కర్తా,
నాహం భోక్తా’
ఇత్యాద్యాత్మైకత్వాకర్తృత్వాదివిషయజ్ఞానాత్ నాన్యదుత్పద్యతే ఇతి ఎష విశేష ఉపపద్యతే ।
యః పునః ‘
కర్తా అహమ్’
ఇతి వేత్తి ఆత్మానమ్ ,
తస్య ‘
మమ ఇదం కర్తవ్యమ్’
ఇతి అవశ్యంభావినీ బుద్ధిః స్యాత్ ;
తదపేక్షయా సః అధిక్రియతే ఇతి తం ప్రతి కర్మాణి సమ్భవన్తి ।
స చ అవిద్వాన్ ,
‘ఉభౌ తౌ న విజానీతః’ (భ. గీ. ౨ । ౧౯) ఇతి వచనాత్ ,
విశేషితస్య చ విదుషః కర్మాక్షేపవచనాచ్చ ‘
కథం స పురుషః’
ఇతి ।
తస్మాత్ విశేషితస్య అవిక్రియాత్మదర్శినః విదుషః ముముక్షోశ్చ సర్వకర్మసంన్యాసే ఎవ అధికారః ।
అత ఎవ భగవాన్ నారాయణః సాఙ్ఖ్యాన్ విదుషః అవిదుషశ్చ కర్మిణః ప్రవిభజ్య ద్వే నిష్ఠే గ్రాహయతి —
‘జ్ఞానయోగేన సాఙ్ఖ్యానాం కర్మయోగేన యోగినామ్’ (భ. గీ. ౩ । ౩) ఇతి ।
తథా చ పుత్రాయ ఆహ భగవాన్ వ్యాసః —
‘ద్వావిమావథ పన్థానౌ’ (శాం. ౨౪౧ । ౬) ఇత్యాది ।
తథా చ క్రియాపథశ్చైవ పురస్తాత్ పశ్చాత్సంన్యాసశ్చేతి ।
ఎతమేవ విభాగం పునః పునర్దర్శయిష్యతి భగవాన్ —
అతత్త్వవిత్ ‘అహఙ్కారవిమూఢాత్మా కర్తాహమితి మన్యతే’ (భ. గీ. ౩ । ౨౭),
తత్త్వవిత్తు నాహం కరోమి ఇతి ।
తథా చ ‘సర్వకర్మాణి మనసా సంన్యస్యాస్తే’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ఇత్యాది ॥
తత్ర కేచిత్పణ్డితంమన్యా వదన్తి — ‘
జన్మాదిషడ్భావవిక్రియారహితః అవిక్రియః అకర్తా ఎకః అహమాత్మా’
ఇతి న కస్యచిత్ జ్ఞానమ్ ఉత్పద్యతే,
యస్మిన్ సతి సర్వకర్మసంన్యాసః ఉపదిశ్యతే ఇతి ।
తన్న ;
‘న జాయతే’ (భ. గీ. ౨ । ౨౦) ఇత్యాదిశాస్త్రోపదేశానర్థక్యప్రసఙ్గాత్ ।
యథా చ శాస్త్రోపదేశసామర్థ్యాత్ ధర్మాధర్మాస్తిత్వవిజ్ఞానం కర్తుశ్చ దేహాన్తరసమ్బన్ధవిజ్ఞానముత్పద్యతే,
తథా శాస్త్రాత్ తస్యైవ ఆత్మనః అవిక్రియత్వాకర్తృత్వైకత్వాదివిజ్ఞానం కస్మాత్ నోత్పద్యతే ఇతి ప్రష్టవ్యాః తే ।
కరణాగోచరత్వాత్ ఇతి చేత్ ,
న ;
‘మనసైవానుద్రష్టవ్యమ్’ (బృ. ఉ. ౪ । ౪ । ౧౯) ఇతి శ్రుతేః ।
శాస్త్రాచార్యోపదేశశమదమాదిసంస్కృతం మనః ఆత్మదర్శనే కరణమ్ ।
తథా చ తదధిగమాయ అనుమానే ఆగమే చ సతి జ్ఞానం నోత్పద్యత ఇతి సాహసమాత్రమేతత్ ।
జ్ఞానం చ ఉత్పద్యమానం తద్విపరీతమజ్ఞానమ్ అవశ్యం బాధతే ఇత్యభ్యుపగన్తవ్యమ్ ।
తచ్చ అజ్ఞానం దర్శితమ్ ‘
హన్తా అహమ్ ,
హతః అస్మి’
ఇతి ‘
ఉభౌ తౌ న విజానీతః’
ఇతి ।
అత్ర చ ఆత్మనః హననక్రియాయాః కర్తృత్వం కర్మత్వం హేతుకర్తృత్వం చ అజ్ఞానకృతం దర్శితమ్ ।
తచ్చ సర్వక్రియాస్వపి సమానం కర్తృత్వాదేః అవిద్యాకృతత్వమ్ ,
అవిక్రియత్వాత్ ఆత్మనః ।
విక్రియావాన్ హి కర్తా ఆత్మనః కర్మభూతమన్యం ప్రయోజయతి ‘
కురు’
ఇతి ।
తదేతత్ అవిశేషేణ విదుషః సర్వక్రియాసు కర్తృత్వం హేతుకర్తృత్వం చ ప్రతిషేధతి భగవాన్వాసుదేవః విదుషః కర్మాధికారాభావప్రదర్శనార్థమ్ ‘
వేదావినాశినం . . .
కథం స పురుషః’
ఇత్యాదినా ।
క్వ పునః విదుషః అధికార ఇతి ఎతదుక్తం పూర్వమేవ ‘జ్ఞానయోగేన సాఙ్ఖ్యానామ్’ (భ. గీ. ౩ । ౩) ఇతి ।
తథా చ సర్వకర్మసంన్యాసం వక్ష్యతి ‘సర్వకర్మాణి మనసా’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ఇత్యాదినా ॥
నను మనసా ఇతి వచనాత్ న వాచికానాం కాయికానాం చ సంన్యాసః ఇతి చేత్ ,
న ;
సర్వకర్మాణి ఇతి విశేషితత్వాత్ ।
మానసానామేవ సర్వకర్మణామితి చేత్ ,
న ;
మనోవ్యాపారపూర్వకత్వాద్వాక్కాయవ్యాపారాణాం మనోవ్యాపారాభావే తదనుపపత్తేః ।
శాస్త్రీయాణాం వాక్కాయకర్మణాం కారణాని మానసాని కర్మాణి వర్జయిత్వా అన్యాని సర్వకర్మాణి మనసా సంన్యస్యేదితి చేత్ ,
న ;
‘నైవ కుర్వన్న కారయన్’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ఇతి విశేషణాత్ ।
సర్వకర్మసంన్యాసః అయం భగవతా ఉక్తః మరిష్యతః న జీవతః ఇతి చేత్ ,
న ;
‘నవద్వారే పురే దేహీ ఆస్తే’ (భ. గీ. ౫ । ౧౩) ఇతి విశేషణానుపపత్తేః ।
న హి సర్వకర్మసంన్యాసేన మృతస్య తద్దేహే ఆసనం సమ్భవతి ।
అకుర్వతః అకారయతశ్చ దేహే సంన్యస్య ఇతి సమ్బన్ధః న దేహే ఆస్తే ఇతి చేత్ ,
న ;
సర్వత్ర ఆత్మనః అవిక్రియత్వావధారణాత్ ,
ఆసనక్రియాయాశ్చ అధికరణాపేక్షత్వాత్ ,
తదనపేక్షత్వాచ్చ సంన్యాసస్య ।
సమ్పూర్వస్తు న్యాసశబ్దః అత్ర త్యాగార్థః,
న నిక్షేపార్థః ।
తస్మాత్ గీతాశాస్త్రే ఆత్మజ్ఞానవతః సంన్యాసే ఎవ అధికారః,
న కర్మణి ఇతి తత్ర తత్ర ఉపరిష్టాత్ ఆత్మజ్ఞానప్రకరణే దర్శయిష్యామః ॥ ౨౧ ॥
ప్రకృతం తు వక్ష్యామః । తత్ర ఆత్మనః అవినాశిత్వం ప్రతిజ్ఞాతమ్ । తత్ కిమివేతి, ఉచ్యతే —
వాసాంసి జీర్ణాని యథా విహాయ నవాని గృహ్ణాతి నరోఽపరాణి ।
తథా శరీరాణి విహాయ జీర్ణాన్యన్యాని సంయాతి నవాని దేహీ ॥ ౨౨ ॥
వాసాంసి వస్త్రాణి జీర్ణాని దుర్బలతాం గతాని యథా లోకే విహాయ పరిత్యజ్య నవాని అభినవాని గృహ్ణాతి ఉపాదత్తే నరః పురుషః అపరాణి అన్యాని, తథా తద్వదేవ శరీరాణి విహాయ జీర్ణాని అన్యాని సంయాతి సఙ్గచ్ఛతి నవాని దేహీ ఆత్మా పురుషవత్ అవిక్రియ ఎవేత్యర్థః ॥ ౨౨ ॥
కస్మాత్ అవిక్రియ ఎవేతి, ఆహ —
