उल्लेखाः
1891
ईशावास्योपनिषत्9
- ‘तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः’
- ‘स पर्यगाच्छुक्रमकायमव्रणमस्नाविरं शुद्धमपापविद्धम्’
- ‘तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः’
- ‘यस्मिन्सर्वाणि भूतान्यात्मैवाभूद्विजानतः । तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः’
- ‘कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेच्छतꣳ समाः । एवं त्वयि नान्यथेतोऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे’
- ‘कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेत्’
- ‘कुर्वन्नेवेह कर्माणि’
- ‘न कर्म लिप्यते नरे’
- ‘तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः’
ऐतरेयोपनिषत्20
- ‘आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीत्’
- ‘आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीत् । नान्यत्किञ्चन मिषत् । स ईक्षत लोकान्नु सृजा इति ।’
- ‘स इमाँल्लोकानसृजत’
- ‘स इमाँल्लोकानसृजत । अम्भो मरीचीर्मरमापः’
- ‘आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीन्नान्यत्किञ्चन मिषत् । स ईक्षत लोकान्नु सृजै’
- ‘अग्निर्वाग्भूत्वा मुखं प्राविशत्’
- ‘वायुः प्राणो भूत्वा नासिके प्राविशत्’
- ‘आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीन्नान्यत्किञ्चन मिषत्स ईक्षत लोकान्नु सृजा इति’
- ‘स इमाँल्लोकानसृजताम्भो मरीचीर्मरमापः’
- ‘अदोऽम्भः परेण दिवम्’
- ‘स ईक्षत लोकान्नु सृजा इति’
- ‘स इमाँल्लोकानसृजत’
- ‘कथं न्विदं मदृते स्यात्’
- ‘स एतमेव सीमानं विदार्यैतया द्वारा प्रापद्यत’
- ‘यदि वाचाभिव्याहृतं यदि प्राणेनाभिप्राणितम्’
- ‘अथ कोऽहम्’
- ‘स एतमेव पुरुषं ब्रह्म ततममपश्यत्’
- ‘एष ब्रह्मैष इन्द्रः’
- ‘सर्वं तत्प्रज्ञानेत्रं प्रज्ञाने प्रतिष्ठितं प्रज्ञानेत्रो लोकः प्रज्ञा प्रतिष्ठा प्रज्ञानं ब्रह्म’
- ‘अग्निर्वाग्भूत्वा मुखं प्राविशत्’
कठोपनिषत्89
- ‘अशरीरꣳ शरीरेष्वनवस्थेष्ववस्थितम् । महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति’ (क. उ. १ । २ । २२),
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च’
- ‘आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः’
- ‘पुरुषान्न परं किञ्चित्सा काष्ठा सा परा गतिः’
- ‘अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययम्’
- ‘अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययम्’
- ‘तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति’
- ‘न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन । इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ’
- ‘यस्य ब्रह्म च क्षत्रं चोभे भवत ओदनः । मृत्युर्यस्योपसेचनं क इत्था वेद यत्र सः’
- ‘न जायते म्रियते वा विपश्चित्’
- ‘ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहां प्रविष्टौ परमे परार्धे । छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः’
- ‘येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्येऽस्तीत्येके नायमस्तीति चैके । एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाहं वराणामेष वरस्तृतीयः’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद’
- ‘गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम्’
- ‘आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु’
- ‘सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम्’
- ‘तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् । अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘अशरीरं शरीरेषु’
- ‘अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ज्योतिरिवाधूमकः । ईशानो भूतभव्यस्य स एवाद्य स उ श्वः । एतद्वै तत्’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद’
- ‘अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषोऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये सन्निविष्टः । तं स्वाच्छरीरात्प्रवृहेन्मुञ्जादिवेषीकां धैर्येण । तं विद्याच्छुक्रममृतम्’
- ‘यदिदं किञ्च जगत्सर्वं प्राण एजति निःसृतम् । महद्भयं वज्रमुद्यतं य एतद्विदुरमृतास्ते भवन्ति’
- ‘तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते । तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन’
- ‘न प्राणेन नापानेन मर्त्यो जीवति कश्चन । इतरेण तु जीवन्ति यस्मिन्नेतावुपाश्रितौ’
- ‘भयादस्याग्निस्तपति भयात्तपति सूर्यः । भयादिन्द्रश्च वायुश्च मृत्युर्धावति पञ्चमः’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद’
- ‘महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः’
- ‘आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु । बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ॥’
- ‘इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयांस्तेषु गोचरान् । आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः’
- ‘इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः । मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥’
- ‘महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः । पुरुषान्न परं किञ्चित्सा काष्ठा सा परा गतिः’
- ‘एष सर्वेषु भूतेषु गूढोऽत्मा न प्रकाशते । दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः’
- ‘यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि । ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि’
- ‘अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययं तथारसं नित्यमगन्धवच्च यत् । अनाद्यनन्तं महतः परं ध्रुवं निचाय्य तं मृत्युमुखात्प्रमुच्यते’
- ‘स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो प्रब्रूहि तं श्रद्दधानाय मह्यम्’
- ‘येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्येऽस्तीत्येके नायमस्तीति चैके । एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाहं वराणामेष वरस्तृतीयः’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद’
- ‘लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा’
- ‘हन्त त इदं प्रवक्ष्यामि गुह्यं ब्रह्म सनातनम् । यथा च मरणं प्राप्य आत्मा भवति गौतम ।’
- ‘योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः । स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम्’
- ‘न जायते म्रियते वा विपश्चित्’
- ‘वराणामेष वरस्तृतीयः’
- ‘न जायते म्रियते वा विपश्चित्’
- ‘स्वप्नान्तं जागरितान्तं चोभौ येनानुपश्यति । महान्तं विभुमात्मानं मत्वा धीरो न शोचति’
- ‘विद्याभीप्सिनं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवोऽलोलुपन्त’
- ‘तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम् । अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति’
- ‘बुद्धेरात्मा महान्परः’
- ‘महान्तं विभुमात्मानम्’
- ‘तां योगमिति मन्यन्ते स्थिरामिन्द्रियधारणाम्’
- ‘विद्यामेतां योगविधिं च कृत्स्नम्’
- ‘नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ’
- ‘बुद्धिं तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च ।’
- ‘इन्द्रियाणि हयानाहुः’
- ‘न जायते म्रियते वा विपश्चित्’
- ‘अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणः’
- ‘आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः’
- ‘एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्मा न लिप्यते लोकदुःखेन बाह्यः’
- ‘न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम् । अयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनः पुनर्वशमापद्यते मे’
- ‘य एष सुप्तेषु जागर्ति कामं कामं पुरुषो निर्मिमाणः’
- ‘शतायुषः पुत्रपौत्रान्वृणीष्व’
- ‘कामानां त्वा कामभाजं करोमि’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मात्’
- ‘तदेव शुक्रं तद्ब्रह्म तदेवामृतमुच्यते । तस्मिँल्लोकाः श्रिताः सर्वे तदु नात्येति कश्चन’
- ‘य एष सुप्तेषु जागर्ति’
- ‘अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययम्’
- ‘मनसैवेदमाप्तव्यं नेह नानास्ति किञ्चन ।’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘अशब्दमस्पर्शमरूपमव्ययम्’
- ‘अस्तीत्येवोपलब्धव्यः’
- ‘अस्तीत्येवोपलब्धव्यः’
- ‘पराञ्चि खानि व्यतृणत्स्वयंभूस्तस्मात्पराङ् पश्यति नान्तरात्मन् । कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्षदावृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन्’
- ‘सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति’
- ‘महद्भयं वज्रमुद्यतम्’
- ‘इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च परं मनः । मनसस्तु परा बुद्धिः’
- ‘पुरुषान्न परं किञ्चित्सा काष्ठा सा परा गतिः’
- ‘निचाय्य तं मृत्युमुखात्प्रमुच्यते’
- ‘एष सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते । दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः’
- ‘यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञः’
- ‘सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम्’
- ‘ऋतं पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहां प्रविष्टौ परमे परार्ध्ये । छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मात्’
- ‘यः सेतुरीजानानामक्षरं ब्रह्म यत्परम्’
- ‘महद्भयं वज्रमुद्यतम्’
- ‘सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद्वदन्ति । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं सङ्ग्रहेण ब्रवीमि’
- ‘श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः । आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धाऽऽश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः’
- ‘योनिमन्ये प्रपद्यन्ते शरीरत्वाय देहिनः । स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतम्’
- ‘अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मात्’
- ‘यथोदकं शुद्धे शुद्धमासिक्तं तादृगेव भवति । एवं मुनेर्विजानत आत्मा भवति गौतम’
केनोपनिषत्5
कौषीतकिब्राह्मणोपनिषत्32
- ‘यथाग्नेर्ज्वलतः सर्वा दिशो विस्फुलिङ्गा विप्रतिष्ठेरन्नेवमेवैतस्मादात्मनः सर्वे प्राणा यथायतनं विप्रतिष्ठन्ते प्राणेभ्यो देवा देवेभ्यो लोकाः’
- ‘यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति तदैनं वाक्सर्वैर्नामभिः सहाप्येति’
- ‘प्रतर्दनो ह वै दैवोदासिरिन्द्रस्य प्रियं धामोपजगाम युद्धेन च पौरुषेण च’
- ‘स होवाच प्राणोऽस्मि प्रज्ञात्मा तं मामायुरमृतमित्युपास्स्व’
- ‘अथ खलु प्राण एव प्रज्ञात्मेदं शरीरं परिगृह्योत्थापयति’
- ‘स एष प्राण एव प्रज्ञात्मानन्दोऽजरोऽमृतः’
- ‘मामेव विजानीहि’
- ‘स यो मां वेद न ह वै तस्य केनच कर्मणा लोको मीयते न स्तेयेन न भ्रूणहत्यया’
- ‘एष लोकाधिपतिरेष लोकपाल एष लोकेशः’
- ‘प्राण एव प्रज्ञात्मेदं शरीरं परिगृह्योत्थापयति’
- ‘यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति तदैनं वाक्सर्वैर्नामभिः सहाप्येति चक्षुः सर्वै रूपैः सहाप्येति श्रोत्रं सर्वैः शब्दैः सहाप्येति मनः सर्वैर्ध्यानैः सहाप्येति स यदा प्रतिबुध्यते यथाग्नेर्ज्वलतः सर्वा दिशो विस्फुलिङ्गा विप्रतिष्ठेरन्नेवमेवैतस्मादात्मनः सर्वे प्राणा यथायतनं विप्रतिष्ठन्ते प्राणेभ्यो देवा देवेभ्यो लोकाः’
- ‘ता वा एताः सर्वा देवताः प्राणे निःश्रेयसं विदित्वा’
- ‘स यदास्माच्छरीरादुत्क्रामति सहैवैतैः सर्वैरुत्क्रामति’
- ‘ये वै के चास्माल्लोकात्प्रयन्ति चन्द्रमसमेव ते सर्वे गच्छन्ति’
- ‘प्रज्ञया शरीरं समारुह्य’
- ‘प्रज्ञया शरीरं समारुह्य’
- ‘एष ह्येव साधु कर्म कारयति तं यमेभ्यो लोकेभ्य उन्निनीषते । एष ह्येवासाधु कर्म कारयति तं यमधो निनीषते’
- ‘ये वै के चास्माल्लोकात्प्रयन्ति चन्द्रमसमेव ते सर्वे गच्छन्ति’
- ‘तासु तदा भवति यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति’
- ‘तासु तदा भवति यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति’
- ‘अथातो निःश्रेयसादानमेता ह वै देवता अहंश्रेयसे विवदमानाः’
- ‘तत्सुकृतदुष्कृते विधूनुते तस्य प्रिया ज्ञातयः सुकृतमुपयन्त्यप्रिया दुष्कृतम्’
- ‘स एतं देवयानं पन्थानमापद्याग्निलोकमागच्छति’
- ‘स आगच्छति विरजां नदीं तां मनसैवात्येति तत्सुकृतदुष्कृते विधूनुते’
- ‘प्राणं तदा वाचि जुहोति … वाचं तदा प्राणे जुहोति’
- ‘प्रतर्दनो ह वै दैवोदासिरिन्द्रस्य प्रियं धामोपजगाम’
- ‘स एतं देवयानं पन्थानमापद्याग्निलोकमागच्छति’
- ‘सा या ब्रह्मणो जितिर्या व्युष्टिस्तां जितिं जयति तां व्युष्टिं व्यश्नुते’
- ‘स एतं देवयानं पन्थानमापद्याग्निलोकमागच्छति स वायुलोकं स वरुणलोकं स आदित्यलोकं स इन्द्रलोकं स प्रजापतिलोकं स ब्रह्मलोकम्’
- ‘स वायुलोकम्’
- ‘स एतं देवयानं पन्थानमापद्याग्निलोकमागच्छति स वायुलोकं स वरुणलोकम्’
- ‘अग्निलोकमागच्छति’
छान्दोग्योपनिषत्637
- ‘तद्यथेह कर्मचितो लोकः क्षीयत एवमेवामुत्र पुण्यचितो लोकः क्षीयते’
- ‘पण्डितो मेधावी गन्धारानेवोपसम्पद्येतैवमेवेहाचार्यवान्पुरुषो वेद’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीत् एकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा ... सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः’
- ‘यावत्सम्पातमुषित्वा’
- ‘अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः’
- ‘श्रुतं ह्येव मे भगवद्दृशेभ्यस्तरति शोकमात्मविदिति; सोऽहं भगवः शोचामि, तं मा भगवाञ्छोकस्य पारं तारयतु’
- ‘तस्मै मृदितकषायाय तमसः पारं दर्शयति भगवान्सनत्कुमारः’
- ‘मनो ब्रह्मेत्युपासीत’
- ‘आदित्यो ब्रह्मेत्यादेशः’
- ‘वायुर्वाव संवर्गः’
- ‘प्राणो वाव संवर्गः’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘पुरुषो वाव गौतमाग्निः’
- ‘योषा वाव गौतमाग्निः’
- ‘अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति तत्तेजोऽसृजत’
- ‘तत्तेज ऐक्षत’
- ‘ता आप ऐक्षन्त’
- ‘तदैक्षत’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘हन्ताहमिमास्तिस्रो देवता अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदं सर्वं तत्सत्यं स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो’
- ‘आचार्यवान्पुरुषो वेद तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्येऽथ सम्पत्स्ये’
- ‘उत तमादेशमप्राक्ष्यो येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातमिति; कथं नु भगवः स आदेशो भवतीति’
- ‘यथा सोम्यैकेन मृत्पिण्डेन सर्वं मृन्मयं विज्ञातं स्याद्वाचारम्भणं विकारो नामधेयं मृत्तिकेत्येव सत्यम्’
- ‘एवं सोम्य स आदेशो भवति’
- ‘यत्रैतत्पुरुषः स्वपिति नाम, सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति; स्वमपीतो भवति; तस्मादेनं स्वपितीत्याचक्षते; स्वं ह्यपीतो भवति’
- ‘स्वं ह्यपीतो भवति’
- ‘स वा एष आत्मा हृदि, तस्यैतदेव निरुक्तम् — हृद्ययमिति; तस्माद्धृदयमिति’
- ‘आप एव तदशितं नयन्ते’
- ‘तेज एव तत्पीतं नयते’
- ‘आत्मत एवेदं सर्वम्’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमाथ यत्रान्यत्पश्यत्यन्यच्छृणोत्यन्यद्विजानाति तदल्पम्; यो वै भूमा तदमृतमथ यदल्पं तन्मर्त्यम्’
- ‘यथाक्रतुरस्मिँल्लोके पुरुषो भवति, तथेतः प्रेत्य भवति’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति, नान्यच्छृणोति, नान्यद्विजानाति, स भूमा’
- ‘अथ य एषोऽन्तरादित्ये हिरण्मयः पुरुषो दृश्यते हिरण्यश्मश्रुर्हिरण्यकेश आ प्रणखात्सर्व एव सुवर्णः’
- ‘तस्य यथा कप्यासं पुण्डरीकमेवमक्षिणी तस्योदिति नाम स एष सर्वेभ्यः पाप्मभ्य उदित उदेति ह वै सर्वेभ्यः पाप्मभ्यो य एवं वेद’
- ‘... इत्यधिदैवतम्’
- ‘अथाध्यात्मम् ...’
