तद्व्याचष्टे -

शब्दः खल्विति ।

अमृतत्वमेवात्र श्रूयते न त्वनुत्पत्तिरित्याशङ्क्याह -

न हीति ।

श्रुतार्थापत्त्यन्तरमाह -

आकाशवदिति ।

तथापि कथमनुत्पत्तिः, तत्राह -

न चेति ।

तदनुत्पत्तौ वाक्यमपि मानमित्याह -

स यथेति ।

आदिमध्यावसानवैधुर्यमानन्त्यं, तदाकाशस्यादिमत्त्वे नोपपद्येत । आत्मनोऽपि तत्प्रसङ्गादित्यर्थः ।

किञ्च नीलमुत्पलमितिवदाकाशेन ब्रह्मणो विशेषणं दृष्टं, तदाकाशस्यानुत्पत्तिमत्त्वं साधयतीत्याह -

आकाशेति ।

चकारादुदाहरणमित्यनुकृष्यते ।

आकाशस्योत्पत्तिमत्त्वेऽपि तेन ब्रह्मणो विशेषणत्वं किं न स्यादित्याशङ्क्य बहुव्रीहिणा तादात्म्यावगमान्मैवमित्याह -

नहीति ।

शब्दसामर्थ्यसिद्धमुपसंहरति -

तस्मादिति ॥ ४ ॥