నైనం ఛిన్దన్తి శస్త్రాణి నైనం దహతి పావకః ।
న చైనం క్లేదయన్త్యాపో న శోషయతి మారుతః ॥ ౨౩ ॥
ఎనం ప్రకృతం దేహినం న చ్ఛిన్దన్తి శస్త్రాణి, నిరవయవత్వాత్ న అవయవవిభాగం కుర్వన్తి । శస్త్రాణి అస్యాదీని । తథా న ఎనం దహతి పావకః, అగ్నిరపి న భస్మీకరోతి । తథా న చ ఎనం క్లేదయన్తి ఆపః । అపాం హి సావయవస్య వస్తునః ఆర్ద్రీభావకరణేన అవయవవిశ్లేషాపాదనే సామర్థ్యమ్ । తత్ న నిరవయవే ఆత్మని సమ్భవతి । తథా స్నేహవత్ ద్రవ్యం స్నేహశోషణేన నాశయతి వాయుః । ఎనం తు ఆత్మానం న శోషయతి మారుతోఽపి ॥ ౨౩ ॥
యతః ఎవం తస్మాత్ —
అచ్ఛేద్యోఽయమదాహ్యోఽయమక్లేద్యోఽశోష్య ఎవ చ ।
నిత్యః సర్వగతః స్థాణురచలోఽయం సనాతనః ॥ ౨౪ ॥
యస్మాత్ అన్యోన్యనాశహేతుభూతాని ఎనమాత్మానం నాశయితుం నోత్సహన్తే అస్యాదీని తస్మాత్ నిత్యః । నిత్యత్వాత్ సర్వగతః । సర్వగతత్వాత్ స్థాణుః ఇవ, స్థిర ఇత్యేతత్ । స్థిరత్వాత్ అచలః అయమ్ ఆత్మా । అతః సనాతనః చిరన్తనః, న కారణాత్కుతశ్చిత్ నిష్పన్నః, అభినవ ఇత్యర్థః ॥
నైతేషాం శ్లోకానాం పౌనరుక్త్యం చోదనీయమ్ ,
యతః ఎకేనైవ శ్లోకేన ఆత్మనః నిత్యత్వమవిక్రియత్వం చోక్తమ్ ‘న జాయతే మ్రియతే వా’ (భ. గీ. ౨ । ౨౦) ఇత్యాదినా ।
తత్ర యదేవ ఆత్మవిషయం కిఞ్చిదుచ్యతే,
తత్ ఎతస్మాత్ శ్లోకార్థాత్ న అతిరిచ్యతే ;
కిఞ్చిచ్ఛబ్దతః పునరుక్తమ్ ,
కిఞ్చిదర్థతః ఇతి ।
దుర్బోధత్వాత్ ఆత్మవస్తునః పునః పునః ప్రసఙ్గమాపాద్య శబ్దాన్తరేణ తదేవ వస్తు నిరూపయతి భగవాన్ వాసుదేవః కథం ను నామ సంసారిణామసంసారిత్వబుద్ధిగోచరతామాపన్నం సత్ అవ్యక్తం తత్త్వం సంసారనివృత్తయే స్యాత్ ఇతి ॥ ౨౪ ॥
కిం చ —
అవ్యక్తోఽయమచిన్త్యోఽయమవికార్యోఽయముచ్యతే ।
తస్మాదేవం విదిత్వైనం నానుశోచితుమర్హసి ॥ ౨౫ ॥
సర్వకరణావిషయత్వాత్ న వ్యజ్యత ఇతి అవ్యక్తః అయమ్ ఆత్మా । అత ఎవ అచిన్త్యః అయమ్ । యద్ధి ఇన్ద్రియగోచరః తత్ చిన్తావిషయత్వమాపద్యతే । అయం త్వాత్మా అనిన్ద్రియగోచరత్వాత్ అచిన్త్యః । అత ఎవ అవికార్యః, యథా క్షీరం దధ్యాతఞ్చనాదినా వికారి న తథా అయమాత్మా । నిరవయవత్వాచ్చ అవిక్రియః । న హి నిరవయవం కిఞ్చిత్ విక్రియాత్మకం దృష్టమ్ । అవిక్రియత్వాత్ అవికార్యః అయమ్ ఆత్మా ఉచ్యతే । తస్మాత్ ఎవం యథోక్తప్రకారేణ ఎనమ్ ఆత్మానం విదిత్వా
త్వం న అనుశోచితుమర్హసి హన్తాహమేషామ్ , మయైతే హన్యన్త ఇతి ॥ ౨౫ ॥
ఆత్మనః అనిత్యత్వమభ్యుపగమ్య ఇదముచ్యతే —
అథ చైనం నిత్యజాతం నిత్యం వా మన్యసే మృతమ్ ।
తథాపి త్వం మహాబాహో నైవం శోచితుమర్హసి ॥ ౨౬ ॥
అథ చ ఇతి అభ్యుపగమార్థః । ఎనం ప్రకృతమాత్మానం నిత్యజాతం లోకప్రసిద్ధ్యా ప్రత్యనేకశరీరోత్పత్తి జాతో జాత ఇతి మన్యసే తథా ప్రతితత్తద్వినాశం నిత్యం వా మన్యసే మృతం మృతో మృత ఇతి ; తథాపి తథాభావేఽపి ఆత్మని త్వం మహాబాహో, న ఎవం శోచితుమర్హసి, జన్మవతో జన్మ నాశవతో నాశశ్చేత్యేతావవశ్యమ్భావినావితి ॥ ౨౬ ॥
తథా చ సతి —
జాతస్య హి ధ్రువో మృత్యుర్ధ్రువం జన్మ మృతస్య చ ।
తస్మాదపరిహార్యేఽర్థే న త్వం శోచితుమర్హసి ॥ ౨౭ ॥
జాతస్య హి లబ్ధజన్మనః ధ్రువః అవ్యభిచారీ మృత్యుః మరణం ధ్రువం జన్మ మృతస్య చ । తస్మాదపరిహార్యోఽయం జన్మమరణలక్షణోఽర్థః । తస్మిన్నపరిహార్యేఽర్థే న త్వం శోచితుమర్హసి ॥ ౨౭ ॥
కార్యకరణసఙ్ఘాతాత్మకాన్యపి భూతాన్యుద్దిశ్య శోకో న యుక్తః కర్తుమ్ , యతః —
అవ్యక్తాదీని భూతాని వ్యక్తమధ్యాని భారత ।
అవ్యక్తనిధనాన్యేవ తత్ర కా పరిదేవనా ॥ ౨౮ ॥
అవ్యక్తాదీని అవ్యక్తమ్ అదర్శనమ్ అనుపలబ్ధిః ఆదిః యేషాం భూతానాం పుత్రమిత్రాదికార్యకరణసఙ్ఘాతాత్మకానాం తాని అవ్యక్తాదీని భూతాని ప్రాగుత్పత్తేః, ఉత్పన్నాని చ ప్రాఙ్మరణాత్ వ్యక్తమధ్యాని । అవ్యక్తనిధనాన్యేవ పునః అవ్యక్తమ్ అదర్శనం నిధనం మరణం యేషాం తాని అవ్యక్తనిధనాని । మరణాదూర్ధ్వమప్యవ్యక్తతామేవ ప్రతిపద్యన్తే ఇత్యర్థః । తథా చోక్తమ్ — ‘అదర్శనాదాపతితః పునశ్చాదర్శనం గతః । నాసౌ తవ న తస్య త్వం వృథా కా పరిదేవనా’ (మో. ధ. ౧౭౪ । ౧౭) ఇతి । తత్ర కా పరిదేవనా కో వా ప్రలాపః అదృష్టదృష్టప్రనష్టభ్రాన్తిభూతేషు భూతేష్విత్యర్థః ॥ ౨౮ ॥
దుర్విజ్ఞేయోఽయం ప్రకృత ఆత్మా ; కిం త్వామేవైకముపాలభే సాధారణే భ్రాన్తినిమిత్తే । కథం దుర్విజ్ఞేయోఽయమాత్మా ఇత్యత ఆహ —
ఆశ్చర్యవత్పశ్యతి కశ్చిదేనమాశ్చర్యవద్వదతి తథైవ చాన్యః ।
ఆశ్చర్యవచ్చైనమన్యః శృణోతి శ్రుత్వాప్యేనం వేద న చైవ కశ్చిత్ ॥ ౨౯ ॥
ఆశ్చర్యవత్ ఆశ్చర్యమ్ అదృష్టపూర్వమ్ అద్భుతమ్ అకస్మాద్దృశ్యమానం తేన తుల్యం ఆశ్చర్యవత్ ఆశ్చర్యమితి ఎనమ్ ఆత్మానం పశ్యతి కశ్చిత్ । ఆశ్చర్యవత్ ఎనం వదతి తథైవ చ అన్యః । ఆశ్చర్యవచ్చ ఎనమన్యః శృణోతి । శ్రుత్వా దృష్ట్వా ఉక్త్వాపి ఎనమాత్మానం వేద న చైవ కశ్చిత్ । అథవా యోఽయమాత్మానం పశ్యతి స ఆశ్చర్యతుల్యః, యో వదతి యశ్చ శృణోతి సః అనేకసహస్రేషు కశ్చిదేవ భవతి । అతో దుర్బోధ ఆత్మా ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౨౯ ॥