- ‘अथ य एषोऽन्तरक्षिणि पुरुषो दृश्यते’
- ‘स भगवः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति स्वे महिम्नि’
- ‘स एष ये चामुष्मात्पराञ्चो लोकास्तेषां चेष्टे देवकामानां च’
- ‘स एष ये चैतस्मादर्वाञ्चो लोकास्तेषां चेष्टे मनुष्यकामानां च’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘तद्य इमे वीणायां गायन्त्येतं ते गायन्ति तस्मात्ते धनसनयः’
- ‘सर्वकर्मा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः’
- ‘अस्य लोकस्य का गतिरित्याकाश इति होवाच सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्याकाशादेव समुत्पद्यन्त आकाशं प्रत्यस्तं यन्त्याकाशो ह्येवैभ्यो ज्यायानाकाशः परायणम्’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म’
- ‘ज्यायान्पृथिव्या ज्यायानन्तरिक्षाज्ज्यायान्दिवो ज्यायानेभ्यो लोकेभ्यः’
- ‘स एष परोवरीयानुद्गीथः स एषोऽनन्तः’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता’
- ‘ॐ कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘कतमा सा देवतेति’
- ‘प्राण इति होवाच, सर्वाणि ह वा इमानि भूतानि प्राणमेवाभिसंविशन्ति, प्राणमभ्युज्जिहते, सैषा देवता प्रस्तावमन्वायत्ता’
- ‘प्राणबन्धनं हि सोम्य मनः’
- ‘सर्वाणि ह वा इमानि भूतानि प्राणमेवाभिसंविशन्ति प्राणमभ्युज्जिहते’
- ‘अथ यदतः परो दिवो ज्योतिर्दीप्यते विश्वतः पृष्ठेषु सर्वतः पृष्ठेष्वनुत्तमेषूत्तमेषु लोकेष्विदं वाव तद्यदिदमस्मिन्नन्तः पुरुषे ज्योतिः’
- ‘तासां त्रिवृतं त्रिवृतमेकैकां करवाणि’
- ‘इदं वाव तद्यदिदमस्मिन्नन्तः पुरुषे ज्योतिः’
- ‘तस्यैषा दृष्टिः’
- ‘चक्षुष्यः श्रुतो भवति य एवं वेद’
- ‘त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘तावानस्य महिमा ततो ज्यायांश्च पूरुषः । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘गायत्री वा इदꣳ सर्वं भूतं यदिदं किञ्च’
- ‘सैषा चतुष्पदा षड्विधा गायत्री तदेतदृचाभ्यनूक्तं’
- ‘तावानस्य महिमा’
- ‘यद्वै तद्ब्रह्म’
- ‘य एतामेवं ब्रह्मोपनिषदं वेद’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म’
- ‘सैषा चतुष्पदा षड्विधा गायत्री’
- ‘पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘यद्वै तद्ब्रह्म’
- ‘ते वा एते पञ्च ब्रह्मपुरुषाः’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरः’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म तज्जलानिति शान्त उपासीत । अथ खलु क्रतुमयः पुरुषो यथाक्रतुरस्मिँल्लोके पुरुषो भवति तथेतः प्रेत्य भवति स क्रतुं कुर्वीत’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरः’
- ‘एतद्ब्रह्म’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘एतमितः प्रेत्याभिसम्भवितास्मि’
- ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यत एष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति । तद्यद्यप्यस्मिन्सर्पिर्वोदकं वा सिञ्चति वर्त्मनी एव गच्छति’
- ‘एतं संयद्वाम इत्याचक्षते । एतं हि सर्वाणि वामान्यभिसंयन्ति’,
- ‘एष उ एव वामनीरेष हि सर्वाणि वामानि नयति ।’
- ‘एष उ एव भामनीरेष हि सर्वेषु लोकेषु भाति’
- ‘तस्योदिति नाम’
- ‘प्राणो ब्रह्म कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘आचार्यस्तु ते गतिं वक्ता’
- ‘प्राणो ब्रह्म कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘यथा पुष्करपलाश आपो न श्लिष्यन्त एवमेवंविदि पापं कर्म न श्लिष्यते’
- ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यत एष आत्मेति होवाच’
- ‘आदित्याच्चन्द्रमसं चन्द्रमसो विद्युतं तत्पुरुषोऽमानवः स एनान्ब्रह्म गमयत्येष देवपथो ब्रह्मपथ एतेन प्रतिपद्यमाना इमं मानवमावर्तं नावर्तन्ते’
- ‘अस्यैव शरीरस्य नाशमन्वेष नश्यति’
- ‘को न आत्मा किं ब्रह्म’
- ‘आत्मानमेवेमं वैश्वानरं सम्प्रत्यध्येषि तमेव नो ब्रूहि’
- ‘यस्त्वेतमेवं प्रादेशमात्रमभिविमानमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते, स सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु भूतेषु सर्वेष्वात्मस्वन्नमत्ति;’
- ‘तस्य ह वा एतस्यात्मनो वैश्वानरस्य मूर्धैव सुतेजाश्चक्षुर्विश्वरूपः प्राणः पृथग्वर्त्मात्मा सन्देहो बहुलो वस्तिरेव रयिः पृथिव्येव पादावुर एव वेदिर्लोमानि बर्हिर्हृदयं गार्हपत्यो मनोऽन्वाहार्यपचन आस्यमाहवनीयः’
- ‘एवं हास्य सर्वे पाप्मानः प्रदूयन्ते’
- ‘हृदयं गार्हपत्यः’
- ‘तद्यद्भक्तं प्रथममागच्छेत्तद्धोमीयम्’
- ‘मनो ब्रह्मेत्युपासीत’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरो भारूपः’
- ‘सन्मूलाः सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सदायतनाः सत्प्रतिष्ठाः’
- ‘भूमा त्वेव विजिज्ञासितव्य इति भूमानं भगवो विजिज्ञास इति ।’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमाथ यत्रान्यत्पश्यत्यन्यच्छृणोत्यन्यद्विजानाति तदल्पम्’
- ‘प्राणो वा आशाया भूयान्’
- ‘श्रुतं ह्येव मे भगवद्दृशेभ्यस्तरति शोकमात्मविदिति । सोऽहं भगवः शोचामि तं मा भगवाञ्शोकस्य पारं तारयतु’
- ‘यो वै भूमा तत्सुखम्’
- ‘यो वै भूमा तदमृतम्’
- ‘प्राणो ह पिता प्राणो माता प्राणो भ्राता प्राणः स्वसा प्राण आचार्यः प्राणो ब्राह्मणः’
- ‘सत्यं त्वेव विजिज्ञासितव्यम्’
- ‘तं मा भगवाञ्शोकस्य पारं तारयतु’
- ‘तस्मै मृदितकषायाय तमसः पारं दर्शयति भगवान्सनत्कुमारः’
- ‘आत्मतः प्राणः’
- ‘स भगवः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति स्वे महिम्नि’
- ‘ओंकार एवेदं सर्वम्’
- ‘अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म दहरोऽस्मिन्नन्तराकाशस्तस्मिन्यदन्तस्तदन्वेष्टव्यं तद्वाव विजिज्ञासितव्यम्’
- ‘स ब्रूयाद्यावान्वा’
- ‘अयमाकाशस्तावानेषोऽन्तर्हृदय आकाश उभे अस्मिन्द्यावापृथिवी अन्तरेव समाहिते’
- ‘तद्यथेह कर्मचितो लोकः क्षीयत एवमेवामुत्र पुण्यचितो लोकः क्षीयते’
- ‘इमाः सर्वाः प्रजा अहरहर्गच्छन्त्य एतं ब्रह्मलोकं न विन्दन्ति’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘अथ य आत्मा स सेतुर्विधृतिरेषां लोकानामसम्भेदाय’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता’
- ‘सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्याकाशादेव समुत्पद्यन्ते’
- ‘अथ य एष सम्प्रसादोऽस्माच्छरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यत एष आत्मेति होवाच’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता’
- ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यत एष आत्मा’
- ‘एतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि’
- ‘य एष स्वप्ने महीयमानश्चरत्येष आत्मा’
- ‘तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्येष आत्मा’
- ‘नाह खल्वयमेवं सम्प्रत्यात्मानं जानात्ययमहमस्मीति नो एवेमानि भूतानि’
- ‘अथ य एष सम्प्रसादः’
- ‘भारूपः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘एकशतं ह वै वर्षाणि मघवान्प्रजापतौ ब्रह्मचर्यमुवास’
- ‘असौ वा आदित्यो देवमधु’
- ‘स य एतदेवममृतं वेद वसूनामेवैको भूत्वाग्निनैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति’
- ‘वायुर्वाव संवर्गः’
- ‘आदित्यो ब्रह्मेत्यादेशः’
- ‘ते होचुर्हन्त तमात्मानमन्विच्छामो यमात्मानमन्विष्य सर्वाꣳश्च लोकानाप्नोति सर्वाꣳश्च कामानिति, इन्द्रो ह वै देवानामभिप्रवव्राज विरोचनोऽसुराणाम्’
- ‘अह हारे त्वा शूद्र तवैव सह गोभिरस्तु’
- ‘कम्वर एनमेतत्सन्तं सयुग्वानमिव रैक्वमात्थ’
- ‘अथ ह शौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काक्षसेनिं परिविष्यमाणौ ब्रह्मचारी बिभिक्षे’
- ‘अधीहि भगव इति होपससाद’
- ‘तान्हानुपनीयैव’
- ‘नैतदब्राह्मणो विवक्तुमर्हति समिधं सोम्याहरोप त्वा नेष्ये न सत्यादगाः’
- ‘एष सम्प्रसादोऽस्माच्छरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते’
- ‘अथ यत्रैतदस्माच्छरीरादुत्क्रामत्यथैतैरेव रश्मिभिरूर्ध्वमाक्रमते’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘एतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि’
- ‘अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः’
- ‘स उत्तमः पुरुषः’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म तदमृतं स आत्मा’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘तद्ब्रह्म तदमृतं स आत्मा’
- ‘ते वा एते पञ्च ब्रह्मपुरुषाः’
- ‘प्राणो पिता प्राणो ह माता’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘असदेवेदमग्र आसीत्तत्सदासीत्तत्समभवत्’
- ‘तद्धैक आहुरसदेवेदमग्र आसीत्’
- ‘कुतस्तु खलु सोम्यैवꣳ स्यादिति होवाच कथमसतः सज्जायेतेति । सत्त्वेव सोम्येदमग्र आसीत्’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति तत्तेजोऽसृजत’
- ‘अन्नेन सोम्य शुङ्गेनापो मूलमन्विच्छाद्भिः सोम्य शुङ्गेन तेजो मूलमन्विच्छ तेजसा सोम्य शुङ्गेन सन्मूलमन्विच्छ’
- ‘तरति शोकमात्मवित्’
- ‘असदेवेदमग्र आसीत्’
- ‘तद्धैक आहुरसदेवेदमग्र आसीत्’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘प्राणबन्धनं हि सोम्य मनः’
- ‘दहरोऽस्मिन्नन्तराकाशः’
- ‘एष सम्प्रसादोऽस्माच्छरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘आत्मैवेदं सर्वम्’
- ‘उत तमादेशमप्राक्ष्यो येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातम्’
- ‘यथा सोम्यैकेन मृत्पिण्डेन सर्वं मृन्मयं विज्ञातꣳ स्याद्वाचारम्भणं विकारो नामधेयं मृत्तिकेत्येव सत्यम्’
- ‘एकेन लोहमणिना सर्वं लोहमयं विज्ञातꣳ स्यात्’
- ‘एकेन नखनिकृन्तनेन सर्वं कार्ष्णायसं विज्ञातꣳ स्यात्’
- ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेय’
- ‘सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्याकाशादेव समुत्पद्यन्त आकाशं प्रत्यस्तं यन्ति’
- ‘तत्तेज ऐक्षत’
- ‘ता आप ऐक्षन्त’
- ‘ते ह प्राणाः प्रजापतिं पितरमेत्योचुः’
- ‘आत्मैवेदं सर्वम्’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म’
- ‘इमाः सर्वाः प्रजाः सति सम्पद्य न विदुः सति सम्पद्यामह इति,’
- ‘त इह व्याघ्रो वा सिꣳहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतङ्गो वा दꣳशो वा मशको वा यद्यद्भवन्ति तदा भवन्ति’
- ‘यथा सोम्यैकेन मृत्पिण्डेन सर्वं मृन्मयं विज्ञातꣳ स्याद्वाचारम्भणं विकारो नामधेयं मृत्तिकेत्येव सत्यम्’
- ‘अपागादग्नेरग्नित्वं वाचारम्भणं विकारो नामधेयं त्रीणि रूपाणीत्येव सत्यम्’
- ‘ऐतदात्म्यमिदꣳ सर्वं तत्सत्यꣳ स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘आत्मैवेदꣳ सर्वम्’
- ‘यदा कर्मसु काम्येषु स्त्रियं स्वप्नेषु पश्यति । समृद्धिं तत्र जानीयात्तस्मिन्स्वप्ननिदर्शने’
- ‘तद्धास्य विजज्ञौ’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म’
- ‘नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमा’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीत्’
- ‘असदेवेदमग्र आसीत्’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवति’
- ‘येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातम्’
- ‘स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘सेयं देवतैक्षत हन्ताहमिमास्तिस्रो देवता अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘तावानस्य महिमा ततो ज्यायाꣳश्च पूरुषः । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘सर्वकर्मा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः सर्वमिदमभ्यात्तोऽवाक्यनादरः’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘अनेन जीवेनात्मना’
- ‘स एकधा भवति त्रिधा भवति’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘एकमेवाद्वितीयम्’
- ‘येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातम्’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘ऐतदात्म्यमिदꣳ सर्वम्’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म तज्जलान्’
- ‘श्वेतकेतो यन्नु सोम्येदं महामना अनूचानमानी स्तब्धोऽस्युत तमादेशमप्राक्ष्यो येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवति’
- ‘कथमसतः सज्जायेत’
- ‘तज्जलान्’
- ‘ता आप ऐक्षन्त बह्व्यः स्याम प्रजायेमहीति ता अन्नमसृजन्त’
- ‘तत्तेज ऐक्षत’
- ‘ता आप ऐक्षन्त’
- ‘अन्नमयं हि सोम्य मन आपोमयः प्राणस्तेजोमयी वाक्’
- ‘जीवापेतं वाव किलेदं म्रियते न जीवो म्रियते’
- ‘न जीवो म्रियते’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणि’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘अथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा’
- ‘स वा एष आत्मा हृदि’
- ‘आ लोमभ्य आ नखाग्रेभ्यः’
- ‘अणीयान्व्रीहेर्वा यवाद्वा’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति स्वमपीतो भवति’
- ‘सति सम्पद्य न विदुः सति सम्पद्यामह इति ।’
- ‘त इह व्याघ्रो वा सिꣳहो वा’
- ‘तावानस्य महिमा ततो ज्यायाꣳश्च पूरुषः । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘अन्नमयꣳ हि सोम्य मन आपोमयः प्राणस्तेजोमयी वाक्’
- ‘येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवति’
- ‘ऐतदात्म्यमिदꣳ सर्वम्’
- ‘प्राणो वाव ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च’
- ‘प्राण एव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः स वायुना ज्योतिषा भाति च तपति च’
- ‘अथ ह प्राणा अहꣳ श्रेयसि व्यूदिरे’
- ‘यस्मिन्व उत्क्रान्ते शरीरं पापिष्ठतरमिव दृश्येत स वः श्रेष्ठः’
- ‘वागेव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः सोऽग्निना ज्योतिषा भाति च तपति च’
- ‘अथ यत्रैतदाकाशमनुविषण्णं चक्षुः स चाक्षुषः पुरुषो दर्शनाय चक्षुरथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा गन्धाय घ्राणम्’
- ‘सेयं देवतैक्षत हन्ताहमिमास्तिस्रो देवता अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणीति ।’
- ‘तासां त्रिवृतं त्रिवृतमेकैकां करवाणीति’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता’
- ‘यदग्ने रोहितꣳ रूपं तेजसस्तद्रूपं यच्छुक्लं तदपां यत्कृष्णं तदन्नस्य’
- ‘इमास्तिस्रो देवतास्त्रिवृत्त्रिवृदेकैका भवति’
- ‘यदु रोहितमिवाभूदिति तेजसस्तद्रूपम्’
- ‘यद्वविज्ञातमिवाभूदित्येतासामेव देवतानाꣳ समासः’
- ‘इमास्तिस्रो देवताः पुरुषं प्राप्य त्रिवृत्त्रिवृदेकैका भवति’
- ‘अन्नमशितं त्रेधा विधीयते तस्य यः स्थविष्ठो धातुस्तत्पुरीषं भवति यो मध्यमस्तन्माꣳसं योऽणिष्ठस्तन्मनः’
- ‘वेत्थ यथा पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुषवचसो भवन्ति’
- ‘इति तु पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुषवचसो भवन्ति’
- ‘पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुषवचसो भवन्ति’
- ‘असौ वाव लोको गौतमाग्निः’
- ‘तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति’
- ‘अथ य इमे ग्राम इष्टापूर्ते दत्तमित्युपासते ते धूममभिसम्भवन्ति’
- ‘आकाशाच्चन्द्रमसमेष सोमो राजा’
- ‘तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति तस्या आहुतेः सोमो राजा सम्भवति’
- ‘एष सोमो राजा तद्देवानामन्नं तं देवा भक्षयन्ति’
- ‘न ह वै देवा अश्नन्ति न पिबन्त्येतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति’
- ‘तस्मिन्यावत्सम्पातमुषित्वाथैतमेवाध्वानं पुनर्निवर्तन्ते यथेतम्’
- ‘तद्य इह रमणीयचरणा अभ्याशो ह यत्ते रमणीयां योनिमापद्येरन्ब्राह्मणयोनिं वा क्षत्रिययोनिं वा वैश्ययोनिं वाथ य इह कपूयचरणा अभ्याशो ह यत्ते कपूयां योनिमापद्येरञ्श्वयोनिं वा सूकरयोनिं वा चण्डालयोनिं वा’
- ‘तद्य इह रमणीयचरणाः … अथ य इह कपूयचरणाः’
- ‘तद्य इह रमणीयचरणाः’
- ‘वेत्थ यथासौ लोको न सम्पूर्यते’
- ‘अथैतयोः पथोर्न कतरेणचन तानीमानि क्षुद्राण्यसकृदावर्तीनि भूतानि भवन्ति जायस्य म्रियस्त्वेत्येतत्तृतीयꣳ स्थानं तेनासौ लोको न सम्पूर्यते’
- ‘तद्य इत्थं विदुः’
- ‘इष्टापूर्ते दत्तम्’
- ‘एतत्तृतीयं स्थानꣳ तेनासौ लोको न सम्पूर्यते’
- ‘जायस्व म्रियस्वेत्येतत्तृतीयꣳ स्थानम्’
- ‘पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुषवचसो भवन्ति’
- ‘आण्डजं जीवजमुद्भिज्जम्’
- ‘आण्डजं जीवजमुद्भिज्जम्’
- ‘अथैतमेवाध्वानं पुनर्निवर्तन्ते यथेतमाकाशमाकाशाद्वायुं वायुर्भूत्वा धूमो भवति धूमो’
- ‘भूत्वाभ्रं भवत्यभ्रं भूत्वा मेघो भवति मेघो भूत्वा प्रवर्षति’
- ‘यथेतमाकाशमाकाशाद्वायुम्’
- ‘अतो वै खलु दुर्निष्प्रपतरम्’
- ‘त इह व्रीहियवा ओषधिवनस्पतयस्तिलमाषा इति जायन्ते’
- ‘यो यो ह्यन्नमत्ति यो रेतः सिञ्चति तद्भूय एव भवति’
- ‘तद्य इह रमणीयचरणाः’
- ‘यदा कर्मसु काम्येषु स्त्रियꣳ स्वप्नेषु पश्यति । समृद्धिं तत्र जानीयात्तस्मिन्स्वप्ननिदर्शने’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘सेयं देवतैक्षत’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य’
- ‘तत्सत्यꣳ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो’
- ‘तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्यासु तदा नाडीषु सृप्तो भवति’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति स्वमपीतो भवति’
- ‘नाडीषु सृप्तो भवति’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘अन्यत्रायतनमलब्ध्वा प्राणमेवाश्रयते’
- ‘सति सम्पद्य न विदुः सति सम्पद्यामहे’
- ‘आसु तदा नाडीषु सृप्तो भवति’
- ‘नाडीषु सृप्तो भवति’
- ‘तं न कश्चन पाप्मा स्पृशति’
- ‘तेजसा हि तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘सर्वे पाप्मानोऽतो निवर्तन्तेऽपहतपाप्मा ह्येष ब्रह्मलोकः’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति स्वमपीतो भवति’
- ‘सत आगम्य न विदुः सत आगच्छामहे’
- ‘इमाः सर्वाः प्रजा अहरहर्गच्छन्त्य एतं ब्रह्मलोकं न विन्दन्ति’
- ‘त इह व्याघ्रो वा सिꣳहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतङ्गो वा दꣳशो वा मशको वा यद्यद्भवन्ति तदाभवन्ति’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘नैतं सेतुमहोरात्रे तरतो न जरा न मृत्युर्न शोको न सुकृतं न दुष्कृतम्’
- ‘सर्वकर्मा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः’
- ‘आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म’
- ‘अनेन जीवेनात्मनानुप्रविश्य’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरो भारूपः’
- ‘स क्रतुं कुर्वीत’
- ‘तत्सत्यꣳ स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘अथ य आत्मा स सेतुर्विधृतिः’
- ‘सेतुं तीर्त्वा’
- ‘सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति’
- ‘अथ य एषोऽन्तरादित्ये हिरण्मयः पुरुषो दृश्यते’
- ‘अथ य एषोऽन्तरक्षिणि पुरुषो दृश्यते’
- ‘तस्यैतस्य तदेव रूपं यदमुष्य रूपं यावमुष्य गेष्णौ तौ गेष्णौ यन्नाम तन्नाम’
- ‘ये चामुष्मात्पराञ्चो लोकास्तेषां चेष्टे देवकामानां च’
- ‘ये चैतस्मादर्वाञ्चो लोकास्तेषां चेष्टे मनुष्यकामानां च’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘स्वमपीतो भवति’
- ‘स्वमपीतो भवति’
- ‘योऽयं बहिर्धा पुरुषादाकाशः’
- ‘योऽयमन्तः पुरुष आकाशः’
- ‘योऽयमन्तर्हृदय आकाशः’
- ‘स एवाधस्तात्’
- ‘अहमेवाधस्तात्’
- ‘आत्मैवाधस्तात्’
- ‘आत्मैवेदꣳ सर्वम्’
- ‘यावान्वा अयमाकाशस्तावानेषोऽन्तर्हृदय आकाशः’
- ‘ज्यायान्दिवः’
- ‘यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद’
- ‘अथ ह य एतानेवं पंचाग्नीन्वेद’
- ‘तं प्रेतं दिष्टमितोऽग्नय एव हरन्ति’
- ‘यस्त्वेतमेवं प्रादेशमात्रमभिविमानमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते’
- ‘तद्ध देवा उद्गीथमाजह्रुरनेनैनानभिभविष्यामः’
- ‘अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासाञ्चक्रिरे’
- ‘तमुद्गीथमुपासाञ्चक्रिरे’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘खल्वेतस्यैवाक्षरस्योपव्याख्यानं भवति’
- ‘प्राणमुद्गीथमुपासाञ्चक्रिरे’
- ‘आकाशो ह्येवैभ्यो ज्यायानाकाशः परायणम्’
- ‘स एष परोवरीयानुद्गीथः स एषोऽनन्तः’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘आपयिता ह वै कामानां भवति’
- ‘एकमेवाद्वितीयम्’
- ‘तत्तेजोऽसृजत’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’
- ‘स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीत्’
- ‘येनाश्रुतꣳ श्रुतं भवत्यमतं मतमविज्ञातं विज्ञातम्’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘तस्माद्वा एतदशिष्यन्तः पुरस्ताच्चोपरिष्टाच्चाद्भिः परिदधति’
- ‘तस्यैतस्य तदेव रूपं यदमुष्य रूपं यावमुष्य गेष्णौ तौ गेष्णौ यन्नाम तन्नाम’
- ‘तस्यैतस्य तदेव रूपम्’
- ‘एष म आत्मान्तर्हृदये’
- ‘दहरं पुण्डरीकं वेश्म दहरोऽस्मिन्नन्तराकाशः’
- ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यते’
- ‘ज्यायान्दिवो ज्यायानेभ्यो लोकेभ्यः’
- ‘एष उ एव भामनीरेष हि सर्वेषु लोकेषु भाति’
- ‘यावान्वा अयमाकाशस्तावानेषोऽन्तर्हृदय आकाश उभे अस्मिन्द्यावापृथिवी अन्तरेव समाहिते’
- ‘प्र ह षोडशं वर्षशतं जीवति य एवं वेद’
- ‘भूः प्रपद्येऽमुनाऽमुनाऽमुना’
- ‘अश्व इव रोमाणि विधूय पापं चन्द्र इव राहोर्मुखात्प्रमुच्य धूत्वा शरीरमकृतं कृतात्मा ब्रह्मलोकमभिसम्भवामि’
- ‘एकविंशो वा इतोऽसावादित्यः’
- ‘अश्व इव रोमाणि विधूय पापम्’
- ‘अश्व इव रोमाणि विधूय पापम्’
- ‘तद्य इत्थं विदुः’
- ‘ये चेमेऽरण्ये श्रद्धा तप इत्युपासते’
- ‘अथ तत ऊर्ध्व उदेत्य नैवोदेता नास्तमेतैकल एव मध्ये स्थाता’
- ‘तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्येऽथ सम्पत्स्ये’
- ‘स्मृतिलम्भे सर्वग्रन्थीनां विप्रमोक्षः’
- ‘तस्य तावदेव चिरम्’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो’
- ‘भूय एव मा भगवान्विज्ञापयतु’
- ‘अथ य एषोऽन्तरादित्ये हिरण्यमः पुरुषो दृश्यते’
- अथ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यते’
- ‘इयमेवर्गग्निः साम’
- ‘तस्यर्क्च साम च गेष्णौ तस्मादुद्गीथः’
- ‘य एवं विद्वान्साम गायति’
- ‘अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म दहरोऽस्मिन्नन्तराकाशः’
- ‘एष आत्माऽपहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सोऽपिपासः सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘एष आत्माऽपहतपाप्मा’
- ‘अथ य इहात्मानमनुविद्य व्रजन्त्येताꣳश्च सत्यान्कामान्’
- ‘तद्यद्भक्तं प्रथममागच्छेत्तद्धोमीयꣳ स यां प्रथमामाहुतिं जुहुयात्तां जुहुयात्प्राणाय स्वाहा’
- ‘य एतदेवं विद्वानग्निहोत्रं जुहोति’
- ‘यथेह क्षुधिता बाला मातरं पर्युपासते एवꣳ सर्वाणि भूतान्यग्निहोत्रमुपासते’
- ‘तद्यद्भक्तं प्रथममागच्छेत्तद्धोमीयम्’
- ‘उर एव वेदिर्लोमानि बर्हिर्हृदयं गार्हपत्यो मनोऽन्वाहार्यपचन आस्यमाहवनीयः’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘आपयिता ह वै कामानां भवति’
- ‘तेनोभौ कुरुतो यश्चैतदेवं वेद यश्च न वेद’
- ‘प्रस्तोतर्या देवता प्रस्तावमन्वायत्ता तां चेदविद्वान्प्रस्तोष्यसि’
- ‘तां चेदविद्वानुद्गास्यसि’
- ‘तां चेदविद्वान्प्रतिहरिष्यसि’
- ‘तेनोभौ कुरुतो यश्चैतदेवं वेद यश्च न वेद । नाना तु विद्या चाविद्या च यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवति’
- ‘कल्पन्ते हास्मै लोका ऊर्ध्वाश्चावृत्ताश्च’
- ‘वायुर्वाव संवर्गः’
- ‘प्राणो वाव संवर्गः’
- ‘महात्मनश्चतुरो देव एकः कः स जगार भुवनस्य गोपाः’
- ‘तौ वा एतौ द्वौ संवर्गौ वायुरेव देवेषु प्राणः प्राणेषु’
- ‘ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृतम्’
- ‘असौ वाव लोको गौतमाग्निस्तस्यादित्य एव समित्’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘लोकेषु पञ्चविधꣳ सामोपासीत’
- ‘उद्गीथमुपासीत’
- ‘प्राचीनशाल औपमन्यवः’
- ‘औपमन्यव कं त्वमात्मानमुपास्स इति दिवमेव भगवो राजन्निति होवाचैष वै सुतेजा आत्मा वैश्वानरो यं त्वमात्मानमुपास्से’
- ‘तस्य ह वा एतस्यात्मनो वैश्वानरस्य मूर्धैव सुतेजाश्चक्षुर्विश्वरूपः प्राणः पृथग्वर्त्मात्मा सन्देहो बहुलो बस्तिरेव रयिः पृथिव्येव पादौ’
- ‘तस्मात्तव सुतं प्रसुतमासुतं कुले दृश्यते’
- ‘मूर्धा त्वेष आत्मन इति होवाच’
- ‘मूर्धा ते व्यपतिष्यद्यन्मां नागमिष्यः’
- ‘स सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु भूतेषु सर्वेष्वात्मस्वन्नमत्ति’
- ‘मूर्धा ते व्यपतिष्यत्’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरः’
- ‘कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘प्राणो वाव संवर्गः’
- ‘प्राणो वाव ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च’
- ‘प्राणो ह पिता प्राणो माता’
- ‘स क्रतुं कुर्वीत’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरः’
- ‘कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘यस्य स्यादद्धा न विचिकित्सास्ति’
- ‘स य एतमेवं वायुं दिशां वत्सं वेद न पुत्ररोदꣳ रोदिति’
- ‘स यो नाम ब्रह्मेत्युपास्ते यावन्नाम्नो गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति’
- ‘होतृषदनाद्धैवापि दुरुद्गीतमनुसमाहरति’
- ‘तेनेयं त्रयी विद्या वर्तत ओमित्याश्रावयत्योमिति शꣳसत्योमित्युद्गायति’
- ‘एवंविद्ध वै ब्रह्मा यज्ञं यजमानꣳ सर्वाꣳश्चर्त्विजोऽभिरक्षति’
- ‘तरति शोकमात्मवित्’
- ‘आचार्यवान्पुरुषो वेद तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्येऽथ सम्पत्स्ये’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘स सर्वाꣳश्च लोकानाप्नोति सर्वाꣳश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानाति’
- ‘यक्ष्यमाणो वै भगवन्तोऽहमस्मि’
- ‘यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवति’
- ‘आचार्यकुलाद्वेदमधीत्य यथाविधानं गुरोः कर्मातिशेषेणाभिसमावृत्य कुटुम्बे शुचौ देशे स्वाध्यायमधीयानः’
- ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति तत्तेजोऽसृजत’
- ‘य एषोऽक्षिणि पुरुषो दृश्यते’
- ‘एतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि’
- ‘परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते स उत्तमः पुरुषः’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘एतावदरे खल्वमृतत्वमिति होक्त्वा याज्ञवल्क्यो विजहार’
- ‘यक्ष्यमाणो वै भगवन्तोऽहमस्मि’
- ‘यदेव विद्यया करोति’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘आचार्यकुलाद्वेदमधीत्य’
- ‘त्रयो धर्मस्कन्धाः’
- ‘ये चेमेऽरण्ये श्रद्धा तप इत्युपासते’
- ‘त्रयो धर्मस्कन्धाः’
- ‘ब्रह्मसंस्थोऽमृतत्वमेति’
- ‘ये चेमेऽरण्ये श्रद्धा तप इत्युपासते’
- ‘तप एव द्वितीयः’
- ‘त्रयो धर्मस्कन्धाः’
- ‘ये चेमेऽरण्ये श्रद्धा तप इत्युपासते’
- ‘त्रयो धर्मस्कन्धाः’
- ‘ये चेमेऽरण्ये’
- ‘स एष रसानां रसतमः परमः परार्ध्योऽष्टमो यदुद्गीथः’
- ‘इयमेवर्गग्निः साम’
- ‘उद्गीथमुपासीत’
- ‘सामोपासीत’
- ‘आपयिता ह वै कामानां भवति’
- ‘एष ह्येव कामागानस्येष्टे’
- ‘कल्पन्ते हास्मै लोका ऊर्ध्वाश्चावृत्ताश्च’
- ‘जानश्रुतिर्ह पौत्रायणः श्रद्धादेयो बहुदायी बहुपाक्य आस’
- ‘वायुर्वाव संवर्गः’
- ‘अथ यद्यज्ञ इत्याचक्षते ब्रह्मचर्यमेव तत्’
- ‘न ह वा एवंविदि किञ्चनानन्नं भवति’
- ‘न काञ्चन परिहरेत्तद्व्रतम्’
- ‘न ह वा एवंविदि किञ्चनानन्नं भवति’
- ‘मटचीहतेषु कुरुषु’
- ‘न वा अजीविष्यमिमानखादन्’
- ‘कामो म उदपानम्’
- ‘न ह वा एवंविदि’
- ‘न ह वा एवंविदि’
- ‘एष ह्यात्मा न नश्यति यं ब्रह्मचर्येणानुविन्दते’
- ‘अत्यन्तमात्मानमाचार्यकुलेऽवसादयन्’
- ‘वर्षति हास्मै वर्षयति ह य एतदेवं विद्वान्वृष्टौ पञ्चविधꣳ सामोपास्ते’
- ‘तꣳ ह बको दाल्भ्यो विदाञ्चकार । स ह नैमिशीयानामुद्गाता बभूव’
- ‘तस्मादु हैवंविदुद्गाता ब्रूयात्कं’
- ‘ते काममागायानि’
- ‘अभिसमावृत्य कुटुम्बे’
- ‘तप एव द्वितीयो ब्रह्मचार्याचार्यकुलवासी तृतीयः’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरः’
- ‘सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः’
- ‘यस्तद्वेद यत्स वेद स मयैतदुक्तः’
- ‘अनु म एतां भगवो देवतां शाधि यां देवतामुपास्से’
- ‘मनो ब्रह्मेत्युपासीत’
- ‘भाति च तपति च कीर्त्या यशसा ब्रह्मवर्चसेन य एवं वेद’
- ‘आदित्य उद्गीथः’
- ‘रश्मींस्त्वं पर्यावर्तयात्’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘तत्त्वमसि श्वेतकेतो’
- ‘भूय एव मा भगवान्विज्ञापयतु’
- ‘तत्सत्यꣳ स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘मनो ब्रह्म’
- ‘आदित्यो ब्रह्म’
- ‘मनो ब्रह्मेत्युपासीतेत्यध्यात्ममथाधिदैवतमाकाशो ब्रह्मेति’
- ‘आदित्यो ब्रह्मेत्यादेशः’
- ‘स यो नाम ब्रह्मेत्युपास्ते’
- ‘स य एतमेवं विद्वानादित्यं ब्रह्मेत्युपास्ते’
- ‘यो वाचं ब्रह्मेत्युपास्ते’
- ‘यः सङ्कल्पं ब्रह्मेत्युपास्ते’
- ‘य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीत’
- ‘लोकेषु पञ्चविधꣳ सामोपासीत’
- ‘वाचि सप्तविधꣳ सामोपासीत’
- ‘इयमेवर्गग्निः साम’
- ‘इयमेवर्गग्निः साम’
- ‘तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढं साम’
- ‘लोकेषु पञ्चविधꣳ सामोपासीत’
- ‘एतद्गायत्रं प्राणेषु प्रोतम्’
- ‘आदित्यो ब्रह्मेत्यादेशः’
- ‘पृथिवी हिंकारः’
- ‘यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवति’
- ‘य एतदेवं विद्वाँल्लोकेषु पञ्चविधं सामोपास्ते’
- ‘ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत’
- ‘खल्वेतस्यैवाक्षरस्योपव्याख्यानं भवति’
- ‘तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढꣳ साम’
- ‘इयमेवर्क्’
- ‘य एवं विद्वान्साम गायति’
- ‘लोकेषु पञ्चविधꣳ सामोपासीत’
- ‘एतद्गायत्रं प्राणेषु प्रोतम्’
- ‘अथ खल्वमुमादित्यꣳ सप्तविधꣳ सामोपासीत’
- ‘समस्तस्य खलु साम्न उपासनꣳ साधु’
- ‘इति तु पञ्चविधस्य’
- ‘अथ सप्तविधस्य’
- ‘पृथिवी हिंकारः’
- ‘ध्यायतीव पृथिवी’
- ‘यथा पुष्करपलाश आपो न श्लिष्यन्त एवमेवंविदि पापं कर्म न श्लिष्यते’
- ‘तद्यथेषीकातूलमग्नौ प्रोतं प्रदूयेतैवꣳ हास्य सर्वे पाप्मानः प्रदूयन्ते’
- ‘नैनं सेतुमहोरात्रे तरतः’
- ‘तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्येऽथ सम्पत्स्ये’
- ‘तस्मादेवंविदमेव ब्रह्माणं कुर्वीत नानेवंविदम्’
- ‘तेनोभौ कुरुतो यश्चैतदेवं वेद यश्च न वेद’
- ‘यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवति’
- ‘तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्येऽथ सम्पत्स्ये’
- ‘अस्य सोम्य पुरुषस्य प्रयतो वाङ्मनसि सम्पद्यते मनः प्राणे प्राणस्तेजसि तेजः परस्यां देवतायाम्’
- ‘वाङ्मनसि सम्पद्यते’
- ‘मनः प्राणे’
- ‘अन्नमयꣳ हि सोम्य मन आपोमयः प्राणः’
- ‘आपः पुरुषवचसः’
- ‘यत्रैतत्पुरुषः स्वपिति नाम’
- ‘अशिशिषति नाम’
- ‘पिपासति नाम’
- ‘तेजः परस्यां देवतायाम्’
- ‘शतं चैका च हृदयस्य नाड्यस्तासां मूर्धानमभिनिःसृतैका । तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति’
- ‘अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म’
- ‘अथ या एता हृदयस्य नाड्यः’
- ‘अथ यत्रैतदस्माच्छरीरादुत्क्रामत्यथैतैरेव रश्मिभिरूर्ध्वमाक्रमते’
- ‘तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति’
- ‘अमुष्मादादित्यात्प्रतायन्ते ता आसु नाडीषु सृप्ता आभ्यो नाडीभ्यः प्रतायन्ते तेऽमुष्मिन्नादित्ये सृप्ताः’
- ‘स यावत्क्षिप्येन्मनस्तावदादित्यं गच्छति’
- ‘आपूर्यमाणपक्षाद्यान्षडुदङ्ङेति मासाꣳस्तान्’
- ‘अथैतैरेव रश्मिभिरूर्ध्वमाक्रमते’
- ‘अथैतैरेव रश्मिभिः’
- ‘स यावत्क्षिप्येन्मनस्तावदादित्यं गच्छति’
- ‘तद्य एवैतं ब्रह्मलोकं ब्रह्मचर्येणानुविन्दति’
- ‘अथैतयोः पथोर्न कतरेणचन’
