न चेदावरणच्युतिरिष्यते तर्हि स्वीकृतमावरणमित्याशङ्क्याऽऽह –
अलब्धेति ।
बोद्धृत्वं तर्हि कथमित्याशङ्क्य बोधनशक्तिमत्त्वादित्याह –
बुध्यन्त इति ।
शङ्कोत्तरत्वेन श्लोकमवतारयति –
तेषामित्यादिना ।
अविद्वद्दृष्ट्यैवाविद्यावरणं सिध्यति, न तत्त्वदृष्ट्येत्यभिप्रेत्य व्याचष्टे –
अलब्धेति ।
उक्तेऽर्थे हेतुकथनार्थं विशेषणत्रयमित्याह –
यस्मादिति ।
तस्माद् बन्धनरहिता इति पूर्वेण सम्बन्धः।
आत्मनो यथोक्तस्वभावत्वे बोद्धृत्वं न सिध्यतीत्याक्षिपति –
यद्येवमिति ।
पादान्तरेणोत्तरमाह –
उच्यत इति ।
मुख्यावेव क्रियाकर्तारौ प्रकृतिप्रत्ययाभ्यामभिधेयावित्याशङ्क्य नियममुदाहरणाभ्यां निरस्यति –
यथेत्यादिना ॥९८॥