అథేదానీం ప్రకరణార్థముపసంహరన్బ్రూతే —
దేహీ నిత్యమవధ్యోఽయం దేహే సర్వస్య భారత ।
తస్మాత్సర్వాణి భూతాని న త్వం శోచితుమర్హసి ॥ ౩౦ ॥
దేహీ శరీరీ నిత్యం సర్వదా సర్వావస్థాసు అవధ్యః నిరవయవత్వాన్నిత్యత్వాచ్చ తత్ర అవధ్యోఽయం దేహే శరీరే సర్వస్య సర్వగతత్వాత్స్థావరాదిషు స్థితోఽపి సర్వస్య ప్రాణిజాతస్య దేహే వధ్యమానేఽపి అయం దేహీ న వధ్యః యస్మాత్ , తస్మాత్ భీష్మాదీని సర్వాణి భూతాని ఉద్దిశ్య న త్వం శోచితుమర్హసి ॥ ౩౦ ॥
ఇహ పరమార్థతత్త్వాపేక్షాయాం శోకో మోహో వా న సమ్భవతీత్యుక్తమ్ । న కేవలం పరమార్థతత్త్వాపేక్షాయామేవ । కిం తు —
స్వధర్మమపి చావేక్ష్య న వికమ్పితుమర్హసి ।
ధర్మ్యాద్ధి యుద్ధాచ్ఛ్రేయోఽన్యత్క్షత్త్రియస్య న విద్యతే ॥ ౩౧ ॥
స్వధర్మమపి స్వో ధర్మః క్షత్రియస్య యుద్ధం తమపి అవేక్ష్య త్వం న వికమ్పితుం ప్రచలితుమ్ నార్హసి క్షత్రియస్య స్వాభావికాద్ధర్మాత్ ఆత్మస్వాభావ్యాదిత్యభిప్రాయః । తచ్చ యుద్ధం పృథివీజయద్వారేణ ధర్మార్థం ప్రజారక్షణార్థం చేతి ధర్మాదనపేతం పరం ధర్మ్యమ్ । తస్మాత్ ధర్మ్యాత్ యుద్ధాత్ శ్రేయః అన్యత్ క్షత్రియస్య న విద్యతే హి యస్మాత్ ॥ ౩౧ ॥
కుతశ్చ తత్ యుద్ధం కర్తవ్యమితి, ఉచ్యతే —
యదృచ్ఛయా చోపపన్నం స్వర్గద్వారమపావృతమ్ ।
సుఖినః క్షత్రియాః పార్థ లభన్తే యుద్ధమీదృశమ్ ॥ ౩౨ ॥
యదృచ్ఛయా చ అప్రార్థితతయా ఉపపన్నమ్ ఆగతం స్వర్గద్వారమ్ అపావృతమ్ ఉద్ధాటితం యే ఎతత్ ఈదృశం యుద్ధం లభన్తే క్షత్రియాః హే పార్థ, కిం న సుఖినః తే ? ॥ ౩౨ ॥
ఎవం కర్తవ్యతాప్రాప్తమపి —
అథ చేత్త్వమిమం ధర్మ్యం సఙ్గ్రామం న కరిష్యసి ।
తతః స్వధర్మం కీర్తిం చ హిత్వా పాపమవాప్స్యసి ॥ ౩౩ ॥
అథ చేత్ త్వమ్ ఇమం ధర్మ్యం ధర్మాదనపేతం విహితం సఙ్గ్రామం యుద్ధం న కరిష్యసి చేత్ , తతః తదకరణాత్ స్వధర్మం కీర్తిం చ మహాదేవాదిసమాగమనిమిత్తాం హిత్వా కేవలం పాపమ్ అవాప్స్యసి ॥ ౩౩ ॥
న కేవలం స్వధర్మకీర్తిపరిత్యాగః —
అకీర్తిం చాపి భూతాని కథయిష్యన్తి తేఽవ్యయామ్ ।
సమ్భావితస్య చాకీర్తిర్మరణాదతిరిచ్యతే ॥ ౩౪ ॥
అకీర్తిం చాపి యుద్ధే భూతాని కథయిష్యన్తి తే తవ అవ్యయాం దీర్ఘకాలామ్ । ధర్మాత్మా శూర ఇత్యేవమాదిభిః గుణైః సమ్భావితస్య చ అకీర్తిః మరణాత్ అతిరిచ్యతే, సమ్భావితస్య చ
అకీర్తేః వరం మరణమిత్యర్థః ॥ ౩౪ ॥
కిఞ్చ —
భయాద్రణాదుపరతం మంస్యన్తే త్వాం మహారథాః ।
యేషాం చ త్వం బహుమతో భూత్వా యాస్యసి లాఘవమ్ ॥ ౩౫ ॥
భయాత్ కర్ణాదిభ్యః రణాత్ యుద్ధాత్ ఉపరతం నివృత్తం మంస్యన్తే చిన్తయిష్యన్తి న కృపయేతి త్వాం మహారథాః దుర్యోధనప్రభృతయః । యేషాం చ త్వం దుర్యోధనాదీనాం బహుమతో బహుభిః గుణైః యుక్తః ఇత్యేవం మతః బహుమతః భూత్వా పునః యాస్యసి లాఘవం లఘుభావమ్ ॥ ౩౫ ॥
కిఞ్చ—
అవాచ్యవాదాంశ్చ బహూన్వదిష్యన్తి తవాహితాః ।
నిన్దన్తస్తవ సామర్థ్యం తతో దుఃఖతరం ను కిమ్ ॥ ౩౬ ॥
అవాచ్యవాదాన్ అవక్తవ్యవాదాంశ్చ బహూన్ అనేకప్రకారాన్ వదిష్యన్తి తవ అహితాః శత్రవః నిన్దన్తః కుత్సయన్తః తవ త్వదీయం సామర్థ్యం నివాతకవచాదియుద్ధనిమిత్తమ్ । తతః తస్మాత్ నిన్దాప్రాప్తేర్దుఃఖాత్ దుఃఖతరం ను కిమ్ , తతః కష్టతరం దుఃఖం నాస్తీత్యర్థః ॥ ౩౬ ॥
యుద్ధే పునః క్రియమాణే కర్ణాదిభిః —
హతో వా ప్రాప్స్యసి స్వర్గం జిత్వా వా భోక్ష్యసే మహీమ్ ।
తస్మాదుత్తిష్ఠ కౌన్తేయ యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః ॥ ౩౭ ॥
హతో వా ప్రాప్స్యసి స్వర్గమ్ , హతః సన్ స్వర్గం ప్రాప్స్యసి । జిత్వా వా కర్ణాదీన్ శూరాన్ భోక్ష్యసే మహీమ్ । ఉభయథాపి తవ లాభ ఎవేత్యభిప్రాయః । యత ఎవం తస్మాత్ ఉత్తిష్ఠ కౌన్తేయ యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః ‘జేష్యామి శత్రూన్ , మరిష్యామి వా’ ఇతి నిశ్చయం కృత్వేత్యర్థః ॥ ౩౭ ॥
తత్ర యుద్ధం స్వధర్మం ఇత్యేవం యుధ్యమానస్యోపదేశమిమం శృణు —
సుఖదుఃఖే సమే కృత్వా లాభాలాభౌ జయాజయౌ ।
తతో యుద్ధాయ యుజ్యస్వ నైవం పాపమవాప్స్యసి ॥ ౩౮ ॥
సుఖదుఃఖే సమే తుల్యే కృత్వా, రాగద్వేషావప్యకృత్వేత్యేతత్ । తథా లాభాలాభౌ జయాజయౌ చ సమౌ కృత్వా తతో యుద్ధాయ యుజ్యస్వ ఘటస్వ । న ఎవం యుద్ధం కుర్వన్ పాపమ్ అవాప్స్యసి । ఇత్యేష ఉపదేశః ప్రాసఙ్గికః ॥ ౩౮ ॥
ఎషా తేఽభిహితా సాఙ్ఖ్యే బుద్ధిర్యోగే త్విమాం శృణు ।
బుద్ధ్యా యుక్తో యయా పార్థ కర్మబన్ధం ప్రహాస్యసి ॥ ౩౯ ॥
ఎషా తే తుభ్యమ్ అభిహితా ఉక్తా సాఙ్ఖ్యే పరమార్థవస్తువివేకవిషయే బుద్ధిః జ్ఞానం సాక్షాత్ శోకమోహాదిసంసారహేతుదోషనివృత్తికారణమ్ । యోగే తు తత్ప్రాప్త్యుపాయే నిఃసఙ్గతయా ద్వన్ద్వప్రహాణపూర్వకమ్ ఈశ్వరారాధనార్థే కర్మయోగే కర్మానుష్ఠానే సమాధియోగే చ ఇమామ్ అనన్తరమేవోచ్యమానాం బుద్ధిం శృణు । తాం చ బుద్ధిం స్తౌతి ప్రరోచనార్థమ్ — బుద్ధ్యా యయా యోగవిషయయా యుక్తః హే పార్థ, కర్మబన్ధం కర్మైవ ధర్మాధర్మాఖ్యో బన్ధః కర్మబన్ధః తం ప్రహాస్యసి ఈశ్వరప్రసాదనిమిత్తజ్ఞానప్రాప్త్యైవ ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౩౯ ॥