- ‘तेऽर्चिषमेवाभिसम्भवन्त्यर्चिषोऽहरह्न आपूर्यमाणपक्षमापूर्यमाणपक्षाद्यान्षडुदङ्ङेति मासाꣳस्तान् ।’
- ‘मासेभ्यः संवत्सरं संवत्सरादादित्यम्’
- ‘आदित्याच्चन्द्रमसं चन्द्रमसो विद्युतम्’
- ‘विद्योतते स्तनयति वर्षिष्यति वा’
- ‘चन्द्रमसो विद्युतं तत्पुरुषोऽमानवः स एनान्ब्रह्म गमयति’
- ‘अर्चिषोऽहः’
- ‘स एनान्ब्रह्म गमयति’
- ‘स एनान्ब्रह्म गमयति’
- ‘एतेन प्रतिपद्यमाना इमं मानवमावर्तं नावर्तन्ते’
- ‘तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति’
- ‘स एनान्ब्रह्म गमयति’
- ‘तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति’
- ‘अथ यत्रान्यत्पश्यति … तदल्पं … तन्मर्त्यम्’
- ‘प्रजापतेः सभां वेश्म प्रपद्ये’
- ‘नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म’
- ‘यशोऽहं भवामि ब्राह्मणानाम्’
- ‘तदपराजिता पूर्ब्रह्मणः प्रभुविमितꣳ हिरण्मयम्’
- ‘विष्वङ्ङन्या उत्क्रमणे भवन्ति’
- ‘प्रजापतेः सभां वेश्म प्रपद्ये’
- ‘आत्मैवेदꣳ सर्वम्’
- ‘तत्रैतच्छुङ्गमुत्पतितꣳ सोम्य विजानीहि नेदममूलं भविष्यति’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘प्राणो ब्रह्म कं ब्रह्म खं ब्रह्म’
- ‘अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म’
- ‘मनोमयः प्राणशरीरो भारूपः’
- ‘स यदि पितृलोककामो भवति’
- ‘स एनान्ब्रह्म गमयति’
- ‘यावन्नाम्नो गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति’
- ‘वाग्वाव नाम्नो भूयसी’
- ‘यावद्वाचो गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति’
- ‘मनो वाव वाचो भूयः’
- ‘एतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि’
- ‘अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः’
- ‘स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते स उत्तमः पुरुषः’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘परं ज्योतिरुपसम्पद्य’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा विजरो विमृत्युः’
- ‘स तत्र पर्येति’
- ‘ज्योतिरुपसम्पद्य’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति’
- ‘स भगवः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति स्वे महिम्नि’
- ‘आत्मरतिरात्मक्रीडः’
- ‘स्वेन रूपेण’
- ‘य आत्मापहतपाप्मा’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘स तत्र पर्येति जक्षत्क्रीडरममाणः’
- ‘तस्य सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति’
- ‘स यदि पितृलोककामो भवति सङ्कल्पादेवास्य पितरः समुत्तिष्ठन्ति’
- ‘सङ्कल्पादेवास्य पितरः समुत्तिष्ठन्ति’
- ‘अथ य इहात्मानमनुविद्य व्रजन्त्येताꣳश्च सत्यान्कामाꣳस्तेषाꣳ सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति’
- ‘सङ्कल्पादेवास्य पितरः समुत्तिष्ठन्ति’
- ‘मनसैतान्कामान्पश्यरमते’
- ‘य एते ब्रह्मलोके’
- ‘स एकधा भवति त्रिधा भवति’
- ‘स एकधा भवति त्रिधा भवति पञ्चधा सप्तधा नवधा’
- ‘स्वमपीतो भवति तस्मादेनꣳ स्वपितीत्याचक्षते’
- ‘तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति’
- ‘तावानस्य महिमा ततो ज्यायाꣳश्च पूरुषः । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति’
- ‘एतेन प्रतिपद्यमाना इमं मानवमावर्तं नावर्तन्ते’
- ‘ब्रह्मलोकमभिसम्पद्यते’
- ‘न च पुनरावर्तते’
जाबालोपनिषत्8
- ‘कतमच्चास्य स्थानं भवतीति । भ्रुवोर्घ्राणस्य च यः सन्धिः स एष द्युलोकस्य परस्य च सन्धिर्भवति’
- ‘अथ परिव्राड्विवर्णवासा मुण्डोऽपरिग्रहः’
- ‘ब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेत्’
- ‘ब्रह्मचर्यं परिसमाप्य गृही भवेद्गृही भूत्वा वनी भवेद्वनी भूत्वा प्रव्रजेत् । यदि वेतरथा ब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेद्गृहाद्वा वनाद्वा’
- ‘अथ पुनरेव व्रती वाऽव्रती वा स्नातको वाऽस्नातको वोत्सन्नाग्निरनग्निको वा’
- ‘अथ परिव्राड्विवर्णवासा मुण्डोऽपरिग्रहः शुचिरद्रोही भैक्षाणो ब्रह्मभूयाय भवति’
- ‘ब्रह्मचर्यं समाप्य गृही भवेत्’
- ‘ब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेत्’
तैत्तिरीयोपनिषत्140
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते’
- ‘तद्विजिज्ञासस्व । तद्ब्रह्म’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते’
- ‘भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद्ब्रह्मेति । ’
- ‘आनन्दाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । आनन्देन जातानि जीवन्ति । आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्ति’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते’
- ‘आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान्न बिभेति कुतश्चन’ (तै. उ. २ । ९ । १),
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘तस्माद्वा एतस्माद्विज्ञानमयादन्योऽन्तर आत्मानन्दमयः’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘तस्य प्रियमेव शिरः’
- ‘रसो वै सः’
- ‘रसꣳ ह्येवायं लब्ध्वाऽऽनन्दीभवति । को ह्येवान्यात्कः प्राण्यात् । यदेष आकाश आनन्दो न स्यात् । एष ह्येवानन्दयाति’
- ‘सैषानन्दस्य मीमाꣳसा भवति’
- ‘एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रामति’
- ‘आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान्न बिभेति कुतश्चन’
- ‘आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात्’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘अन्योऽन्तर आत्मानन्दमयः’
- ‘सैषा भार्गवी वारुणी विद्या’
- ‘आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात्’
- ‘सोऽकामयत । बहु स्यां प्रजायेयेति । स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा । इदꣳ सर्वमसृजत । यदिदं किञ्च’
- ‘रसो वै सः । रसꣳ ह्येवायं लब्ध्वाऽऽनन्दी भवति’
- ‘सोऽकामयत बहु स्यां प्रजायेयेति’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नदृश्येऽनात्म्येऽनिरुक्तेऽनिलयनेऽभयं प्रतिष्ठां विन्दते । अथ सोऽभयं गतो भवति । यदा ह्येवैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते । अथ तस्य भयं भवति’
- ‘स वा एष पुरुषोऽन्नरसमयः’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादन्नरसमयादन्योऽन्तर आत्मा प्राणमयः’
- ‘अन्योऽन्तर आत्मा मनोमयः’
- ‘अन्योऽन्तर आत्मा विज्ञानमयः’
- ‘तस्य प्रियमेव शिरः, मोदो दक्षिणः पक्षः, प्रमोद उत्तरः पक्षः, आनन्द आत्मा, ब्रह्म पुच्छं प्रतिष्ठा’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘तदप्येष श्लोको भवति । असन्नेव स भवति । असद्ब्रह्मेति वेद चेत् । अस्ति ब्रह्मेति चेद्वेद । सन्तमेनं ततो विदुः’
- ‘यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् । न बिभेति कुतश्चन’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘रसो वै सः । रसꣳ ह्येवायं लब्ध्वानन्दी भवति । को ह्येवान्यात्कः प्राण्यात् । यदेष आकाश आनन्दो न स्यात्’
- ‘सैषानन्दस्य मीमाꣳसा भवति’
- ‘आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान्न बिभेति कुतश्चनेति’
- ‘आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात्’
- ‘यदेष आकाश आनन्दो न स्यात्’
- ‘एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रामति’
- ‘सोऽकामयत बहु स्यां प्रजायेयेति’
- ‘रसो वै सः’
- ‘आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात्’
- ‘इदꣳ सर्वमसृजत, यदिदं किञ्च’
- ‘यदेष आकाश आनन्दो न स्यात्’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूत आकाशाद्वायुर्वायोरग्निः’
- ‘सैषा भार्गवी वारुणी विद्या परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता’
- ‘यो वेद निहितं गुहायां परमे व्योमन्’
- ‘भीषास्माद्वातः पवते । भीषोदेति सूर्यः । भीषास्मादग्निश्चेन्द्रश्च । मृत्युर्धावति पञ्चमः’
- ‘अहमन्नादः’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्म’
- ‘भीषास्माद्वातः पवते । भीषोदेति सूर्यः । भीषास्मादग्निश्चेन्द्रश्च । मृत्युर्धावति पञ्चमः’
- ‘आत्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत् । ततो वै सदजायत’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘बहु स्यां प्रजायेय’
- ‘इदं सर्वमसृजत । यदिदं किं च’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘असन्नेव स भवति । असद्ब्रह्मेति वेद चेत् । अस्ति ब्रह्मेति चेद्वेद । सन्तमेनं ततो विदुः’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म । यो वेद निहितं गुहायाम्’
- ‘तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते’
- ‘सोऽकामयत बहु स्यां प्रजायेय’
- ‘तदात्मानं स्वयमकुरुत’
- ‘सच्च त्यच्चाभवत् । निरुक्तं चानिरुक्तं च’
- ‘विज्ञानं चाविज्ञानं च’
- ‘विज्ञानं चाविज्ञानं च’
- ‘तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘तदात्मानꣳ स्वयमकुरुत’
- ‘तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्’
- ‘आत्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘वायोरग्निः’
- ‘आकाशशरीरं ब्रह्म’
- ‘आकाश आत्मा’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व तपो ब्रह्म’
- ‘आकाशशरीरं ब्रह्म’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः, आकाशाद्वायुः, वायोरग्निः’
- ‘वायोरग्निः’
- ‘आत्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘आकाशाद्वायुः’
- ‘स तपस्तप्त्वा । इदꣳ सर्वमसृजत । यदिदं किञ्च’
- ‘वायोरग्निः’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘पृथिव्या ओषधयः’
- ‘तदात्मानꣳ स्वयमकुरुत’
- ‘आकाशाद्वायुर्वायोरग्निः’
- ‘सोऽकामयत बहु स्यां प्रजायेयेति’
- ‘सच्च त्यच्चाभवत्’
- ‘तदात्मानꣳ स्वयमकुरुत’
- ‘तदैक्षत बहु स्यां प्रजायेयेति’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति’
- ‘तदात्मानꣳ स्वयमकुरुत’
- ‘तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘विज्ञानं यज्ञं तनुते । कर्माणि तनुतेऽपि च’
- ‘विज्ञानं यज्ञं तनुते’
- ‘तस्य श्रद्धैव शिरः’
- ‘विज्ञानं देवाः सर्वे ब्रह्म ज्येष्ठमुपासते’
- ‘तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘असद्वा इदमग्र आसीत्’
- ‘यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि । यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि’
- ‘यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह’
- ‘असन्नेव स भवति । असद्ब्रह्मेति वेद चेत्’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा सह’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नदृश्येऽनात्म्येऽनिरुक्तेऽनिलयने’
- ‘शारीर आत्मा’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते । अथ तस्य भयं भवति । तत्त्वेव भयं विदुषोऽमन्वानस्य’
- ‘तस्य प्रियमेव शिरः । मोदो दक्षिणः पक्षः । प्रमोद उत्तरः पक्षः । आनन्द आत्मा । ब्रह्म पुच्छं प्रतिष्ठा’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादात्मन आकाशः सम्भूतः’
- ‘शं नो मित्रः शं वरुणः’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘भीषास्माद्वातः पवते’
- ‘आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘विद्वान्न बिभेति कुतश्चन । एतꣳ ह वाव न तपति । किमहꣳ साधु नाकरवम् । किमहं पापमकरवम्’
- ‘यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद्ब्रह्म’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’
- ‘आप्नोति स्वाराज्यम्’
- ‘सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति’
- ‘आप्नोति स्वाराज्यम्’
- ‘आप्नोति मनसस्पतिम्’
प्रश्नोपनिषत्30
- ‘त्वं हि नः पिता योऽस्माकमविद्यायाः परं पारं तारयसि’ (प्र. उ. ६ । ८),
- ‘स ईक्षाञ्चक्रे’
- ‘स प्राणमसृजत’
- ‘आत्मन एष प्राणो जायते’
- ‘तान्वरिष्ठः प्राण उवाच मा मोहमापद्यथाहमेवैतत्पञ्चधात्मानं प्रविभज्यैतद्बाणमवष्टभ्य विधारयामि’
- ‘अथोत्तरेण तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया विद्ययात्मानमन्विष्यादित्यमभिजयन्ते । एतद्वै प्राणानामायतनमेतदमृतमभयमेतत्परायणमेतस्मान्न पुनरावर्तन्ते’
- ‘प्राणाग्नय एवैतस्मिन्पुरे जाग्रति’
- ‘अत्रैष देवः स्वप्नान्न पश्यत्यथैतस्मिञ्शरीरे सुखं भवति’
- ‘एतद्वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यदोंकारस्तस्माद्विद्वानेतेनैवायतनेनैकतरमन्वेति’
- ‘यः पुनरेतं त्रिमात्रेणोमित्येतेनैवाक्षरेण परं पुरुषमभिध्यायीत’
- ‘स एतस्माज्जीवघनात्परात्परं पुरिशयं पुरुषमीक्षते’
- ‘ब्रह्मपरा ब्रह्मनिष्ठाः परं ब्रह्मान्वेषमाणा एष ह वै तत्सर्वं वक्ष्यतीति ते ह समित्पाणयो भगवन्तं पिप्पलादमुपसन्नाः’
- ‘स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धाम्’
- ‘स ईक्षाञ्चक्रे’
- ‘स प्राणमसृजत’
- ‘हृदि ह्येष आत्मा’
- ‘कस्मिन्न्वहमुत्क्रान्त उत्क्रान्तो भविष्यामि कस्मिन्वा प्रतिष्ठिते प्रतिष्ठास्यामीति’
- ‘स प्राणमसृजत’
- ‘एष हि द्रष्टा श्रोता मन्ता बोद्धा कर्ता विज्ञानात्मा पुरुषः’
- ‘स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धां खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवीन्द्रियं मनोऽन्नम्’
- ‘स प्राणमसृजत प्राणाच्छ्रद्धाम्’
- ‘चक्षुश्च द्रष्टव्यं च’
- ‘चक्षुश्च द्रष्टव्यं च’
- ‘हस्तौ चादातव्यं चोपस्थश्चानन्दयितव्यं च पायुश्च विसर्जयितव्यं च पादौ च गन्तव्यं च’
- ‘स प्राणमसृजत’
- ‘स सोमलोके विभूतिमनुभूय पुनरावर्तते’
- ‘तस्मादुपशान्ततेजाः पुनर्भवमिन्द्रियैर्मनसि सम्पद्यमानैः’
- ‘एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमाः षोडश कलाः पुरुषायणाः पुरुषं प्राप्यास्तं गच्छन्ति’
- ‘भिद्येते तासां नामरूपे पुरुष इत्येवं प्रोच्यते स एषोऽकलोऽमृतो भवति’
- ‘एतद्वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यदोंकारः’
बृहदारण्यकोपनिषत्464
- ‘श्रोतव्यो मन्तव्यः’
- ‘अस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतत् यदृग्वेदः’
- ‘तदेतद्ब्रह्मापूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यम्अयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’
- ‘तत्केन कं पश्येत्’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः’
- ‘आत्मेत्येवोपासीत’
- ‘आत्मानमेव लोकमुपासीत’
- ‘श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘असङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘अभयं वै जनक प्राप्तोऽसि’
- ‘तद्धैतत्पश्यन्नृषिर्वामदेवः प्रतिपेदेऽहं मनुरभवं सूर्यश्च’
- ‘अनन्तं वै मनोऽनन्ता विश्वेदेवा अनन्तमेव स तेन लोकं जयति’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘अयमात्मा ब्रह्म’
- ‘येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात्’
- ‘न दृष्टेर्द्रष्टारं पश्येः’
- ‘न विज्ञातेर्विज्ञातारं विजानीयाः’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यः’
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत् ... केन कं विजानीयात्’
- ‘विज्ञातारमरे केन विजानीयात्’
- ‘अयमात्मा ब्रह्म’
- ‘आत्मानं चेद्विजानीयादयमस्मीति पूरुषः । किमिच्छन्कस्य कामाय शरीरमनुसंज्वरेत्’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘तं त्वौपनिषदं पुरुषं पृच्छामि’
- ‘तद्यथाहिनिर्ल्वयनी वल्मीके मृता प्रत्यस्ता शयीतैवमेवेदं शरीरं शेते अथायमशरीरोऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा ... नान्योऽतोऽस्ति विज्ञाता’
- ‘प्राज्ञेनात्मना सम्परिष्वक्तो न बाह्यं किञ्चन वेद नान्तरम्’
- ‘यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं पश्यति’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘नेति नेति’
- ‘अस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्घम्’
