लेखनसाहाय्यम्

• # अध्यायनाम — नवीनः अध्यायः आरभ्यते ।
• ## वल्ली-खण्डादिनाम — अध्यायान्तर्गतो विभागः । श्लोकसंख्या तत्र पुनः ॥१॥ इत्यारभ्यते ।
• श्लोकः स्वसंख्यया समाप्यते — ॥१॥ । सा संख्या ग्रन्थे शाश्वती भवति ।
• उद्धरणम् — ‘उद्धृतानि पदानि’ (सङ्केतः) इति, यथा मुद्रिते । सङ्केतलेखनं हस्तेन मास्तु चेत् — उद्धृतपदानि चित्वाउल्लेखः-मुद्रां नुदतु: लक्ष्यं चिनोतु, सङ्केतः स्वयं लिख्यते । उद्धरणचिह्ने स्वयं मा योजयतु — मुद्रा एव ‘…’ इति लिखति; लिखिते सति द्विः स्युः ।
• पाठान्तरं शब्दानन्तरं [[एवम्]] इति; टिप्पणी [[टि. एवम्]] इति । तस्यामेव पङ्क्तौ, शब्दस्य अव्यवहितम् अनन्तरम् — न नवीनपङ्क्तौ ।
• व्याख्यायां प्रतीकः अनुच्छेदारम्भे तारकाभ्याम् —**पीत्वेति ।** — ग्रन्थे स्थूलः वर्णितश्च दृश्यते, मूलग्रन्थे च तत्पदं प्रकाश्यते । मूलम्-फलके पदे नुत्ते (पदेषु वा चितेषु) प्रतीकः सस्थानः लिख्यते —[C02_V03] इति स्थानसंज्ञा तारकयोः अनन्तरं तिष्ठति: सा ग्रन्थे न दृश्यते, सन्धौ सत्यपि मूलसम्बन्धं ध्रुवं करोति । मा लुम्पतु ।
• एकं पत्रम् एकः भागः । दीर्घे अध्याये प्रतिवल्लि नवीनं पत्रं करोतु — तत् ## इत्यनेनैव आरभताम्, पूर्वपत्रस्य अध्यायः अनुवर्तते ।
• पत्राणां क्रमः ▲▼ इत्याभ्यां परिवर्त्यते — ग्रन्थः तेनैव पाठक्रमेण रच्यते ।
• पूर्वपक्षानुच्छेदः ?? इत्यनेन आरभ्यते, सिद्धान्तानुच्छेदः !! इत्यनेन — ग्रन्थे तौ भिन्नवर्णच्छायायां दृश्येते: पूर्वपक्षः उष्णायाम्, सिद्धान्तः शीतलायाम् । अनुच्छेदमध्ये समाप्तौ तेनैव चिह्नेन पिदधातु — ?? … ??, !! … !!इति ।
• अध्यायान्ते मुद्रितं समाप्तिवाक्यं — यथाइति प्रथमः खण्डः ॥ — तथैव पृथक्-अनुच्छेदे लिख्यताम्; ग्रन्थे तत् मध्यस्थं दृश्यते ।
• उपनिषदादीनां भाष्ये मूलमन्त्राः श्लोकवत् ॥१॥ इत्येव लिख्यन्ते, अधः भाष्यम् — एक एव ग्रन्थः । मूलग्रन्थनाम रचनारम्भे पृच्छ्यते: तेन एव वृक्षे स्थानम् ।
• पत्रनाम स्वस्य सूच्यर्थम् एव — ग्रन्थस्य रचना पार्श्वसूची च# ## पङ्क्तिभ्यः एव भवतः ।
• समर्पितं पत्रम् उद्घाटयतु इत्यनेन पुनः लेख्यं भवति ।