उल्लेखाः
570
ईशावास्योपनिषत्5
ऐतरेयोपनिषत्1
कठोपनिषत्7
केनोपनिषत्4
छान्दोग्योपनिषत्34
- ‘यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवति’
- ‘आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापत्’
- ‘सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः’
- ‘स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘तदैक्षत’
- ‘पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘ब्रह्मसंस्थोऽमृतत्वमेति’
- ‘स आत्मा तत्त्वमसि’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमा’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म’
- ‘अनेन जीवेनात्मना’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमा’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘वाचारम्भणं विकारो नामधेयम्’
- ‘वाचारम्भणं विकारो नामधेयं त्रीणि रूपाणीत्येव सत्यम्’
- ‘स भगवः कस्मिन् प्रतिष्ठित इति, स्वे महिम्नि, यदि वा न महिम्नि’
- ‘तत्त्वमसि’
- ‘सन्मूलाः सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सदायतनाः सत्प्रतिष्ठाः’
- ‘सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः’
- ‘यो वै भूमा’
- ‘स वा एष आत्मा हृदि’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमा’
- ‘सर्वं खल्विदं ब्रह्म, तज्जलानिति शान्त उपासीत’
- ‘अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः’
- ‘पादोऽस्य सर्वा भूतानि, त्रिपादस्यामृतं दिवि’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति नान्यच्छृणोति नान्यद्विजानाति स भूमा’
- ‘ते यदन्तरा’
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति’
- ‘तस्य तावदेव चिरं यावन्न विमोक्ष्ये अथ सम्पत्स्ये’
- ‘तस्य तावदेव चिरम्’
- ‘स भगवः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति, स्वे महिम्नि’
- ‘तस्य तावदेव चिरं यावन्नविमोक्ष्ये अथ सम्पत्स्ये’
- ‘यावन्न विमोक्ष्ये’
तैत्तिरीयोपनिषत्31
- ‘अस्ति ब्रह्मेति चेद्वेद, सन्तमेनं ततो विदुः’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘यदाह्येवैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते । अथ तस्य भयं भवति’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘आनन्दो ब्रह्म’
- ‘को ह्येवान्यात् कः प्राण्यात् । यदेष आकाश आनन्दो न स्यात्’
- ‘सोऽकामयत’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘असद्ब्रह्मेति वेद चेत्’
- ‘एतमन्नमयमात्मानमुपसम्क्रामति’
- ‘अथो अन्नेनैवजीवन्ति’
- ‘तस्माद्वा एतस्मादन्नरसमयात् अन्योन्तर आत्मा प्राणमयः’
- ‘तस्माद्वा एतस्मात्प्राणमयात् । अन्योन्तर आत्मा मनोमयः’
- ‘स वा एष पुरुषविध एव । तस्य पुरुष विधताम् । अन्वयं पुरुषविधः’
- ‘विज्ञानं यज्ञं तनुते’
- ‘कर्माणि तनुतेऽपि च’
- ‘तस्य प्रियमेव शिरः’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति’
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म’
- ‘यतो वाचो निवर्तन्ते’
- ‘यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति’
- ‘एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रामति’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते, अथ तस्य भयं भवति’
- ‘तत्त्वेव भयं विदुषोऽमन्वानस्य’
- ‘स यश्चायं पुरुषे यश्चासावादित्ये स एकः’
- ‘असन्नेव स भवति’
- ‘आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् न बिभेति कुतश्चन’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नदृश्येऽनात्म्येऽनिरुक्तेऽनिलयनेऽभयं प्रतिष्ठां विन्दते । अथ सोऽभयं गतो भवति ।’
- ‘यदा ह्येवैष एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते, अथ तस्य भयं भवति’
- ‘ब्रह्मविदाप्नोति परं’
- ‘विज्ञानं यज्ञं तनुते’
बृहदारण्यकोपनिषत्40
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यः’
- ‘तमेतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन तपसाऽनाशकेन’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’
- ‘न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति अत्रैव समवनीयन्ते’
- ‘कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘असङ्गोह्ययं पुरुषः’
- ‘एषोऽस्य परम आनन्दः’
- ‘कामः सङ्कल्पो विचिकित्सा श्रद्धाऽश्रद्धा धृतिरधृतिः ह्रीर्धीर्भीरित्येतत्सर्वं मन एव’
- ‘तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च’
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’
- ‘यत्साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म’
- ‘तद्देवा ज्योतिषां ज्योतिः’
- ‘कृत्स्नः प्रज्ञानघन एव’
- ‘सलिल एको द्रष्टा’
- ‘तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च’
- ‘पुण्यो वै पुण्येन कर्मणा भवति पापः पापेन’
- ‘असङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘असङ्गोह्ययं पुरुषः’
- ‘एष त आत्मा सर्वान्तरः नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा नान्योऽतोऽस्ति श्रोता नान्योऽतोऽस्ति मन्ता नान्योऽतोऽस्ति विज्ञाता । स वा एष महानज आत्मा योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः’
- ‘सलिल एको द्रष्टा’