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘एतस्यैवानन्दस्यान्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति’
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’
- ‘एष सर्वेश्वर एष भूताधिपतिरेष भूतपाल एष सेतुर्विधरण एषां लोकानामसंभेदाय’
- ‘य आदित्ये तिष्ठन्नादित्यादन्तरो यमादित्यो न वेद यस्यादित्यः शरीरं य आदित्यमन्तरो यमयत्येष त आत्मान्तर्याम्यमृतः’
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म रातिर्दातुः परायणम्’
- ‘खं पुराणम्’
- ‘प्राणस्य प्राणम्’
- ‘तस्य भूरिति शिर एकं हि शिर एकमेतदक्षरम्’
- ‘वाचैवायं ज्योतिषास्ते’
- ‘तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिरायुर्होपासतेऽमृतम्’
- ‘अन्नादो वसुदानो विन्दते वसु य एवं वेद’
- ‘अवागमनाः’
- ‘अयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’
- ‘तद्यो यो देवानां प्रत्यबुध्यत स एव तदभवत्’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा नान्योऽतोऽस्ति श्रोता’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति विज्ञाता’
- ‘अग्निरन्नादः’
- ‘न कर्मणा वर्धते नो कनीयान्’
- ‘यत्र वा अन्यदिव स्यात्तत्रान्योऽन्यत्पश्येत्’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘रश्मिभिरेषोऽस्मिन्प्रतिष्ठितः’
- ‘यः पृथिव्यां तिष्ठन्’
- ‘य इमं च लोकं परं च लोकं सर्वाणि च भूतानि योऽन्तरो यमयति’
- ‘यः पृथिव्यां तिष्ठन्पृथिव्या अन्तरो यं पृथिवी न वेद यस्य पृथिवी शरीरं यः पृथिवीमन्तरो यमयत्येष त आत्मान्तर्याम्यमृतः’
- ‘पृथिव्येव यस्यायतनमग्निर्लोको मनो ज्योतिः’
- ‘अदृष्टो द्रष्टाश्रुतः श्रोतामतो मन्ताविज्ञातो विज्ञाता’
- ‘न दृष्टेर्द्रष्टारं पश्येः’
- ‘यो विज्ञाने तिष्ठन्’
- ‘अयमग्निर्वैश्वानरो योऽयमन्तः पुरुषे येनेदमन्नं पच्यते यदिदमद्यते’
- ‘अनन्तमपारम्’
- ‘वायुर्वाव गौतम तत्सूत्रं वायुना वै गौतम सूत्रेणायं च लोकः परश्च लोकः सर्वाणि च भूतानि सन्दृब्धानि भवन्ति’
- ‘स यथा सैन्धवघनोऽनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नो रसघन एवैवं वा अरेऽयमात्मानन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा येऽस्य हृदि श्रिताः । अथ मर्त्योऽमृतो भवत्यत्र ब्रह्म समश्नुते’
- ‘तमेव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः । नानुध्यायाद्बहूञ्शब्दान्वाचो विग्लापनं हि तत्’
- ‘प्राणो वा अमृतम्’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘एषोऽस्य परम आनन्द एतस्यैवानन्दस्यान्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति’
- ‘अतोऽन्यदार्तम्’
- ‘कस्मिन्नु खल्वाकाश ओतश्च प्रोतश्चेति ।’
- ‘स होवाचैतद्वै तदक्षरं गार्गि ब्राह्मणा अभिवदन्त्यस्थूलमनणु’
- ‘कस्मिन्नु खल्वाकाश ओतश्च प्रोतश्च’
- ‘एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि सूर्याचन्द्रमसौ विधृतौ तिष्ठतः’
- ‘तद्वा एतदक्षरं गार्गि अदृष्टं द्रष्टृ अश्रुतं श्रोतृ अमतं मन्तृ अविज्ञातं विज्ञातृ’
- ‘अचक्षुष्कमश्रोत्रमवागमनः’
- ‘स वा अयं पुरुषः सर्वासु पूर्षु पुरिशयः’
- ‘न हि विज्ञातुर्विज्ञातेर्विपरिलोपो विद्यतेऽविनाशित्वात्’
- ‘तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिरायुर्होपासतेऽमृतम्’
- ‘आत्मनैवायं ज्योतिषास्ते’
- ‘अगृह्यो न हि गृह्यते’
- ‘कति देवाः’
- ‘त्रयश्च त्री च शता त्रयश्च त्री च सहस्रा’
- ‘कतमे ते’
- ‘महिमान एवैषामेते त्रयस्त्रिंशत्त्वेव देवाः’
- ‘स मनसा वाचं मिथुनं समभवत्’
- ‘इमावेव गोतमभरद्वाजावयमेव गोतमोऽयं भरद्वाजः’
- ‘तद्यो यो देवानां प्रत्यबुध्यत स एव तदभवत्तथर्षीणां तथा मनुष्याणाम्’
- ‘प्राणस्य प्राणम्’
- ‘अतोऽन्यदार्तम्’
- ‘कतम आत्मेति योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः’
- ‘स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु’
- ‘अयं पुरुषः प्राज्ञेनात्मना सम्परिष्वक्तो न बाह्यं किञ्चन वेद नान्तरम्’
- ‘अयं शारीर आत्मा प्राज्ञेनात्मनान्वारूढ उत्सर्जन्याति’
- ‘अत ऊर्ध्वं विमोक्षायैव ब्रूहि’
- ‘अनन्वागतस्तेन भवत्यसङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘अनन्वागतं पुण्येनानन्वागतं पापेन तीर्णो हि तदा सर्वाञ्शोकान्हृदयस्य भवति’
- ‘तद्धेदं तर्ह्यव्याकृतमासीत्’
- ‘एतस्मिन्नु खल्वक्षरे गार्ग्याकाश ओतश्च प्रोतश्च’
- ‘अर्वाग्बिलश्चमस ऊर्ध्वबुध्नः’
- ‘यस्मिन्पञ्च पञ्चजना आकाशश्च प्रतिष्ठितः । तमेव मन्य आत्मानं विद्वान्ब्रह्मामृतोऽमृतम्’
- ‘तद्धेदं तर्ह्यव्याकृतमासीत्तन्नामरूपाभ्यामेव व्याक्रियत’
- ‘तद्धेदं तर्ह्यव्याकृतमासीत्’
- ‘कतम एको देव इति प्राण इति स ब्रह्म त्यदित्याचक्षते’
- ‘य एष विज्ञानमयः पुरुषः क्वैष तदाभूत्कुत एतदागात्’
- ‘य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्शेते’
- ‘न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यो मैत्रेय्यात्मनो वा अरे दर्शनेन श्रवणेन मत्या विज्ञानेनेदꣳ सर्वं विदितम्’
- ‘दुन्दुभ्यादिदृष्टान्तैश्च’
- ‘अस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदः’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनश्यति न प्रेत्य संज्ञास्ति’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘नान्यदतोऽस्ति द्रष्टृ’
- ‘अन्योऽसावन्योऽहमस्मीति न स वेद यथा पशुः’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘स वा एष महानज आत्माजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘आत्मनि खल्वरे दृष्टे श्रुते मते विज्ञाते इदꣳ सर्वं विदितम्’
- ‘स यथा दुन्दुभेर्हन्यमानस्य न बाह्याञ्शब्दाञ्शक्नुयाद्ग्रहणाय दुन्दुभेस्तु ग्रहणेन दुन्दुभ्याघातस्य वा शब्दो गृहीतः’
- ‘श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘असङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘तं त्वौपनिषदं पुरुषं पृच्छामि’
- ‘ते हेमे प्राणा अहंश्रेयसे विवदमाना ब्रह्म जग्मुः’
- ‘ते ह वाचमूचुस्त्वं न उद्गायेति’
- ‘सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘नेह नानास्ति किञ्चन’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘स वा एष महानज आत्माजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘अस्थूलमनणु’
- ‘अभयं वै जनक प्राप्तोऽसि’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘एष सर्वेश्वर एष भूताधिपतिरेष भूतपाल एष सेतुर्विधरण एषां लोकानामसम्भेदाय’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘शारीर आत्मा प्राज्ञेनात्मनान्वारूढः’
- ‘इदं महद्भूतमनन्तमपारं विज्ञानघन एव’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘अस्थूलमनणु’
- ‘अभयं वै जनक प्राप्तोऽसि’
- ‘न तत्र रथा न रथयोगा न पन्थानो भवन्त्यथ रथान्रथयोगान्पथः सृजते’
- ‘एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि सूर्याचन्द्रमसौ विधृतौ तिष्ठतः’
- ‘अचक्षुष्कमश्रोत्रमवागमनाः’
- ‘नेति नेति’
- ‘न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति’
- ‘पुण्यो वै पुण्येन कर्मणा भवति पापः पापेन’
- ‘योऽप्सु तिष्ठन् … योऽपोऽन्तरो यमयति’
- ‘एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि प्राच्योऽन्या नद्यः स्यन्दन्ते’
- ‘वायुश्चान्तरिक्षं चैतदमृतम्’
- ‘आत्मनि खल्वरे दृष्टे श्रुते मते विज्ञाते इदꣳ सर्वं विदितम्’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘अस्थूलमनणु’
- ‘अतोऽन्यदार्तम्’
- ‘सैषानस्तमिता देवता यद्वायुः’
- ‘तद्यदपां शर आसीत्तत्समहन्यत सा पृथिव्यभवत्’
- ‘यः पृथिव्यां तिष्ठन् पृथिव्या अन्तरो यं पृथिवी न वेद यस्य पृथिवी शरीरं यः पृथिवीमन्तरो यमयति’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘स वा अयं पुरुषो जायमानः शरीरमभिसम्पद्यमानः स उत्क्रामन् म्रियमाणः’
- ‘यथाग्नेः क्षुद्रा विस्फुलिङ्गा व्युच्चरन्त्येवमेवास्मादात्मनः सर्वे प्राणाः’
- ‘स वा एष महानज आत्माऽजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘स एष इह प्रविष्ट आ नखाग्रेभ्यः’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘अयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’
- ‘स वा अयमात्मा ब्रह्म विज्ञानमयो मनोमयः प्राणमयश्चक्षुर्मयः श्रोत्रमयः’
- ‘प्रज्ञानघन एवैतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानु विनश्यति न प्रेत्य संज्ञास्ति’
- ‘न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीम्यविनाशी वा अरेऽयमात्मानुच्छित्तिधर्मा मात्राऽसंसर्गस्त्वस्य भवति’
- ‘अत ऊर्ध्वं विमोक्षायैव ब्रूहि’
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’
- ‘अनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘असुप्तः सुप्तानभिचाकशीति’
- ‘अत्रायं पुरुषः स्वयंज्योतिर्भवति’
- ‘न हि विज्ञातुर्विज्ञातेर्विपरिलोपो विद्यते’
- ‘यद्वै तन्न पश्यति पश्यन्वै तन्न पश्यति; न हि द्रष्टुर्दृष्टेर्विपरिलोपो विद्यतेऽविनाशित्वात्; न तु तद्द्वितीयमस्ति ततोऽन्यद्विभक्तं यत्पश्येत्’
- ‘तस्माल्लोकात्पुनरैत्यस्मै लोकाय कर्मणे’
- ‘चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यः’
- ‘स एतास्तेजोमात्राः समभ्याददानो हृदयमेवान्ववक्रामति’
- ‘शुक्रमादाय पुनरैति स्थानम्’
- ‘स वा एष महानज आत्मा, योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु’
- ‘योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु’
- ‘कतम आत्मेति योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः’
- ‘तदेषां प्राणानां विज्ञानेन विज्ञानमादाय’
- ‘स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा श्रोता मन्ता विज्ञाता’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः स समानः सन्नुभौ लोकावनुसञ्चरति ध्यायतीव लेलायतीव’
- ‘ध्यायतीव लेलायतीव’
- ‘अन्यत्रमना अभूवं नादर्शमन्यत्रमना अभूवं नाश्रौषम्’
- ‘मनसा ह्येव पश्यति मनसा शृणोति’
- ‘कामः सङ्कल्पो विचिकित्सा श्रद्धाऽश्रद्धा धृतिरधृतिर्ह्रीर्धीर्भीरित्येतत्सर्वं मन एव’
- ‘स ईयतेऽमृतो यत्र कामम्’
- ‘स्वे शरीरे यथाकामं परिवर्तते’
- ‘तदेषां प्राणानां विज्ञानेन विज्ञानमादाय’
- ‘प्राणान्गृहीत्वा’
- ‘तदेषां प्राणानां विज्ञानेन विज्ञानमादाय’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘ध्यायतीव लेलायतीव’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं पश्यति’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘तद्वा अस्यैतदाप्तकाममात्मकाममकामं रूपं शोकान्तरम्’
- ‘एषास्य परमा गतिरेषास्य परमा सम्पदेषोऽस्य परमो लोक एषोऽस्य परम आनन्दः’
- ‘तदेषां प्राणानां विज्ञानेन विज्ञानमादाय’
- ‘सधीः स्वप्नो भूत्वेमं लोकमतिक्रामति’
- ‘उतेव स्त्रीभिः सह मोदमानो जक्षदुतेवापि भयानि पश्यन्’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘अस्मादात्मनः सर्वे प्राणाः सर्वे लोकाः सर्वे देवाः सर्वाणि भूतानि व्युच्चरन्ति’
- ‘अष्टो ग्रहा अष्टावतिग्रहाः’
- ‘दशेमे पुरुषे प्राणा आत्मैकादशः’
- ‘सर्वेषाꣳ स्पर्शानां त्वगेकायनम्’
- ‘हस्तौ वै ग्रहः स कर्मणातिग्राहेण गृहीतो हस्ताभ्यां हि कर्म करोति’
- ‘दशेमे पुरुषे प्राणा आत्मैकादशः’
- ‘एतत्सर्वं मन एव’
- ‘तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति प्राणमनूत्क्रामन्तं सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति’
- ‘स यत्रैष चाक्षुषः पुरुषः पराङ्पर्यावर्ततेऽथारूपज्ञो भवति’
- ‘एकीभवति न पश्यतीत्याहुः’
- ‘हस्तो वै ग्रहः’
- ‘दशेमे पुरुषे प्राणा आत्मैकादशस्ते यदास्माच्छरीरान्मर्त्यादुत्क्रामन्त्यथ रोदयन्ति’
- ‘न वै शक्ष्यामस्त्वदृते जीवितुम्’
- ‘प्राणेन रक्षन्नवरं कुलायम्’
- ‘यस्मात्कस्माच्चाङ्गात्प्राण उत्क्रामति तदेव तच्छुष्यति’
- ‘प्राणोऽपानो व्यान उदानः समानः’
- ‘समः प्लुषिणा समो मशकेन समो नागेन सम एभिस्त्रिभिर्लोकैः समोऽनेन सर्वेण’
- ‘स वै वाचमेव प्रथमामत्यवहत्सा यदा मृत्युमत्यमुच्यत सोऽग्निरभवत्’
- ‘पुण्यमेवामुं गच्छति न ह वै देवान्पापं गच्छति’
- ‘तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति प्राणमनूत्क्रामन्तं सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति’
- ‘हन्तास्यैव सर्वे रूपमसामेति त एतस्यैव सर्वे रूपमभवन्’
- ‘ते ह वाचमूचुः’
- ‘त एतस्यैव सर्वे रूपमभवन्’
- ‘वदिष्याम्येवाहमिति वाग्दध्रे’
- ‘अथेममेव नाप्नोद्योऽयं मध्यमः प्राणः’
- ‘अयं वै नः श्रेष्ठः’
- ‘त एतस्यैव सर्वे रूपमभवꣳस्तस्मादेत एतेनाख्यायन्ते प्राणाः’
- ‘अथैनमेते प्राणा अभिसमायन्ति’
- ‘अन्यन्नवतरꣳ कल्याणतरं रूपं कुरुते’
- ‘स एतास्तेजोमात्राः समभ्याददानः’
- ‘तद्यथा तृणजलायुका’
- ‘तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति प्राणमनूत्क्रामन्तꣳ सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति’
- ‘यत्रास्य पुरुषस्य मृतस्याग्निं वागप्येति वातं प्राणः’
- ‘ओषधीर्लोमानि वनस्पतीन्केशाः’
- ‘श्रद्धां जुह्वतीति’
- ‘ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति ताꣳस्तत्र देवा यथा सोमꣳ राजानमाप्यायस्वापक्षीयस्वेत्येवमेनाꣳस्तत्र भक्षयन्ति’
- ‘अथ योऽन्यां देवतामुपास्तेऽन्योऽसावन्योऽहमस्मीति न स वेद यथा पशुरेवꣳ स देवानाम्’
- ‘अथ ये शतं पितॄणां जितलोकानामानन्दाः … स एकः कर्मदेवानामानन्दो ये कर्मणा देवत्वमभिसम्पद्यन्ते’
- ‘तेषां यदा तत्पर्यवैति’
- ‘प्राप्यान्तं कर्मणस्तस्य यत्किञ्चेह करोत्ययम् । तस्माल्लोकात्पुनरैत्यस्मै लोकाय कर्मणे’
- ‘यथाकारी यथाचारी तथा भवति’
- ‘स यत्र प्रस्वपिति’
- ‘अथ रथान्रथयोगान्पथः सृजते’
- ‘अथो खल्वाहुर्जागरितदेश एवास्यैष इति यानि ह्येव जाग्रत्पश्यति तानि सुप्तः’
- ‘बहिष्कुलायादमृतश्चरित्वा । स ईयतेऽमृतो यत्र कामम्’
- ‘स्वे शरीरे यथाकामं परिवर्तते’
- ‘न तत्र रथा न रथयोगा न पन्थानो भवन्ति’
- ‘स्वयं विहत्य स्वयं निर्माय स्वेन भासा स्वेन ज्योतिषा प्रस्वपिति’
- ‘ताभिः प्रत्यवसृप्य पुरीतति शेते’
- ‘य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्शेते’
- ‘प्राज्ञेनात्मना सम्परिष्वक्तो न बाह्यं किञ्चन वेद नान्तरम्’
- ‘पुरीतति शेते’
- ‘ब्रह्मैव तेज एव’
- ‘य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्शेते’
- ‘पुरीतति शेते’
- ‘ताभिः प्रत्यवसृप्य पुरीतति शेते’
- ‘यत्र वा अन्यदिव स्यात्तत्रान्योऽन्यत्पश्येत्’
- ‘कुत एतदागात्’
- ‘यथाग्नेः क्षुद्रा विस्फुलिङ्गा व्युच्चरन्त्येवमेवास्मादात्मनः सर्वे प्राणाः’
- ‘पुनः प्रतिन्यायं प्रतियोन्याद्रवति बुद्धान्तायैव’
- ‘अत्र स्तेनोऽस्तेनो भवति’
- ‘अस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्घम्’
- ‘यश्चायमस्यां पृथिव्यां तेजोमयोऽमृतमयः पुरुषो यश्चायमध्यात्मꣳ शारीरस्तेजोमयोऽमृतमयः पुरुषोऽयमेव स योऽयमात्मा’
- ‘अस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्घम्’
- ‘तदेतद्ब्रह्मापूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यमयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’
- ‘स यथा सैन्धवघनोऽनन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नो रसघन एवैवं वा अरेऽयमात्मानन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘अथात आदेशो नेति नेति’
- ‘पुरश्चक्रे द्विपदः पुरश्चक्रे चतुष्पदः । पुरः स पक्षी भूत्वा पुरः पुरुष आविशत्’
- ‘युक्ता ह्यस्य हरयः शता दशेति । अयं वै हरयोऽयं वै दश च सहस्राणि बहूनि चानन्तानि च’
- ‘तदेतद्ब्रह्मापूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यम्’
- ‘द्वे वाव ब्रह्मणो रूपे मूर्तं चैवामूर्तं च’
- ‘अथात आदेशो नेति नेति न ह्येतस्मादिति नेत्यन्यत्परमस्ति’
- ‘ब्रह्म ते ब्रवाणि’
- ‘अथात आदेशो नेति नेति’
- ‘नेति नेति’
- ‘अन्यत्परमस्ति’
