ಭಾಮತೀವ್ಯಾಖ್ಯಾ
ವೇದಾಂತಕಲ್ಪತರುಃ
 

ಕಾರ್ಯಂ ಬಾದರಿರಸ್ಯ ಗತ್ಯುಪಪತ್ತೇಃ ।

ತತ್ತ್ವದರ್ಶೀಂ ಬಾದರಿರ್ದದರ್ಶ ಕಾರ್ಯಮಪ್ರಾಪ್ತಪೂರ್ವತ್ವಾದಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪಣೀ ಗತಿಃ । ಪ್ರಾಪಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮ ನ ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ತತ್ವಾಜ್ಜಗದಾತ್ಮಕಮ್ ॥ ತತ್ತ್ವಮಸಿವಾಕ್ಯಾರ್ಥಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಾತ್ಪ್ರಾಕ್ಕಿಲ ಜೀವಾತ್ಮಾವಿದ್ಯಾಕರ್ಮವಾಸನಾದ್ಯುಪಾಧ್ಯವಚ್ಛೇದಾದ್ವಸ್ತುತೋಽನವಚ್ಛಿನ್ನೋಽವಚ್ಛಿನ್ನಮಿವಾಭಿನ್ನೋಽಪಿ ಲೋಕೇಭ್ಯೋ ಭಿನ್ನಮಿವಾತ್ಮಾನಮಭಿಮನ್ಯಮಾನಃ ಸ್ವರೂಪಾದನ್ಯಾನಪ್ರಾಪ್ತಾನರ್ಚಿರಾದೀಂಲ್ಲೋಕಾನ್ಗತ್ಯಾಪ್ನೋತೀತಿ ಯುಜ್ಯತೇ । ಅದ್ವೈತಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವತಸ್ತು ವಿಗಲಿತನಿಖಿಲಪ್ರಪಂಚಾವಭಾಸವಿಭ್ರಮಸ್ಯ ನ ಗಂತವ್ಯಂ ನ ಗತಿರ್ನ ಗಮಯಿತಾರ ಇತಿ ಕಿಂ ಕೇನ ಸಂಗತಮ್ । ತಸ್ಮಾದನಿದರ್ಶನಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಸಂಯೋಗವಿಭಾಗಾ ನ್ಯಗ್ರೋಧವಾನರತದ್ಗತಿತತ್ಸಂಯೋಗವಿಭಾಗಾನಾಂ ಮಿಥೋ ಭೇದಾತ್ । ನಚ ತತ್ರಾಪಿ ಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪ್ತಿಃ ಕರ್ಮಜೇನ ಹಿ ವಿಭಾಗೇನ ನಿರುದ್ಧಾಯಾಂ ಪೂರ್ವಪ್ರಾಪ್ತಾವಪ್ರಾಪ್ತಸ್ಯೈವೋತ್ತರಪ್ರಾಪ್ತೇರುತ್ಪತ್ತೇಃ । ಏತದಪಿ ವಸ್ತುತೋ ವಿಚಾರಾಸಹತಯಾ ಸರ್ವಮನಿರ್ವಚನೀಯಂ ವಿಜೃಂಭಿತಮವಿದ್ಯಾಯಾಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾದ್ವೈತತತ್ತ್ವಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋ ನ ವಿದ್ವಾನಭಿಮನ್ಯತೇ । ವಿದುಷೋಽಪಿ ದೇಹಪಾತಾತ್ಪೂರ್ವಂ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞಸ್ಯ ಯಥಾಭಾಸಮಾತ್ರೇಣ ಸಾಂಸಾರಿಕಧರ್ಮಾನುವೃತ್ತಿರಭ್ಯುಪೇಯತೇ ಏವಮಾಲಿಂಗಶರೀರಪಾತಾದ್ವಿದುಷಸ್ತದ್ಧರ್ಮಾನುವೃತ್ತಿಃ । ತಥಾಚಾಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪ್ತೇರ್ಗತ್ಯುಪಪತ್ತಿಸ್ತದ್ದೇಶಪ್ರಾಪ್ತೌ ಚ ಲಿಂಗದೇಹನಿವೃತ್ತೇರ್ಮುಕ್ತಿಃ ಶ್ರುತಿಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಾದಿತಿ ಚೇತ್ । ನ । ಪರವಿದ್ಯಾವತ ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿಪ್ರತಿಷೇಧಾತ್ “ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸನ್ಬ್ರಹ್ಮಾಪ್ಯೇತಿ ನ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಾ ಉತ್ಕ್ರಾಮಂತಿ ಅತ್ರೈವ ಸಮವನೀಯಂತೇ”(ಬೃ. ಉ. ೩ । ೨ । ೧೧) ಇತಿ । ಯಥಾ ವಿದ್ಯಾಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತ್ಯೋಃ ಸಮಾನಕಾಲತಾ ಶ್ರೂಯತೇ “ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಭವತಿ” (ಮು. ಉ. ೩ । ೨ । ೯) “ಆನಂದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಿದ್ವಾನ್ನ ಬಿಭೇತಿ” (ತೈ. ಉ. ೨ । ೯ । ೧) “ತದಾತ್ಮಾನಮೇವಾವೇದಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮೀತಿ ತತ್ಸರ್ವಮಭವತ್”(ವಾಜಸನೇಯಿ ಬ್ರಹ್ಮಣ. ಉ. ೧ । ೪ । ೧೦) “ತತ್ರ ಕೋ ಮೋಹಃ ಕಃ ಶೋಕ ಏಕತ್ವಮನುಪಶ್ಯತಃ”(ಈ. ಉ. ೭) ಇತಿ ಪೌರ್ವಾಪರ್ಯಾಶ್ರವಣಾತ್ಪರವಿದ್ಯಾವತೋ ಮುಕ್ತಿಂ ಪ್ರತಿ ನೋಪಾಯಾಂತರಾಪೇಕ್ಷೇತಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇಽಭಿಸಂಧಿಃ ಶ್ರುತೇಃ । ಉಪಪನ್ನಂ ಚೈತತ್ । ನ ಖಲು ಬ್ರಹ್ಮೈವೇದಂ ವಿಶ್ವಮಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮೀತಿ ಪರಿಭಾವನಾಭುವಾ ಜೀವಾತ್ಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೇಣೋನ್ಮೂಲಿತಾಯಾಮನವಯವೇನಾವಿದ್ಯಾಯಾಮಸ್ತಿ ಗಂತವ್ಯಗಂತೃವಿಭಾಗೋ ವಿದುಷಸ್ತದಭಾವೇ ಕಥಮಯಮರ್ಚಿರಾದಿಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರವರ್ತೇತ । ನಚ ಛಾಯಾಮಾತ್ರೇಣಾಪಿ ಸಾಂಸಾರಿಕಧರ್ಮಾನುವೃತ್ತಿಸ್ತತ್ರ ಪ್ರವೃತ್ತ್ಯಂಗಂ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕಪ್ರವೃತ್ತೇಃ । ಶ್ರದ್ಧಾವಿಹೀನಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾರ್ಥಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಫಲಂತಿ ನ ಫಲಂತಿ ಚ । ಅದೃಷ್ಟಾರ್ಥಾನಾಂ ತು ಫಲೇ ಕಾ ಕಥೇತ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಥಮಸೂತ್ರೇ । ನ ಚಾರ್ಚಿರಾದಿಮಾರ್ಗಭಾವನಾಯಾಃ ಪರಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತ್ಯರ್ಥಮವಿದುಷಃ ಪ್ರತ್ಯುಪದೇಶಸ್ತಥಾ ಚ ಕರ್ಮಾಂತರೇಷ್ವಿವ ನಿತ್ಯಾದಿಷು ತತ್ರಾಪಿ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿರಿತಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ವಿಕಲ್ಪಾಸಹತ್ವಾತ್ । ಕಿಮಿಯಂ ಪರವಿದ್ಯಾನಪೇಕ್ಷಾ ಪರಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಸಾಧನಂ ತದಪೇಕ್ಷಾ ವಾ । ನ ತಾವದನಪೇಕ್ಷಾ “ತಮೇವ ವಿದಿತ್ವಾತಿಮೃತ್ಯುಮೇತಿ ನಾನ್ಯಃ ಪಂಥಾ ವಿದ್ಯತೇಽಯನಾಯ”(ಶ್ವೇ. ಉ. ೩ । ೮) ಇತಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನಾದನ್ಯಸ್ಯಾಧ್ವನಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪ್ರತಿಷೇಧಾತ್ । ಪರವಿದ್ಯಾಪೇಕ್ಷತ್ವೇ ತು ಮಾರ್ಗಭಾವನಾಯಾಃ ಕಿಮಿಯಂ ವಿದ್ಯಾಕಾರ್ಯೇ ಮಾರ್ಗಭಾವನಾ ಸಾಹಾಯಕಮಾಚರತ್ಯಥ ವಿದ್ಯೋತ್ಪಾದೇ । ನ ತಾವದ್ವಿದ್ಯಾಕಾರ್ಯೇ ತಯಾ ಸಹ ತಸ್ಯಾ ದ್ವೈತಾದ್ವೈತಗೋಚರತಯಾ ಮಿಥೋ ವಿರೋಧೇನ ಸಹಾಸಂಭವಾತ್ । ನಾಪಿ ಯಜ್ಞಾದಿವದ್ವಿದ್ಯೋತ್ಪಾದೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತ್ಯುಪಾಯತ್ವಶ್ರವಣಾದೇತಾನ್ಬ್ರಹ್ಮ ಗಮಯತೀತಿ । ಯಜ್ಞಾದೇಸ್ತು ವಿವಿದಿಷಾಸಂಯೋಗೇನ ಶ್ರವಣಾದ್ವಿದ್ಯೋತ್ಪಾದಾಂಗತ್ವಮ್ । ತಸ್ಮಾದುಪನ್ಯಸ್ತಬಹುಶ್ರುತ್ಯನುರೋಧಾದುಪಪತ್ತೇಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದೋಽಸಂಭವನ್ಮುಖ್ಯವೃತ್ತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಸಾಮೀಪ್ಯಾದಪರಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಲಕ್ಷಣಯಾ ನೇತವ್ಯಃ । ತಥಾಚ ಲೋಕೇಷ್ವಿತಿ ಬಹುವಚನೋಪಪತ್ತೇಃ ಕಾರ್ಯಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಯ । ಪರಸ್ಯ ತ್ವನವಯವತಯಾ ತದ್ದ್ವಾರೇಣಾಪ್ಯನುಪಪತ್ತೇಃ । ಲೋಕತ್ವಂ ಚೇಲಾವೃತ್ತಾದಿವತ್ಸನ್ನಿವೇಶವಿಶೇಷವತಿ ಭೋಗಭೂಮೌ ನಿರೂಢಂ ನ ಕಥಂಚಿದ್ಯೋಗೇನ ಪ್ರಕಾಶೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಂ ಭವತಿ । ತಸ್ಮಾತ್ಸಾಧುದರ್ಶೀ ಸ ಭಗವಾನ್ಬಾದರಿರಸಾಧುದರ್ಶೀ ಜೈಮಿನಿರಿತಿ ಸಿದ್ಧಮ್ । ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕಾನಾಂ ಬಹುಪ್ರಲಾಪಾಃ ಸರ್ವಗತಸ್ಯ ದ್ರವ್ಯಸ್ಯ ಗುಣಾಃ ಸರ್ವಗತಾ ಏವ ಚೈತನ್ಯಾನಂದಾದಯಶ್ಚ ಗುಣಿನಃ ಪರಮಾತ್ಮನೋ ಭೇದಾಭೇದವಂತೋ ಗುಣಾ ಇತ್ಯಾದಯೋ ದೂಷಣಾಯಾನುಭಾಷ್ಯಮಾಣಾ ಅಪ್ಯಪ್ರಾಮಾಣಿಕತ್ವಮಾವಹಂತ್ಯಸ್ಮಾಕಮಿತ್ಯುಪೇಕ್ಷಿತಾಃ । ಗ್ರಂಥಯೋಜನಾ ತು ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ಮತ್ವಾಚ್ಚ ಗಂತೄಣಾಂ ಪ್ರತಿಪ್ರತಿ ಅಂಚತಿ ಗಚ್ಛತೀತಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಪ್ರತಿಭಾವವೃತ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ತದಾತ್ಮತ್ವಾದ್ಗಂತೄಣಾಂ ಜೀವಾತ್ಮನಾಮಿತಿ ।