- ‘नेह नानास्ति किञ्चन’
- ‘असङ्गो ह्ययं पुरुषः’
- ‘न तत्र रथा न रथयोगा न पन्थानो भवन्ति, अथ रथान् रथयोगान् पथः सृजते’
- ‘तदेतद् ब्रह्मापूर्वमनपरम्’
- ‘तदेतद् ब्रह्मापूर्वमनपरम्’
- ‘योऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु हृद्यन्तर्ज्योतिः पुरुषः’
- ‘तमेव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’
- ‘द्वितीयाद्वै भयं भवति’
- ‘नेति नेति’
- ‘नेह नानास्ति किञ्चन’
- ‘तस्मादेवं विच्छान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितः श्रद्धावित्तोभूत्वाऽत्मन्येवात्मानं पश्येत्’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’
- ‘यद्वै तन्न पश्यति पश्यन्वै तन्न पश्यति न तु तद्द्वितीयमस्ति ततोन्यद्विभक्तं यत्पश्येत्’
- ‘तदेतद् ब्रह्मापूर्वमनपरं’
- ‘आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः एतावदरे खल्वमृतत्वम्’
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’
- ‘स्वयञ्ज्योतिः’
- ‘ध्यायतीव लेलायतीव’
ब्रह्मसूत्राणि13
- ‘वैषम्यनैर्घृण्ये न सापेक्षत्वात्’
- ‘अथातो ब्रह्मजिज्ञासा’
- ‘विकारावर्ति च तथाहि स्थितिमाह’
- ‘अवस्थितेरिति काशकृत्स्नः’
- ‘नित्यत्वाच्च ताभ्यः’
- ‘प्रकृतिश्च प्रतिज्ञादृष्टान्तानुपरोधात्’
- ‘प्रतिज्ञाऽहानिरव्यतिरेकाच्छब्देभ्यः’
- ‘भोगेन त्वितरे क्षपयित्वा सम्पद्यते’
- ‘तदधिगम उत्तरपूर्वाघयोरश्लेषविनाशौ’
- ‘भोगेन त्वितरे क्षपयित्वा सम्पद्यते’
- ‘कर्ता शास्त्रार्थवत्त्वात्’
- ‘यथा च तक्षोभयथा’
- ‘चराचरव्यपाश्रयस्तु स्यात्तद्व्यपदेशो भाक्तस्तद्भावभावित्वात्’
माण्डूक्योपनिषत्3
मुण्डकोपनिषत्12
- ‘तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत् समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम्’
- ‘तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत्’
- ‘परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन’
- ‘नास्त्यकृतः कृतेन’
- ‘नायमात्मा बलहीनेन लभ्यः’
- ‘ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्त्वः ततस्तु तं पश्यते निष्कलं ध्यायमानः’
- ‘ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्त्वः ततस्तु तं पश्यते निष्कलं ध्यायमानः’
- ‘न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा’
- ‘ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्वः ततस्तु तं पश्यते निष्कलं ध्यायमानः’
- ‘ब्रह्मैवेदममृतं पुरस्ताद्ब्रह्म पश्चात् ब्रह्म दक्षिणतश्चोत्तरेण’
- ‘तस्मादात्मज्ञं ह्यर्चयेद्भूतिकामः’
- ‘ब्रह्मैवेदं विश्वं’
श्रीमद्भगवद्गीता28
- ‘योगिनः कर्म कुर्वन्ति संङ्गं त्यक्त्वाऽऽत्मशुद्धये’
- ‘क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति’
- ‘आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोर्जुन’
- ‘ध्रुवं जन्म मृतस्य च’
- ‘न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रमिह विद्यते’
- ‘न हि कल्याणकृत्कश्चित् दुर्गतिं तात गच्छति’
- ‘अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां गतिम्’
- ‘मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते ।’
- ‘आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनम्’
- ‘सत्त्वात् सञ्जायते ज्ञानम्’
- ‘विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्’
- ‘अजो नित्यः’
- ‘शान्तिं निर्वाणपरमां मत्संस्थामधिगच्छति’
- ‘अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयम् अविकार्योऽयमुच्यते’
- ‘न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य’
- ‘हर्षामर्षभयोद्वेगैः मुक्तो यस्स च मे प्रियः’
- ‘ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि’
- ‘न चाहं तेष्ववस्थितः’
- ‘नाभावो विद्यते सतः’
- ‘रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते’
- ‘अनादिमत्परं ब्रह्म न सत्तन्नासदुच्यते’
- ‘स गुणान् समतीत्यैतान् ब्रह्मभूयाय कल्पते’
- ‘इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः’
- ‘नाभावो विद्यते सतः’
- ‘मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते’
- ‘उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं ज्ञानिनस्तत्त्वदर्शिनः’
- ‘निर्दोषं हि समं ब्रह्म’
- ‘स्थितप्रज्ञस्य का भाषा’
अन्ये392
- ‘शास्त्रीये तु व्यवहारे यद्यपि बुद्धिपूर्वकारी नाविदित्वा आत्मनः परलोकसम्बन्धमधिक्रियते’(१.१)
- ‘उपपद्यते चाप्युपलभ्यते च ।’(ब्र.सू. २.१.३५,३६)
- ‘धर्मो विश्वस्य जगतः प्रतिष्ठा ... धर्मेण पापमपनुदति’(म.ना.उ. १७.६)
- ‘चोदनालक्षणोऽर्थो धर्मः’(पू.मी. १.१.२)
- ‘दृष्टं हि लोके वणिक्छबरयोः पद्मरागमणिविक्रये वणिजो विज्ञानाधिक्यात्फलाधिक्यम् इति’(छा.उ. १.१.१०)
- ‘अमृतत्वस्य नाशास्ति वित्तेन’(बृ.उ. २.४.२)
- ‘आचार्यवान्पुरुषो वेद’(छा.उ. ६.१४.२)
- ‘सदेव सौम्येदमग्र आसीत्’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘यो वै भूमा तदमृतम्’(छा.उ. ७.२४.१)
- ‘अतोऽन्यदार्तम्’(बृ.उ. ३.४.२)
- ‘ब्रह्मविद्ब्रह्मैव भवति’(मु.उ. ३.२.९)
- ‘यावज्जीवमग्निहोत्रं जुहुयात्’(पू.मी. ६.२.७)
- ‘यावज्जीवं दर्शपूर्णमासाभ्यां यजेत’(आप.श्रौ. ३.१४.११)
- ‘अहरहस्सन्ध्यामुपासीत’(श.ब्रा.)
