सूत्रान्तरं प्रश्नपूर्वकमवतारयति -
का तर्हीति ।
दृष्टान्तं व्याचष्टे -
यथेति ।
चकारार्थं दार्ष्टान्तिकमाह -
एवमिति ।
किमर्थो ब्रह्मणो निराकारस्याकारोपदेशः, तत्राह -
तदिति ।
अवैयर्थ्यादित्यत्र प्रातिपदिकार्थमाह -
एवमिति ।
निष्प्रपञ्चवाक्यविरोधाद्वैयर्थ्यमेव तेषां किं न स्यादित्याशङ्क्य प्रत्ययार्थमाह -
नहीति ।
पूर्वापरविरोधं शङ्कते -
नन्विति ।
एवमपीत्युक्तरीत्या श्रुतीनां व्यवस्थितत्वेऽपीत्यर्थः ।
औपाधिकमुभयलिङ्गत्वं वास्तवमुपेत्य विरोधः साध्यते किंवाऽविद्याकृतमिति विकल्प्याद्यं निराह -
नेतीति ।
वस्तुधर्मत्वानुपपत्तेः वस्तुनो धर्मः सत्यत्वं तद्वत्तासिद्धेरिति यावत् ।
इतश्च नोपाधिकृतनानात्वस्य सत्यतेत्याह -
उपाधीनां चेति ।
न तेषामाविद्यत्वं शास्त्रतस्तद्धियं विना तद्विशिष्टोपास्त्ययोगादित्याशङ्क्य तत्त्वावेदकमानाद्ब्रह्मज्ञाने तदज्ञानध्वस्तेरुपास्त्यादिव्यवहारस्यापि निरवकाशत्वादुपाधीनां व्यावहारिकसत्त्वेऽपि न तात्त्विकतेत्याह -
सत्यामिति ।
आविद्यकं तु नानात्वं न विरोधहेतुस्तस्य पूर्वमपि सर्वव्यवहारहेतोरुपगतेरिति मत्वाह -
तत्र तत्रेति ॥ १५ ॥