ಗೌಣೀ ತ್ವನ್ಯತ್ರೇತಿ ।

ಯೌಗಿಕ್ಯಪಿ ಹಿ ಯೋಗಗುಣಾಪೇಕ್ಷಯಾ ಗೌಣ್ಯೇವ ।

ವಿಶುದ್ಧೋಪಾಧಿಸಂಬಂಧಮಿತಿ ।

ಮನೋಮಯತ್ವಾದಯಃ ಕಲ್ಪನಾಃ ಕಾರ್ಯಾಃ । ಕಾರ್ಯತ್ವಾದವಿಶುದ್ಧಾ ಅಪಿ ಶ್ರೇಯೋಹೇತುತ್ವಾದ್ವಿಶುದ್ಧಾಃ । ಪ್ರತಿಸಂಚರೋ ಮಹಾಪ್ರಲಯಃ ಪ್ರತಿಪತ್ತ್ಯಭಿಸಂಧಿಃ ಪ್ರತಿಪತ್ತಿರ್ಗತಿಃ ಪದೇರ್ಗತ್ಯರ್ಥತ್ವಾತ್ । ಅಭಿಸಂಧಿಸ್ತಾತ್ಪರ್ಯಮ್ । ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನಾಮಾಭಿಧಾನಂ ಯಶ ಇತಿ ।

ಪೂರ್ವವಾಕ್ಯವಿಚ್ಛೇದೇನೇತಿ ।

ಶ್ರುತಿವಾಕ್ಯೇ ಬಲೀಯಸೀ ಪ್ರಕರಣಾತ್ ।

ಸಗುಣೇಽಪಿ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣೀತಿ ।

ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಥಮಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಚೋದಯತಿ –

ನನು ಗತಸ್ಯಾಪಿ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕೀ ಗಂತವ್ಯತಾ ದೇಶಾಂತರವಿಶಿಷ್ಟಸ್ಯೇತಿ ।

ನ್ಯಗ್ರೋಧವಾನರದೃಷ್ಟಾಂತ ಉಪಪಾದಿತಃ ।

ಪರಿಹರತಿ –

ನ । ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಸರ್ವವಿಶೇಷತ್ವಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣ ಇತಿ ।

ಅಯಮಭಿಸಂಧಿಃ ಯಥಾತಥಾ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾವಯವೀ ಪರಿಣಾಮವಾನುಪಜನಾಪಾಯಧರ್ಮಭಿಃ ಕರ್ಮಜೈಃ ಸಂಯೋಗವಿಭಾಗೈಃ ಸಂಯುಜ್ಯತಾಮಯಂ ಪುನಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ನಿರಸ್ತನಿಖಿಲಭೇದಪ್ರಪಂಚಃ ಕೂಟಸ್ಥನಿತ್ಯೋ ನ ನ್ಯಗ್ರೋಧವತ್ಸಂಯೋಗವಿಭಾಗಭಾಗ್ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ । ಕಾಲ್ಪನಿಕಸಂಯೋಗವಿಭಾಗಸ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕಸ್ಯೈವ ಕಾರ್ಯಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಯೋಪಪದ್ಯತೇ ನ ಪರಸ್ಯ । ಶಂಕತೇ –

ಜಗದುತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಿತಿಪ್ರಲಯಹೇತುತ್ವಶ್ರುತೇರಿತಿ ।

ನಹ್ಯುತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿಹೇತುಭಾವೋಽಪರಿಣಾಮಿನಃ ಸಂಭವತಿ ತಸ್ಮಾತ್ಪರಿಣಾಮೀತಿ । ತಥಾ ಚ ಭಾವಿಕಮಸ್ಯೋಪಪದ್ಯತೇ ಗಂತವ್ಯತ್ವಮಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನಿರಾಕರೋತಿ –

ನ । ವಿಶೇಷನಿರಾಕರಣಶ್ರುತೀನಾಮಿತಿ ।

ವಿಶೇಷನಿರಾಕರಣಂ ಸಮಸ್ತಶೋಕಾದಿದುಃಖಶಮನತಯಾ ಪುರುಷಾರ್ಥಫಲವತ್ । ಅಫಲಂ ತೂತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿವಿಧಾನಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಫಲವತಃ ಸಂನಿಧಾವಾಮ್ನಾಯಮಾನಂ ತದರ್ಥಮೇವೋಚ್ಯತ ಇತ್ಯುಪಪತ್ತಿಃ । ತದ್ವಿಜಿಜ್ಞಾಸಸ್ವೇತಿ ಚ ಶ್ರುತಿಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರುತ್ಯುಪಪತ್ತಿಭ್ಯಾಂ ನಿರಸ್ತಸಮಸ್ತವಿಶೇಷಬ್ರಹ್ಮಪ್ರತಿಪಾದನಪರೋಽಯಮಾಮ್ನಾಯೋ ನ ತೂತ್ಪತ್ತ್ಯಾದಿಪ್ರತಿಪಾದನಪರಃ । ತಸ್ಮಾನ್ನ ಗತಿಸ್ತಾತ್ತ್ವಿಕೀ ।

ಅಪಿ ಚೇಯಂ ಗತಿರ್ನ ವಿಚಾರಂ ಸಹತ ಇತ್ಯಾಹ –

ಗತಿಕಲ್ಪನಾಯಾಂ ಚೇತಿ ।

ಅನ್ಯಾನನ್ಯತ್ವಾಶ್ರಯಾವವಯವವಿಕಾರಪಕ್ಷೌ । ಅನ್ಯೋ ವಾತ್ಯಂತಮ್ ।

ಅಥ ಕಸ್ಮಾದಾತ್ಯಂತಿಕಮನನ್ಯತ್ವಂ ನ ಕಲ್ಪ್ಯತ ಇತ್ಯತ ಆಹ –

ಅತ್ಯಂತತಾದಾತ್ಮ್ಯ ಇತಿ ।

ಮೃದಾತ್ಮತಯಾ ಹಿ ಸ್ವಭಾವೇನ ಘಟಾದಯೋ ಭಾವಾಸ್ತದ್ವಿಕಾರಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾಃ, ತದಭಾವೇ ನ ಭವಂತಿ ಶಿಂಶಪೇವ ವೃಕ್ಷತ್ವಾಭಾವ ಇತಿ । ವಿಕಾರಾವಯವಪಕ್ಷಯೋಶ್ಚ ತದ್ವತಃ ಸಹ ವಿಕಾರಾವಯವೈಃ ಸ್ಥಿರತ್ವಾದಚಲತ್ವಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸಂಸಾರಲಕ್ಷಣಂ ಗಮನಂ ವಿಕಾರಾವಯವಯೇರನುಪಪನ್ನಮ್ । ನಹಿ ಸ್ಥಿರಾತ್ಮಕಮಸ್ಥಿರಂ ಭವತಿ । ಅನ್ಯಾನನ್ಯತ್ವೇ ಅಪಿ ಚೈಕಸ್ಯ ವಿರೋಧಾದಸಂಭವಂತೀ ಇತಿ ಭಾವಃ ।

ಅಥಾನ್ಯ ಏವ ಜೀವೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ।

ತಥಾಚ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಸಂಸರತ್ಯಪಿ ಜೀವಸ್ಯ ಸಂಸಾರಃ ಕಲ್ಪತ ಇತಿ ।

ಏತದ್ವಿಕಲ್ಪ್ಯ ದೂಷಯತಿ –

ಸೋಽಣುರಿತಿ ।

ಮಧ್ಯಮಪರಿಮಾಣತ್ವ ಇತಿ ।

ಮಧ್ಯಮಪರಿಮಾಣಾನಾಂ ಘಟಾದೀನಾಮನಿತ್ಯತ್ವದರ್ಶನಾತ್ ।

ನ । ಮುಖ್ಯೈಕತ್ವೇತಿ ।

ಭೇದಾಭೇದಯೋರ್ವಿರೋಧಿನೋರೇಕತ್ರಾಸಂಭವಾದ್ಬುದ್ಧಿವ್ಯಪದೇಶಭೇದಾದರ್ಥಭೇದಃ । ಅಯುತಸಿದ್ಧತಯೋಪಚಾರೇಣಾಭಿನ್ನಮುಚ್ಯತ ಇತ್ಯಮುಖ್ಯಮಸ್ಯೈಕತ್ವಮಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಅಪಿಚ ಜೀವಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾವಯವತ್ವಪರಿಣಾಮಾತ್ಯಂತಭೇದಪಕ್ಷೇಷು ತಾತ್ತ್ವಿಕೀ ಸಂಸಾರಿತೇತಿ ಮುಕ್ತೌ ಸ್ವಭಾವಹಾನಾಜ್ಜೀವಾನಾಂ ವಿನಾಶಪ್ರಸಂಗಃ ।

ಬ್ರಹ್ಮವಿವರ್ತತ್ವೇ ತು ಬ್ರಹ್ಮೈವೈಷಾಂ ಸ್ವಭಾವಃ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಾನಾಮಿವ ಬಿಂಬಂ ತಚ್ಚಾವಿನಾಶೀತಿ ನ ಜೀವವಿನಾಶ ಇತ್ಯಾಹ –

ಸರ್ವೇಷ್ವೇತೇಷ್ವಿತಿ ।

ಮತಾಂತರಮುಪನ್ಯಸ್ಯತಿ ದೂಷಯಿತುಮ್ –

ಯತ್ತು ಕೈಶ್ಚಿಜ್ಜಲ್ಪ್ಯತೇ ವಿನೈವ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಂ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾನೀತಿ ।

ಯಥಾ ಹಿ ಕಫನಿಮಿತ್ತೋ ಜ್ವರ ಉಪಾತ್ತಸ್ಯ ಕಫಸ್ಯ ವಿಶೇಷಣಾದಿಭಿಃ ಪ್ರಕ್ಷಯೇ ಕಫಾಂತರೋತ್ಪತ್ತಿನಿಮಿತ್ತದಧ್ಯಾದಿವರ್ಜನೇ ಪ್ರಶಾಂತೋಽಪಿ ನ ಪುನರ್ಭವತಿ । ಏವಂ ಕರ್ಮನಿಮಿತ್ತೋ ಬಂಧ ಉಪಾತ್ತಾನಾಂ ಕರ್ಮಣಾಮುಪಭೋಗಾತ್ಪ್ರಕ್ಷಯೇ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತಿ । ಕರ್ಮಾಂತರಾಣಾಂ ಚ ಬಂಧಹೇತೂನಾಮನನುಷ್ಠಾನಾತ್ಕಾರಣಾಭಾವೇ ಕಾರ್ಯಾನುಪಪತ್ತೇರ್ಬಂಧಾಭಾವಾತ್ಸ್ವಭಾವಸಿದ್ಧೋ ಮೋಕ್ಷ ಆರೋಗ್ಯಮಿವ । ಉಪಾತ್ತದುರಿತನಿಬರ್ಹಣಾಯ ಚ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಾದ್ದುರಿತನಿಮಿತ್ತಪ್ರತ್ಯವಾಯೋ ನ ಭವತಿ । ಪ್ರತ್ಯವಾಯಾನುತ್ಪತ್ತೌ ಚ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ವಾಂತೋ ನ ನಿಷಿದ್ಧಾನ್ಯಾಚರೇದಿತಿ ।

