ಭಾಮತೀವ್ಯಾಖ್ಯಾ
ವೇದಾಂತಕಲ್ಪತರುಃ
 

ಅಧಿಕವಿವಕ್ಷ್ಯೇತಿ ಯದುಕ್ತಂ ತದಧಿಕಮಾಹ –

ಸರ್ವಾಪೇಕ್ಷಾ ಚ ಯಜ್ಞಾದಿಶ್ರುತೇರಶ್ವವತ್ ।

ಯಥಾ ಸ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧೌ ನಾಪೇಕ್ಷ್ಯಂತೇ ಆಶ್ರಮಕರ್ಮಾಣಿ ಏವಮುತ್ಪತ್ತಾವಪಿ ನಾಪೇಕ್ಷ್ಯೇರನ್ನಿತಿ ಶಂಕಾ ಸ್ಯಾತ್ । ನಚ ವಿವಿದಿಷಂತಿ ಯಜ್ಞೇನೇತ್ಯಾದಿವಿರೋಧಃ । ನಹ್ಯೇಷ ವಿಧಿರಪಿ ತು ವರ್ತಮಾನಾಪದೇಶಃ । ಸ ಚ ಸ್ತುತ್ಯಾಪ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ । ಅಪಿಚ ಚತಸ್ರಃ ಪ್ರತಿಪತ್ತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ । ಪ್ರಥಮಾ ತಾವದುಪನಿಷದ್ವಾಕ್ಯಶ್ರವಣಮಾತ್ರಾದ್ಭವತಿ ಯಾಂ ಕಿಲಾಚಕ್ಷತೇ ಶ್ರವಣಮಿತಿ । ದ್ವಿತೀಯಾ ಮೀಮಾಂಸಾಸಹಿತಾ ತಸ್ಮಾದೇವೋಪನಿಷದ್ವಾಕ್ಯಾದ್ಯಾಮಾಚಕ್ಷತೇ । ಮನನಮಿತಿ । ತೃತೀಯಾ ಚಿಂತಾ । ಸಂತತಿಮಯೀ ಯಾಮಾಚಕ್ಷತೇ ನಿದಿಧ್ಯಾಸನಮಿತಿ । ಚತುರ್ಥೀ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವತೀ ವೃತ್ತಿರೂಪಾ ನಾಂತರೀಯಕಂ ಹಿ ತಸ್ಯಾಃ ಕೈವಲ್ಯಮಿತಿ । ತತ್ರಾದ್ಯೇ ತಾವತ್ಪ್ರತಿಪತ್ತಿ ವಿದಿತಪದತದರ್ಥಸ್ಯ ವಿದಿತವಾಕ್ಯಗತಿಗೋಚರನ್ಯಾಯಸ್ಯ ಚ ಪುಂಸ ಉಪಪದ್ಯೇತೇ ಏವೇತಿ ನ ತತ್ರ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ । ತೇ ಏವ ಚ ಚಿಂತಾಮಯೀಂ ತೃತೀಯಾಂ ಪ್ರತಿಪತ್ತಿಂ ಪ್ರಸುವಾತೇ ಇತಿ ನ ತತ್ರಾಪಿ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ । ಸಾ ಚಾದರನೈರಂತರ್ಯದೀರ್ಘಕಾಲಸೇವಿತಾ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವತೀಮಾಧತ್ತ ಏವ ಪ್ರತಿಪತ್ತಿಂ ಚತುರ್ಥೀಮಿತಿ ನ ತತ್ರಾಪ್ಯಸ್ತಿ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ । ತನ್ನಾಂತರೀಯಕಂ ಚ ಕೈವಲ್ಯಮಿತಿ ನ ತಸ್ಯಾಪಿ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ । ತದೇವಂ ಪ್ರಮಾಣತಶ್ಚ ಪ್ರಮೇಯತ ಉತ್ಪತ್ತೌ ಚ ಕಾರ್ಯೇ ಚ ನ ಜ್ಞಾನಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷೇತಿ ಬೀಜಂ ಶಂಕಾಯಾಮ್ । ಏವಂ ಪ್ರಾಪ್ತ ಉಚ್ಯತೇ - ಉತ್ಪತ್ತೌ ಜ್ಞಾನಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ ವಿದ್ಯತೇ ವಿವಿದಿಷೋತ್ಪಾದದ್ವಾರಾ “ವಿವಿದಿಷಂತಿ ಯಜ್ಞೇನ”(ಬೃ. ಉ. ೪ । ೪ । ೨೨) ಇತಿ ಶ್ರುತೇಃ । ನ ಚೇದಂ ವರ್ತಮಾನಾಪದೇಶತ್ವಾತ್ಸ್ತುತಿಮಾತ್ರಮಪೂರ್ವತ್ವಾದರ್ಥಸ್ಯ । ಯಥಾ ಯಸ್ಯ ಪರ್ಣಮಯೀ ಜುಹೂರ್ಭವತೀತಿ ಪರ್ಣಮಯತಾವಿಧಿರಪೂರ್ವತ್ವಾನ್ನ ತ್ವಯಂ ವರ್ತಮಾನಾಪದೇಶಃ, ಅನುವಾದಾನುಪಪತ್ತೇಃ । ತಸ್ಮಾದುತ್ಪತ್ತೌ ವಿದ್ಯಯಾ ಶಮಾದಿವತ್ಕರ್ಮಾಣ್ಯಪೇಕ್ಷ್ಯಂತೇ । ತತ್ರಾಪ್ಯೇವಂವಿದಿತಿ ವಿದ್ಯಾಸ್ವರೂಪಸಂಯೋಗಾದಂತರಂಗಾಣಿ ವಿದ್ಯೋತ್ಪಾದೇ ಶಮಾದೀನಿ, ಬಹಿರಂಗಾಣಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ವಿವಿದಿಷಾಸಂಯೋಗಾತ್ । ತಥಾಹಿ - ಆಶ್ರಮವಿಹಿತನಿತ್ಯಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಾದ್ಧರ್ಮಸಮುತ್ಪಾದಸ್ತತಃ ಪಾಪ್ಮಾ ವಿಲೀಯತೇ । ಸ ಹಿ ತತ್ತ್ವತೋಽನಿತ್ಯಾಶುಚಿದುಃಖಾನಾತ್ಮನಿ ಸಂಸಾರೇ ಸತಿ ನಿತ್ಯಶುಚಿಸುಖಾತ್ಮಲಕ್ಷಣೇನ ವಿಭ್ರಮೇಣ ಮಲಿನಯತಿ ಚಿತ್ತಸತ್ತ್ವಮಧರ್ಮನಿಬಂಧನತ್ವಾದ್ವಿಭ್ರಮಾಣಾಮ್ । ಅತಃ ಪಾಪ್ಮನಃ ಪ್ರಕ್ಷಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೋಪಪತ್ತಿದ್ವಾರಾಪಾವರಣೇ ಸತಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೋಪಪತ್ತಿಭ್ಯಾಂ ಸಂಸಾರಸ್ಯ ತಾತ್ತ್ವಿಕೀಮನಿತ್ಯಾಶುಚಿದುಃಖರೂಪತಾಮಪ್ರತ್ಯೂಹಂ ವಿನಿಶ್ಚಿನೇತಿ । ತತೋಽಸ್ಮಿನ್ನನಭಿರತಿಸಂಜ್ಞಂ ವೈರಾಗ್ಯಮುಪಜಾಯತೇ । ತತಸ್ತಜ್ಜಿಹಾಸಾಸ್ಯೋಪಾವರ್ತತೇ । ತತೋ ಹಾನೋಪಾಯಂ ಪರ್ಯೇಷತೇ ಪರ್ಯೇಷಮಾಣಶ್ಚಾತ್ಮತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಮಸ್ಯೋಪಾಯ ಇತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾದಾಚಾರ್ಯವಚನಾಚ್ಚೋಪಶ್ರುತ್ಯ ತಜ್ಜಿಜ್ಞಾಸತ ಇತಿ ವಿವಿದಿಷೋಪಹಾರಮುಖೇನಾತ್ಮಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತಾವಸ್ತಿ ಕರ್ಮಾಣಾಮುಪಯೋಗಃ । ವಿವಿದಿಷುಃ ಖಲು ಯುಕ್ತ ಏಕಾಗ್ರತಯಾ ಶ್ರವಣಮನನೇ ಕರ್ತುಮುತ್ಸಹತೇ । ತತೋಽಸ್ಯಽತತ್ತ್ವಮಸಿಽಇತಿವಾಕ್ಯನ್ನಿರ್ವಿಚಿಕಿತ್ಸಂ ಜ್ಞಾನಮುತ್ಪದ್ಯತೇ । ನಚ ನಿರ್ವಿಚಿಕಿತ್ಸಂ ತತ್ತ್ವಮಸೀತಿ ವಾಕ್ಯಾರ್ಥಮವಧಾರಯತಃ ಕರ್ಮಣ್ಯಧಿಕಾರೋಽಸ್ತಿ । ಯೇನ ಭಾವನಾಯಾಂ ವಾ ಭಾವನಾಕಾರ್ಯೇ ವಾ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೇ ಕರ್ಮಣಾಮುಪಯೋಗಃ । ಏತೇನ ವೃತ್ತಿರೂಪಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕಾರ್ಯೇಽಪವರ್ಗೇ ಕರ್ಮಣಾಮುಪಯೋಗೋ ದೂರನಿರಸ್ತೋ ವೇದಿತವ್ಯಃ । ತಸ್ಮಾದ್ಯಥೈವ ಶಮದಮಾದಯೋ ಯಾವಜ್ಜೀವಮನುವರ್ತಂತೇ ಏವಮಾಶ್ರಮಕರ್ಮಾಪೀತ್ಯಸಮೀಕ್ಷಿತಾಭಿಧಾನಮ್ । ವಿದುಷಸ್ತತ್ರಾನಧಿಕಾರಾದಿತ್ಯುಕ್ತಮ್ । ದೃಷ್ಟಾರ್ಥೇಷು ತು ಕರ್ಮಸು ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧವರ್ಜನಮನಧಿಕಾರೇಽಪ್ಯಸಕ್ತಸ್ಯ ಸ್ವಾರಸಿಕೀ ಪ್ರವೃತ್ತಿರುಪಪದ್ಯತ ಏವ । ನಹಿ ತತ್ರಾನ್ವಯವ್ಯತಿರೇಕಸಮಧಿಗಮನೀಯಫಲೇಽಸ್ತಿ ವಿಧ್ಯಪೇಕ್ಷಾ । ಅತಶ್ಚ “ಭ್ರಾಂತ್ಯಾ ಚೇಲ್ಲೌಕಿಕಂ ಕರ್ಮ ವೈದಿಕಂ ಚ ತಥಾಸ್ತು ತೇ” ಇತಿ ಪ್ರಲಾಪಃ । ಶಮದಮಾದೀನಾಂ ತು ವಿದ್ಯೋತ್ಪಾದಾಯೋಪಾತ್ತಾನಾಮುಪರಿಷ್ಟಾದವಸ್ಥಾಸ್ವಾಭಾವ್ಯಾದನಪೇಕ್ಷಿತಾನಾಮಪ್ಯನುವೃತ್ತಿಃ । ಉಪಪಾದಿತಂ ಚೈತದಸ್ಮಾಭಿಃ ಪ್ರಥಮಸೂತ್ರ ಇತಿ ನೇಹ ಪುನಃ ಪ್ರತ್ಯಾಪ್ಯತೇ । ತಸ್ಮಾದ್ವಿವಿದಿಷೋತ್ಪಾದದ್ವಾರಾಶ್ರಮಕರ್ಮಣಾಂ ವಿದ್ಯೋತ್ಪತ್ತಾವುಪಯೋಗೋ ನ ವಿದ್ಯಾಕಾರ್ಯ ಇತಿ ಸಿದ್ಧಮ್ । ಶೇಷಮತಿರೋಹಿತಾರ್ಥಮ್ ॥ ೨೬ ॥