- ‘एवं त्वयि नान्यथेतोस्ति न कर्म लिप्यते नरे’(ई.उ. २)
- ‘न कर्मणा न प्रजया धनेन त्यागेनैके अमृतत्वमानशुः ... संन्यासयोगाद्यतयःशुद्धसत्वाः’(म.ना.उ. १०.५)
- ‘किमर्था वयमध्येष्यामहे किमर्था वयं यक्ष्यामहे’(ऐ.उ. २.३.६)
- ‘यदहरेव विरजेत् तदहरेव प्रव्रजेत्’(जा.उ. ४.४)
- ‘सर्वापेक्षा च यज्ञादि श्रुतेरश्ववत्’(ब्र.सू. ३.४.२५, २६)
- ‘यदाहवनीये जुहोति’(तै.ब्रा. १.१.१०)
- ‘अश्वस्य पदे जुहोति’(तै.ब्रा. ३.८.९)
- ‘प्राचीनप्रवणे वैश्वदेवेन यजेत’(मै.सं. १.१०.७)
- ‘सायं जुहोति’(मै.सं. १.८.७)
- ‘प्रातर्जुहोति’(तै.ब्रा. २.१.३)
- ‘वसन्ते वसन्ते ज्योतिषा यजेत’(आप.श्रौ.सू. १०.२.५)
- ‘वसन्ते ब्राह्मणोऽग्नीनादधीत’(तै.सं. २.२.३.२)
- ‘ब्रह्मचर्यं समाप्य गृही भवेत् , गृहाद्वनी भूत्वा प्रव्रजेत्’(जा.उ. ४)
- ‘यदि वेतरथा ब्रह्मचर्यादेव प्रव्रजेद्गृहाद्वा वनाद्वा यदहरेव विरजेत्तदहरेव प्रव्रजेत्’(जा.उ. ४.४)
- ‘विद्वान् संन्यस्तबाह्यार्थसुखस्पृहस्सन्’(श्लो. ८)
- ‘अतो विमुक्त्यै’(श्लो. ८)
- ‘तरति शोकमात्मवित्’(छा.उ. ७.१.३)
- ‘तमो ह्यासीत् तमसा गूळ्हमग्रे’(ऋ. ८.७.१७)
- ‘तमाराघ्य गुरुं भक्त्या प्रह्वः प्रश्रयसेवनैः’(श्लो. ३६)
- ‘तद्विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया’(४.३४)
- ‘अधिकारिणमाशास्ते फलसिद्धिर्विशेषतः’(श्लो. १४)
- ‘धीर्धारणावती मेधा’(अ.को. १.५.२)
- ‘अतो विचारः कर्तव्यो जिज्ञासोरात्मवस्तुनः’(श्लो. १५)
- ‘तद्यथेह कर्मचितो लोकः क्षीयते एवमेवामुत्र पुण्यचितो लोकः क्षीयते’(छा.उ. ८.१.६)
- ‘यो वै भूमा तदमृतम् अतोऽन्यदार्तम्’(छा.उ. ७.२४.१)
- ‘आत्मनस्तु कामाय सर्वम्प्रियं भवति’(बृ.उ. २.४.५)
- ‘शान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितः श्रद्धावित्तो भूत्वाऽऽत्मन्येवात्मानं पश्येत्’(बृ.उ. ४.४.२३)
- ‘न स पुनरावर्तते’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः’(२.६०)
- ‘तदुदितः स हि यो यदनन्तरः’(नै.च. ४.३)
- ‘शैत्यं हि यत्सा प्रकृतिर्जलस्य’(र.वं. ५.५४)
- ‘तद्यथेह कर्मचितो लोकः क्षीयते एवमेवामुत्र पुण्यचितो लोकः क्षीयते’(छा.उ. ८.१.६)
- ‘भूम्नोऽन्यदार्तम्’(बृ.उ. ३.४.२, छां.उ. ७.२४)
- ‘कुक्षौ स्वमातुर्मलमूत्रमध्ये’(श्लो. २७)
- ‘शब्दादिभिः पञ्चभिरेव’(श्लो. ७८)
- ‘अपाम सोमममृता अभूम’(ऋ. ६.४.११)
- ‘अक्षय्यं ह वै चातुर्मास्ययाजिनस्सुकृतं भवति’(श.ब्रा. २.६.३.१)
- ‘तद्यथेह कर्मचित’(छा.उ. ८.१.६)
- ‘श्रोत्रियश्छन्दोऽधीत’(पा.सू. ५.२.८५)
- ‘तथा वदन्तम्’(श्लो. ४३)
- ‘नाविरतो दुश्चरितात् नाशान्तो नासमाहितः । नाशान्तमानसो वापि प्रज्ञानेनैनमाप्नुयात्’(क.उ. १.२.२४)
- ‘तत्र प्रत्ययैकतानता ध्यानम्’(यो.सू. ३.२)
- ‘योगश्चित्तवृत्तिनिरोधः’(यो.सू. १.२)
- ‘श्रद्धाभक्ति-ध्यान-योगादवेहि’(कै.उ.२)
- ‘ऋचस्सामानि यजूंषि, सा हि श्रीरमृता सताम्’(तै.ब्रा. १.२.१)
- ‘अत्यन्तवैराग्यवतः समाधिः’(श्लो. ३७६)
- ‘अभूततद्भावे च्विः’(५.४.५४ पा. सूत्रे वार्तिकम्)
- ‘कृतात्मनस्त्विहैव सर्वे प्रविलीयन्ति कामाः’(मु.उ. ३.२.२)
- ‘रसोप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते’(भ.गी. २.५९)
- ‘यद्यद्धि कुरुते जन्तुः तत्तत्कामस्य’(म.स्मृ. २.४)
- ‘पठन्तु शास्त्राणि’(श्लो. ६)
- ‘तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेऽयनाय’(श्वे.उ. ३.८)
- ‘अमृतत्वस्य नाशास्ति वित्तेन’(बृ.उ. २.४.२)
- ‘न स पुनरावर्तते’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘यो वै भूमा तदमृतं’(छा.उ. ७.२४.१)