ತದೇತದ್ದೂಷಯತಿ –

ತದಸತ್ । ಪ್ರಮಾಣಾಭಾವಾದಿತಿ ।

ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಖಲ್ವಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಮಾಣಂ ತಚ್ಚ ಮೋಕ್ಷಮಾಣಸ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನಮೇವೋಪದಿಶತಿ ನತೂಕ್ತಮಾಚಾರಮ್ ।

ನ ಚಾತ್ರೋಪಪತ್ತಿಃ ಪ್ರಭವತಿ ಸಂಸಾರಸ್ಯಾನಾದಿತಯಾ ಕರ್ಮಾಶಯಸ್ಯಾಪ್ಯಸಂಖ್ಯೇಯಸ್ಯಾನಿಯತವಿಪಾಕಕಾಲಸ್ಯ ಭೋಗೇನೋಚ್ಛೇತ್ತುಮಶಕ್ಯತ್ವಾದಿತ್ಯಾಹ –

ನ ಚೈತತ್ತರ್ಕಯಿತುಮಪೀತಿ ।

ಚೋದಯತಿ –

ಸ್ಯಾದೇತದಿತಿ ।

ನಿತ್ಯೇತಿ ।

ಪರಿಹರತಿ –

ತನ್ನ ವಿರೋಧಾಭಾವಾದಿತಿ ।

ಯದಿ ಹಿ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸುಕೃತಮಪಿ ದುಷ್ಕೃತಮಿವ ನಿರ್ವಹೇಯುಸ್ತತಃ ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮೋಪದೇಶಾ ದತ್ತಜಲಾಂಜಲಯಃ ಪ್ರಸಜ್ಯೇರನ್ । ನಹ್ಯಸ್ತಿ ಕಶ್ಚಿಚ್ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯೇ ಚಾತುರಾಶ್ರಮ್ಯೇ ವಾ ಯೋ ನ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕರೋತಿ । ತಸ್ಮಾನ್ನೈಷಾಂ ಸುಕೃತವಿರೋಧಿತೇತಿ ।

ಅಭ್ಯುಚ್ಚಯಮಾತ್ರಮಾಹ –

ನಚ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾನುಷ್ಠಾನಾದಿತಿ ।

ನ ಚಾಸತಿ ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನೇ ಇತಿ ।

ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶೀ ಹಿ ವಿರಕ್ತಃ ಕಾಮ್ಯನಿಷಿದ್ಧೇ ವರ್ಜಯನ್ನಪಿ ಪ್ರಮಾದಾದುಪನಿಪತಿತೇ ತೇನೈವಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನೇನ ಕ್ಷಪಯತಿ । ಜ್ಞಾನಪರಿಪಾಕೇ ಚ ನ ಕರೋತ್ಯೇವ । ಅಜ್ಞಸ್ತು ನಿಪುಣೋಽಪಿ ಪ್ರಮಾದಾತ್ಕರೋತಿ । ಕೃತೇ ಚ ನ ಕ್ಷಪಯಿತುಂ ಕ್ಷಮತ ಇತಿ ವಿಶೇಷಃ ।

ನ ಚಾನಭ್ಯುಪಗಮ್ಯಮಾನೇ ಜ್ಞಾನಗಮ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮತ್ವ ಇತಿ ।

ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವೇ ಸಮಾಕ್ಷಿಪ್ತಕ್ರಿಯಾಭೋಗೇ ತೇ ಚೇದಾತ್ಮನಃ ಸ್ವಭಾವಾವಧಾರಿತೇ ನ ತ್ವಾರೋಪಿತೇ ತತೋ ನ ಶಕ್ಯಾವಪನೇತುಮ್ । ನಹಿ ಸ್ವಭಾವಾದ್ಭಾವೋಽವರೋಪಯಿತುಂ ಶಕ್ಯೋ ಭಾವಸ್ಯ ವಿನಾಶಪ್ರಸಂಗಾತ್ ।

ನ ಚ ಭೋಗೋಽಪಿ ಸತ್ಸ್ವಭಾವಃ ಶಕ್ಯೋಽಸತ್ಕರ್ತುಂ, ನೋ ಖಲು ನೀಲಮನೀಲಂ ಶಕ್ಯಂ ಶಕ್ರೇಣಾಪಿ ಕರ್ತುಂ ತದಿದಮುಕ್ತಮ್ –

ಸ್ವಭಾವಸ್ಯಾಪರಿಹಾರ್ಯತ್ವಾದಿತಿ ।

ಸಮಾರೋಪಿತಸ್ಯ ತ್ವನಿರ್ವಚನೀಯಸ್ಯ ತತ್ಸ್ವಭಾವಸ್ಯ ಶಕ್ಯಸ್ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನೇನಾವರೋಪಃ ಕರ್ತುಂ ಸರ್ಪಸ್ಯೇವ ರಜ್ಜುತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನೇನೇತಿ ಭಾವಃ ।

ಭಾವಮಿಮಮವಿದ್ವಾನ್ಪರಿಚೋದಯತಿ –

ಸ್ಯಾದೇತತ್ । ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವಕಾರ್ಯಮಿತಿ ।

ಅಪ್ರಕಾಶಿತಭಾವೋ ಯಥೋಕ್ತಮೇವ ಸಮಾಧತ್ತೇ –

ತಚ್ಚ ನೇತಿ ।

ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವಯೋರ್ನಿಮಿತ್ತಸಂಬಂಧಸ್ಯ ಚ ಶಕ್ತಿದ್ವಾರೇಣ ನಿತ್ಯತ್ವಾದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ಕದಾಚಿದೇಷಾಂ ಸಮುದಾಚಾರೋ ಯತಃ ಸುಖದುಃಖೇ ಭೋಜ್ಯೇತೇ ಇತಿ ಸಂಭಾವನಾತಃ ಕುತಃ ಕೈವಲ್ಯನಿಶ್ಚಯ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಭೂಯೋನಿರಸ್ತಮಪಿ ಮತಿದ್ರಢಿಮ್ನೇ ಪುನರುಪನ್ಯಸ್ಯ ದೂಷಯತಿ –

