विद्याफलत्वाद्ब्रह्मलोकाप्तिवत्कर्मक्षयोऽपि देहत्यागादूर्ध्वं स्यादित्याशङ्क्याह -
छन्दत इति ।
सूत्रं व्याचष्टे -
यदि चेति ।
जीवतो ब्रह्मलोकाप्तेरयोगाद्देहपातापेक्षा कर्महानेस्तु देहवत एव सिद्धेर्नैवमित्यर्थः ।
छन्दतः स्वच्छन्दतः स्वेच्छयेति व्याकरोति -
इच्छात इति ।
अर्धपथे हेत्वनुष्ठानासिद्ध्या साध्यासिद्धौ फलितमाह -
तस्मादिति ।
उभयाविरोधादिति भागं व्याकरोति -
एवमिति ।
समर्थस्य क्षेपायोगात्पूर्णे हेतावनन्तरमेव कार्योत्पत्तिरन्यथा निमित्तनैमित्तिकत्वमेव तयोर्न स्यादित्यर्थः ।
सूत्रपदस्यार्थान्तरमाह -
ताण्डीति ।
इत्थं विद्यासामर्थ्यात्प्रागेव सुकृतादिनिवृत्तिरित्युपसंहर्तुमितीत्युक्तम् ॥ २८ ॥