- ‘नित्योऽनित्यानाम्’(क.उ. २.५.१३)
- ‘ते ब्रह्मलोके तु परान्तकाले परामृतात्परिमुच्यन्ति सर्वे’(म.ना.उ. ८.१५)
- ‘आत्मानं मानुषं मन्ये रामं’(वा.रा.यु. १२०.१२)
- ‘एकशृङ्गो वराहस्त्वं’(वा.रा.यु. १२०.१४)
- ‘विद्यया तदारोहन्ति’(श.ब्रा. १०.५.४.१५)
- ‘राजा प्रकृतिरञ्जनात्’(रघु. ४.१२)
- ‘लोकवासनया जन्तोः शास्त्रवासनयापि च । देहवासनया ज्ञानं यथावन्नैव जायते ॥’(श्लो. २७२)
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’(बृ.उ. १.४.१०)
- ‘पण्डितो मेधावी गान्धारानेवोपसम्पद्येत’(छा.उ. ६.१४.१)
- ‘अज्ञानयोगाद्’(श्लो. ४९)
- ‘को नाम बन्धः, कथमेष आगतः, कथं प्रतिष्ठास्य’(श्लो. ५१)
- ‘स तु दीर्घकालनैरन्तर्यसत्कारसेवितो दृढभूमिः’(पा.यो. १.१४)
- ‘कोऽसावनात्मा परमः क आत्मा’(श्लो. ५१)
- ‘अथ ते सम्प्रवक्ष्यामि’(श्लो. १२६)
- ‘त्रिवृतं त्रिवृतमेकैकां करवाणि’(छा.उ. ६.३.२)
- ‘पण्डितो मेधावी गन्धारानेवोपसम्पद्येत, एवमेवेहाचार्यवान् पुरुषो वेद’(छा.उ. ६.१४.१)
- ‘मात्रास्तदीया’(श्लो. ७६)
- ‘अशान्तस्य कुतस्सुखम्’(२.६६)
- ‘इन्द्रियैरर्थोपलब्धिर्जागरितम्’(उ.गी.भा. १.७)
- ‘सत्यं ज्ञानं’(तै.उ. २.१)
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’(बृ.उ. ३.९.३४)
- ‘अयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’(मां.उ. २)
- ‘प्रज्ञानं ब्रह्म’(ऐ.उ. ३.३)
- ‘किं ज्योतिरयं पुरुषः’(बृ.उ. ४.३.२)
- ‘शान्तायां वाचि किं ज्योतिरेवायं पुरुष इत्यात्मैवास्य ज्योतिर्भवतीति आत्मनैवायं ज्योतिषाऽऽस्ते पल्ययते कर्म कुरुते विपल्येति’(बृ.उ ४.३.६)
- ‘अत्रायं पुरुषः स्वयं ज्योतिः (बृ.उ. ४.३.९.१४) इत्युक्तिः । यथा सर्वदापि सजातीयविजातीयस्वगतभेदरहिताबाधितब्रह्मरूपेण जगतः सत्त्वेपि सृष्टेः प्राक् ‘सदेव सोम्येदमग्र आसीदेकमेवाद्वितीयम्’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘असङ्गो न हि सज्जते’(बृ.उ. ३.९.२६)
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’(बृ.उ. ३.९.३४)
- ‘रसो वै सः’(तै.उ. २.८)
- ‘यदेष आकाशः’(तै.उ. २.७)
- ‘एषास्य परमा सम्पत्’(बृ.उ. ४.३.३२)
- ‘मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं तु महेश्वरम्’(श्वे.उ. ४.१०)
- ‘जीवेशावभासेन करोति माया चाविद्या च स्वयमेव भवति’(नृ.उ.ता. ९.३)
- ‘इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते’(ऋ.सं. ६.४७.१८)
- ‘तत्कारणं नाम शरीरमात्मनः’(श्लो. १२२)
- ‘भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः’(श्वे.उ. १.१०)
- ‘नाभावो विद्यते सतः’(भ.गी. ७.१४)
- ‘कार्यानुमेया सुधियैव माया’(श्लो. ११०)
- ‘साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च’(श्वे.उ. ६.११)
- ‘नान्योऽतोऽस्ति द्रष्टा’(बृ.उ. ३.८.११)
- ‘निष्कलं निष्क्रियं शान्तम्’(श्वे.उ. ६.१९)
- ‘प्रवर्तनालक्षणा दोषाः’(१.१.१८)
- ‘कबलितदिननाथे’(श्लो. १४५)
- ‘श्रुण्वन्तोपि बहवो यं न विद्युः’(क.उ. २.७)
- ‘अज्ञश्चाश्रद्धधानश्च संशयात्मा विनश्यति’(४.४०)
- ‘एतज्ज्ञानमिति प्रोक्तम् अज्ञानं यदतोन्यथा’(१३.११)
- ‘अभावप्रत्ययालम्बना वृत्तिर्निद्रा’(यो.सू. १.१०)
- ‘प्रमादोऽनवधानता’(अ.को.श्लो. २३३)
- ‘शौचसन्तोषतपस्स्वाध्यायेश्वरप्रणिधानानि नियमाः’(यो.सू. २.३२)
- ‘अहिंसासत्यास्तेयब्रह्मचर्यापरिग्रहाः यमाः’(यो.सू. २.३०)
- ‘भक्त्या सञ्जातया भक्त्या बिभ्रत्युत्पुलकां तनुम्’(११.३.३१)
- ‘अभयं सत्त्वसंशुद्धिः’(१६.१-३)
- ‘पुण्यः पुण्येन कर्मणा भवति पापः पापेनेति’(बृ.उ. ३.२.१३)