ಪರಸ್ಮಾದನನ್ಯತ್ವೇಽಪೀತಿ ।

ಶೇಷಮತಿರೋಹಿತಾರ್ಥಮ್ ॥ ೭ ॥

ವಿಶೇಷಿತತ್ವಾಚ್ಚ ॥ ೮ ॥

ಸಾಮೀಪ್ಯಾತ್ತು ತದ್ವ್ಯಪದೇಶಃ ॥ ೯ ॥

ಕಾರ್ಯಾತ್ಯಯೇ ತದಧ್ಯಕ್ಷೇಣ ಸಹಾತಃ ಪರಮಭಿಧಾನಾತ್ ॥ ೧೦ ॥

ಸ್ಮೃತೇಶ್ಚ ॥ ೧೧ ॥

ಪರಂ ಜೈಮಿನಿರ್ಮುಖ್ಯತ್ವಾತ್ ॥ ೧೨ ॥

ದರ್ಶನಾಚ್ಚ ॥ ೧೩ ॥

ನ ಚ ಕಾರ್ಯೇ ಪ್ರತಿಪತ್ತ್ಯಭಿಸಂಧಿಃ ॥ ೧೪ ॥

ಮುಖ್ಯತ್ವಾದಿತಿ ; ನಪುಂಸಕಮಿತಿ ; ಗುಣಕಲ್ಪನಯೇತಿ ; ಅಪಿ ಚೇತಿ ; ಕಿಂಚೇತಿ ; ನ ಚೈತೇ ಇತಿ ; ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶಮಿತಿ ; ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ; ತತ್ತ್ವಮಸೀತ್ಯಾದಿನಾ ; ನ ಚೇತಿ ; ಏತದಪಿ ಚೇತಿ ; ವಿದುಷೋಽಪೀತಿ ; ಉಪಪನ್ನಂ ಚೇತಿ ; ನ ಚ ಛಾಯಾಮಾತ್ರೇಣೇತ್ಯಾದಿನಾ ; ನ ಚಾರ್ಚಿರಾದೀತ್ಯಾದಿನಾ ; ತಮೇವ ವಿದಿತ್ವೇತಿ ; ತಸ್ಮಾದಿತಿ ; ಸಾಮೀಪ್ಯಾದಿತಿ ; ತಥಾ ಚ ಲೋಕೇಷ್ವಿತೀತಿ ; ಪರಸ್ಯ ತ್ವಿತಿ ; ಅಪ್ರಮಾಣಿಕಾನಾಂ ಬಹುಪ್ರಲಾಪಾ ಇತಿ ; ಪ್ರತಿ ಪ್ರತೀತಿ ; ಯೌಗಿಕ್ಯಪೀತಿ ; ಅವಿಶುದ್ಧಾ ಅಪೀತಿ ; ಅನ್ಯೋ ವೇತಿ ; ಮೃದಾತ್ಮತಯೇತಿ ; ತದಭಾವ ಇತಿ ; ಅನ್ಯಾನನ್ಯತ್ವೇ ಅಪೀತಿ ; ತಥಾ ಚೇತಿ ; ಭೇದಾಭೇದಯೋರಿತಿ ; ಅಯುತಸಿದ್ಧತಯೇತಿ ; ಪರಿಣಾಮೇತಿ ; ಅಭ್ಯುಚ್ಚಯಮಾತ್ರಮಾಹೇತಿ ; ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವೇ ಇತಿ ; ತತೋ ನ ಶಕ್ಯಾವಿತಿ ; ನ ಚ ಭೋಗೋಽಪೀತಿ ; ಯಥೋಕ್ತಮೇವೇತಿ ; ನಿರಸ್ತಮಪೀತಿ ;

ಕಾರ್ಯಂ ಬಾದರಿರಸ್ಯ ಗತ್ಯುಪಪತ್ತೇಃ॥೭॥ ಗತಿನಿರೂಪಣಾನಂತರಂ ಗಂತವ್ಯಮಿಹ ನಿರೂಪ್ಯತೇ । ಪೂರ್ವಪಕ್ಷಯತಿ –

ಮುಖ್ಯತ್ವಾದಿತಿ ।

ಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದಸ್ಯೇತಿ ಶೇಷಃ ।

ನನು ಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಮಲಾಸನೋಽಪ್ಯಭಿಧೀಯತೇಽತ ಆಹ –

ನಪುಂಸಕಮಿತಿ ।

ಗುಣಕಲ್ಪನಯೇತಿ ।

ಕಾರಣವಾಚಿಶಬ್ದಸ್ಯ ಕೋಽರ್ಥ ಉಪಚಾರಕಲ್ಪನಯೇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಅಮೃತತ್ವಪ್ರಾಪ್ತೇರಿತ್ಯೇತದ್ವ್ಯಾಚಷ್ಟೇ –

ಅಪಿ ಚೇತಿ ।

ಪರಪ್ರಕರಣಾದಪೀತ್ಯೇತದ್ವ್ಯಾಕರೋತಿ –

ಕಿಂಚೇತಿ ।

ಶಾಖಾಮೃಗೋ ವಾನರಃ ।

ನ್ಯಗ್ರೋಧೇಽಪಿ ನ ಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪ್ತಿರವಯವಾನಾಮಪ್ರಾಪ್ತಾನಾಂ ಪುನಃ ಪ್ರಾಪ್ತೇರಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯಾಹ –

ನ ಚೈತೇ ಇತಿ ।

ಶಾಖಾಮೃಗೋಽವಯವೀ ನ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾವಯವಿನಾ ಯುಜ್ಯೇತ, ಕುತಸ್ತದವಯವಸ್ಯ ಶಾಖಾಮೃಗಾವಯವಸ್ಯ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾವಯವೇನ ಯೋಗಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮಿತ್ಯತ್ರ ಲೋಕಶಬ್ದವಿವರಣಮ್ –

ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶಮಿತಿ ।

ಸಿದ್ಧಾಂತಂ ಸಂಗೃಹ್ಣಾತಿ –

ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ।

ಅರ್ಚಿರಾದಿಗತಿರುಪಾಸಕಾನ್ ಕಾರ್ಯಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಾಪಯೇತ್ತಸ್ಯಾಪ್ರಾಪ್ತಪೂರ್ವತ್ವೇನ ಗಂತುಂ ಯೋಗ್ಯತ್ವಾದ್, ನ ತು ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ; ತಸ್ಯ ಜಗದಾತ್ಮಕತ್ವೇನ ಪ್ರಾಪ್ತತ್ವಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನನು ಪ್ರಾಪ್ತಮಪಿ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ಯತಾಂ, ನ್ಯಗ್ರೋಧ ಇವ ಶಾಖಾಮೃಗೇಣೇತ್ಯುಕ್ತಮಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯ ವಿದ್ಯಯಾಽವಿದ್ಯಾದಾಹೇ ಭೇದಬಾಧಾದಿಹ ನ ತಾದೃಶ್ಯಪಿ ಗತಿರಿತ್ಯಾಹ –

ತತ್ತ್ವಮಸೀತ್ಯಾದಿನಾ ।

ಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪ್ತಿಂ ದೃಷ್ಟಾಂತೇಽಂಗೀಕೃತ್ಯ ಪ್ರಕೃತೇ ವೈಷಮ್ಯಮುಕ್ತಮಿದಾನೀಮನಂಗೀಕುರ್ವನ್ನಾಹ –

ನ ಚೇತಿ ।

ಅಪ್ರಾಪ್ತಸ್ಯ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾವಯವಿನ ಏವಾವಯವಾಂತರೋಪಹಿತಸ್ಯ ಸಂಬಂಧಿತಯಾ ಉತ್ತರಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತೇರುಪಪತ್ತೇರಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನನು ತರ್ಹ್ಯವಯವಪರಂಪರಾ ಪರಮಾಣುಪರ್ಯಂತಂ ಧಾವೇದಿತಿ ಸಂಯೋಗಸ್ಯಾಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತ್ವಮಾಪಾದಿತಮ್, ಅತ ಆಹ –

ಏತದಪಿ ಚೇತಿ ।

ಕಾಲ್ಪನಿಕವಿಭಾಗಮಪೇಕ್ಷ್ಯ ನ್ಯಗ್ರೋಧಪ್ರಾಪ್ತ್ಯಪ್ರಾಪ್ತೀ । ತೇ ಚ ವಾಸ್ತವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧೇ ನ ಯುಕ್ತೇ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನನು ಜ್ಞಾನೋತ್ತರಕಾಲಂ ದೇಹಧಾರಣವದರ್ಚಿರಾದಿಗತಿರ್ದೇಶವಿಶೇಷಪ್ರಾಪ್ತಯೇ ಕಿಂ ನ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಶಂಕತೇ –

ವಿದುಷೋಽಪೀತಿ ।

ಅಮೃತತ್ವಾದಿಲಿಂಗಾನಾಂ ನ್ಯಾಯೈಃ ಸಾಕಂ ವಿರೋಧಿನಾಮ್ ।
ದೃಢನ್ಯಾಯವತೀರ್ವಕ್ತಿ ಬಾಧಿಕಾ ವಿಶದಾಃ ಶ್ರುತೀಃ॥
ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸನ್ನಿತ್ಯಾದೀನಾಂ ನೋಪಾಯಾಂತರಾಪೇಕ್ಷೇತ್ಯಭಿಸಂಧಿಃ ಶ್ರುತೇರ್ಲಕ್ಷ್ಯತ ಇತಿ ಯೋಜನಾ ।

ಶ್ರುತ್ಯನುಗ್ರಾಹಕಂ ನ್ಯಾಯಮೇವ ದರ್ಶಯತಿ –

ಉಪಪನ್ನಂ ಚೇತಿ ।

ಲಿಂಗಾಭಾಸಮಣುಃ ಪಂಥಾ ಇತ್ಯಾದ್ಯುದ್ಧುಷ್ಯ ಭಾಸ್ಕರಃ । ಮೋಹಯನ್ನಪರಾನ್ಮಂದಾನನೇನೈವಾನುಕಂಪ್ಯತೇ॥

ಯದುಕ್ತಂ ವಿದುಷೋಽಪಿ ಸಾಂಸಾರಿಕಧರ್ಮಾನುವೃತ್ತಿವದ್ ಗತ್ಯುಪಪತ್ತಿರಿತಿ, ತತ್ರಾಹ –

ನ ಚ ಛಾಯಾಮಾತ್ರೇಣೇತ್ಯಾದಿನಾ ।

ಯದಾ ಅಶ್ವಮೇಧಾದೀನಿ ಕರ್ಮಾಣ್ಯದೃಷ್ಟಾರ್ಥಾನಿ ನ ಫಲಂತಿ, ತದಾನೀಮದೃಷ್ಟಾರ್ಥಾನಾಮರ್ಚಿರಾದಿಮಾರ್ಗಚಿಂತನಾದೀನಾಂ ಕಾ ಕಥೇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಮಾ ಭೂತ್ ಜ್ಞಾನೋತ್ತರಕಾಲಮರ್ಚಿರಾದಿಮಾರ್ಗಚಿಂತನಮವಿದುಷಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತ್ಯರ್ಥಂ ತದ್ವಿಧೀಯತಾಮಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯಾಹ –

ನ ಚಾರ್ಚಿರಾದೀತ್ಯಾದಿನಾ ।

ಅವಿದುಷ ಇತಿ ದ್ವಿತೀಯಾಬಹುವಚನಮ್ ।

ತಮೇವ ವಿದಿತ್ವೇತಿ ।

ಅನೇನಾಹತ್ಯ ಜ್ಞಾನಾತಿರಿಕ್ತಮಾರ್ಗನಿಷೇಧಾದಣುಃ ಪಂಥಾ ಇತ್ಯಾದಿಷು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಮೇವ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಸಾಧನತ್ವಾತ್ ಪಥ್ಯಾದಿಶಬ್ದನಿರ್ದಿಷ್ಟಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಭವತಿ ।

ಯದುಕ್ತಂ ನಪುಂಸಕಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದಃ ಪರಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೇವ ರೂಢ ಇತಿ; ತತ್ರಾಹ –

ತಸ್ಮಾದಿತಿ ।

ಸಾಮೀಪ್ಯಾದಿತಿ ।

ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಕಾರಣಪ್ರತ್ಯಾಸತ್ತೇರಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನನು ‘‘ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಭವತೀ’’ತ್ಯಾದಿಶ್ರುತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯೈಃ ಕಥಂ ‘‘ಸ ಏತಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಗಮಯತೀ’’ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಶ್ರುತಿರ್ಲಕ್ಷಣಯಾ ನೀಯೇತೇತ್ಯಾಶಂಕ್ಯ ಲೋಕಾದಿಶ್ರುತಿವಶಾದಿತ್ಯಾಹ –

ತಥಾ ಚ ಲೋಕೇಷ್ವಿತೀತಿ ।

ನನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಯಾಪ್ಯೇಕತ್ವಾತ್ ಕಥಂ ಬಹುವಚನೋಪಪತ್ತಿರತ ಆಹ –

ಪರಸ್ಯ ತ್ವಿತಿ ।

ಅವಯವದ್ವಾರೇಣ ಸನಿಕೃಷ್ಟ ಉಪಚಾರಃ ಸ್ಯಾತ್, ಪರಸ್ಮಿಂಸ್ತು ವಿಪ್ರಕೃಷ್ಟಾವಯವಾನಾಮಪಿ ಕಲ್ಪ್ಯತ್ವಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಅತ್ರ ಭಾಸ್ಕರಃ ಪ್ರಲಲಾಪ - ಯದಿ ನಿರ್ಗುಣಾಯಾ ವಿದ್ಯಾಯಾ ಗತಿರನುಪಪನ್ನಾ, ತರ್ಹಿ ಸಾ ಸಗುಣಾಸ್ವಪ್ಯನುಪಪನ್ನೈವ; ಸಗುಣಸ್ಯಾಪಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ತದ್ಗುಣಾನಾಂ ಚ ಜ್ಞಾನಾದೀನಾಮ್ ಆಕಾಶಶಬ್ದಯೋರಿವ ವ್ಯಾಪಿತ್ವಾದ್, ಉಪಾಸಕಾನಾಮಪೀಹೈವ ತದ್ಭಾವಮಾಪನ್ನಾನಾಂ ತತ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಗತ್ಯನಪೇಕ್ಷತ್ವಾತ್ । ತತ್ರ ಶ್ರುತಿವಶಾದ್ಯದಿ ಗತಿಃ, ತರ್ಹಿ ನಿರ್ಗುಣವಿದ್ಯಾಯಾ ಕಿಂ ನ ಸ್ಯಾತ್? ಪರಪ್ರಕರಣೇಽಪಿ ಮುಂಡಕಾದೌ ‘‘ಸೂರ್ಯದ್ವಾರೇಣ ತೇ ವಿರಜಾಃ ಪ್ರಯಂತೀ’’ತ್ಯಾದಿಭಿರ್ಗತ್ಯಾಮ್ನಾನಾತ್, ಅಂಗೀಕೃತ್ಯ ಚ ನಿರ್ಗುಣವಿದ್ಯಾಮಿದಮುಕ್ತಂ, ನ ತು ನಿರ್ಗುಣಂ ವಸ್ತ್ವಸ್ತಿ; ಯದ್ವಿದ್ಯಾ ನಿರ್ಗುಣಾ ಸ್ಯಾತ್, ಜ್ಞಾನಾದಿಭಿರ್ಗುಣೈರ್ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಭಿನ್ನಾಭಿನ್ನಾ ಸಗುಣಮೇವ –