కిఞ్చ అన్యత్ —
నేహాభిక్రమనాశోఽస్తి ప్రత్యవాయో న విద్యతే ।
స్వల్పమప్యస్య ధర్మస్య త్రాయతే మహతో భయాత్ ॥ ౪౦ ॥
న ఇహ మోక్షమార్గే కర్మయోగే అభిక్రమనాశః అభిక్రమణమభిక్రమః ప్రారమ్భః తస్య నాశః నాస్తి యథా కృష్యాదేః । యోగవిషయే ప్రారమ్భస్య న అనైకాన్తికఫలత్వమిత్యర్థః । కిఞ్చ — నాపి చికిత్సావత్ ప్రత్యవాయః విద్యతే భవతి । కిం తు స్వల్పమపి అస్య ధర్మస్య యోగధర్మస్య అనుష్ఠితం త్రాయతే రక్షతి మహతః భయాత్ సంసారభయాత్ జన్మమరణాదిలక్షణాత్ ॥ ౪౦ ॥
యేయం సాఙ్ఖ్యే బుద్ధిరుక్తా యోగే చ, వక్ష్యమాణలక్షణా సా —
వ్యవసాయాత్మికా బుద్ధిరేకేహ కురునన్దన ।
బహుశాఖా హ్యనన్తాశ్చ బుద్ధయోఽవ్యవసాయినామ్ ॥ ౪౧ ॥
వ్యవసాయాత్మికా నిశ్చయస్వభావా ఎకా ఎవ బుద్ధిః ఇతరవిపరీతబుద్ధిశాఖాభేదస్య బాధికా, సమ్యక్ప్రమాణజనితత్వాత్ , ఇహ శ్రేయోమార్గే హే కురునన్దన । యాః పునః ఇతరా విపరీతబుద్ధయః, యాసాం శాఖాభేదప్రచారవశాత్ అనన్తః అపారః అనుపరతః సంసారో నిత్యప్రతతో విస్తీర్ణో భవతి, ప్రమాణజనితవివేకబుద్ధినిమిత్తవశాచ్చ ఉపరతాస్వనన్తభేదబుద్ధిషు సంసారోఽప్యుపరమతే తా బుద్ధయః బహుశాఖాః బహ్వయః శాఖాః యాసాం తాః బహుశాఖాః, బహుభేదా ఇత్యేతత్ । ప్రతిశాఖాభేదేన హి అనన్తాశ్చ బుద్ధయః । కేషామ్ ? అవ్యవసాయినాం ప్రమాణజనితవివేకబుద్ధిరహితానామిత్యర్థః ॥ ౪౧ ॥
యేషాం వ్యవసాయాత్మికా బుద్ధిర్నాస్తి తే —
యామిమాం పుష్పితాం వాచం ప్రవదన్త్యవిపశ్చితః ।
వేదవాదరతాః పార్థ నాన్యదస్తీతి వాదినః ॥ ౪౨ ॥
యామ్ ఇమాం వక్ష్యమాణాం పుష్పితాం పుష్పిత ఇవ వృక్షః శోభమానాం శ్రూయమాణరమణీయాం వాచం వాక్యలక్షణాం ప్రవదన్తి । కే ? అవిపశ్చితః అమేధసః అవివేకిన ఇత్యర్థః । వేదవాదరతాః బహ్వర్థవాదఫలసాధనప్రకాశకేషు వేదవాక్యేషు రతాః హే పార్థ, న అన్యత్ స్వర్గపశ్వాదిఫలసాధనేభ్యః కర్మభ్యః అస్తి ఇతి ఎవం వాదినః వదనశీలాః ॥ ౪౨ ॥
తే చ —
కామాత్మానః స్వర్గపరా జన్మకర్మఫలప్రదామ్ ।
క్రియావిశేషబహులాం భోగైశ్వర్యగతిం ప్రతి ॥ ౪౩ ॥
కామాత్మానః కామస్వభావాః, కామపరా ఇత్యర్థః । స్వర్గపరాః స్వర్గః పరః పురుషార్థః యేషాం తే స్వర్గపరాః స్వర్గప్రధానాః । జన్మకర్మఫలప్రదాం కర్మణః ఫలం కర్మఫలం జన్మైవ కర్మఫలం జన్మకర్మఫలం తత్ ప్రదదాతీతి జన్మకర్మఫలప్రదా, తాం వాచమ్ । ప్రవదన్తి ఇత్యనుషజ్యతే । క్రియావిశేషబహులాం క్రియాణాం విశేషాః క్రియావిశేషాః తే బహులా యస్యాం వాచి తాం స్వర్గపశుపుత్రాద్యర్థాః యయా వాచా బాహుల్యేన ప్రకాశ్యన్తే । భోగైశ్వర్యగతిం ప్రతి భోగశ్చ ఐశ్వర్యం చ భోగైశ్వర్యే, తయోర్గతిః ప్రాప్తిః భోగైశ్వర్యగతిః, తాం ప్రతి సాధనభూతాః యే క్రియావిశేషాః తద్బహులాం తాం వాచం ప్రవదన్తః మూఢాః సంసారే పరివర్తన్తే ఇత్యభిప్రాయః ॥ ౪౩ ॥
తేషాం చ —
భోగైశ్వర్యప్రసక్తానాం తయాపహృతచేతసామ్ ।
వ్యవసాయాత్మికా బుద్ధిః సమాధౌ న విధీయతే ॥ ౪౪ ॥
భోగైశ్వర్యప్రసక్తానాం భోగః కర్తవ్యః ఐశ్వర్యం చ ఇతి భోగైశ్వర్యయోరేవ ప్రణయవతాం తదాత్మభూతానామ్ । తయా క్రియావిశేషబహులయా వాచా అపహృతచేతసామ్ ఆచ్ఛాదితవివేకప్రజ్ఞానాం వ్యవసాయాత్మికా సాఙ్ఖ్యే యోగే వా బుద్ధిః సమాధౌ సమాధీయతే అస్మిన్ పురుషోపభోగాయ సర్వమితి సమాధిః అన్తఃకరణం బుద్ధిః తస్మిన్ సమాధౌ, న విధీయతే న భవతి ఇత్యర్థః ॥ ౪౪ ॥
యే ఎవం వివేకబుద్ధిరహితాః తేషాం కామాత్మనాం యత్ ఫలం తదాహ —
త్రైగుణ్యవిషయా వేదా నిస్త్రైగుణ్యో భవార్జున ।
నిర్ద్వన్ద్వో నిత్యసత్త్వస్థో నిర్యోగక్షేమ ఆత్మవాన్ ॥ ౪౫ ॥
త్రైగుణ్యవిషయాః త్రైగుణ్యం సంసారో విషయః ప్రకాశయితవ్యః యేషాం తే వేదాః త్రైగుణ్యవిషయాః । త్వం తు నిస్త్రైగుణ్యో భవ అర్జున, నిష్కామో భవ ఇత్యర్థః । నిర్ద్వన్ద్వః సుఖదుఃఖహేతూ సప్రతిపక్షౌ పదార్థౌ ద్వన్ద్వశబ్దవాచ్యౌ, తతః నిర్గతః నిర్ద్వన్ద్వో భవ । నిత్యసత్త్వస్థః సదా సత్త్వగుణాశ్రితో భవ । తథా నిర్యోగక్షేమః అనుపాత్తస్య ఉపాదానం యోగః, ఉపాత్తస్య రక్షణం క్షేమః, యోగక్షేమప్రధానస్య శ్రేయసి ప్రవృత్తిర్దుష్కరా ఇత్యతః నిర్యోగక్షేమో భవ । ఆత్మవాన్ అప్రమత్తశ్చ భవ । ఎష తవ ఉపదేశః స్వధర్మమనుతిష్ఠతః ॥ ౪౫ ॥
సర్వేషు వేదోక్తేషు కర్మసు యాన్యుక్తాన్యనన్తాని ఫలాని తాని నాపేక్ష్యన్తే చేత్ , కిమర్థం తాని ఈశ్వరాయేత్యనుష్ఠీయన్తే ఇత్యుచ్యతే ; శృణు —
యావానర్థ ఉదపానే సర్వతఃసమ్ప్లుతోదకే ।
తావాన్ సర్వేషు వేదేషు బ్రాహ్మణస్య విజానతః ॥ ౪౬ ॥
తవ చ —
కర్మణ్యేవాధికారస్తే మా ఫలేషు కదాచన ।
మా కర్మఫలహేతుర్భూర్మా తే సఙ్గోఽస్త్వకర్మణి ॥ ౪౭ ॥
కర్మణ్యేవ అధికారః న జ్ఞాననిష్ఠాయాం తే తవ । తత్ర చ కర్మ కుర్వతః మా ఫలేషు అధికారః అస్తు, కర్మఫలతృష్ణా మా భూత్ కదాచన కస్యాఞ్చిదప్యవస్థాయామిత్యర్థః । యదా కర్మఫలే తృష్ణా తే స్యాత్ తదా కర్మఫలప్రాప్తేః హేతుః స్యాః, ఎవం మా కర్మఫలహేతుః భూః । యదా హి కర్మఫలతృష్ణాప్రయుక్తః కర్మణి ప్రవర్తతే తదా కర్మఫలస్యైవ జన్మనో హేతుర్భవేత్ । యది కర్మఫలం నేష్యతే, కిం కర్మణా దుఃఖరూపేణ ? ఇతి మా తే తవ సఙ్గః అస్తు అకర్మణి అకరణే ప్రీతిర్మా భూత్ ॥ ౪౭ ॥