- ‘नाविरतो दुश्चरितात्’(क.उ. २.२४)
- ‘अव्यक्तनाम्नि’(श्लो. ११०)
- ‘कोसावनात्मा’(श्लो. ५१)
- ‘परमः क आत्मा’(श्लो. ५१)
- ‘न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा नान्यैर्देवैः’(मु.उ १.३.८)
- ‘नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा’(क.उ. ६.१२)
- ‘ज्यायान्पृथिव्याः ज्यायानन्तरिक्षाज्ज्यायानेभ्यो लोकेभ्यः’(छा.उ. ३.१४.३)
- ‘तमेव भान्तमनुभाति सर्वं’(क.उ. ५.१५)
- ‘देहोयमन्नभवन’(श्लो. १५६)
- ‘अनश्नन्नन्यो अभिचाकशीति’(मु.उ. ३.१.१)
- ‘येन सूर्यस्तपति तेजसेद्धः’(कृ.य. ३.९.५५)
- ‘मनसैवेदमाप्तव्यम्’(क.उ. ४.११)
- ‘दृश्यते त्वग्र्यया बुध्या सूक्ष्मया’(क.उ. १.३.१२)
- ‘अस्ति कश्चित्स्वयं नित्यम्’(श्लो. १२७)
- ‘को नाम बन्धः’(श्लो. ५२)
- ‘अनित्याशुचिदुःखानात्मसु नित्यशुचिसुखात्मत्वख्यातिरविद्या’(२.५)
- ‘कथमेष आगत’(श्लो. ५२)
- ‘स्वाभाविकी ज्ञानबलक्रिया च’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘अयमात्मा ब्रह्म सर्वानुभूः’(मां.उ. २)
- ‘सत्यं ज्ञानमनन्तम्’(तै.उ. २.१)
- ‘विज्ञानमानन्दं ब्रह्म’(बृ.उ. ३.९.३४)
- ‘समानस्सन् उभौ लोकौ अनुसञ्चरति’(ब्र.सू.भा. २.३.३०)
- ‘सधीः स्वप्नो भूत्वा ध्यायतीव लेलायतीव’(बृ.उ. ४.३.७)
- ‘मेघच्छन्नेऽह्नि दुर्दिनम्’(अ.को. १.३.१०१)
- ‘झञ्झावातः सवृष्टिकः’(अ.को. १.१.७२)
- ‘कुर्वते कर्म भोगाय कर्म कर्तुं च भुञ्जते’(पञ्च. १.३०)
- ‘कथं प्रतिष्ठास्य’(श्लो. ५१)
- ‘कथं विमोक्ष’(श्लो. ५१)
- ‘नान्तो न चादिः’(भ.गी. १५.३)
- ‘यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः’(क.उ. २.२२, मुं.उ. ३.२.३)
- ‘कथं विमोक्ष’(श्लो. ५१)
- ‘न च कर्मकोटिभिः’(श्लो. १४९)
- ‘विवेकविज्ञानमहासिना’(श्लो. १४९)
- ‘तयोर्विवेकः कथमेतदुच्यताम्’(श्लो. ५२)
- ‘आदावन्ते च यन्नास्ति वर्तमानेपि तत्तथा’(अला.शां. ३१)
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’(बृ.उ. ७.२४.१)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’(बृ.उ. ३.४.६)
- ‘तेनैष पूर्णः, स वा एष पुरुषविध एव, तस्य पुरुषविधताम् , अन्वयं पुरुषविधः’(तै.उ. २.२)
- ‘स एष इह प्रविष्ट आ नखाग्रेभ्यः’(बृ.उ. १.४.७)
- ‘तस्य पुरुषविधताम् , अन्वयं पुरुषविधः’(तै.उ. २.२)
- ‘तस्मिन्विनष्टे’(श्लो. १७१)
- ‘मन एव मनुष्याणां’(अ.बिं.उ. २)
- ‘विषयांस्तेषु गोचरान्’(क.उ. ३.३)
- ‘पराञ्चि खानि’(क.उ. ४.१)
- ‘बन्धाय विषयासक्तम्’(अ.बिं.उ. २)
- ‘कश्चिद्धीरः प्रत्यगात्मानमैक्षत् आवृत्तचक्षुरमृतत्वमिच्छन्’(क.उ. ४.१)
- ‘न ह्यस्त्यविद्या मनसोऽतिरिक्ता’(श्लो. १७१)
- ‘कुर्वते कर्म भोगाय कर्म कर्तुं च भुञ्जते’(पञ्च. १.३०)
- ‘मनःप्रसूते’(श्लो. १७९)
- ‘अन्यत्रमना अभूवं नाद्राक्षम् अन्यत्रमना अभूवं नाश्रौषम्’(बृ.उ. १.५.३)
- ‘स समानस्सन्नुभौ लोकावनुसञ्चरति, सधीः स्वप्नो भूत्वा ध्यायतीव लेलायतीव’(बृ.उ. ४.३७)
- ‘अन्योन्तर आत्मा विज्ञानमयः’(तै.उ. २.४)
- ‘चेतनश्चेतनानाम्’(क.उ. ५.१३)
- ‘कतम आत्मा’(बृ.उ. ४.३.७)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’(बृ.उ. ३.४.६)
- ‘कूटस्थस्सन् आत्मा’(श्लो. १९१)
- ‘ध्यायतीव लोलायतीव’(बृ.उ. ४.३.७)
- ‘अनादिकालोऽयमहंस्वभावः जीवः’(श्लो. १८८)
- ‘निष्कलं निष्क्रियम्’(श्वे.उ. ६.१९)
- ‘न तस्य कार्यं करणं च विद्यते’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘अस्थूलमनणु’(बृ.उ. ३.८.८)
- ‘अप्रत्यक्षेऽपि ह्याकाशे बालास्तलमलिनताद्यध्यस्यन्ति’(ब्र.सू.अध्यास.भा.)
