ಪ್ರತಿಷೇಧಾದಿತಿ ಚೇನ್ನ ಶಾರೀರಾತ್ ।
ಅಧಿಕರಣತಾತ್ಪರ್ಯಮಾಹ –
ಅಮೃತತ್ವಂ ಚಾನುಪೋಷ್ಯೇತ್ಯತೋ ವಿಶೇಷಣಾದಿತಿ ।
ವಿಷಯಮಾಹ –
ಅಥಾಕಾಮಯಮಾನ ಇತಿ ।
ಸಿದ್ಧಾಂತಿಮತಮಾಶಂಕ್ಯ ತನ್ನಿರಾಕರಣೇನ ಪೂರ್ವಪಕ್ಷೀ ಸ್ವಮತಮವಸ್ಥಾಪಯತಿ –
ಅತಃ ಪರವಿದ್ಯಾವಿಷಯಾತ್ಪ್ರತಿಷೇಧಾದಿತಿ ।
ಯದಿ ಹಿ ಪ್ರಾಣೋಪಲಕ್ಷಿತಸ್ಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಶರೀರಸ್ಯ ಜೀವಾತ್ಮನಃ ಸ್ಥೂಲಶರೀರಾದುತ್ಕ್ರಾಂತಿಂ ಪ್ರತಿಷೇಧೇಚ್ಛ್ರುತಿಃ ತತ ಏತದುಪಪದ್ಯತೇ । ನ ತ್ವೇತದಸ್ತಿ । ನ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಾ ಉತ್ಕ್ರಾಮಂತೀತಿ ಹಿ ತದಾ ಸರ್ವನಾಮ್ನಾ ಪ್ರಧಾನಾವಮರ್ಶಿನಾಭ್ಯುದಯನಿಃಶ್ರೇಯಸಾಧಿಕೃತೋ ದೇಹೀ ಪ್ರಧಾನಂ ಪರಾಮೃಶ್ಯತೇ । ತಥಾ ಚ ತಸ್ಮಾದ್ದೇಹಿನೋ ನ ಪ್ರಾಣಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಶರೀರಮುತ್ಕ್ರಾಮಂತ್ಯಪಿ ತು ತತ್ಸಹಿತಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಏವೋತ್ಕ್ರಾಮತೀತಿ ಗಮ್ಯತೇ । ಸ ಪುನರತಿಕ್ರಮ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮನಾಡ್ಯಾ ಸಂಸಾರಮಂಡಲಂ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಪರ್ಯಂತಂ ಸಲಿಂಗೋ ಜೀವಃ ಪರಸ್ಮಿನ್ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಲೀಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ಪರಾಮಪಿ ದೇವತಾಂ ವಿದುಷ ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿರತ ಏವ ಮಾರ್ಗಶ್ರುತಯಃ, ಸ್ಮೃತಿಶ್ಚ ಮುಮುಕ್ಷೋಃ ಶುಕಸ್ಯಾದಿತ್ಯಮಂಡಲಪ್ರಸ್ಥಾನಂ ದರ್ಶಯತೀತಿ ಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ॥ ೧೨ ॥
ಏವಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರತ್ಯುಚ್ಯತೇ –
ಸ್ಪಷ್ಟೋ ಹ್ಯೇಕೇಷಾಮ್ ।
ನಾಯಂ ದೇಹ್ಯಪಾದಾನಸ್ಯ ಪ್ರತಿಷೇಧಃ । ಅಪಿ ತು ದೇಹಾಪಾದಾನಸ್ಯ । ತಥಾ ಹಿ ಆರ್ತಭಾಗಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರೇ ಹ್ಯೇಕಸ್ಮಿನ್ಪಕ್ಷೇ ಸಂಸಾರಿಣ ಏವ ಜೀವಾತ್ಮನೋಽನುತ್ಕ್ರಾಂತಿಂ ಪರಿಗೃಹ್ಯ ನ ತರ್ಹ್ಯೇಷ ಮೃತಃ ಪ್ರಾಣಾನಾಮನುತ್ಕ್ರಾಂತೇರಿತಿ ಸ್ವಯಮಾಶಂಕ್ಯ ಪ್ರಾಣಾನಾಂ ಪ್ರವಿಲಯಂ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ತತ್ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮುತ್ಕ್ರಾಂತ್ಯವಧೇರುಚ್ಛ್ವಯನಾಧ್ಮಾನೇ ಬ್ರುವನ್ಯಸ್ಯೋಚ್ಛ್ವಯನಾಧ್ಮಾನೇ ತಸ್ಯ ತದವಧಿತ್ವಮಾಹ । ಶರೀರಸ್ಯ ಚ ತೇ ಇತಿ ಶರೀರಮೇವ ತದಪಾದಾನಂ ಗಮ್ಯತೇ ।
ನನ್ವೇವಮಪ್ಯಸ್ತ್ವವಿದುಷಃ ಸಂಸಾರಿಣೋ ವಿದುಷಸ್ತು ಕಿಮಾಯಾತಮಿತ್ಯತ ಆಹ –
ತತ್ಸಾಮಾನ್ಯಾದಿತಿ ।
ನನು ತದಾ ಸರ್ವನಾಮ್ನಾ ಪ್ರಧಾನತಯಾ ದೇಹೀ ಪರಾಮೃಷ್ಟಃ ತತ್ಕಥಮತ್ರ ದೇಹಾವಗತಿರಿತ್ಯತ ಆಹ –
ಅಭೇದೋಪಚಾರೇಣ ।
ದೇಹದೇಹಿನೋರ್ದೇಹಿಪರಾಮರ್ಶಿನಾ ಸರ್ವನಾಮ್ನಾ ದೇಹ ಏವ ಪರಾಮೃಷ್ಟ ಇತಿ ಪಂಚಮೀಪಾಠೇ ವ್ಯಾಖ್ಯೇಯಮ್ । ಷಷ್ಠೀಪಾಠೇ ತು ನೋಪಚಾರ ಇತ್ಯಾಹ –
ಯೇಷಾಂ ತು ಷಷ್ಠೀತಿ ।
ಅಪಿ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತಿಪೂರ್ವಃ ಪ್ರತಿಷೇಧೋ ಭವತಿ ನಾಪ್ರಾಪ್ತೇ । ಅವಿದುಷೋ ಹಿ ದೇಹಾದುತ್ಕ್ರಾಮಣಂ ದೃಷ್ಟಮಿತಿ ವಿದುಷೋಽಪಿ ತತ್ಸಾಮಾನ್ಯಾದ್ದೇಹಾದುತ್ಕ್ರಮಣೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರತಿಷೇಧ ಉಪಪದ್ಯತೇ ನ ತು ಪ್ರಾಣಾನಾಂ ಜೀವಾವಧಿಕಂ ಕ್ವಚಿದುತ್ಕ್ರಮಣಂ ದೃಷ್ಟಂ ಯೇನ ತನ್ನಿಷಿಧ್ಯತೇ । ಅಪಿಚಾದ್ವೈತಪರಿಭಾವನಾಭುವಾ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾನೇನ ನಿರ್ಮೃಷ್ಟನಿಖಿಲಪ್ರಪಂಚಾವಭಾಸಜಾತಸ್ಯ ಗಂತವ್ಯಾಭಾವಾದೇವ ನಾಸ್ತಿ ಗತಿರಿತ್ಯಾಹ –
ನಚ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ ಇತಿ ।
ಅಪದಸ್ಯ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ಮಾರ್ಗೇ ಪದೈಷಿಣೋಽಪಿ ದೇವಾ ಇತಿ ಯೋಜನಾ ।
ಚೋದಯತಿ –
ನನು ಗತಿರಪೀತಿ ।
ಪರಿಹರತಿ –
ಸಶರೀರಸ್ಯೈವಾಯಂ ಯೋಗಬಲೇನ ।
ಅಪರವಿದ್ಯಾಬಲೇನೇತಿ ॥ ೧೩ ॥
ಸ್ಮರ್ಯತೇ ಚ ॥ ೧೪ ॥
ಪ್ರತಿಷೇಧಾದಿತಿ ಚೇನ್ನ ಶಾರೀರಾತ್॥೧೨॥ ವ್ಯವಹಿತಸಂಗತಿರ್ಭಾಷ್ಯ ಏವೋಕ್ತಾ । ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಶರೀರಂ ಯಸ್ಯ ಸ ಜೀವಾತ್ಮಾ ತಥೋಕ್ತಃ । ನನು ವಿದ್ವಾನಪಿ ಚೇದುತ್ಕ್ರಾಮೇತ್ಕಥಂ ತಸ್ಯ ಮೋಕ್ಷಸಿದ್ಧಿರತ ಆಹ –
ಸ ಪುನರಿತಿ ।
ಏಕಸ್ಮಿನ್ಪಕ್ಷ ಇತಿ ।
ಸಿದ್ಧಾಂತೇ ಇತ್ಯರ್ಥಃ॥೧೨॥