- ‘अथ नामधेयं सत्यस्य सत्यमिति प्राणा वै सत्यं तेषामेष सत्यम्’
- ‘स एष नेति नेत्यात्माऽगृह्यो न हि गृह्यते’
- ‘ब्रह्मैव सन्ब्रह्माप्येति’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘एष त आत्मा सर्वान्तरः’
- ‘एष त आत्मान्तर्याम्यमृतः’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘अथात आदेशो नेति नेति’
- ‘तदेतद्ब्रह्मापूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यम्’
- ‘प्राज्ञेनात्मना सम्परिष्वक्तः’
- ‘सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद’
- ‘नेह नानास्ति किञ्चन’
- ‘तदेतद्ब्रह्मापूर्वमनपरमनन्तरमबाह्यम्’
- ‘स वा एष महानज आत्मान्नादो वसुदानः’
- ‘ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च स्वानां भवति’
- ‘तस्याग्निरेवाग्निर्भवति’
- ‘रेतो वै प्रजातिः प्रजायते ह प्रजया पशुभिर्य एवं वेद’
- ‘तस्याग्निरेवाग्निर्भवति समित्समित्’
- ‘ते ह देवा ऊचुर्हन्तासुरान्यज्ञ उद्गीथेनात्ययामेति’
- ‘ते ह वाचमूचुस्त्वं न उद्गाय’
- ‘अथ हेममासन्यं प्राणमूचुस्त्वं न उद्गायेति तथेति तेभ्य एष प्राण उदगायत्’
- ‘त्वं न उद्गाय’
- ‘एष उ वा उद्गीथः’
- ‘त्वं न उद्गाय’
- ‘वाचा च ह्येव स प्राणेन चोदगायत्’
- ‘यद्वा अहं वसिष्ठास्मि त्वं तद्वसिष्ठोऽसि’
- ‘आत्मैवेदमग्र आसीत्पुरुषविधः’
- ‘आत्मैवेदमग्र आसीत्पुरुषविधः’
- ‘आत्मैवेदमग्र आसीत्’
- ‘पुरुषविधः’
- ‘कतम आत्मेति योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः’
- ‘स वा एष महानज आत्माऽजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘कतम आत्मा’
- ‘तद्विद्वाꣳसः श्रोत्रियाः अशिष्यन्त आचामन्त्यशित्वा चामन्त्येतमेव तदनमनग्नं कुर्वन्तो मन्यन्ते’
- ‘एतमेव तदनमनग्नं कुर्वन्तो मन्यन्ते’
- ‘यदिदं किञ्चा श्वभ्य आ कृमिभ्य आ कीटपतङ्गेभ्यस्तत्तेऽन्नम्’
- ‘मनोमयोऽयं पुरुषो भाःसत्यस्तस्मिन्नन्तर्हृदये यथा व्रीहिर्वा यवो वा स एष सर्वस्येशानः सर्वस्याधिपतिः सर्वमिदं प्रशास्ति यदिदं किञ्च’
- ‘सत्यं ब्रह्म’
- ‘तद्यत्तत्सत्यमसौ स आदित्यो य एष एतस्मिन्मण्डले पुरुषो यश्चायं दक्षिणेऽक्षन्पुरुषः’
- ‘य एष एतस्मिन्मण्डले पुरुषः’
- ‘योऽयं दक्षिणेऽक्षन्पुरुषः’
- ‘य एवमेतद्विदुर्ये चामी अरण्ये श्रद्धाꣳ सत्यमुपासते’
- ‘अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस्ते कीटाः पतङ्गा यदिदं दन्दशूकम्’
- ‘तद्यो यो देवानां प्रत्यबुध्यत स एव तदभवत्तथर्षीणां तथा मनुष्याणाम्’
- ‘यत्साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म’
- ‘तद्धैतत्पश्यन्नृषिर्वामदेवः प्रतिपेदेऽहं मनुरभवꣳ सूर्यश्च’
- ‘एतद्वै तदक्षरं गार्गि ब्राह्मणा अभिवदन्त्यस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्घमलोहितमस्नेहम्’
- ‘यत्साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म य आत्मा सर्वान्तरः’
- ‘अतोऽन्यदार्तम्’
- ‘यदेव साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म’
- ‘स यो हैतं महद्यक्षं प्रथमजं वेद सत्यं ब्रह्म’
- ‘तद्यत्तत्सत्यमसौ स आदित्यो य एष एतस्मिन्मण्डले पुरुषो यश्चायं दक्षिणेऽक्षन्पुरुषः’
- ‘जयतीमाँल्लोकान्’
- ‘हन्ति पाप्मानं जहाति च’
- ‘तद्यत्तत्सत्यम्’
- ‘स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु य एषोऽन्तर्हृदय आकाशस्तस्मिञ्शेते सर्वस्य वशी’
- ‘अत ऊर्ध्वं विमोक्षाय ब्रूहि’
- ‘असङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘वदिष्याम्येवाहमिति वाग्दध्रे’
- ‘त एते सर्व एव समाः सर्वेऽनन्ताः’
- ‘यतश्चोदेति सूर्यः’
- ‘प्राणाद्वा एष उदेति प्राणेऽस्तमेति’
- ‘तस्मादेकमेव व्रतं चरेत्प्राण्याच्चैवापान्याच्च’
- ‘स यथैषां प्राणानां मध्यमः प्राण एवमेतासां देवतानां वायुः’
- ‘एकमेव व्रतम्’
- ‘तानि मृत्युः श्रमो भूत्वोपयेमे’
- ‘अथातो व्रतमीमाꣳसा’
- ‘एकमेव व्रतं चरेत्’
- ‘तेनो एतस्यै देवतायै सायुज्यं सलोकतां जयति’
- ‘सैषाऽनस्तमिता देवता यद्वायुः’
- ‘अग्निर्वै मृत्युः’
- ‘देवो भूत्वा देवानप्येति’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः’
- ‘एतावदरे खल्वमृतत्वम्’
- ‘जनको ह वैदेहो बहुदक्षिणेन यज्ञेनेजे’
- ‘तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते’
- ‘एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि’
- ‘आत्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति । आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः’
- ‘यः प्राणेन प्राणिति स त आत्मा सर्वान्तरः’
- ‘अस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदः’
- ‘योऽशनायापिपासे शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येति’
- ‘नान्यदतोऽस्ति द्रष्टृ’
- ‘एतं वै तमात्मानं विदित्वा ब्राह्मणाः पुत्रैषणायाश्च वित्तैषणायाश्च लोकैषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्ति’
- ‘तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते’
- ‘इति नु कामयमानः’
- ‘अथाकामयमानः’
- ‘एतद्ध स्म वै तत्पूर्वे विद्वांसः प्रजां न कामयन्ते किं प्रजया करिष्यामो येषां नोऽयमात्मायं लोक इति’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं जिघ्रेत्’
- ‘एतमेव प्रव्राजिनो लोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति’
- ‘एतमेव प्रव्राजिनो लोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति’
- ‘एतमेव प्रव्राजिनो लोकमिच्छन्तः प्रव्रजन्ति’
- ‘अथ ह याज्ञवल्क्यस्य द्वे भार्ये बभूवतुर्मैत्रेयी च कात्यायनी च’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन तपसाऽनाशकेन’
- ‘तस्मादेवंविच्छान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितो भूत्वाऽऽत्मन्येवात्मानं पश्यति’
- ‘न ह वा अस्यानन्नं जग्धं भवति नानन्नं प्रतिगृहीतम्’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति’
- ‘तेनैति ब्रह्मवित्पुण्यकृत्तैजसश्च’
- ‘आत्मने वा यजमानाय वा यं कामं कामयते तमागायति’
- ‘तस्माद्ब्राह्मणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेद्बाल्यं च पाण्डित्यं च निर्विद्याथ मुनिरमौनं च मौनं च निर्विद्याथ ब्राह्मणः’
- ‘तस्माद्ब्राह्मणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेत्’
- ‘अस्थूलमनणु’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘इदꣳ सर्वं यदयमात्मा’
- ‘स वा एष महानज आत्माऽजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘तमेव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत’
- ‘श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’
- ‘अदृष्टं द्रष्टृ’
- ‘अविज्ञातं विज्ञातृ’
- ‘यद्वै तन्न पश्यति पश्यन्वै तन्न पश्यति’
- ‘किं प्रजया करिष्यामो येषां नोऽयमात्मायं लोकः’
- ‘एष त आत्मा सर्वान्तरः’
- ‘एष त आत्मान्तर्याम्यमृतः’
- ‘अथ योऽन्यां देवतामुपास्तेऽन्योऽसावन्योऽहमस्मीति न स वेद’
- ‘मृत्योः स मृत्युमाप्नोति य इह नानेव पश्यति’
- ‘सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘अत्र पिताऽपिता भवति’
- ‘वेदा अवेदाः’
- ‘उभे उ हैवैष एते तरति’
- ‘उभे उ हैवैष एते तरति’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन’
- ‘यदहरेव जुहोति तदहः पुनर्मृत्युमपजयत्येवं विद्वान्’
- ‘तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति’
- ‘प्राणमनूत्क्रामन्तꣳ सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति’
- ‘क्वायं तदा पुरुषो भवति’
- ‘तौ ह यदूचतुः कर्म हैव तदूचतुरथ ह यत्प्रशशꣳसतुः कर्म हैव तत्प्रशशꣳसतुः’
- ‘न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति’
- ‘अथाकामयमानो योऽकामो निष्काम आप्तकाम आत्मकामो भवति न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति ब्रह्मैव सन्ब्रह्माप्येति’
- ‘यत्रायं पुरुषो म्रियत उदस्मात्प्राणाः क्रामन्त्याहो नेति’
- ‘नेति होवाच याज्ञवल्क्यः’
- ‘स उच्छ्वयत्याध्मायत्याध्मातो मृतः शेते’
- ‘चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यस्तमुत्क्रामन्तं प्राणोऽनूत्क्रामति प्राणमनूत्क्रामन्तꣳ सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति’
- ‘इति नु कामयमानः’
- ‘अथाकामयमानः’
- ‘तस्य हैतस्य हृदयस्याग्रं प्रद्योतते तेन प्रद्योतेनैष आत्मा निष्क्रामति चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यः’
- ‘तेऽर्चिषमभिसम्भवन्त्यर्चिषोऽहः’
- ‘यदा वै पुरुषोऽस्माल्लोकात्प्रैति स वायुमागच्छति’
- ‘ये चामी अरण्ये श्रद्धाꣳ सत्यमुपासते’
- ‘ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति’
- ‘तस्मिन्वसन्ति शाश्वतीः समाः’
- ‘यदा वै पुरुषोऽस्माल्लोकात्प्रैति स वायुमागच्छति तस्मै स तत्र विजिहीते यथा रथचक्रस्य खं तेन स ऊर्ध्वमाक्रमते स आदित्यमागच्छति’
- ‘मासेभ्यो देवलोकं देवलोकादादित्यम्’
- ‘मनुष्यलोकः पितृलोको देवलोकः’
- ‘तेऽर्चिरभिसम्भवन्ति’
- ‘ब्रह्मलोकान्गमयति ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति’
- ‘यत्साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म’
- ‘य आत्मा सर्वान्तरः’
- ‘अस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्घम्’
- ‘स वा एष महानज आत्माजरोऽमरोऽमृतोऽभयो ब्रह्म’
- ‘स एष नेति नेत्यात्मा’
- ‘अभयं वै जनक प्राप्तोऽसि’
- ‘न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति’
- ‘यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं पश्यति’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं पश्येत्’
- ‘न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति’
- ‘ब्रह्मैव सन्ब्रह्माप्येति’
- ‘तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिः’
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’
- ‘न तु तद्द्वितीयमस्ति ततोऽन्यद्विभक्तं यत्पश्येत्’
- ‘एवं वा अरेऽयमात्मानन्तरोऽबाह्यः कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘तत्केन कं विजानीयात्’
- ‘न तु तद्द्वितीयमस्ति ततोऽन्यद्विभक्तं यद्विजानीयात्’
- ‘सलिल एको द्रष्टाऽद्वैतो भवति’
- ‘ब्रह्मैव सन्ब्रह्माप्येति’
- ‘एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानु विनश्यति न प्रेत्य संज्ञास्तीति’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत्’
- ‘यत्र सुप्तो न कञ्चन कामं कामयते न कञ्चन स्वप्नं पश्यति’
- ‘तेनो एतस्यै देवतायै सायुज्यꣳ सलोकतां जयति’
- ‘तेषां न पुनरावृत्तिः’
ब्रह्मसूत्राणि78
- ‘न विलक्षणत्वादस्य ...’
- ‘आकाशस्तल्लिङ्गात्’
- ‘ईक्षतेर्नाशब्दम्’
- ‘तदनन्यत्वमारम्भणशब्दादिभ्यः’
- ‘ईक्षतेर्नाशब्दम्’
- ‘अन्यार्थश्च परामर्शः’
- ‘नासम्भवात्’
- ‘शास्त्रदृष्ट्या तूपदेशो वामदेववत्’
- ‘अर्भकौकस्त्वात्तद्व्यपदेशाच्च नेति चेन्न निचाय्यत्वादेवं व्योमवच्च’
- ‘जन्माद्यस्य यतः’
- ‘उपपद्यते चाप्युपलभ्यते च’
- ‘ज्योतिश्चरणाभिधानात्’
- ‘आकाशस्तल्लिङ्गात्’
- ‘जन्माद्यस्य यतः’
- ‘ईक्षतेर्नाशब्दम्’
- ‘तदन्तरप्रतिपत्तौ रंहति सम्परिष्वक्तः प्रश्ननिरूपणाभ्याम्’
- ‘न वियदश्रुतेः’
- ‘नोपासात्रैविध्यादाश्रितत्वादिह तद्योगात्’
- ‘जन्माद्यस्य यतः’
- ‘ईक्षतेर्नाशब्दम्’
- ‘आनुमानिकमप्येकेषाम्’
- ‘न विलक्षणत्वात्’
- ‘तर्काप्रतिष्ठानादि’
- ‘आरम्भणशब्दादिभ्यः’
- ‘जन्माद्यस्य यतः’
- ‘ईक्षतेर्नाशब्दम्’
- ‘कामाच्च नानुमानापेक्षा’
- ‘एतेन सर्वे व्याख्याता व्याख्याताः’
- ‘उपसंहारदर्शनान्नेति चेन्न क्षीरवद्धि’
- ‘दृश्यते तु’
- ‘एतेन शिष्टापरिग्रहा अपि व्याख्याताः’
- ‘प्रकृतिश्च प्रतिज्ञादृष्टान्तानुपरोधात्’
- ‘अभिध्योपदेशाच्च’
- ‘नात्माऽश्रुतेर्नित्यत्वाच्च ताभ्यः’
- ‘उपसंहारदर्शनान्नेति चेन्न क्षीरवद्धि’
- ‘वैषम्यनैर्घृण्ये न सापेक्षत्वात्’
- ‘तदनन्यत्वमारम्भणशब्दादिभ्यः’
- ‘प्राणस्तथानुगमात्’
- ‘दहर उत्तरेभ्यः’
- ‘तत्तु समन्वयात्’
- ‘अत एव चोपमा सूर्यकादिवत्’
- ‘अरूपवदेव हि तत्प्रधानत्वात्’
- ‘तत्तु समन्वयात्’
- ‘तत्तु समन्वयात्’
- ‘न वा प्रकरणभेदात्परोवरीयस्त्वादिवत्’
- ‘आनन्दमयोऽभ्यासात्’
- ‘आनुमानिकमप्येकेषाम्’
- ‘आनन्दादयः प्रधानस्य’
- ‘गुहां प्रविष्टावात्मानौ हि’
- ‘दहर उत्तरेभ्यः’
- ‘लिङ्गभूयस्त्वात्’
- ‘पृथग्घ्यप्रतिबन्धः फलम्’
- ‘शेषत्वात्पुरुषार्थवादः’
- ‘उपमर्दं च’
- ‘पुरुषार्थोऽतः शब्दात्’
- ‘तच्छ्रुतेः’
- ‘तद्वतो विधानात्’
- ‘नियमाच्च’
- ‘पुरुषार्थोऽतः शब्दात्’
- ‘विधिर्वा धारणवत्’
- ‘सर्वापेक्षा च’
- ‘सर्वापेक्षा च यज्ञादिश्रुतेरश्ववत्’
- ‘अत एव चाग्नीन्धनाद्यनपेक्षा’
- ‘सर्वापेक्षा च यज्ञादिश्रुतेरश्ववत्’
- ‘फलमत उपपत्तेः’
- ‘अविभागो वचनात्’
- ‘त्र्यात्मकत्वात्तु भूयस्त्वात्’
- ‘आतिवाहिकास्तल्लिङ्गात्’
- ‘कार्यं बादरिः’
- ‘स्पष्टो ह्येकेषाम्’
- ‘तद्गुणसारत्वात्’
- ‘कार्यं बादरिः’
- ‘परं जैमिनिः’
- ‘अनियमः सर्वासाम्’
- ‘ज्योतिर्दर्शनात्’
- ‘न स्थानतोऽपि परस्योभयलिङ्गम्’
- ‘भावं जैमिनिर्विकल्पामननात्’
- ‘कार्यात्यये तदध्यक्षेण सहातः परम्’
माण्डूक्योपनिषत्2
मुण्डकोपनिषत्99
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्तात्’
- ‘ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’
- ‘अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रः’ (मु. उ. २ । १ । २),
- ‘ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’ (मु. उ. ३ । २ । ९),
- ‘क्षीयन्ते चास्य कर्माणि तस्मिन्दृष्टे परावरे’ (मु. उ. २ । २ । ९),
- ‘भिद्यते हृदयग्रन्थिश्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः’
- ‘ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’
- ‘तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति’
- ‘यः सर्वज्ञः सर्वविद्यस्य ज्ञानमयं तपः । तस्मादेतद्ब्रह्म नाम रूपमन्नं च जायते’
- ‘अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रः’
- ‘तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्ति’
- ‘अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति’
- ‘द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया’
- ‘अनश्नन्नन्योऽभिचाकशीति’
- ‘समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनीशया शोचति मुह्यमानः । जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः’
- ‘अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते’
- ‘यत्तदद्रेश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्णमचक्षुःश्रोत्रं तदपाणिपादम् , नित्यं विभुं सर्वगतं सुसूक्ष्मं तदव्ययं यद्भूतयोनिं परिपश्यन्ति धीराः’
- ‘यथोर्णनाभिः सृजते गृह्णते च यथा पृथिव्यामोषधयः सम्भवन्ति । यथा सतः पुरुषात्केशलोमानि तथाक्षरात्सम्भवतीह विश्वम्’
- ‘यः सर्वज्ञः सर्ववित्’
- ‘अक्षरात्परतः परः’
- ‘येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच तां तत्त्वतो ब्रह्मविद्याम्’
- ‘कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति’
- ‘स ब्रह्मविद्यां सर्वविद्याप्रतिष्ठामथर्वाय ज्येष्ठपुत्राय प्राह’
- ‘प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म । एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति’
- ‘परीक्ष्य लोकान्कर्मचितान्ब्राह्मणो निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन । तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम्’
- ‘दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः सबाह्याभ्यन्तरो ह्यजः । अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रः’
- ‘अग्निर्मूर्धा चक्षुषी चन्द्रसूर्यौ दिशः श्रोत्रे वाग्विवृताश्च वेदाः । वायुः प्राणो हृदयं विश्वमस्य पद्भ्यां पृथिवी ह्येष सर्वभूतान्तरात्मा’
- ‘पुरुष एवेदं विश्वं कर्म’