ಇತ್ಯಾದಿ, ತತ್ರಾಹ –

ಅಪ್ರಮಾಣಿಕಾನಾಂ ಬಹುಪ್ರಲಾಪಾ ಇತಿ ।

ಅಯಮಭಿಸಂಧಿಃ – ಸಗುಣಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸವಿಶೇಷತ್ವಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಏವೋಪಾಸಕಾನ್ ಪ್ರತಿ ಗುಣಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿರ್ನೇಹೇತಿ ಸಂಭವತಿ । ದೃಶ್ಯತೇ ಚ ಪೃಥಿವೀತ್ವಾವಿಶೇಷೇಽಪಿ ಮಲಯಶೈಲಾದೇಶ್ಚಂದನಗಂಧಾದ್ಯಭಿವ್ಯಂಜಕತ್ವಂ ಶಬ್ದಸ್ಯ ಚಾಕಾಶಗುಣಸ್ಯ ವಂಶಾಕಾಶಾದಿದೇಶ ಏವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿರ್ನ ಸರ್ವತ್ರ ಪರಸ್ಯ ತು ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನ ಗುಣಾಃ ಸಂತಿ, ಯೇಷಾಂ ದೇಶವಿಶೇಷೇಽಭಿವ್ಯಕ್ತಿಃ । ನ ನಿರ್ಗುಣಂ ವಸ್ತ್ವಸ್ತೀತಿ ಚ ದುರ್ಲಭಮ್; ಸತ್ತಾದೇರ್ನಿರ್ಗುಣತ್ವಾನ್ನ ನಿರ್ಗುಣಂ ದ್ರವ್ಯಮಸ್ತಿ । ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ದ್ರವ್ಯತ್ವಾತ್ಸಗುಣಮಿತಿ ಚೇತ್ಕಿಂ ದ್ರವ್ಯತ್ವಂ ಗುಣವತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾದಾನಕಾರಣತ್ವಂ ವಾ । ನ ಪ್ರಥಮೋಽಸಿದ್ಧೇಃ । ದ್ವಿತೀಯೇ ಉಪಾದಾನತ್ವಂ ಕಿಂ ಪರಿಣಾಮಿತ್ವಂ ವಿವರ್ತಾಧಿಷ್ಠಾನತ್ವಂ ವಾ । ನಾಗ್ರಿಮೋಽಸಿದ್ಧೇರೇವ । ನ ಚರಮಃ; ಸತ್ತಾದೇರಪ್ಯನ್ಯಾಪೋಹತ್ವಮಾತ್ರಸಂಬಂಧತ್ವಾದ್ಯಾರೋಪಾಧಿಷ್ಠಾನತ್ವೇನಾನೈಕಾಂತ್ಯಾತ್, ಉಪಾಸಕಾನಾಂ ತ್ವಿಹೋಪಾಸ್ಯಾವಿರ್ಭಾವಃ ಪ್ರತಿಭಾಸಮಾತ್ರಮ್ ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಇವ ಭಾವಿಕರ್ಮಫಲಸ್ಯ । ಯದಿ ತು ಸಾಕ್ಷಾದಾವಿರ್ಭಾವಃ ಸ್ಯಾತ್, ತರ್ಹಿ ಗತಿವೈಯರ್ಥ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ । ತಸ್ಮಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮೈಶ್ವರ್ಯಾವಿರ್ಭಾವೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಏವ ‘‘ನಾನ್ಯಃ ಪಂಥಾ’’ ಇತ್ಯಾದಿ ಬಹುಶ್ರುತಿಭಿಶ್ಚ ನಿರ್ಗುಣಪ್ರಕರಣಾದ್ಗತೇರುತ್ಕರ್ಷ ಇತಿ ದಿಕ್ ।

ಪ್ರತ್ಯಗಿತ್ಯಾತ್ಮೇತಿ ಚ ಶಬ್ದಯೋರಪುನರುಕ್ತಮರ್ಥಮಾಹ –

ಪ್ರತಿ ಪ್ರತೀತಿ ।

ಪ್ರತಿಭಾವಮಧಿಷ್ಠಾನತ್ವೇನ ಗತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಗಂತೄಣಾಮಾತ್ಮತ್ವಾದಿತಿ ಭಾಷ್ಯಾರ್ಥಃ ।

ನನು ಲೋಕಶ್ರುತಿರ್ಲೋಕನಂ ಪ್ರಕಾಶಃ ಸ ಏವ ಲೋಕ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಯೌಗಿಕೀ, ಕಥಂ ಜೌಣತ್ವಮತ ಆಹ –

ಯೌಗಿಕ್ಯಪೀತಿ ।

ಯೋಗರೂಪೋ ಗುಣಃ ಪ್ರಕಾಶಃ ಬ್ರಹ್ಮೈಕರಸತಾ ತದಪೇಕ್ಷಯೇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಅವಿಶುದ್ಧಾ ಅಪೀತಿ ।

ಗುಣತ್ರಯಮಯಾ ಅಪೀತ್ಯರ್ಥಃ । ಭಾಷ್ಯೇ ವಿಕಲ್ಪಿತೌ ವಿಕಾರಾವಯವಪಕ್ಷಾವನ್ಯಾನನ್ಯತ್ವಾಶ್ರಯೌ ಭೇದಾಭೇದಾಶ್ರಯಾವಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಅನ್ಯೋ ವಾ ತತಃ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಭಾಷ್ಯೇಣ ಚಾತ್ಯಂತಮನ್ಯತ್ವಂ ವಿಕಲ್ಪಿತಮಿತ್ಯಾಹ –

ಅನ್ಯೋ ವೇತಿ ।

ವಿಕಾರಪಕ್ಷೇಽಪ್ಯೇತತ್ತುಲ್ಯಮಿತಿ ಭಾಷ್ಯಂ ವ್ಯಾಚಷ್ಟೇ –

ಮೃದಾತ್ಮತಯೇತಿ ।

ಮೃದಾತ್ಮತ್ವೇ ಹೇತುಮಾಹ –

ತದಭಾವ ಇತಿ ।

ನನು ವಿಕಾರಿಣೋಽವಯವಿನಶ್ಚ ಸ್ಥಿರತ್ವೇಽಪಿ ತಾಭ್ಯಾಂ ಭಿನ್ನಭಿನ್ನೌ ವಿಕಾರವಯವೌ, ತತ್ರ ಭಿನ್ನತ್ವಾಂಶೇನಾಸ್ಥಿರತ್ವಾತ್ತಯೋರ್ಗಮನಮಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯಾಹ –

ಅನ್ಯಾನನ್ಯತ್ವೇ ಅಪೀತಿ ।

ಅಥಾನ್ಯ ಏವ ಜೀವೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ ಇತ್ಯೇತದಂತಮಾಶಂಕಾಭಾಷ್ಯಂ, ಸೋಽಣುರಿತ್ಯಾದಿ ತು ವಿಕಲ್ಪಪರಮಿತಿ ಜ್ಞಾಪನಾರ್ಥಮಾಹ –

ತಥಾ ಚೇತಿ ।

ಭೇದಾಭೇದೇಽಪ್ಯೇಕತ್ವಂ ನ ಮುಖ್ಯಮೇವ, ಕಿಂತು ಭೇದಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಮತೋ ಭಾಷ್ಯಾನುಪಪತ್ತಿರಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯಾಹ –

ಭೇದಾಭೇದಯೋರಿತಿ ।

ಬುದ್ಧಿವ್ಯಪದೇಶಭೇದಾದಿತಿ ಭೇದಪ್ರಮಾಣೋಪನ್ಯಾಸಃ ।

ಪ್ರಮಿತೇ ಚ ಭೇದೇ ವಿರೋಧಾದಭೇದಾನುಪಪತ್ತೌ ವಿಕಾರಸ್ಯಾವಯವಸ್ಯ ವಾ ಜೀವಸ್ಯ ತತ್ತ್ವಮಸೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯಂ ಗೌಣಂ ಸ್ಯಾದಿತ್ಯಾಹ –