యది కర్మఫలప్రయుక్తేన న కర్తవ్యం కర్మ, కథం తర్హి కర్తవ్యమితి ; ఉచ్యతే —
యోగస్థః కురు కర్మాణి సఙ్గం త్యక్త్వా ధనఞ్జయ ।
సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః సమో భూత్వా సమత్వం యోగ ఉచ్యతే ॥ ౪౮ ॥
యోగస్థః సన్ కురు కర్మాణి కేవలమీశ్వరార్థమ్ ; తత్రాపి ‘ఈశ్వరో మే తుష్యతు’ ఇతి సఙ్గం త్యక్త్వా ధనఞ్జయ । ఫలతృష్ణాశూన్యేన క్రియమాణే కర్మణి సత్త్వశుద్ధిజా జ్ఞానప్రాప్తిలక్షణా సిద్ధిః, తద్విపర్యయజా అసిద్ధిః, తయోః సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః అపి సమః తుల్యః భూత్వా కురు కర్మాణి । కోఽసౌ యోగః యత్రస్థః కురు ఇతి ఉక్తమ్ ? ఇదమేవ తత్ — సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః సమత్వం యోగః ఉచ్యతే ॥ ౪౮ ॥
యత్పునః సమత్వబుద్ధియుక్తమీశ్వరారాధనార్థం కర్మోక్తమ్ , ఎతస్మాత్కర్మణః —
దూరేణ హ్యవరం కర్మ బుద్ధియోగాద్ధనఞ్జయ ।
బుద్ధౌ శరణమన్విచ్ఛ కృపణాః ఫలహేతవః ॥ ౪౯ ॥
దూరేణ అతివిప్రకర్షేణ అత్యన్తమేవ హి అవరమ్ అధమం నికృష్టం కర్మ ఫలార్థినా క్రియమాణం బుద్ధియోగాత్ సమత్వబుద్ధియుక్తాత్ కర్మణః,
జన్మమరణాదిహేతుత్వాత్ ।
హే ధనఞ్జయ,
యత ఎవం తతః యోగవిషయాయాం బుద్ధౌ తత్పరిపాకజాయాం వా సాఙ్ఖ్యబుద్ధౌ శరణమ్ ఆశ్రయమభయప్రాప్తికారణమ్ అన్విచ్ఛ ప్రార్థయస్వ,
పరమార్థజ్ఞానశరణో భవేత్యర్థః ।
యతః అవరం కర్మ కుర్వాణాః కృపణాః దీనాః ఫలహేతవః ఫలతృష్ణాప్రయుక్తాః సన్తః,
‘యో వా ఎతదక్షరం గార్గ్యవిదిత్వాస్మాల్లోకాత్ప్రైతి స కృపణః’ (బృ. ఉ. ౩ । ౮ । ౧౦) ఇతి శ్రుతేః ॥ ౪౯ ॥
సమత్వబుద్ధియుక్తః సన్ స్వధర్మమనుతిష్ఠన్ యత్ఫలం ప్రాప్నోతి తచ్ఛృణు —
బుద్ధియుక్తో జహాతీహ ఉభే సుకృతదుష్కృతే ।
తస్మాద్యోగాయ యుజ్యస్వ యోగః కర్మసు కౌశలమ్ ॥ ౫౦ ॥
బుద్ధియుక్తః కర్మసమత్వవిషయయా బుద్ధ్యా యుక్తః బుద్ధియుక్తః సః జహాతి పరిత్యజతి ఇహ అస్మిన్ లోకే ఉభే సుకృతదుష్కృతే పుణ్యపాపే సత్త్వశుద్ధిజ్ఞానప్రాప్తిద్వారేణ యతః, తస్మాత్ సమత్వబుద్ధియోగాయ యుజ్యస్వ ఘటస్వ । యోగో హి కర్మసు కౌశలమ్ , స్వధర్మాఖ్యేషు కర్మసు వర్తమానస్య యా సిద్ధ్యాసిద్ధ్యోః సమత్వబుద్ధిః ఈశ్వరార్పితచేతస్తయా తత్ కౌశలం కుశలభావః । తద్ధి కౌశలం యత్ బన్ధనస్వభావాన్యపి కర్మాణి సమత్వబుద్ధ్యా స్వభావాత్ నివర్తన్తే । తస్మాత్సమత్వబుద్ధియుక్తో భవ త్వమ్ ॥ ౫౦ ॥
యస్మాత్ —
కర్మజం బుద్ధియుక్తా హి ఫలం త్యక్త్వా మనీషిణః ।
జన్మబన్ధవినిర్ముక్తాః పదం గచ్ఛన్త్యనామయమ్ ॥ ౫౧ ॥
కర్మజం ఫలం త్యక్త్వా ఇతి వ్యవహితేన సమ్బన్ధః ।
ఇష్టానిష్టదేహప్రాప్తిః కర్మజం ఫలం కర్మభ్యో జాతం బుద్ధియుక్తాః సమత్వబుద్ధియుక్తాః సన్తః హి యస్మాత్ ఫలం త్యక్త్వా పరిత్యజ్య మనీషిణః జ్ఞానినో భూత్వా,
జన్మబన్ధవినిర్ముక్తాః జన్మైవ బన్ధః జన్మబన్ధః తేన వినిర్ముక్తాః జీవన్త ఎవ జన్మబన్ధాత్ వినిర్ముక్తాః సన్తః,
పదం పరమం విష్ణోః మోక్షాఖ్యం గచ్ఛన్తి అనామయం సర్వోపద్రవరహితమిత్యర్థః ।
అథవా ‘బుద్ధియోగాద్ధనఞ్జయ’ (భ. గీ. ౨ । ౪౯) ఇత్యారభ్య పరమార్థదర్శనలక్షణైవ సర్వతఃసమ్ప్లుతోదకస్థానీయా కర్మయోగజసత్త్వశుద్ధిజనితా బుద్ధిర్దర్శితా,
సాక్షాత్సుకృతదుష్కృతప్రహాణాదిహేతుత్వశ్రవణాత్ ॥ ౫౧ ॥
యోగానుష్ఠానజనితసత్త్వశుద్ధిజా బుద్ధిః కదా ప్రాప్స్యతే ఇత్యుచ్యతే —
యదా తే మోహకలిలం బుద్ధిర్వ్యతితరిష్యతి ।
తదా గన్తాసి నిర్వేదం శ్రోతవ్యస్య శ్రుతస్య చ ॥ ౫౨ ॥
యదా యస్మిన్కాలే తే తవ మోహకలిలం మోహాత్మకమవివేకరూపం కాలుష్యం యేన ఆత్మానాత్మవివేకబోధం కలుషీకృత్య విషయం ప్రత్యన్తఃకరణం ప్రవర్తతే, తత్ తవ బుద్ధిః వ్యతితరిష్యతి వ్యతిక్రమిష్యతి, అతిశుద్ధభావమాపత్స్యతే ఇత్యర్థః । తదా తస్మిన్ కాలే గన్తాసి ప్రాప్స్యసి నిర్వేదం వైరాగ్యం శ్రోతవ్యస్య శ్రుతస్య చ, తదా శ్రోతవ్యం శ్రుతం చ తే నిష్ఫలం ప్రతిభాతీత్యభిప్రాయః ॥ ౫౨ ॥
మోహకలిలాత్యయద్వారేణ లబ్ధాత్మవివేకజప్రజ్ఞః కదా కర్మయోగజం ఫలం పరమార్థయోగమవాప్స్యామీతి చేత్ , తత్ శృణు —
శ్రుతివిప్రతిపన్నా తే యదా స్థాస్యతి నిశ్చలా ।
సమాధావచలా బుద్ధిస్తదా యోగమవాప్స్యసి ॥ ౫౩ ॥
శ్రుతివిప్రతిపన్నా అనేకసాధ్యసాధనసమ్బన్ధప్రకాశనశ్రుతిభిః శ్రవణైః ప్రవృత్తినివృత్తిలక్షణైః విప్రతిపన్నా నానాప్రతిపన్నా విక్షిప్తా సతీ తే తవ బుద్ధిః యది యస్మిన్ కాలే స్థాస్యతి స్థిరీభూతా భవిష్యతి నిశ్చలా విక్షేపచలనవర్జితా సతీ సమాధౌ, సమాధీయతే చిత్తమస్మిన్నితి సమాధిః ఆత్మా, తస్మిన్ ఆత్మని ఇత్యేతత్ । అచలా తత్రాపి వికల్పవర్జితా ఇత్యేతత్ । బుద్ధిః అన్తఃకరణమ్ । తదా తస్మిన్కాలే యోగమ్ అవాప్స్యసి వివేకప్రజ్ఞాం సమాధిం ప్రాప్స్యసి ॥ ౫౩ ॥
ప్రశ్నబీజం ప్రతిలభ్య అర్జున ఉవాచ లబ్ధసమాధిప్రజ్ఞస్య లక్షణబుభుత్సయా —
అర్జున ఉవాచ —
