“सोऽमृतत्वाय”(मा. का. ४ । ९२) इत्यादिवचनादागन्तुकममृतत्वं प्रत्युदस्यति –
आदिशान्ता इति ।
श्लोकस्य तात्पर्यमक्षरार्थं च निर्दिशति –
तथा नापीत्यादिना ।
उक्तमेवार्थं चतुर्थपादेन संक्षिप्य दर्शयति –
अजमिति ।
श्लोकार्थमुपसंहरति –
विशुद्धमिति ।
उक्तरूपतानङ्गीकारे मोक्षस्यापुरुषार्थता स्यादित्याह –
न हीति ।
संसारदुःखोपशमनं सुखजन्म वा यदि क्रियेत तदा कृतकस्यानित्यत्वमवश्यम्भावीत्यर्थः॥९३॥