- ‘तदुपाधेरनादित्वान्नानादेर्नाश इष्यते’(श्लो. १९४)
- ‘तत्र को मोहः कश्शोकः एकत्वमनुपश्यतः’(ई.वा.उ. ७)
- ‘यत्र त्वस्य सर्वमात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’(बृ.उ. २.४.१३)
- ‘नाभावो विद्यते सतः’(२.१६)
- ‘जीवेशावाभासेन करोति’(नृ.उ.ता. ९.३)
- ‘मायाऽविद्या च स्वयमेव भवति’(नृ.उ.ता. ९.३)
- ‘भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः’(श्वे.उ. १.१०)
- ‘भ्रमेणाप्यन्यथा वास्तु जीवभावः परात्मनः’(श्लो. १९४)
- ‘अहं ब्रह्मास्मि’(बृ.उ. १.४.१०)
- ‘प्रज्ञानं ब्रह्म’(ऐ उ.३.३)
- ‘स यश्चायं पुरुषे । यश्चासावादित्ये । स एकः ।’(तै.उ. २.८.५.३.१०.४)
- ‘एष त आत्मा अन्तर्याम्यमृतः’(बृ.उ. ३.७.३)
- ‘नित्यो नित्यानाम्’(क.उ. २.५.१३)
- ‘तस्य प्रियमेव शिरः मोदो दक्षिणः पक्षः । प्रमोद उत्तरः पक्षः । आनन्द आत्मा । ब्रह्म पुच्छं प्रतिष्ठा ।’(तै.उ. २.५)
- ‘मुक्तिर्नो शतकोटिजन्मसुकृतैः पुण्यैर्विना लभ्यते’(श्लो. २)
- ‘कर्म अशुक्लाकृष्णं योगिनः त्रिविधमितरेषाम्’(पा.यो. ४.७)
- ‘उभयथापि न कर्मातस्तदभावः’(२.२.१२)
- ‘पुण्यस्यानुभवे विभाति’(श्लो. २०९)
- ‘कोन्योऽस्ति सदृशो मया । यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्ये’(भ.गी. १६.१५)
- ‘असन्नेव स भवति, असद्ब्रह्मेति वेद चेत् , अस्ति ब्रह्मेति चेद्वेद, सन्तमेनं ततो विदुरिति’(तै.उ. २.६)
- ‘यत्साक्षादपरोक्षात् ब्रह्म’(बृ.उ. ३.४.१)
- ‘अनन्तरमबाह्यम्’(बृ.उ. ३.८.८)
- ‘ब्रह्मविद् ब्रह्मैव भवति’(मु.उ ३.२.९)
- ‘असतो मा सद् गमय मृत्युर्वा असत् सदमृतं मृत्योर्मा अमृतं गमय अमृतं मा कुरु इत्येवैतदाह’(बृ.उ. १.३.२८)
- ‘न स पुनरावर्तत’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘तदनन्यत्वामारम्भणशब्दादिभ्यः’(ब्र.सू. २.१.१४)
- ‘ब्रह्मैवेदं विश्वमिदं वरिष्ठम्’(मु.उ. २.१.१२)
- ‘मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना’(भ.गी. ९.४)
- ‘मया ततम्’(भ.गी. ९.४)
- ‘वाचारम्भणश्रुतेः’(छा.उ. १.४)
- ‘न चक्षुषा गृह्यते’(मु.उ १.३.८)
- ‘यतो वाचः’(तै.उ. २.४,.२.९)
- ‘भीषास्माद्’(तै.उ. २.८)
- ‘कार्योपाधिरयं जीवः कारणोपाधिरीश्वरः’(शुकरहस्य ३.१२)
- ‘नात्र काचन भिदास्ति’(नृ.उ.उ. ८)
- ‘असङ्गो नहि सज्जते’(बृ.उ. ३.९.२६)
- ‘अथात आदेशो नेति नेति’(बृ.उ. २.३.६, ३.९.२६)
- ‘भूयश्चान्ते विश्व मायानिवृत्तिः’(श्वे.उ. १.३)
- ‘मामेव ये प्रपद्यन्ते मायामेतां तरन्ति ते’(७.१४)
- ‘ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन् देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम्’(श्वे.उ. १.३)
- ‘सर्वाभावं विना किञ्चिन्न पश्यामि’(श्लो. २१४)
- ‘अस्थूलमनण्वह्रस्वमदीर्धम्’(बृ.उ. ३.८.८)
- ‘मृत्कार्यभूत’(श्लो. २३०)
- ‘एकमेवाद्वितीयं’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘तदैक्षत, तत्तेजोऽसृजत, तदपोऽसृजत, तदन्नमसृजत’(छा.उ. ६.२.३...)
