ప్రతిషేధాదితి చేన్న శారీరాత్ ।
అధికరణతాత్పర్యమాహ –
అమృతత్వం చానుపోష్యేత్యతో విశేషణాదితి ।
విషయమాహ –
అథాకామయమాన ఇతి ।
సిద్ధాన్తిమతమాశఙ్క్య తన్నిరాకరణేన పూర్వపక్షీ స్వమతమవస్థాపయతి –
అతః పరవిద్యావిషయాత్ప్రతిషేధాదితి ।
యది హి ప్రాణోపలక్షితస్య సూక్ష్మశరీరస్య జీవాత్మనః స్థూలశరీరాదుత్క్రాన్తిం ప్రతిషేధేచ్ఛ్రుతిః తత ఎతదుపపద్యతే । న త్వేతదస్తి । న తస్మాత్ప్రాణా ఉత్క్రామన్తీతి హి తదా సర్వనామ్నా ప్రధానావమర్శినాభ్యుదయనిఃశ్రేయసాధికృతో దేహీ ప్రధానం పరామృశ్యతే । తథా చ తస్మాద్దేహినో న ప్రాణాః సూక్ష్మం శరీరముత్క్రామన్త్యపి తు తత్సహితః క్షేత్రజ్ఞ ఎవోత్క్రామతీతి గమ్యతే । స పునరతిక్రమ్య బ్రహ్మనాడ్యా సంసారమణ్డలం హిరణ్యగర్భపర్యన్తం సలిఙ్గో జీవః పరస్మిన్బ్రహ్మణి లీయతే తస్మాత్పరామపి దేవతాం విదుష ఉత్క్రాన్తిరత ఎవ మార్గశ్రుతయః, స్మృతిశ్చ ముముక్షోః శుకస్యాదిత్యమణ్డలప్రస్థానం దర్శయతీతి ప్రాప్తమ్ ॥ ౧౨ ॥
ఎవం ప్రాప్తే ప్రత్యుచ్యతే –
స్పష్టో హ్యేకేషామ్ ।
నాయం దేహ్యపాదానస్య ప్రతిషేధః । అపి తు దేహాపాదానస్య । తథా హి ఆర్తభాగప్రశ్నోత్తరే హ్యేకస్మిన్పక్షే సంసారిణ ఎవ జీవాత్మనోఽనుత్క్రాన్తిం పరిగృహ్య న తర్హ్యేష మృతః ప్రాణానామనుత్క్రాన్తేరితి స్వయమాశఙ్క్య ప్రాణానాం ప్రవిలయం ప్రతిజ్ఞాయ తత్సిద్ధ్యర్థముత్క్రాన్త్యవధేరుచ్ఛ్వయనాధ్మానే బ్రువన్యస్యోచ్ఛ్వయనాధ్మానే తస్య తదవధిత్వమాహ । శరీరస్య చ తే ఇతి శరీరమేవ తదపాదానం గమ్యతే ।
నన్వేవమప్యస్త్వవిదుషః సంసారిణో విదుషస్తు కిమాయాతమిత్యత ఆహ –
తత్సామాన్యాదితి ।
నను తదా సర్వనామ్నా ప్రధానతయా దేహీ పరామృష్టః తత్కథమత్ర దేహావగతిరిత్యత ఆహ –
అభేదోపచారేణ ।
దేహదేహినోర్దేహిపరామర్శినా సర్వనామ్నా దేహ ఎవ పరామృష్ట ఇతి పఞ్చమీపాఠే వ్యాఖ్యేయమ్ । షష్ఠీపాఠే తు నోపచార ఇత్యాహ –
యేషాం తు షష్ఠీతి ।
అపి చ ప్రాప్తిపూర్వః ప్రతిషేధో భవతి నాప్రాప్తే । అవిదుషో హి దేహాదుత్క్రామణం దృష్టమితి విదుషోఽపి తత్సామాన్యాద్దేహాదుత్క్రమణే ప్రాప్తే ప్రతిషేధ ఉపపద్యతే న తు ప్రాణానాం జీవావధికం క్వచిదుత్క్రమణం దృష్టం యేన తన్నిషిధ్యతే । అపిచాద్వైతపరిభావనాభువా ప్రసఙ్ఖ్యానేన నిర్మృష్టనిఖిలప్రపఞ్చావభాసజాతస్య గన్తవ్యాభావాదేవ నాస్తి గతిరిత్యాహ –