స్థితప్రజ్ఞస్య కా భాషా సమాధిస్థస్య కేశవ ।
స్థితధీః కిం పృభాషేత కిమాసీత వ్రజేత కిమ్ ॥ ౫౪ ॥
స్థితా ప్రతిష్ఠితా ‘అహమస్మి పరం బ్రహ్మ’ ఇతి ప్రజ్ఞా యస్య సః స్థితప్రజ్ఞః తస్య స్థితప్రజ్ఞస్య కా భాషా కిం భాషణం వచనం కథమసౌ పరైర్భాష్యతే సమాధిస్థస్య సమాధౌ స్థితస్య హే కేశవ । స్థితధీః స్థితప్రజ్ఞః స్వయం వా కిం ప్రభాషేత । కిమ్ ఆసీత వ్రజేత కిమ్ ఆసనం వ్రజనం వా తస్య కథమిత్యర్థః । స్థితప్రజ్ఞస్య లక్షణమనేన శ్లోకేన పృచ్ఛ్యతే ॥ ౫౪ ॥
యో హ్యాదిత ఎవ సంన్యస్య కర్మాణి జ్ఞానయోగనిష్ఠాయాం ప్రవృత్తః, యశ్చ కర్మయోగేన, తయోః ‘ప్రజహాతి’ ఇత్యారభ్య ఆ అధ్యాయపరిసమాప్తేః స్థితప్రజ్ఞలక్షణం సాధనం చోపదిశ్యతే । సర్వత్రైవ హి అధ్యాత్మశాస్త్రే కృతార్థలక్షణాని యాని తాన్యేవ సాధనాని ఉపదిశ్యన్తే, యత్నసాధ్యత్వాత్ । యాని యత్నసాధ్యాని సాధనాని లక్షణాని చ భవన్తి తాని శ్రీభగవానువాచ —
శ్రీభగవానువాచ —
ప్రజహాతి యదా కామాన్సర్వాన్పార్థ మనోగతాన్ ।
ఆత్మన్యేవాత్మనా తుష్టః స్థితప్రజ్ఞస్తదోచ్యతే ॥ ౫౫ ॥
ప్రజహాతి ప్రకర్షేణ జహాతి పరిత్యజతి యదా యస్మిన్కాలే సర్వాన్ సమస్తాన్ కామాన్ ఇచ్ఛాభేదాన్ హే పార్థ, మనోగతాన్ మనసి ప్రవిష్టాన్ హృది ప్రవిష్టాన్ । సర్వకామపరిత్యాగే తుష్టికారణాభావాత్ శరీరధారణనిమిత్తశేషే చ సతి ఉన్మత్తప్రమత్తస్యేవ ప్రవృత్తిః ప్రాప్తా, ఇత్యత ఉచ్యతే — ఆత్మన్యేవ ప్రత్యగాత్మస్వరూపే ఎవ ఆత్మనా స్వేనైవ బాహ్యలాభనిరపేక్షః తుష్టః పరమార్థదర్శనామృతరసలాభేన అన్యస్మాదలంప్రత్యయవాన్ స్థితప్రజ్ఞః స్థితా ప్రతిష్ఠితా ఆత్మానాత్మవివేకజా ప్రజ్ఞా యస్య సః స్థితప్రజ్ఞః విద్వాన్ తదా ఉచ్యతే । త్యక్తపుత్రవిత్తలోకైషణః సంన్యాసీ ఆత్మారామ ఆత్మక్రీడః స్థితప్రజ్ఞ ఇత్యర్థః ॥ ౫౫ ॥
కిఞ్చ —
దుఃఖేష్వనుద్విగ్నమనాః సుఖేషు విగతస్పృహః ।
వీతరాగభయక్రోధః స్థితధీర్మునిరుచ్యతే ॥ ౫౬ ॥
దుఃఖేషు ఆధ్యాత్మికాదిషు ప్రాప్తేషు న ఉద్విగ్నం న ప్రక్షుభితం దుఃఖప్రాప్తౌ మనో యస్య సోఽయమ్ అనుద్విగ్నమనాః । తథా సుఖేషు ప్రాప్తేషు విగతా స్పృహా తృష్ణా యస్య, న అగ్నిరివ ఇన్ధనాద్యాధానే సుఖాన్యను వివర్ధతే స విగతస్పృహః । వీతరాగభయక్రోధః రాగశ్చ భయం చ క్రోధశ్చ వీతా విగతా యస్మాత్ స వీతరాగభయక్రోధః । స్థితధీః స్థితప్రజ్ఞో మునిః సంన్యాసీ తదా ఉచ్యతే ॥ ౫౬ ॥
కిఞ్చ —
యః సర్వత్రానభిస్నేహస్తత్తత్ప్రాప్య శుభాశుభమ్ ।
నాభినన్దతి న ద్వేష్టి తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౫౭ ॥
యః మునిః సర్వత్ర దేహజీవితాదిష్వపి అనభిస్నేహః అభిస్నేహవర్జితః తత్తత్ ప్రాప్య శుభాశుభం తత్తత్ శుభం అశుభం వా లబ్ధ్వా న అభినన్దతి న ద్వేష్టి శుభం ప్రాప్య న తుష్యతి న హృష్యతి, అశుభం చ ప్రాప్య న ద్వేష్టి ఇత్యర్థః । తస్య ఎవం హర్షవిషాదవర్జితస్య వివేకజా ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా భవతి ॥ ౫౭ ॥
కిఞ్చ—
యదా సంహరతే చాయం కూర్మోఽఙ్గానీవ సర్వశః ।
ఇన్ద్రియాణీన్ద్రియార్థేభ్యస్తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౫౮ ॥
యదా సంహరతే సమ్యగుపసంహరతే చ అయం జ్ఞాననిష్ఠాయాం ప్రవృత్తో యతిః కూర్మః అఙ్గాని ఇవ యథా కూర్మః భయాత్ స్వాన్యఙ్గాని ఉపసంహరతి సర్వశః సర్వతః, ఎవం జ్ఞాననిష్ఠః ఇన్ద్రియాణి ఇన్ద్రియార్థేభ్యః సర్వవిషయేభ్యః ఉపసంహరతే । తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ఇత్యుక్తార్థం వాక్యమ్ ॥ ౫౮ ॥
తత్ర విషయాననాహరతః ఆతురస్యాపి ఇన్ద్రియాణి కూర్మాఙ్గానీవ సంహ్రియన్తే న తు తద్విషయో రాగః స కథం సంహ్రియతే ఇతి ఉచ్యతే —
విషయా వినివర్తన్తే నిరాహారస్య దేహినః ।
రసవర్జం రసోఽప్యస్య పరం దృష్ట్వా నివర్తతే ॥ ౫౯ ॥
యద్యపి విషయాః విషయోపలక్షితాని విషయశబ్దవాచ్యాని ఇన్ద్రియాణి నిరాహారస్య అనాహ్రియమాణవిషయస్య కష్టే తపసి స్థితస్య మూర్ఖస్యాపి వినివర్తన్తే దేహినో దేహవతః రసవర్జం రసో రాగో విషయేషు యః తం వర్జయిత్వా । రసశబ్దో రాగే ప్రసిద్ధః, స్వరసేన ప్రవృత్తః రసికః రసజ్ఞః, ఇత్యాదిదర్శనాత్ । సోఽపి రసో రఞ్జనారూపః సూక్ష్మః అస్య యతేః పరం పరమార్థతత్త్వం బ్రహ్మ దృష్ట్వా ఉపలభ్య ‘అహమేవ తత్’ ఇతి వర్తమానస్య నివర్తతే నిర్బీజం విషయవిజ్ఞానం సమ్పద్యతే ఇత్యర్థః । న అసతి సమ్యగ్దర్శనే రసస్య ఉచ్ఛేదః । తస్మాత్ సమ్యగ్దర్శనాత్మికాయాః ప్రజ్ఞాయాః స్థైర్యం కర్తవ్యమిత్యభిప్రాయః ॥ ౫౯ ॥
సమ్యగ్దర్శనలక్షణప్రజ్ఞాస్థైర్యం చికీర్షతా ఆదౌ ఇన్ద్రియాణి స్వవశే స్థాపయితవ్యాని, యస్మాత్తదనవస్థాపనే దోషమాహ —
యతతో హ్యపి కౌన్తేయ పురుషస్య విపశ్చితః ।
ఇన్ద్రియాణి ప్రమాథీని హరన్తి ప్రసభం మనః ॥ ౬౦ ॥
యతతః ప్రయత్నం కుర్వతః హి యస్మాత్ కౌన్తేయ పురుషస్య విపశ్చితః మేధావినః అపి ఇతి వ్యవహితేన సమ్బన్ధః । ఇన్ద్రియాణి ప్రమాథీని ప్రమథనశీలాని విషయాభిముఖం హి పురుషం విక్షోభయన్తి ఆకులీకుర్వన్తి, ఆకులీకృత్య చ హరన్తి ప్రసభం ప్రసహ్య ప్రకాశమేవ పశ్యతో వివేకవిజ్ఞానయుక్తం మనః ॥ ౬౦ ॥