- ‘यत्र त्वस्य सर्वात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’(बृ.उ. ४.५.१५)
- ‘ज्ञाते द्वैतं न विद्यते’(आगम. १८)
- ‘यत्तदद्रेश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्णम्’(१.६)
- ‘नामरूपगुणदोषवर्जितम् आकाशो ह वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म’(छा.उ. ८.१४.१)
- ‘केवलो निर्गुणश्च’(श्वे.उ. ६.११)
- ‘नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा’(क.उ. ६.१२)
- ‘वैषम्यनैर्घृण्ये न सापेक्षत्वात्’(ब्र.सू. २.१३४)
- ‘निरवद्यम्’(श्वे.उ. ६.१९)
- ‘पादोऽस्य सर्वा भूतानि’(छा.उ. ३.१२.५)
- ‘स भगवः कस्मिन् प्रतिष्ठित इति, स्वे महिम्नि’(बृ.उ. ३.९)
- ‘न तत्समश्चाभ्यधिकश्च दृश्यते’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘एष सर्वेश्वरः’(बृ.उ. ४.४.२१)
- ‘इदं सर्वमसृजत’(तै.उ. २.६, छां.उ. १.२.५)
- ‘आकाशः परायणम् आकाशं प्रत्यस्तं यन्ति’(छा.उ. १.९.१)
- ‘एकमेवाद्वितीयम्’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’(बृ.उ. २.४.६, ४.५.७)
- ‘परास्य शक्तिर्विविधैव श्रूयते’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः’(१५.१७)
- ‘ज्यायानाकाशात्’(छा.उ. ३.१.४.३)
- ‘नित्यो नित्यानाम्’(क.उ. २.५.१३)
- ‘यो वै भूमा तत्सुखं नाल्पे सुखमस्ति’(छा.उ. ७.२४.१)
- ‘अक्षरात्परतः परः’(मु.उ २.१.२)
- ‘स एतस्माज्जीवघनात् परात्परं पुरिशयं पुरुषमीक्षते’(प्रश्नो. ५.५)
- ‘दृश्यते त्वग्र्यया बुध्या सूक्ष्मया’(क.उ. १.३.१२)
- ‘न स पुनरावर्तते’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘तुल्यनिन्दास्तुतिः’(१२.१९)
- ‘दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च’(भ.गी. १६.४)
- ‘रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते’(भ.गी. २.४९)
- ‘आत्मैवेदं सर्वं’(छा.उ. ७.२५.२)
- ‘तमेव भान्तमनुभाति सर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति’(क.उ. ५.१४)
- ‘गन्धाय घ्राणं’(ब्र.सू.भा. २.३.१८)
- ‘अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ।’(कठ. २.१८)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा ब्रह्मैवेदं विश्वम्’(मु.उ २.१२)
- ‘तदन्यत्वमारम्भणशब्दादिभ्यः’(ब्र.सू. २.१.१४)
- ‘मुक्तिं प्राहुस्तदिह मुनयो वासनातानवं यत्’(श्लो. २६८)
- ‘सद्भाववासनादार्ढ्ये तत्त्त्रयं लयमश्नुते’(श्लो. ३१७)
- ‘पराञ्चि खानि’(क.उ. ४.१)
- ‘विषयेष्वाविशच्चेतः’(श्लो. ३२७)
- ‘तच्छैवालापनये सम्यक्सलिलं प्रतीयते शुद्धम्’(श्लो. १५२)
- ‘न प्रमादादनर्थोऽन्यः’(श्लो. ३२३)
- ‘यद्यद्धि कुरुते जन्तुः तत्तत्कामस्य चेष्टितं’(म.स्मृ. २.४)
- ‘उपाधियोगात्स्वयमेव भिद्यते चोपाध्यपोहे स्वयमेव केवलः । तस्मादुपाधेः विलयाय विद्वान् वसेत्सदाऽऽकल्पसमाधिनिष्ठया’(श्लो. ३५८)
- ‘सर्वं तं परादात् योन्यत्रात्मनः सर्वं वेद’(बृ.उ. ४.५७)
- ‘येन्यथातो विदुः अन्यराजानः ते क्षय्यलोका भवन्ति’(छा.उ. ७.२५.२)
- ‘नात्र काचन भिदास्ति’(नृ.उ.उ. ८)
- ‘तरति शोकमात्मवित्’(छा.उ. ७.१.३)
- ‘यो वै भूमा तत्सुखम्’(छा.उ. ७.२३.१)
- ‘वासनावृद्धितः कार्यं कार्यवृद्ध्या च वासना’(श्लो. ३१३)
- ‘प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते । प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते’(२.६५)
- ‘मनसैवेदमाप्तव्यं, मनसैवानुद्रष्टव्यं, दृश्यते त्वग्र्यया बुध्या सूक्ष्मया’(क.उ. १.३.१२)
- ‘यो वै भूमा तदमृतम् अतोन्यदार्तम्’(छा.उ. ७.२४.१)
- ‘न स पुनरावर्तत’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘विज्ञातब्रह्मतत्त्वस्य यथापूर्वं न संसृतिः । अस्ति चेन्न सविज्ञातब्रह्मभावो बहिर्मुखः’(श्लो. ४४३)
- ‘यतो यतो निवर्तते ततस्ततो विमुच्यते, निवर्तनाद्धि सर्वतो न वेत्ति दुःखमण्वपि’(विदु.नी. ४.१४)
- ‘अहं ब्रह्मास्मि यो वेद स सर्वं भवति त्विदम् । नाभूत्या ईशते देवाः तेषामात्मा भवेद्धि सः’(बृ.उ. १.४.१०)
- ‘न हि नटः सुशिक्षितोऽपि स्वस्कन्धमधिरोक्ष्यति’(ब्र.सू.भा. ३.३.५४)