ಯದುಕ್ತಂ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಪರ್ಯಂತಮ್ ಉತ್ಕ್ರಾಂತಸ್ಯ ಜೀವಸ್ಯ ಲಿಂಗಶರೀರಾತ್ ಪ್ರಲಯ ಇತಿ, ತತ್ರಾಹ –
ಸಂಸಾರಿಣ ಏವೇತಿ ।
ಯತ್ರಾಯಂ ಪುರುಷೋ ಮ್ರಿಯತ ಇತಿ ನಿರ್ದೇಶಾತ್ಸಂಸಾರಮಂಡಲೇ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯೇತ್ಯರ್ಥಃ ।
ಮಧ್ಯೇ ಕಶ್ಚಿಚ್ಛಂಕತೇ –
ನನ್ವಿತಿ ।
ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕೇ ಹಿ ಪಂಚಮಾಧ್ಯಾಯೇ ಆರ್ತಭಾಗಪ್ರಶ್ನಗತಃ ಶರೀರಾಪಾದಾನಕೋತ್ಕ್ರಾಂತಿಪ್ರತಿಷೇಧೋಽಸ್ತ್ವವಿದುಷೋ ಯತ್ರಾಯಂ ಪುರುಷ ಇತಿ ಪುರುಷಮಾತ್ರೋಪಾದಾನಾತ್, ಷಷ್ಠಾಧ್ಯಾಯಗತಸ್ತು, ‘‘ನ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಾ ಉತ್ಕ್ರಾಮಂತೀ”ತಿ ಜೀವಾಪಾದಾನಕೋತ್ಕ್ರಾಂತಿಪ್ರತಿಷೇಧೋ ಭವತು ವಿದುಷಃ, ತಥಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿಸಿದ್ಧೇಃ, ತ್ವತ್ಪಕ್ಷಾಸಿದ್ಧಿರಿತ್ಯರ್ಥಃ ।
ಆರ್ತಭಾಗಪ್ರಶ್ನೇಽಪಿ ‘‘ಯದಿದಂ ಕಿಂ ಚ ಮೃತ್ಯೋರನ್ನಂ ಕಾ ಸ್ವಿತ್ಸಾ ದೇವತಾ ಯಸ್ಯಾ ಮೃತ್ಯುರನ್ನ’’ಮಿತಿ ಮೃತ್ಯುಮೃತ್ಯೋಃಪರದೇವತಾಯಾಃ ಪ್ರಸ್ತುತತ್ವಾತ್, ತದಭಿಜ್ಞಸ್ಯ ವಿದುಷ ಏವೋತ್ಕ್ರಾಂತಿನಿಷೇಧ ಇತಿ ಸಾಮ್ಯಂ ವಾಕ್ಯದ್ವಯಸ್ಯೇತ್ಯಾಹ –
ತತ್ಸಾಮಾನ್ಯಾದಿತಿ ।
ಅಭೇದೋಪಚಾರೇಣೇತಿ ।
ಉತ್ಕ್ರಾಂತ್ಯವಧೇರುಚ್ಛ್ವಯನಾದಿಭಿರ್ನಿರ್ದೇಶಸ್ಯಾನ್ಯಥಾ ನೇತುಮಶಕ್ಯತ್ವಾತ್ತದ್ವಶೇನಾತ್ರೋಪಚಾರ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।
ಪಂಚಮೀಪಾಠೇ ಉಪಚಾರಾಶ್ರಯಣೇ ನ್ಯಾಯದ್ವಯಮಾಹ –
ಅಪಿ ಚಾದ್ವೈತೇತಿ ।
ಭಾಷ್ಯೋದಾಹೃತಸ್ಮೃತಿಂ ವ್ಯಾಚಷ್ಟೇ –
ಅಪದಸ್ಯ ಹೀತಿ ।
ಪದ್ಯತ ಇತಿ ಪದಂ ಗಂತವ್ಯಮ್, ಅನ್ಯದ್ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಸ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ ಅಪದಃ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ಮಾರ್ಗೇ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಸಾಧನೇ ಜ್ಞಾನೇ ಯೇ ಪದೈಷಿಣಃ ನಿಷ್ಠೇಚ್ಛವಃ ತೇಽಪಿ ದೇವಾ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಾಃ, ಕಿಮು ತನ್ನಿಷ್ಠಾಃ, ಕಿಂತು ಪರಂ ಮುಹ್ಯತ್ಯತ್ರ ಮಂದಭಾಗ್ಯಾ ಇತ್ಯರ್ಥೇ ಸ್ಮೃತಿಂ ಯೋಜಯತಿ - ಪದೈಷಿಣೋಽಪೀತಿ॥೧೩॥೧೪॥