- ‘यस्मिन्द्यौः पृथिवी चान्तरिक्षमोतं मनः सह प्राणैश्च सर्वैः । तमेवैकं जानथ आत्मानमन्या वाचो विमुञ्चथामृतस्यैष सेतुः’
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्ताद्ब्रह्म पश्चाद्ब्रह्म दक्षिणतश्चोत्तरेण’
- ‘भिद्यते हृदयग्रन्थिश्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः । क्षीयन्ते चास्य कर्माणि तस्मिन्दृष्टे परावरे’
- ‘तथा विद्वान्नामरूपाद्विमुक्तः परात्परं पुरुषमुपैति दिव्यम्’
- ‘यः सर्वज्ञः सर्ववित्’
- ‘कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति’
- ‘द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया’
- ‘स यो ह वै तत्परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’
- ‘न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः । तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति’
- ‘यस्मिन्द्यौः पृथिवी चान्तरिक्षमोतम्’
- ‘अक्षरात्परतः परः’
- ‘यथा नद्यः स्यन्दमानाः समुद्रेऽस्तं गच्छन्ति नामरूपे विहाय । तथा विद्वान्नामरूपाद्विमुक्तः परात्परं पुरुषमुपैति दिव्यम्’
- ‘वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः’
- ‘कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति’
- ‘यथा पृथिव्यामोषधयः सम्भवन्ति’
- ‘कर्तारमीशं पुरुषं ब्रह्मयोनिम्’
- ‘यद्भूतयोनिं परिपश्यन्ति धीराः’
- ‘यथोर्णनाभिः सृजते गृह्णते च’
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्तात्’
- ‘दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः सबाह्याभ्यन्तरो ह्यजः’
- ‘यः सर्वज्ञः सर्ववित्’
- ‘कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति’
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्तात्’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणः’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च । खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी’
- ‘यथा सुदीप्तात्पावकाद्विस्फुलिङ्गाः सहस्रशः प्रभवन्ते सरूपाः । तथाक्षराद्विविधाः सोम्य भावाः प्रजायन्ते तत्र चैवापियन्ति’
- ‘एषोऽणुरात्मा चेतसा वेदितव्यो यस्मिन्प्राणः पञ्चधा संविवेश’
- ‘एषोऽणुरात्मा चेतसा वेदितव्यः’
- ‘ओमित्येवं ध्यायथ आत्मानम्’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च’
- ‘सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात्’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च । खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी’
- ‘कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवति’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणः’
- ‘पुरुष एवेदं विश्वं कर्म तपो ब्रह्म परामृतम्’
- ‘ब्रह्मैवेदं विश्वमिदं वरिष्ठम्’
- ‘अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो ह्यक्षरात्परतः परः’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणः’
- ‘सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात्’
- ‘सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात्’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च । खं वायुः’
- ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च’
- ‘दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः सबाह्याभ्यन्तरो ह्यजः’
- ‘न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा नान्यैर्देवैस्तपसा कर्मणा वा’
- ‘यत्तदद्रेश्यमग्राह्यम्’
- ‘ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्त्वस्ततस्तु तं पश्यते निष्कलं ध्यायमानः’
- ‘स यो ह वै तत्परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’
- ‘ततस्तु तं पश्यते निष्कलं ध्यायमानः’
- ‘परात्परं पुरुषमुपैति दिव्यम्’
- ‘नैतदचीर्णव्रतोऽधीते’
- ‘तेषामेवैतां ब्रह्मविद्यां वदेत शिरोव्रतं विधिवद्यैस्तु चीर्णम्’
- ‘तदा विद्वान्पुण्यपापे विधूय निरञ्जनः परमं साम्यमुपैति’
- ‘पुण्यपापे विधूय निरञ्जनः परमं साम्यमुपैति’
- ‘भिद्यते हृदयग्रन्थिश्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः । क्षीयन्ते चास्य कर्माणि तस्मिन्दृष्टे परावरे’
- ‘अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते’
- ‘यत्तदद्रेश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्णम्’
- ‘द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते । तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभिचाकशीति’
- ‘स यो ह वै तत्परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति’
- ‘यः सर्वज्ञः सर्ववित्’
- ‘तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये’
- ‘तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये’
- ‘वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः संन्यासयोगाद्यतयः शुद्धसत्त्वाः’
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्तात्’
- ‘भिद्यते हृदयग्रन्थिश्छिद्यन्ते सर्वसंशयाः । क्षीयन्ते चास्य कर्माणि तस्मिन्दृष्टे परावरे’
- ‘क्षीयन्ते चास्य कर्माणि’
- ‘गताः कलाः पञ्चदश प्रतिष्ठाः’
- ‘सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति’
- ‘ब्रह्मैवेदं विश्वमिदं वरिष्ठम्’
- ‘सबाह्याभ्यन्तरो ह्यजः’
- ‘न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमग्निः’
श्रीमद्भगवद्गीता58
- ‘एतद्बुद्ध्वा बुद्धिमान्स्यात्कृतकृत्यश्च भारत’
- ‘स्थितप्रज्ञस्य का भाषा’
- ‘सत्त्वात्संजायते ज्ञानम्’
- ‘यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेबरम् । तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः’
- ‘यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा । तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसम्भवम्’
- ‘यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा । तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंशसम्भवम्’
- ‘विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्’
- ‘सर्वतःपाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् । सर्वतःश्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति’
- ‘ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति । भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया’
- ‘क्षेत्रज्ञं चापि मां विद्धि सर्वक्षेत्रेषु भारत’
- ‘क्षेत्रज्ञं चापि मां विद्धि’
- ‘अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् । तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः’
- ‘शरीरस्थोऽपि कौन्तेय न करोति न लिप्यते’
- ‘न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः । यद्गत्वा न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम’
- ‘यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् । यच्चन्द्रमसि यच्चाग्नौ तत्तेजो विद्धि मामकम्’
- ‘वासुदेवः सर्वमिति’
- ‘क्षेत्रज्ञं चापि मां विद्धि सर्वक्षेत्रेषु भारत’
- ‘समं सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम्’
- स्थितप्रज्ञलक्षणस्मृतेश्च
- ‘अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा’
- ‘अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते’
- ‘न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः । अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः’
- ‘न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः । न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते’
- ‘नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः । अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः’
- ‘ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति । भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया’
- ‘ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम्’
- ‘न रूपमस्येह तथोपलभ्यते नान्तो न चादिर्न च सम्प्रतिष्ठा’
- ‘बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः’
- ‘भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः’
- ‘ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः’
- ‘ज्ञेयं यत्तत्प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वामृतमश्नुते । अनादिमत्परं ब्रह्म न सत्तन्नासदुच्यते’
- ‘अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते’
- ‘नित्यः सर्वगतः स्थाणुरचलोऽयं सनातनः’
- ‘यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति । तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥’
- ‘स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते । लभते च ततः कामान् मयैव विहितान्हितान्’
- ‘शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते । एकया यात्यनावृत्तिमन्ययावर्तते पुनः’
- ‘यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन । ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा’
- ‘सदा तद्भावभावितः’
- ‘तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः’
- ‘अनाश्रितः कर्मफलं कार्यं कर्म करोति यः’
- ‘अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां गतिम्’
- ‘श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात्’
- ‘मुनीनामप्यहं व्यासः’
- ‘अप्राप्य योगसंसिद्धिं कां गतिं कृष्ण गच्छति’
- ‘न हि कल्याणकृत्कश्चिद्दुर्गतिं तात गच्छति’
- ‘तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम्’
- ‘अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां गतिम्’
- ‘यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः । आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते’
- ‘शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः’
- ‘यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेबरम् । तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः’
- ‘प्रयाणकाले मनसाचलेन’
- ‘बुद्ध्या युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि’
- ‘दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय’
- ‘यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः । प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ’
- ‘अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।’
- ‘धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम्’
- ‘तं कालं वक्ष्यामि’
- ‘न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः’
श्वेताश्वतरोपनिषत्49
- ‘एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा । कर्माध्यक्षः सर्वभूताधिवासः साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च’
- ‘न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते । परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च’
- ‘अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्यचक्षुः स शृणोत्यकर्णः । स वेत्ति वेद्यं न च तस्यास्ति वेत्ता तमाहुरग्र्यं पुरुषं महान्तम्’
- ‘स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः’
- ‘निष्कलं निष्क्रियं शान्तं निरवद्यं निरञ्जनम् । अमृतस्य परं सेतुं दग्धेन्धनमिवानलम्’
- ‘एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा’
- ‘तमेव विदित्वाति मृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
- ‘त्वं स्त्री त्वं पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी । त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः’
- ‘नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
- ‘यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै । तꣳ ह देवमात्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये’
- ‘पृथिव्यप्तेजोऽनिलखे समुत्थिते पञ्चात्मके योगगुणे प्रवृत्ते । न तस्य रोगो न जरा न मृत्युः प्राप्तस्य योगाग्निमयं शरीरम्’
- ‘तमेव विदित्वाति मृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
- ‘यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो वै वेदांश्च प्रहिणोति तस्मै’
- ‘मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं तु महेश्वरम्’
- ‘वेदाहमेतं पुरुषं महान्तम्’
- ‘अजामेकां लोहितशुक्लकृष्णां बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः । अजो ह्येको जुषमाणोऽनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगामजोऽन्यः’
- ‘ब्रह्मवादिनो वदन्ति । किङ्कारणं ब्रह्म’
- ‘ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम्’
- ‘यो योनिं योनिमधितिष्ठत्येकः’
- ‘एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा’
- ‘तमेव विदित्वाति मृत्युमेति’
- ‘निष्कलं निष्क्रियं शान्तं निरवद्यं निरञ्जनम्’
- ‘ऋषिं प्रसूतं कपिलं यस्तमग्रे ज्ञानैर्बिभर्ति जायमानं च पश्येत्’
- ‘त्रिरुन्नतं स्थाप्य समं शरीरम्’
- ‘तत्कारणं साङ्ख्ययोगाभिपन्नं ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः’
- ‘तमेव विदित्वाति मृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
- ‘एकं बीजं बहुधा यः करोति’
- ‘न तस्य कार्यं करणं च विद्यते न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते । परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च’
- ‘निष्कलं निष्क्रियं शान्तं निरवद्यं निरञ्जनम्’
- ‘अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्यचक्षुः स शृणोत्यकर्णः’
- ‘न तस्य प्रतिमास्ति’
- ‘स कारणं करणाधिपाधिपो न चास्य कश्चिज्जनिता न चाधिपः’
- ‘एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा’
- ‘बालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च । भागो जीवः स विज्ञेयः’
- ‘आराग्रमात्रो ह्यवरोऽपि दृष्टः’
- ‘वालाग्रशतभागस्य शतधा कल्पितस्य च । भागो जीवः स विज्ञेयः स चानन्त्याय कल्पते’
- ‘बुद्धेर्गुणेनात्मगुणेन चैव आराग्रमात्रो ह्यवरोऽपि दृष्टः’
- ‘वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वाति मृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
- ‘त्वं स्त्री त्वं पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी । त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः’
- ‘तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभिचाकशीति’
- ‘ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशैर्जन्ममृत्युप्रहाणिः । तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः’
- ‘भोक्ता भोग्यं प्रेरितारं च मत्वा सर्वं प्रोक्तं त्रिविधं ब्रह्म मे तत्’
- ‘यस्मात्परं नापरमस्ति किञ्चित्’
- ‘जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानम्’
- ‘एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा’
- ‘समे शुचौ शर्करावह्निवालुकाविवर्जिते शब्दजलाश्रयादिभिः । मनोनुकूले न तु चक्षुपीडने गुहानिवाताश्रयणे प्रयोजयेत्’
- ‘न तस्य प्रतिमाऽस्ति यस्य नाम महद्यशः’
- ‘निष्कलं निष्क्रियं शान्तं निरवद्यं निरञ्जनम्’
- ‘नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’
अन्ये171
- ‘आम्नायस्य क्रियार्थत्वादानर्थक्यमतदर्थानाम्’(जै. सू. १ । २ । १)
- ‘विधिना त्वेकवाक्यत्वात्स्तुत्यर्थेन विधीनां स्युः’(जै. सू. १ । २ । ७)
- ‘तस्य ज्ञानमुपदेशः’ (जै. सू. १ । १ । ५),(?)
- ‘तद्भूतानां क्रियार्थेन समाम्नायः’(जै. सू. १ । १ । २५)
- ‘आम्नायस्य क्रियार्थत्वादानर्थक्यमतदर्थानाम्’(जै. सू. १ । २ । १)
- ‘अथातो धर्मजिज्ञासा’(जै. सू. १ । १ । १)
- ‘तदात्मानमेवावेदहं ब्रह्मास्मीति, तस्मात्तत्सर्वमभवत्’ (वाजसनेयि ब्रह्मण. उ. १ । ४ । १०),(?)
- ‘दुःखजन्मप्रवृत्तिदोषमिथ्याज्ञानानामुत्तरोत्तरापाये तदनन्तरापायादपवर्गः’(न्या. सू. १ । १ । २)
