सूत्रार्थं विवृणोति -

तस्येत्यादिना ।

न देवतानामत्र भोक्तृतेत्यत्र हेतुमाह -

ता हीति ।

देवतानामिह देहे भोगाभावे श्रुतिमप्यनुकूलयति -

श्रुतिश्चेति ।

सूत्रव्याख्यान्तरमाह -

शारीरेणेति ।

उत्क्रमणादिषु जीवस्य प्राणाव्यभिचारात्तस्यैव प्राणस्वामित्वं, देवतानां तु परस्वामिकरथसारथिवदधिष्ठातृत्वमात्रमित्यर्थः ।

देवतानामत्राभोक्तृत्वे फलितमाह -

तस्मादिति ।

हेतुमेव स्फोरयति -

करणेति ।

आलोकवत्करणोपकारकत्वमेव देवतानां न तज्जन्यभोगवत्त्वमित्यर्थः । तदेवं ‘चक्षुषा हि रूपाणि’ इत्यादिश्रुतेः । ‘आदित्यश्चश्रुर्भूत्वा’ इत्यादिश्रुतेश्चादित्यादिदेवताधिष्ठितचक्षुरादिकारणे ब्रह्मणि समन्वयसिद्धिरित्युपसंहर्तुमितिशब्दः ॥ १६ ॥