ಅಯುತಸಿದ್ಧತಯೇತಿ ।

ಪರಿಣಾಮೇತಿ ।

ವಿಕಾರಃ ಪರಿಣಾಮಃ । ಕ್ಷೇತುಂ ನಾಶಯಿತುಂ ।

ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾನಾಂ ನಿತ್ಯೇಹಿತಾ ದುರಿತನಿವೃತ್ತಿಃ ಪ್ರತ್ಯವಾಯಾನುತ್ಪತ್ತಿರ್ವಾ ಫಲಂ ಯುಜ್ಯತೇ, ಫಲಾಂತರವತ್ತ್ವೇ ಕಾಮ್ಯತ್ವಪ್ರಸಂಗಾದಿತ್ಯಪ್ರೇತ್ಯಾಹ –

ಅಭ್ಯುಚ್ಚಯಮಾತ್ರಮಾಹೇತಿ ।

ಕ್ರಿಯಾಭೋಗಶಕ್ತ್ಯೋಃ ಸತ್ಯೋರಪಿ ತತ್ಪ್ರತಿಬಂಧಾತ್ಕಾರ್ಯಾನುದಯಃ ಸಂಭವತಿ; ತೈಲಕಲುಷಿತಶಾಲಿಬೀಜಾದಂಕುರಾನುದಯನಿಯಮವತ್, ಅತೋ ಯಥಾಶ್ರುತಂ ಭಾಷ್ಯಮನುಪಪನ್ನಮಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯ ವ್ಯಾಚಷ್ಟೇ –

ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವೇ ಇತಿ ।

ತಾಭ್ಯಾಂ ಶಕ್ತಿನಿರ್ದೇಶಃ ಸಮಾಕ್ಷಿಪ್ತಕ್ರಿಯಾಭೋಗೇ ಇತಿ ಕಾರ್ಯಕಥನಂ, ತತಶ್ಚ ಕಾರ್ಯಶಕ್ತ್ಯೋರೇಕಪ್ರಹಾರೇಣೈವ ದೂಷಣಮುಚ್ಯತೇ ಸಶಕ್ತಿಕೇ ಕರ್ತೃತ್ವಭೋಕ್ತೃತ್ವೇ ಸ್ವಭಾವಾವಸ್ವಭಾವೌ ವಾಽಽತ್ಮನಃ । ನ ಚರಮಃ; ತಥಾ ಸತಿ ಹಿ ತಯೋರಾತ್ಮನಿ ಸಮವಾಯೋ ವಾಚ್ಯಃ ; ಸ ಚ ದ್ವಿತೀಯೇ ದೂಷಿತಃ ।

ನ ಪ್ರಥಮ ಇತ್ಯಾಹ –

ತತೋ ನ ಶಕ್ಯಾವಿತಿ ।

ಅವರೋಪಯಿತುಮ್ ಉತ್ತಾರಯಿತುಂ ನಿವರ್ತಯಿತುಮಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಸ್ವರೂಪಾಭಾವೇ ಆತ್ಮನ ಏವ ನಾಶಪ್ರಸಂಗಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಕ್ರಿಯಾಭೋಗಯೋರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪತ್ವೇ ದೂಷಣಮುಕ್ತ್ವಾಽನ್ಯತ್ವಮಭ್ಯುಪೇತ್ಯಾಪಿ ದೋಷಮಾಹ –

ನ ಚ ಭೋಗೋಽಪೀತಿ ।

ಕ್ರಿಯಾಯಾ ಅಪ್ಯುಪಲಕ್ಷಣಮ್ । ಕ್ರಿಯಾಭೋಗಯೋಃ ಸತ್ತ್ವಂ ಸ್ವಭಾವಶ್ಚೇದಸತ್ತ್ವಂ ನ ಸ್ಯಾತ್, ಕಾಲಭೇದೇನ ಸದಸತ್ತ್ವವ್ಯವಸ್ಥಾ ಚಾರಂಭಣಾಧಿಕರಣೇ ಬಭಂಜೇ । ಧರ್ಮಶ್ಚೇತ್ಸಂಬಂಧೋ ದುರ್ನಿರೂಪಃ ।

ಯಥೋಕ್ತಮೇವೇತಿ ।

ವಿಕಲ್ಪಮಕೃತ್ವೇತ್ಯರ್ಥಃ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಕದಾಚಿದೇಷಾಂ ಸಮುದಾಚಾರ ಆವಿರ್ಭಾವೋ ನಿತ್ಯತ್ವಾದಾತ್ಮನಸ್ತದ್ಗತಶಕ್ತೇಃ ಕದಾಚಿದುದ್ಭವಃ ಸಂಭವತಿ, ತೈಲಲಿಪ್ತಸ್ಯ ತು ಶಾಲಿಬೀಜಸ್ಯಾಲ್ಪಕಾಲಸ್ಥಾಯಿತ್ವಾಚ್ಛಕ್ತಾವನುದ್ಭೂತಾಯಾಮೇವ ನಾಶ ಇತ್ಯಂಕುರಾದ್ಯನುದಯ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ನಿರಸ್ತಮಪೀತಿ ।

ಪ್ರಾಚೀನೇಷು ಬಹುಷ್ವಧಿಕರಣೇಷ್ವಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಏಷ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಃ । ಹೇ ಸಮ್ರಾಡಿತಿ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ಯ ಜನಕಂ ಪ್ರತಿ ಸಂಬೋಧನಮ್ । ನ ತತ್ರ ಚ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಲೋಕ ಇತಿ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿವಕ್ಷಿತಮ್ । ನ ಚ ಕಾರ್ಯೇ ಇತಿ ಸೂತ್ರಂ  ಸಭಾದಿನಿರ್ದೇಶಾತ್ಕಾರ್ಯವಿಷಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಿರಿತಿ ಶಂಕಾಯಾ ಉತ್ತರಮ್ । ಭಾಷ್ಯಗತೋಽಪಿಚನಿರ್ದೇಶಃ ಸಮುಚ್ಚಯಾರ್ಥಃ । ಏತಚ್ಛಂಕಾನಿರಾಕರಣೋಪಪತ್ತಿಸಾಹಿತ್ಯಂ ಪ್ರಾಚೀನೋಪಪತ್ತೀನಾಮಾಹ - ಯಶಃಪ್ರಕಾಶ ಆತ್ಮಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಾತ್ಮಾ ಭವಾಮೀತ್ಯುಪಾಸಕಸ್ಯ ಸ್ವಾನುಭವೋಕ್ತಿಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಿತ್ಯುಪಲಕ್ಷಣಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಾತ್ಮಾ ಭವಾಮೀತ್ಯರ್ಥಃ । ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರತಿಮಾ ಸದೃಶಂ ವಸ್ತ್ವಂತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಯಸ್ಯ ಯಶ ಇತಿ ಮಹನ್ನಾಮಾಭಿಧಾನಮ್ । ತತ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಪರೈರಪರಾಜಿತಾ ಪೂಃ ಪುರಮಸ್ತಿ ಪ್ರಭುಣಾ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೇಣ ವಿಮಿತಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ವೇಶ್ಮ ವಿದ್ಯತೇ । ಏತಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಮಂತಕಾಲೇ ನ ತಪತ್ಯೇವ ಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಂ ಚ ಕೇನ ಪ್ರಕಾರೇಣ, ತಮಾಹ - ಅಹಮೇತಾವಂತಂ ಕಾಲಂ ಕಿಂ ಸಾಧು ನಾಕರವಂ ಕಿಮಿತಿ ಚ ಪಾಪಮಕರವಮಿತ್ಯೇವಂಪ್ರಕಾರೇಣ ನ ತಪತಿ ನ ತಾಪಯತೀತ್ಯರ್ಥಃ । ಶುಂಗಂ ಕಾರ್ಯಮ್ । ಅಯನಾಯ ಮೋಕ್ಷಗಮನಾಯ ॥೭॥೮॥೯॥೧೦॥೧೧॥೧೨॥೧೩॥೧೪॥

ಇತಿ ಪಂಚಮಂ ಕಾರ್ಯಾಧಿಕರಣಮ್॥