ಶಮದಮಾದ್ಯುಪೇತಸ್ಸ್ಯಾತ್ತಥಾಪಿ ತು ತದ್ವಿಧೇಸ್ತದಂಗತಯಾ ತೇಷಾಮಪ್ಯವಶ್ಯಾನುಷ್ಠೇಯತ್ವಾತ್ ॥ ೨೭ ॥

ಸರ್ವಾಪೇಕ್ಷಾ ಚ ಯಜ್ಞಾದಿಶ್ರುತೇರಶ್ವವತ್ ॥೨೬॥

ಪೂರ್ವತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾ, ನ ಸ್ವಫಲೇ ಕರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಾ, ಪ್ರಮಾತ್ವಾತ್ ಸಂಮತವದಿತ್ಯುಕ್ತಮ್, ತರ್ಹಿ ಸಾ ಸ್ವೋತ್ಪತ್ತಾವಪಿ ನ ತದಪೇಕ್ಷಾ, ಅತ ಏವ ತದ್ವದೇವೇತಿ ಪೂರ್ವಪಕ್ಷಮಾಹ –

ಯಥೇತಿ ।

ಅತ್ರಾಗಮವಿರೋಧಮಾಶಂಕ್ಯಾಹ –

ನ ಚೇತಿ ।

ಅಪಿ ಚಾನೇನ ವಾಕ್ಯೇನೇಚ್ಛಾ ವಿಧೀಯತೇ, ಇಷ್ಯಮಾಣಜ್ಞಾನಂ ವಾ । ನಾದ್ಯಃ, ವಿಷಯಸೌಂದರ್ಯಲಭ್ಯಾಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ವಿಧ್ಯಯೋಗಾತ್ ।

ನ ದ್ವಿತೀಯ ಇತ್ಯಾಹ –

ಅಪಿ ಚೇತ್ಯಾದಿನಾ ।

ಅತ ಏವ ನ ತತ್ಸಾಧನತ್ವೇನ ಯಜ್ಞಾದಿವಿಧಾನಮ್ ।

ನನು ಪಂಚಮ್ಯಪಿ ಪ್ರತಿಪತ್ತಿರಪೇಕ್ಷ್ಯತಾಮಿತ್ಯಾಶಂಕ್ಯ ಫಲಪರ್ಯವಸಾನಾನ್ನೇತ್ಯಾಹ –

ನಾಂತರೀಯಕಂ ಹೀತಿ ।

ಯಥಾಽತಿಸುಂದರೇಽಪಿ ಗುಡಾದೌ ಧಾತುದೋಷಾದರುಚಿಃ, ಏವಂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನೇಽಪಿ ಪಾಪಾದರುಚಿರ್ಭವೇತ್ತತ್ರ ಧಾತುಸಾಮ್ಯಾರ್ಥಮೌಷಧಿವಿಧಿವತ್ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನರೋಚಕಯಜ್ಞಾದಿವಿಧಿರರ್ಥವಾನಿತಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಯತಿ –

ಉತ್ಪತ್ತೌ ಜ್ಞಾನಸ್ಯೇತಿ ।

ನನು ಕರ್ಮಾಣಾಂ ಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತ್ಯರ್ಥತ್ವೇ ಯಾವಜ್ಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾತವ್ಯಂ, ನ ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಃ ಸಂನ್ಯಾಸ ಇತಿ, ಅತ ಆಹ –

ತತ್ರಾಪೀತ್ಯಾದಿನಾ ।

ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಪ್ರಾವಣ್ಯಂ ಕರ್ಮಫಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರ್ಮತ್ಯಾಗ ಉಪಪನ್ನ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಗ್ರಂಥಾಸ್ತ್ವೇತೇ ಪ್ರಥಮಸೂತ್ರೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾಃ ।

ನನು ಬ್ರಹ್ಮೈವೋಪದಿಶ್ಯತಾಂ, ತತ್ರ ಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವತ ಏವ ಜಾಯೇತ , ಕಿಂ ವಿವಿದಿಷಯಾ, ನೇತ್ಯಾಹ –