యతః తస్మాత్ —
తాని సర్వాణి సంయమ్య యుక్త ఆసీత మత్పరః ।
వశే హి యస్యేన్ద్రియాణి తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౬౧ ॥
తాని సర్వాణి సంయమ్య సంయమనం వశీకరణం కృత్వా యుక్తః సమాహితః సన్ ఆసీత మత్పరః అహం వాసుదేవః సర్వప్రత్యగాత్మా పరో యస్య సః మత్పరః, ‘న అన్యోఽహం తస్మాత్’ ఇతి ఆసీత ఇత్యర్థః । ఎవమాసీనస్య యతేః వశే హి యస్య ఇన్ద్రియాణి వర్తన్తే అభ్యాసబలాత్ తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౬౧ ॥
అథేదానీం పరాభవిష్యతః సర్వానర్థమూలమిదముచ్యతే —
ధ్యాయతో విషయాన్పుంసః సఙ్గస్తేషూపజాయతే ।
సఙ్గాత్సఞ్జాయతే కామః కామాత్క్రోధోఽభిజాయతే ॥ ౬౨ ॥
ధ్యాయతః చిన్తయతః విషయాన్ శబ్దాదీన్ విషయవిశేషాన్ ఆలోచయతః పుంసః పురుషస్య సఙ్గః ఆసక్తిః ప్రీతిః తేషు విషయేషు ఉపజాయతే ఉత్పద్యతే । సఙ్గాత్ ప్రీతేః సఞ్జాయతే సముత్పద్యతే కామః తృష్ణా । కామాత్ కుతశ్చిత్ ప్రతిహతాత్ క్రోధః అభిజాయతే ॥ ౬౨ ॥
క్రోధాద్భవతి సంమోహః సంమోహాత్స్మృతివిభ్రమః ।
స్మృతిభ్రంశాద్బుద్ధినాశో బుద్ధినాశాత్ప్రణశ్యతి ॥ ౬౩ ॥
క్రోధాత్ భవతి సంమోహః అవివేకః కార్యాకార్యవిషయః । క్రుద్ధో హి సంమూఢః సన్ గురుమప్యాక్రోశతి । సంమోహాత్ స్మృతివిభ్రమః శాస్త్రాచార్యోపదేశాహితసంస్కారజనితాయాః స్మృతేః స్యాత్ విభ్రమో భ్రంశః స్మృత్యుత్పత్తినిమిత్తప్రాప్తౌ అనుత్పత్తిః । తతః స్మృతిభ్రంశాత్ బుద్ధినాశః బుద్ధేర్నాశః । కార్యాకార్యవిషయవివేకాయోగ్యతా అన్తఃకరణస్య బుద్ధేర్నాశ ఉచ్యతే । బుద్ధినాశాత్ ప్రణశ్యతి । తావదేవ హి పురుషః యావదన్తఃకరణం తదీయం కార్యాకార్యవిషయవివేకయోగ్యమ్ । తదయోగ్యత్వే నష్ట ఎవ పురుషో భవతి । అతః తస్యాన్తఃకరణస్య బుద్ధేర్నాశాత్ ప్రణశ్యతి పురుషార్థాయోగ్యో భవతీత్యర్థః ॥ ౬౩ ॥
సర్వానర్థస్య మూలముక్తం విషయాభిధ్యానమ్ । అథ ఇదానీం మోక్షకారణమిదముచ్యతే —
రాగద్వేషవియుక్తైస్తు విషయానిన్ద్రియైశ్చరన్ ।
ఆత్మవశ్యైర్విధేయాత్మా ప్రసాదమధిగచ్ఛతి ॥ ౬౪ ॥
రాగద్వేషవియుక్తైః రాగశ్చ ద్వేషశ్చ రాగద్వేషౌ, తత్పురఃసరా హి ఇన్ద్రియాణాం ప్రవృత్తిః స్వాభావికీ, తత్ర యో ముముక్షుః భవతి సః తాభ్యాం వియుక్తైః శ్రోత్రాదిభిః ఇన్ద్రియైః విషయాన్ అవర్జనీయాన్ చరన్ ఉపలభమానః ఆత్మవశ్యైః ఆత్మనః వశ్యాని వశీభూతాని ఇన్ద్రియాణి తైః ఆత్మవశ్యైః విధేయాత్మా ఇచ్ఛాతః విధేయః ఆత్మా అన్తఃకరణం యస్య సః అయం ప్రసాదమ్ అధిగచ్ఛతి । ప్రసాదః ప్రసన్నతా స్వాస్థ్యమ్ ॥ ౬౪ ॥
ప్రసాదే సతి కిం స్యాత్ ఇత్యుచ్యతే —
ప్రసాదే సర్వదుఃఖానాం హానిరస్యోపజాయతే ।
ప్రసన్నచేతసో హ్యాశు బుద్ధిః పర్యవతిష్ఠతే ॥ ౬౫ ॥
ప్రసాదే సర్వదుఃఖానామ్ ఆధ్యాత్మికాదీనాం హానిః వినాశః అస్య యతేః ఉపజాయతే । కిఞ్చ — ప్రసన్నచేతసః స్వస్థాన్తఃకరణస్య హి యస్మాత్ ఆశు శీఘ్రం బుద్ధిః పర్యవతిష్ఠతే ఆకాశమివ పరి సమన్తాత్ అవతిష్ఠతే, ఆత్మస్వరూపేణైవ నిశ్చలీభవతీత్యర్థః ॥
ఎవం ప్రసన్నచేతసః అవస్థితబుద్ధేః కృతకృత్యతా యతః, తస్మాత్ రాగద్వేషవియుక్తైః ఇన్ద్రియైః శాస్త్రావిరుద్ధేషు అవర్జనీయేషు యుక్తః సమాచరేత్ ఇతి వాక్యార్థః ॥ ౬౫ ॥
సేయం ప్రసన్నతా స్తూయతే —
నాస్తి బుద్ధిరయుక్తస్య న చాయుక్తస్య భావనా ।
న చాభావయతః శాన్తిరశాన్తస్య కుతః సుఖమ్ ॥ ౬౬ ॥
నాస్తి న విద్యతే న భవతీత్యర్థః, బుద్ధిః ఆత్మస్వరూపవిషయా అయుక్తస్య అసమాహితాన్తఃకరణస్య । న చ అస్తి అయుక్తస్య భావనా ఆత్మజ్ఞానాభినివేశః । తథా — న చ అస్తి అభావయతః ఆత్మజ్ఞానాభినివేశమకుర్వతః శాన్తిః ఉపశమః । అశాన్తస్య కుతః సుఖమ్ ? ఇన్ద్రియాణాం హి విషయసేవాతృష్ణాతః నివృత్తిర్యా తత్సుఖమ్ , న విషయవిషయా తృష్ణా । దుఃఖమేవ హి సా । న తృష్ణాయాం సత్యాం సుఖస్య గన్ధమాత్రమప్యుపపద్యతే ఇత్యర్థః ॥ ౬౬ ॥
అయుక్తస్య కస్మాద్బుద్ధిర్నాస్తి ఇత్యుచ్యతే —
ఇన్ద్రియాణాం హి చరతాం యన్మనోఽనువిధీయతే ।
తదస్య హరతి ప్రజ్ఞాం వాయుర్నావమివామ్భసి ॥ ౬౭ ॥
ఇన్ద్రియాణాం హి యస్మాత్ చరతాం స్వస్వవిషయేషు ప్రవర్తమానానాం యత్ మనః అనువిధీయతే అనుప్రవర్తతే తత్ ఇన్ద్రియవిషయవికల్పనేన ప్రవృత్తం మనః అస్య యతేః హరతి ప్రజ్ఞామ్ ఆత్మానాత్మవివేకజాం నాశయతి । కథమ్ ? వాయుః నావమివ అమ్భసి ఉదకే జిగమిషతాం మార్గాదుద్ధృత్య ఉన్మార్గే యథా వాయుః నావం ప్రవర్తయతి, ఎవమాత్మవిషయాం ప్రజ్ఞాం హృత్వా మనో విషయవిషయాం కరోతి ॥ ౬౭ ॥
తస్మాద్యస్య మహాబాహో నిగృహీతాని సర్వశః ।
ఇన్ద్రియాణీన్ద్రియార్థేభ్యస్తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౬౮ ॥
ఇన్ద్రియాణాం ప్రవృత్తౌ దోష ఉపపాదితో యస్మాత్ , తస్మాత్ యస్య యతేః హే మహాబాహో, నిగృహీతాని సర్వశః సర్వప్రకారైః మానసాదిభేదైః ఇన్ద్రియాణి ఇన్ద్రియార్థేభ్యః శబ్దాదిభ్యః తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ॥ ౬౮ ॥