- ‘यस्यै देवतायै हविर्गृहीतं स्यात्तां मनसा ध्यायेद्वषट्करिष्यन्’(ऐ॰ब्रा॰ ३-१-८)
- ‘सन्ध्यां मनसा ध्यायेत्’(ऐ. ब्रा. ३ । ८ । १)
- ‘अथातः क्रत्वर्थपुरुषार्थयोर्जिज्ञासा’(जै. सू. ४ । १। १)
- ‘अहमुक्थमस्मीति विद्यात्’(ऐ. आ. २ । १ । २ । ६)
- ‘सर्वाणि रूपाणि विचित्य धीरो नामानि कृत्वाभिवदन्यदास्ते’(तै. आ. ३ । १२ । ७)
- ‘तस्य य आत्मानमाविस्तरां वेद’(ऐ. आ. २ । ३ । २ । १)
- ‘तत्प्रकृतवचने मयट्’(पा. सू. ५ । ४ । २)
- ‘आत्मलाभान्न परं विद्यते’(आ.ध.सू. १.८.१.२)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(शत. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘माया ह्येषा मया सृष्टा यन्मां पश्यसि नारद ।’(म॰भा॰ १२-३३९-४५)
- ‘सर्वभूतगुणैर्युक्तं मैवं मां ज्ञातुमर्हसि’(म॰भा॰ १२-३३९-४६)
- ‘ऋचो अक्षरे परमे व्योमन् यस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः’(ऋ. सं. १ । १६४ । ३९)
- ‘यदा वै पुरुषः स्वपिति प्राणं तर्हि वागप्येति प्राणं चक्षुः प्राणं श्रोत्रं प्राणं मनः, स यदा प्रबुध्यते प्राणादेवाधि पुनर्जायन्ते’(श. ब्रा. १० । ३ । ३ । ६)
- ‘येन सूर्यस्तपति तेजसेद्धः’(तै. ब्रा. ३ । १२ । ९ । ७)
- ‘मनो ज्योतिर्जुषताम्’(तै. ब्रा. १ । ६ । ३ । ३)
- ‘एतं ह्येव बह्वृचा महत्युक्थे मीमांसन्त एतमग्नावध्वर्यव एतं महाव्रते च्छन्दोगाः’(ऐ. आ. ३ । २ । ३ । १२)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(शत. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘यथा व्रीहिर्वा यवो वा श्यामाको वा श्यामाकतण्डुलो वैवमयमन्तरात्मन्पुरुषो हिरण्मयः’(श. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘अप्रतर्क्यमविज्ञेयं प्रसुप्तमिव सर्वतः’(मनु. १ । ५)
- ‘हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् । स दाधार पृथिवीं द्यामुतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम’(ऋ. सं. १० । १२१ । १)
- ‘विश्वस्मा अग्निं भुवनाय देवा वैश्वानरं केतुमह्नामकृण्वन्’(ऋ. सं. १० । ८८ । १२)
- ‘वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हि कं भुवनानामभिश्रीः’(ऋ. सं. १ । ९८ । १)
- ‘यो भानुना पृथिवीं द्यामुतेमामाततान रोदसी अन्तरिक्षम्’(ऋ. सं. १० । ८८ । ४)
- ‘स एषोऽग्निर्वैश्वानरो यत्पुरुषः स यो हैतमेवमग्निं वैश्वानरं पुरुषं पुरुषेऽन्तः प्रतिष्ठितं वेद’(श. ब्रा. १० । ६ । १ । ११)
- ‘बहोर्लोपो भू च बहोः’(पा. सू. ६ । ४ । १५८)
- ‘ज्यायानाकाशात्’(श. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘अथ सत्यवतः कायात्पाशबद्धं वशं गतम् । अङ्गुष्ठमात्रं पुरुषं निश्चकर्ष यमो बलात्’(म. भा. ३ । २९७ । १७)
- ‘शास्त्रं ह्यविशेषप्रवृत्तमपि मनुष्यानेवाधिकरोति; शक्तत्वात् , अर्थित्वात् , अपर्युदस्तत्वात् उपनयनादिशास्त्राच्च — इति वर्णितमेतदधिकारलक्षणे’(जै. सू. ६ । १)
- ‘न ऋषीणाम् , आर्षेयान्तराभावात्’(जै. सू. ६ । १ । ६,७)
- ‘अनादिनिधना नित्या वागुत्सृष्टा स्वयंभुवा ।’(म॰भा॰ १२-२३२-२४)
- ‘आदौ वेदमयी दिव्या यतः सर्वाः प्रवृत्तयः’(कू॰पु॰ २-२७)
- ‘नाम रूपं च भूतानां कर्मणां च प्रवर्तनम् ।’, ‘वेदशब्देभ्य एवादौ निर्ममे स महेश्वरः’(म॰भा॰ १२-२३२-२६),(वि॰पु॰ १-५-६३)
- ‘सर्वेषां तु स नामानि कर्माणि च पृथक् पृथक् । वेदशब्देभ्य एवादौ पृथक् संस्थाश्च निर्ममे’(म॰स्मृ॰ १-२१)
- ‘स भूरिति व्याहरत् स भूमिमसृजत’(तै. ब्रा. २ । २ । ४ । २)
- ‘यज्ञेन वाचः पदवीयमायन् तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम्’(ऋ. सं. १० । ७ । ३)
- ‘मधुच्छन्दःप्रभृतिभिऋषिभिर्दाशतय्यो दृष्टाः’(शौ॰ऋ॰अनु॰ ४)
- ‘तस्मादेतानि मन्त्रे मन्त्रे विद्यात्’(सा॰आ॰ब्रा॰ १-१-६)
- ‘हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते । तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात्तत्तस्य रोचते’(वि॰पु॰ १-५-६०,६१)
- ‘सूर्याचन्द्रमसौ धाता यथापूर्वमकल्पयत् । दिवं च पृथिवीं चान्तरिक्षमथो सुवः’(ऋ. सं. १० । १९० । ३)
- ‘अग्निर्वा अकामयत । अन्नादो देवानाꣳ स्यामिति । स एतमग्नये कृत्तिकाभ्यः पुरोडाशमष्टाकपालं निरवपत्’(तै. ब्रा. ३ । १ । ४ । १)
- ‘ऋषीणां नामधेयानि याश्च वेदेषु दृष्टयः ।’, ‘शर्वर्यन्ते प्रसूतानां तान्येवैभ्यो ददात्यजः ॥(लि॰पु॰ ७०-२५८,२५९)
- ‘यथर्तुष्वृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये । दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा भावा युगादिषु ॥’(वि॰पु॰ १-५-६६)
- ‘यथाभिमानिनोऽतीतास्तुल्यास्ते साम्प्रतैरिह । देवा देवैरतीतैर्हि रूपैर्नामभिरेव च’(वा॰पु॰ ५०-६६)
- ‘मेधातिथेर्मेषेति — मेधातिथिं ह काण्वायनमिन्द्रो मेषो भूत्वा जहार’(षड्विंश. ब्रा. १ । १)
- ‘यस्यै देवतायै हविर्गृहीतं स्यात्तां ध्यायेद्वषट्करिष्यन्’(ऐ. ब्रा. ३ । ८ । १)
- ‘स्वाध्यायादिष्टदेवतासम्प्रयोगः’(यो. सू. २ । ४४)
- ‘तस्माच्छूद्रो यज्ञेऽनवकॢप्तः’(तै. सं. ७ । १ । १ । ६)
- ‘एतेन वै चित्ररथं कापेया अयाजयन्’(ताण्ड्य. ब्रा. २० । १२ । ५)
- ‘तं होपनिन्ये’(श. ब्रा. ११ । ५ । ३ । १३)
- ‘शूद्रश्चतुर्थो वर्ण एकजातिः’(मनु. स्मृ. १० । ४)
- ‘न शूद्रे पातकं किञ्चिन्न च संस्कारमर्हति’(मनु. स्मृ. १० । १२ । ६)
- ‘वेदोच्चारणे जिह्वाच्छेदः, धारणे शरीरभेद’(गौ॰ध॰सू॰ २-३-४)
- ‘न शूद्राय मतिं दद्यात्’(म॰स्मृ॰ ४-८०)
- ‘द्विजातीनामध्ययनमिज्या दानम्’(गौ॰ध॰सू॰ २-१-१)
- ‘श्रावयेच्चतुरो वर्णान्’(म॰भा॰ १२-३२७-४९)
- ‘गोभिः श्रीणीत मत्सरम्’(ऋ. सं. ९ । ४६ । ४)
- ‘पञ्चानां त्वा पञ्चजनानाम्’(तै. सं. १ । ६ । २ । २)
- ‘दिक्संख्ये संज्ञायाम्’(पा. सू. २ । १ । ५०)
- ‘यत्पाञ्चजन्यया विशा’(ऋ. सं. ८ । ६३ । ७)
- ‘यो वै बालाक एतेषां पुरुषाणां कर्ता यस्य वैतत्कर्म स वै वेदितव्यः’(कौ. ब्रा. ४ । १८)
- ‘तद्यथा श्रेष्ठी स्वैर्भुङ्क्ते यथा वा स्वाः श्रेष्ठिनं भुञ्जन्त्येवमेवैष प्रज्ञात्मैतैरात्मभिर्भुङ्क्ते एवमेवैत आत्मान एतमात्मानं भुञ्जन्ति’(कौ. ब्रा. ४ । २०)
- ‘क्वैष एतद्बालाके पुरुषोऽशयिष्ट क्व वा एतदभूत्कुत एतदागात्’(कौ. ब्रा. ४ । १९)
- ‘यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति’(कौ. ब्रा. ४ । २०)
- ‘सर्वाणि रूपाणि विचित्य धीरो नामानि कृत्वाभिवदन्यदास्ते’(तै. आ. ३ । १२ । ७)
- ‘जनिकर्तुः प्रकृतिः’(पा. सू. १ । ४ । ३०)
- ‘योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि’(ऋ. सं. १ । १०४ । १)
- ‘तस्मादव्यक्तमुत्पन्नं त्रिगुणं द्विजसत्तम’(म॰भा॰ १२-३३४-२९,३०,३१)
- ‘अव्यक्तं पुरुषे ब्रह्मन्निर्गुणे सम्प्रलीयते’(म॰भा॰ १२-३३९-३१)
- ‘अतश्च संक्षेपमिमं शृणुध्वं नारायणः सर्वमिदं पुराणः । स सर्गकाले च करोति सर्वं संहारकाले च तदत्ति भूयः’(ब्र॰पु॰ १-१-१७४)
- ‘तस्मात्कायाः प्रभवन्ति सर्वे स मूलं शाश्वतिकः स नित्यः’(आ. ध. सू. १ । ८ । २३ । २)
- ‘विरोधे त्वनपेक्षं स्यादसति ह्यनुमानम्’(जै. सू. १ । ३ । ३)
- ‘यद्वै किञ्च मनुरवदत्तद्भेषजम्’(तै. सं. २ । २ । १० । २)
- ‘सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । सम्पश्यन्नात्मयाजी वै स्वाराज्यमधिगच्छति’(मनु. स्मृ. १२ । ९१)
- ‘बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु’(म॰भा॰ १२-३५०-१)
- ‘बहूनां पुरुषाणां हि यथैका योनिरुच्यते’,‘ तथा तं पुरुषं विश्वमाख्यास्यामि गुणाधिकम्’(म॰भा॰ १२-३५०-२६,२७)
- ‘ममान्तरात्मा तव च ये चान्ये देहसंस्थिताः । सर्वेषां साक्षिभूतोऽसौ न ग्राह्यः केनचित्क्वचित् ॥’,‘विश्वमूर्धा विश्वभुजो विश्वपादाक्षिनासिकः । एकश्चरति भूतेषु स्वैरचारी यथासुखम्’(म॰भा॰ १२-३५१-४,५)
- ‘नावेदविन्मनुते तं बृहन्तम्’(तै. ब्रा. ३ । १२ । ९ । ७)
- ‘आपोऽब्रुवन्’(श. ब्रा. ६ । १ । ३ । २ । ४)
- ‘अग्निर्वाग्भूत्वा मुखं प्राविशत्’(ऐ. आ. २ । ४ । २ । ४)
- ‘इयं विसृष्टिर्यत आबभूव’(ऋ. सं. १० । १२९ । ७)
- ‘आर्षं धर्मोपदेशं च वेदशास्त्राविरोधिना । यस्तर्केणानुसन्धत्ते स धर्मं वेद नेतरः’(मनु. स्मृ. १२ । १०५,१०६)
- ‘अथ स्वप्नाः पुरुषं कृष्णं कृष्णदन्तं पश्यति स एनं हन्ति’(ऐ॰आ॰ ३-२-४)
- ‘सर्वाणि रूपाणि विचित्य धीरो नामानि कृत्वाभिवदन्यदास्ते’(तै. आ. ३ । १२ । ७)
- ‘आत्मा वा इदमेक एवाग्र आसीत्’(ऐ. आ. १ । १ । १)
- ‘एष ह्येव साधु कर्म कारयति तं यमेभ्यो लोकेभ्य उन्निनीषत एष उ एवासाधु कर्म कारयति तं यमधो निनीषते’(कौ. उ. ३ । ८)
- ‘सूर्याचन्द्रमसौ धाता यथापूर्वमकल्पयत्’(ऋ. सं. १० । १९० । ३)
- ‘कारणबहुत्वात्कारणमहत्त्वात्प्रचयविशेषाच्च महत्’(वै. सू. ७ । १ । ९)
- ‘तद्विपरीतमणु’(वै. सू. ७ । १ । १०)
- ‘एतेन दीर्घत्वह्रस्वत्वे व्याख्याते’(वै. सू. ७ । १ । १७)
- ‘प्रत्यक्षाप्रत्यक्षाणामप्रत्यक्षत्वात्संयोगस्य पञ्चात्मकं न विद्यते’(वै. सू. ४ । २ । २)
- ‘सदकारणवन्नित्यम्’(वै. सू. ४ । १ । १)
- ‘अनित्यमिति च विशेषतः प्रतिषेधाभावः’(वै. सू. ४ । १ । ४)
- ‘अविद्या च’(वै. सू. ४ । १ । ५)
- ‘द्रव्याणि द्रव्यान्तरमारभन्ते गुणाश्च गुणान्तरम्’(वै. सू. १ । १ । १०)
- ‘प्रवर्तनालक्षणा दोषाः’(न्या॰सू॰ १-१-१८)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(शत. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(शत. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(शत. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘पानव्यापच्च तद्वत्’(जै. सू. ३ । ४ । १५)
- ‘सप्त वै शीर्षण्याः प्राणा द्वाववाञ्चौ’(तै. सं. ५ । १ । ७ । १)
- ‘न मृत्युरासीदमृतं न तर्हि न रात्र्या अह्न आसीत्प्रकेतः । आनीदवातं स्वधया तदेकं तस्माद्धान्यन्न परः किञ्चनास’(ऋ. सं. ८ । ७ । १७)
- ‘प्रमाणविपर्ययविकल्पनिद्रास्मृतयः’(पा. यो. सू. १ । १ । ६)
- ‘वर्णा आश्रमाश्च स्वकर्मनिष्ठाः प्रेत्य कर्मफलमनुभूय ततः शेषेण विशिष्टदेशजातिकुलरूपायुःश्रुतवृत्तवित्तसुखमेधसो जन्म प्रतिपद्यन्ते’(गौ. ध. सू. २ । २ । २९)
- ‘कदाचित्सुकृतं कर्म कूटस्थमिह तिष्ठति । मज्जमानस्य संसारे यावद्दुःखाद्विमुच्यते’(म. भा. १२ । २९० । १८)
- ‘माया ह्येषा मया सृष्टा यन्मां पश्यसि नारद ।’(म. भा. १२ । ३३९ । ४५)
- ‘सर्वभूतगुणैर्युक्तं नैवं मां ज्ञातुमर्हसि’(म. भा. १२ । ३३९ । ४६)
- ‘एक एव हि भूतात्मा भूते भूते व्यवस्थितः । एकधा बहुधा चैव दृश्यते जलचन्द्रवत्’(ब्र. बिं. १२)
- ‘यं विनिद्रा जितश्वासाः सन्तुष्टाः संयतेन्द्रियाः । ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः॥’(म. भा. १२ । ४७ । ५४)
- ‘योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्’(म. भा. ५ । ४६ । १)
- ‘ज्यायानाकाशात्’(श. ब्रा. १० । ६ । ३ । २)
- ‘न नाम्ना स्यादचोदनाभिधानत्वात्’(जै॰सू॰२-४-१०)
- ‘स वै शरीरी प्रथमः स वै पुरुष उच्यते । आदिकर्ता स भूतानां ब्रह्माग्रे समवर्तत’(मा॰पु॰ ४५-६४)
- ‘तस्यैवंविदुषो यज्ञस्यात्मा यजमानः श्रद्धा पत्नी’(ना. उ. ८०)
- ‘यत्प्रातर्मध्यन्दिनं सायं च तानि’(ना. उ. ८०)
- ‘ब्रह्मणो महिमानमाप्नोति’(ना. उ. ८०)
- ‘श्रुतिलिङ्गवाक्यप्रकरणस्थानसमाख्यानां समवाये पारदौर्बल्यमर्थविप्रकर्षात्’(जै. सू. ३ । ३ । १४)
- ‘द्वादश मासाः पञ्चर्तवस्त्रय इमे लोका असावादित्य एकविंशः’(तै॰सं॰ ५-१-१०)
- ‘अपि तु वाक्यशेषत्वादितरपर्युदासः स्यात्प्रतिषेधे विकल्पः स्यात्’(जै॰सू॰ १०-८-१५)
- ‘विद्यया तदारोहन्ति यत्र कामाः परागताः । न तत्र दक्षिणा यन्ति नाविद्वांसस्तपस्विनः(श.ब्रा. १०.५.४.६)’(?)
- ‘बीजान्यग्न्युपदग्धानि न रोहन्ति यथा पुनः । ज्ञानदग्धैस्तथा क्लेशैर्नात्मा सम्पद्यते पुनः’(म॰भा॰१२-२११-१७)
- ‘गुणमुख्यव्यतिक्रमे तदर्थत्वान्मुख्येन वेदसंयोगः’(जै. सू. ३ । ३ । ९)
- ‘तद्योऽहं सोऽसौ योऽसौ सोऽहम्’(ऐ॰आ॰ २-२-४-६)
- ‘श्रुतिलिङ्गवाक्यप्रकरणस्थानसमाख्यानां समवाये पारदौर्बल्यमर्थविप्रकर्षात्’(जै. सू. ३ । ३ । १४)
- ‘तद्यत्किञ्चेमानि भूतानि मनसा सङ्कल्पयन्ति तेषामेव सा कृतिः’(श॰ब्रा॰ १०-५-३-३)
- ‘ते मनसैवाधीयन्त मनसाचीयन्त मनसैव ग्रहा अगृह्यन्त मनसास्तुवन्मनसाशंसन्यत्किञ्च यज्ञे कर्म क्रियते यत्किञ्च यज्ञियं कर्म मनसैव तेषु तन्मनोमयेषु मनश्चित्सु मनोमयमेव क्रियते’(श॰ब्रा॰ १०-५-३-३)
- ‘तेषामेकैक एव तावान्यावानसौ पूर्वः’(श॰ब्रा॰ १०-५-३-३)
- ‘क्रत्वर्थायामिति चेन्न वर्णत्रयसंयोगात्’(जै. सू. ११ । ४ । ९)
- ‘विद्यया तदारोहन्ति यत्र कामाः परागताः । न तत्र दक्षिणा यन्ति नाविद्वांसस्तपस्विनः’(श॰ब्रा॰ १०-५-४-१६)
- उक्थमुक्थमिति(?)
- ‘अग्ने वेर्होत्रं वेरध्वरम्’(ता॰ब्रा॰२१-१०-११)
- ‘यो जात एव प्रथमो मनस्वान्’(ऋ. सं. २ । १२ । १)
- ‘यस्य पर्णमयी जुहूर्भवति न स पापꣳ श्लोकꣳ शृणोति’(तै॰सं॰ ३-५-७)
- ‘यदाङ्क्ते चक्षुरेव भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते’(तै॰सं॰ ६-१-१)
- ‘यत्प्रयाजानूयाजा इज्यन्ते, वर्म वा एतद्यज्ञस्य क्रियते वर्म यजमानस्य भ्रातृव्याभिभूत्यै’(तै॰सं॰ २-६-१)
- ‘विधिस्तु धारणेऽपूर्वत्वात्’(जै. सू. ३ । ४ । १५)
- ‘न्यास इति ब्रह्मा ब्रह्मा हि परः परो हि ब्रह्मा तानि वा एतान्यवराणि तपाꣳसि न्यास एवात्यरेचयत्’(ना. उ. ७८)
- ‘अयं वाव लोकः एषोऽग्निश्चितः ।’(श॰ब्रा॰ १०-१-२-२)
- ‘तदिदमेवोक्थमियमेव पृथिवी(ऐ॰आ॰ २-१-२)’(?)
- ‘विधिना त्वेकवाक्यत्वात्स्तुत्यर्थेन विधीनां स्युः’(जै॰सू॰ १-२-७)
- ‘पौष्णं पेषणं विकृतौ प्रतीयेत’(शाब. भा. ३ । ३ । ३४)
- ‘जीवितात्ययमापन्नो योऽन्नमत्ति यतस्ततः । लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा’(म.स्मृ. १० । १०४)
- ‘मद्यं नित्यं ब्राह्मणः’(गौ॰ध॰सू॰ १-२-२५)
- ‘सुरापस्य ब्राह्मणस्योष्णामासिञ्चेयुः’(गौ. ध. सू. ३ । ५ । १)
- ‘यस्यैतेऽष्टाचत्वारिंशत्संस्काराः’(गौ. ध. सू. १ । ८ । २५)
- ‘जप्येनैव तु संसिध्येद्ब्राह्मणो नात्र संशयः । कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते’(म. स्मृ. २ । ८७)
- ‘अनाश्रमी न तिष्ठेत दिनमेकमपि द्विजः । संवत्सरमनाश्रमी स्थित्वा कृच्छ्रमेकं चरेत्’(द॰स्मृ॰ १-१०)
- ‘आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम् । आ विमोक्षाच्छरीरस्य सोऽनुतिष्ठेद्यथाविधि’(म॰भा॰ १२-२३४-४)
- ‘अवकीर्णिपशुश्च तद्वदाधानस्याप्राप्तकालत्वात्’(जै. सू. ६ । ८ । २२)
- ‘आरूढो नैष्ठिकं धर्मं यस्तु प्रच्यवते पुनः । प्रायश्चित्तं न पश्यामि येन शुध्येत्स आत्महा’(अ॰पु॰ १६५-२३,२४)
- ‘समा विप्रतिपत्तिः स्यात्’(जै. सू. १ । ३ । ८)
- ‘शास्त्रस्था वा तन्निमित्तत्वात्’(जै. सू. १ । ३ । ९)
- ‘वानप्रस्थो दीक्षाभेदे कृच्छ्रं द्वादशरात्रं चरित्वा महाकक्षं वर्धयेत्’ ,‘भिक्षुर्वानप्रस्थवत्सोमवल्लिवर्जं स्वशास्त्रसंस्कारश्च’(व॰ध॰ २१-३५,३६)
- ‘आरूढो नैष्ठिकं धर्मं यस्तु प्रच्यवते पुनः । प्रायश्चित्तं न पश्यामि येन शुध्येत्स आत्महा’(अ॰पु॰ १६५-२३,२४)
- ‘यं न सन्तं न चासन्तं नाश्रुतं न बहुश्रुतम् । न सुवृत्तं न दुर्वृत्तं वेद कश्चित्स ब्राह्मणः ॥ गूढधर्माश्रितो विद्वानज्ञातचरितं चरेत् । अन्धवज्जडवच्चापि मूकवच्च महीं चरेत्’(व॰स्मृ॰ ६-४०,४१)
- ‘अव्यक्तलिङ्गोऽव्यक्ताचारः’(व॰स्मृ॰ १०-१२)
- ‘न हि गतिरधिकास्ति कस्यचित्सति हि गुणे प्रवदन्त्यतुल्यताम्’(म. भा. १२ । १९४ । ६०)
- ‘न हि कर्म क्षीयते’(गौ. ध. सू. ३ । १ । ५)
- ‘न हि कर्म क्षीयते’(गौ. ध. सू. ३ । १ । ५)
- ‘अण्व्यो मात्राऽविनाशिन्यो दशार्धानां तु याः स्मृताः । ताभिः सार्धमिदं सर्वं सम्भवत्यनुपूर्वशः’(म. स्मृ. १ । २७)
- ‘सर्वभूतात्मभूतस्य सम्यग्भूतानि पश्यतः । देवा अपि मार्गे मुह्यन्त्यपदस्य पदैषिणः’(म. भा. १२ । २३९ । २३)
- ‘शुकस्तु मारुताच्छीघ्रां गतिं कृत्वान्तरिक्षगः ।’(म. भा. १२ । ३३३ । १९)
- ‘दर्शयित्वा प्रभावं स्वं सर्वभूतगतोऽभवत्’(म. भा. १२ । ३३३ । २०)
- ‘तद्यथा आम्रे फलार्थे निमिते छायागन्धावनूत्पद्येते एवं धर्मं चर्यमाणम् अर्था अनूत्पद्यन्ते’(आ. ध. सू. १ । ७ । २० । ३)