ವಿವಿದಿಷುಃ ಖಲ್ವಿತಿ ।

ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮತ್ವಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮತ್ವಸ್ಯ ಮನಃಸಮಾಧಾನಾದ್ಯನುಷ್ಠೇಯಂ , ತದ್ ರುಚೌ ಸತ್ಯಾಮನುಷ್ಠೀಯತೇ ನೇತರಥೇತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಏವಂ ಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತ್ಯುಪಯೋಗಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಪ್ರದರ್ಶ್ಯಫಲೇಽನುಪಯೋಗಮಾಹ –

ನ ಚ ನಿರ್ವಿಚಿಕಿತ್ಸಮಿತಿ ।

ಫಲಂ ಹಿ ಶಬ್ದಜ್ಞಾನಸ್ಯ ಭಾವನಾ, ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಸ್ತಸ್ಯ ಚಾಪವರ್ಗಃ ತ್ರಿಷ್ವಪಿ ಕರ್ಮಾನಪೇಕ್ಷಾ, ಶಬ್ದಜ್ಞಾನೇನ ಚ ಕರ್ಮಾಧಿಕಾರಹೇತೋರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವಾದೇರ್ಬಾಧಿತತ್ವಾತ್ತದುತ್ತರಕಾಲಂ ಕರ್ಮಣ ಏವಾಭಾವಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ ।

ಭಾಸ್ಕರೋಕ್ತಮಪವದತಿ –

ತಸ್ಮಾದಿತಿ ।

ಯಚ್ಚ ತೇನೈವೋಕ್ತಂ ಜ್ಞಾನಾತ್ಕರ್ಮಣೋ ಬಾಧೇ ಭಿಕ್ಷಾಟನಾದ್ಯಪಿ ಬಾಧ್ಯೇತೇತಿ, ತತ್ರಾಹ –

ದೃಷ್ಟಾರ್ಥೇಷ್ವಿತಿ ।

ಅಸಕ್ತಸ್ಯ ಅನಾಸಕ್ತಸ್ಯ । ಏತೇ ಚ ಗ್ರಂಥಾಃ ಪ್ರಥಮಸೂತ್ರೇ ಏವೋಪಪಾದಿತಾರ್ಥಾ ಇತಿ । ಅಧಿಕಾರೇ ನಿವೃತ್ತೇಽಪ್ಯಶ್ರದ್ಧಾಯಾಮಧಃಪಾತಃ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಕೇಶವೋಕ್ತಮಸಾಧು; ಶಾಸ್ತ್ರಕೃತತ್ವಾದಶ್ರದ್ಧಾಯಾ ಇತಿ ।

ಅಪರಮಪಿ ಭಾಸ್ಕರೋಕ್ತಂ ನಿರಸ್ಯತಿ –

ಅತಶ್ಚೇತಿ ।

ನನು ಶಮಾದೇರಪಿ ಜ್ಞಾನೋತ್ಪತ್ತಿಹೇತುತ್ವಾತ್ಕರ್ಮವನ್ನ ಜ್ಞಾನಾನಂತರಮನುವೃತ್ತಿರಿತಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಃ ಕೋಪಾದ್ಯಾಪತ್ತಿರತ ಆಹ –

ಶಮಾದೀನಾಂ ತ್ವಿತಿ ।

ಅವಸ್ಥಾಸ್ವಾಭಾವ್ಯಾದಿತಿ ।

ಪರಮಶಾಂತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮೀತಿ ಪಶ್ಯತಃ ಸ್ವಭಾವಾದೇವ ಶಮಾದಿ ಸ್ಯಾನ್ನ ಯತ್ನಸಾಧ್ಯಮಿತ್ಯರ್ಥಃ ॥೨೬॥೨೭॥

ಇತಿ ಷಷ್ಠಂ ಸರ್ವಾಪೇಕ್ಷಾಧಿಕರಣಮ್ ॥