నచ బ్రహ్మవిద ఇతి ।
అపదస్య హి బ్రహ్మవిదో మార్గే పదైషిణోఽపి దేవా ఇతి యోజనా ।
చోదయతి –
నను గతిరపీతి ।
పరిహరతి –
సశరీరస్యైవాయం యోగబలేన ।
అపరవిద్యాబలేనేతి ॥ ౧౩ ॥
స్మర్యతే చ ॥ ౧౪ ॥
ప్రతిషేధాదితి చేన్న శారీరాత్॥౧౨॥ వ్యవహితసంగతిర్భాష్య ఎవోక్తా । సూక్ష్మం శరీరం యస్య స జీవాత్మా తథోక్తః । నను విద్వానపి చేదుత్క్రామేత్కథం తస్య మోక్షసిద్ధిరత ఆహ –
స పునరితి ।
ఎకస్మిన్పక్ష ఇతి ।
సిద్ధాన్తే ఇత్యర్థః॥౧౨॥
యదుక్తం హిరణ్యగర్భపర్యన్తమ్ ఉత్క్రాన్తస్య జీవస్య లిఙ్గశరీరాత్ ప్రలయ ఇతి, తత్రాహ –
సంసారిణ ఎవేతి ।
యత్రాయం పురుషో మ్రియత ఇతి నిర్దేశాత్సంసారమణ్డలే వర్తమానస్యేత్యర్థః ।
మధ్యే కశ్చిచ్ఛఙ్కతే –
నన్వితి ।
బృహదారణ్యకే హి పఞ్చమాధ్యాయే ఆర్తభాగప్రశ్నగతః శరీరాపాదానకోత్క్రాన్తిప్రతిషేధోఽస్త్వవిదుషో యత్రాయం పురుష ఇతి పురుషమాత్రోపాదానాత్, షష్ఠాధ్యాయగతస్తు, ‘‘న తస్మాత్ప్రాణా ఉత్క్రామన్తీ”తి జీవాపాదానకోత్క్రాన్తిప్రతిషేధో భవతు విదుషః, తథా చ బ్రహ్మవిద ఉత్క్రాన్తిసిద్ధేః, త్వత్పక్షాసిద్ధిరిత్యర్థః ।
ఆర్తభాగప్రశ్నేఽపి ‘‘యదిదం కిం చ మృత్యోరన్నం కా స్విత్సా దేవతా యస్యా మృత్యురన్న’’మితి మృత్యుమృత్యోఃపరదేవతాయాః ప్రస్తుతత్వాత్, తదభిజ్ఞస్య విదుష ఎవోత్క్రాన్తినిషేధ ఇతి సామ్యం వాక్యద్వయస్యేత్యాహ –
తత్సామాన్యాదితి ।
అభేదోపచారేణేతి ।
ఉత్క్రాన్త్యవధేరుచ్ఛ్వయనాదిభిర్నిర్దేశస్యాన్యథా నేతుమశక్యత్వాత్తద్వశేనాత్రోపచార ఇత్యర్థః ।
పఞ్చమీపాఠే ఉపచారాశ్రయణే న్యాయద్వయమాహ –
అపి చాద్వైతేతి ।
భాష్యోదాహృతస్మృతిం వ్యాచష్టే –
అపదస్య హీతి ।
పద్యత ఇతి పదం గన్తవ్యమ్, అన్యద్యస్య నాస్తి స బ్రహ్మవిద్ అపదః బ్రహ్మవిదో మార్గే బ్రహ్మప్రాప్తిసాధనే జ్ఞానే యే పదైషిణః నిష్ఠేచ్ఛవః తేఽపి దేవా ఉత్కృష్టాః, కిము తన్నిష్ఠాః, కింతు పరం ముహ్యత్యత్ర మన్దభాగ్యా ఇత్యర్థే స్మృతిం యోజయతి - పదైషిణోఽపీతి॥౧౩॥౧౪॥