యోఽయం లౌకికో వైదికశ్చ వ్యవహారః స ఉత్పన్నవివేకజ్ఞానస్య స్థితప్రజ్ఞస్య అవిద్యాకార్యత్వాత్ అవిద్యానివృత్తౌ నివర్తతే, అవిద్యాయాశ్చ విద్యావిరోధాత్ నివృత్తిః, ఇత్యేతమర్థం స్ఫుటీకుర్వన్ ఆహ —
యా నిశా సర్వభూతానాం తస్యాం జాగర్తి సంయమీ ।
యస్యాం జాగ్రతి భూతాని సా నిశా పశ్యతో మునేః ॥ ౬౯ ॥
యా నిశా రాత్రిః సర్వపదార్థానామవివేకకరీ తమఃస్వభావత్వాత్ సర్వభూతానాం సర్వేషాం భూతానామ్ । కిం తత్ పరమార్థతత్త్వం స్థితప్రజ్ఞస్య విషయః । యథా నక్తఞ్చరాణామ్ అహరేవ సదన్యేషాం నిశా భవతి, తద్వత్ నక్తఞ్చరస్థానీయానామజ్ఞానాం సర్వభూతానాం నిశేవ నిశా పరమార్థతత్త్వమ్ , అగోచరత్వాదతద్బుద్ధీనామ్ । తస్యాం పరమార్థతత్త్వలక్షణాయామజ్ఞాననిద్రాయాః ప్రబుద్ధో జాగర్తి సంయమీ సంయమవాన్ , జితేన్ద్రియో యోగీత్యర్థః । యస్యాం గ్రాహ్యగ్రాహకభేదలక్షణాయామవిద్యానిశాయాం ప్రసుప్తాన్యేవ భూతాని జాగ్రతి ఇతి ఉచ్యన్తే, యస్యాం నిశాయాం ప్రసుప్తా ఇవ స్వప్నదృశః, సా నిశా అవిద్యారూపత్వాత్ పరమార్థతత్త్వం పశ్యతో మునేః ॥
అతః కర్మాణి అవిద్యావస్థాయామేవ చోద్యన్తే,
న విద్యావస్థాయామ్ ।
విద్యాయాం హి సత్యామ్ ఉదితే సవితరి శార్వరమివ తమః ప్రణాశముపగచ్ఛతి అవిద్యా ।
ప్రాక్ విద్యోత్పత్తేః అవిద్యా ప్రమాణబుద్ధ్యా గృహ్యమాణా క్రియాకారకఫలభేదరూపా సతీ సర్వకర్మహేతుత్వం ప్రతిపద్యతే ।
న అప్రమాణబుద్ధ్యా గృహ్యమాణాయాః కర్మహేతుత్వోపపత్తిః, ‘
ప్రమాణభూతేన వేదేన మమ చోదితం కర్తవ్యం కర్మ’
ఇతి హి కర్మణి కర్తా ప్రవర్తతే,
న ‘
అవిద్యామాత్రమిదం సర్వం నిశేవ’
ఇతి ।
యస్య పునః ‘
నిశేవ అవిద్యామాత్రమిదం సర్వం భేదజాతమ్’
ఇతి జ్ఞానం తస్య ఆత్మజ్ఞస్య సర్వకర్మసంన్యాసే ఎవ అధికారో న ప్రవృత్తౌ ।
తథా చ దర్శయిష్యతి —
‘తద్బుద్ధయస్తదాత్మానః’ (భ. గీ. ౫ । ౧౭) ఇత్యాదినా జ్ఞాననిష్ఠాయామేవ తస్య అధికారమ్ ॥
తత్రాపి ప్రవర్తకప్రమాణాభావే ప్రవృత్త్యనుపపత్తిః ఇతి చేత్ , న ; స్వాత్మవిషయత్వాదాత్మవిజ్ఞానస్య । న హి ఆత్మనః స్వాత్మని ప్రవర్తకప్రమాణాపేక్షతా, ఆత్మత్వాదేవ । తదన్తత్వాచ్చ సర్వప్రమాణానాం ప్రమాణత్వస్య । న హి ఆత్మస్వరూపాధిగమే సతి పునః ప్రమాణప్రమేయవ్యవహారః సమ్భవతి । ప్రమాతృత్వం హి ఆత్మనః నివర్తయతి అన్త్యం ప్రమాణమ్ ; నివర్తయదేవ చ అప్రమాణీభవతి, స్వప్నకాలప్రమాణమివ ప్రబోధే । లోకే చ వస్త్వధిగమే ప్రవృత్తిహేతుత్త్వాదర్శనాత్ ప్రమాణస్య । తస్మాత్ న ఆత్మవిదః కర్మణ్యధికార ఇతి సిద్ధమ్ ॥ ౬౯ ॥
విదుషః త్యక్తైషణస్య స్థితప్రజ్ఞస్య యతేరేవ మోక్షప్రాప్తిః, న తు అసంన్యాసినః కామకామినః ఇత్యేతమర్థం దృష్టాన్తేన ప్రతిపాదయిష్యన్ ఆహ —
ఆపూర్యమాణమచలప్రతిష్ఠం సముద్రమాపః ప్రవిశన్తి యద్వత్ ।
తద్వత్కామా యం ప్రవిశన్తి సర్వే స శాన్తిమాప్నోతి న కామకామీ ॥ ౭౦ ॥
ఆపూర్యమాణమ్ అద్భిః అచలప్రతిష్ఠమ్ అచలతయా ప్రతిష్ఠా అవస్థితిః యస్య తమ్ అచలప్రతిష్ఠం సముద్రమ్ ఆపః సర్వతో గతాః ప్రవిశన్తి స్వాత్మస్థమవిక్రియమేవ సన్తం యద్వత్ , తద్వత్ కామాః విషయసంనిధావపి సర్వతః ఇచ్ఛావిశేషాః యం పురుషమ్ — సముద్రమివ ఆపః — అవికుర్వన్తః ప్రవిశన్తి సర్వే ఆత్మన్యేవ ప్రలీయన్తే న స్వాత్మవశం కుర్వన్తి, సః శాన్తిం మోక్షమ్ ఆప్నోతి, న ఇతరః కామకామీ, కామ్యన్త ఇతి కామాః విషయాః తాన్ కామయితుం శీలం యస్య సః కామకామీ, నైవ ప్రాప్నోతి ఇత్యర్థః ॥ ౭౦ ॥
యస్మాదేవం తస్మాత్—
విహాయ కామాన్యః సర్వాన్పుమాంశ్చరతి నిఃస్పృహః ।
నిర్మమో నిరహఙ్కారః స శాన్తిమధిగచ్ఛతి ॥ ౭౧ ॥
విహాయ పరిత్యజ్య కామాన్ యః సంన్యాసీ పుమాన్ సర్వాన్ అశేషతః కార్త్స్న్యేన చరతి, జీవనమాత్రచేష్టాశేషః పర్యటతీత్యర్థః । నిఃస్పృహః శరీరజీవనమాత్రేఽపి నిర్గతా స్పృహా యస్య సః నిఃస్పృహః సన్ , నిర్మమః శరీరజీవనమాత్రాక్షిప్తపరిగ్రహేఽపి మమేదమ్ ఇత్యపభినివేశవర్జితః, నిరహఙ్కారః విద్యావత్త్వాదినిమిత్తాత్మసమ్భావనారహితః ఇత్యేతత్ । సః ఎవంభూతః స్థితప్రజ్ఞః బ్రహ్మవిత్ శాన్తిం సర్వసంసారదుఃఖోపరమలక్షణాం నిర్వాణాఖ్యామ్ అధిగచ్ఛతి ప్రాప్నోతి బ్రహ్మభూతో భవతి ఇత్యర్థః ॥ ౭౧ ॥
సైషా జ్ఞాననిష్ఠా స్తూయతే —
ఎషా బ్రాహ్మీ స్థితిః పార్థ నైనాం ప్రాప్య విముహ్యతి ।
స్థిత్వాస్యామన్తకాలేఽపి బ్రహ్మనిర్వాణమృచ్ఛతి ॥ ౭౨ ॥
ఎషా యథోక్తా బ్రాహ్మీ బ్రహ్మణి భవా ఇయం స్థితిః సర్వం కర్మ సంన్యస్య బ్రహ్మరూపేణైవ అవస్థానమ్ ఇత్యేతత్ । హే పార్థ, న ఎనాం స్థితిం ప్రాప్య లబ్ధ్వా న విముహ్యతి న మోహం ప్రాప్నోతి । స్థిత్వా అస్యాం స్థితౌ బ్రాహ్మ్యాం యథోక్తాయాం అన్తకాలేఽపి అన్త్యే వయస్యపి బ్రహ్మనిర్వాణం బ్రహ్మనిర్వృతిం మోక్షమ్ ఋచ్ఛతి గచ్ఛతి । కిము వక్తవ్యం బ్రహ్మచర్యాదేవ సంన్యస్య యావజ్జీవం యో బ్రహ్మణ్యేవ అవతిష్ఠతే స బ్రహ్మనిర్వాణమృచ్ఛతి ఇతి ॥ ౭౨ ॥
ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిన్దభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛఙ్కరభగవతః కృతౌ శ్రీమత్భగవద్గీతాభాష్యే ద్వితీయోఽధ్యాయః ॥