- ‘न ह्यग्निरात्मानं दहति’(ब्र.सू.भा. २.२.१०)
- ‘सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । सम्पश्यन् ब्रह्म परमं याति नान्येन हेतुना’(१०)
- ‘यथापकृष्टं शैवालं’(श्लो. ३२५)
- ‘न स पुनरावर्तते’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘विभेदजनकेऽज्ञाने नाशमात्यन्तिकं गते । आत्मनो ब्रह्मणो भेदमसन्तं कः करिष्यति’(वि.पु. ६.७.९४)
- ‘एताभ्यामेव शक्तिभ्यां बन्धः पुंसः समागतः’(श्लो. १४६)
- ‘अन्वेष्टव्यात्मविज्ञानात् प्रमातृत्वमात्मनः । अन्विष्टस्स्यात्प्रमातैव पाप्मदोषादिवर्जितः’(सू.भा. १.१.४)
- ‘विकारिणां सर्वविकारवेत्ता नित्योऽविकारो भवितुं समर्हति’(श्लो. २९६)
- ‘एकमेवाद्वितीयं’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘नेह नानास्ति किञ्चन’(क.उ. ४.११)
- ‘नात्र काचन भिदास्ति’(नृ.उ.उ. ८)
- ‘कषाये कर्मभिः पक्वे ततो ज्ञानं प्रवर्तते’(ब्र.सू.भा. ३.४.२६)
- ‘दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः’(क.उ. १.३.१२)
- ‘तस्मात्सत्त्वमवष्टभ्य स्वाध्यासापनयं कुरु’(श्लो. २७९)
- ‘निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थो भव’(२.४५)
- ‘निस्त्रैगुण्यो भवार्जुन’(भ.गी. २ ८५)
- ‘नास्वादयेद्रसं तत्र निस्सङ्गः प्रज्ञया भवेत्’(अद्वैत. ४५)
- ‘येन त्यजसि तत्त्यज’(सं.उ. २.१२, म.भा.मो.ध. ३२९.४०)
- ‘भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः’(श्वे.उ. १.१०)
- ‘रसो वै सः’(तै.उ. ७)
- ‘भिद्यते हृदयग्रन्थिः, क्षीयन्ते चास्य कर्माणि’(मु.उ २.२.८)
- ‘योगस्य प्रथमं द्वारं वाङ्निरोध’(श्लो. ३६८)
- ‘विवेकवैराग्यगुणातिरेकात्’(श्लो. १७७)
- ‘ताभ्यां दृढाभ्यां भवितव्यमग्रे’(श्लो. १७७)
- ‘श्रोत्रियस्य चाकामहतस्य’(तै.उ. २.८)
- ‘सोश्नुते सर्वान्कामान् सह’(तै.उ. २.१)
- ‘प्रारब्धं पुष्यति वपुः’(श्लो. २८०)
- ‘स्थिरसुखमासनम्’(२.४६)
- ‘धियं यच्छ च बुद्धिसाक्षिणि’(श्लो. ३७०)
- ‘अथात आदेशो नेति नेति’(बृ.उ. २.३.६)
- ‘तद्धैतत्पश्यन् ऋषिर्वामदेवः प्रतिपेदे, अहं मनुरभवं सूर्यश्च’(बृ.उ. १.४.१०)
- ‘अहमेवाधस्तात् आत्मैवाधस्तात्’(छा.उ. ७.२५.१)
- ‘तमेव भान्तमनुभातिसर्वं तस्य भासा सर्वमिदं विभाति’(क.उ. ५.१५)
- ‘ऐतदात्म्यमिदं सर्वम् , वाचारम्भणं विकारो नामधेयं’(छा.उ. ६.८.७)
- ‘ब्रह्मैवेदं विश्वम्’(मु.उ २.१२)
- ‘ऐतदात्म्यमिदं सर्वम्’(छा.उ. ८.७)
- ‘न तत्सम’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘आकाशवत्सर्वगतश्च नित्यः’(छा.उ. ३.१४.३, गौड.३.३)
- ‘तत्त्वमसि’(छा.उ. ६.१६.१३)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’(बृ.उ. ३.४.६)
- ‘आत्मैवेदं सर्वं’(छा.उ. ७.२५.२)
- ‘ब्रह्मैवेदं सर्वम्’(नृ.उ. ७.३)
- ‘एकमेवाद्वितीयम्’(छा.उ. ६.२.९)
- ‘पिण्डाण्डं त्यज्यतां मलभाण्डवदिति ।’(श्लो. २९०)
- ‘एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रामति’(तै.उ. २.१०)
- ‘योऽन्यथा सन्तमात्मानम्’(म.स्मृ. ४.२५५)
- ‘न ह वै सशरीरस्य सतः प्रियाप्रिययोरपहतिरस्ति’(छा.उ. ८.१२.१)
- ‘तरति शोकमात्मवित्’(छा.उ. ७.१.३)
- ‘ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः’(श्वे.उ. १.८)
- ‘तमेवं विद्वानमृत इह भवति’(तै.आ. ३.१.३)
- ‘क्षीणैः क्लेशैः जन्ममृत्यु प्रहाणिः’(श्वे.उ. १.११)
- ‘ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति’(श्वे.उ. ४.१४)
- ‘अथायमशरीरोऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव’(बृ.उ. ४.४.७)
- ‘शब्दज्ञानानुपाती वस्तुशून्यो विकल्पः’(यो.सू. १.९)
- ‘ज्यायानाकाशाद्’(छा.उ. ३.१४.३)
- ‘निद्रा समाधिस्थितिः’(शि.मा.पू.श्लो. ४)
- ‘आदावन्ते च यन्नास्ति वर्तमानेऽपि तत्तथा’(मां.मा.अ.शां. ३१)
- ‘सुषुप्तिकाले सकले विलीने तमोभिभूतः सुखरूपमेति’(कै. १.१३)
- ‘न तस्य प्रतिमाऽस्ति’(श्वे.उ. ४.१९)
- ‘अविद्यास्तमयो मोक्षस्सा च बन्ध उदाहृतः’(ब्रह्म.सि. २.१०६)
- ‘आत्मलाभान्न परं किञ्चिदस्ति’(परशुरामकल्पसूत्रम् १.२८, आप.ध.सू. १.२२.२)
- ‘आत्मानमन्विच्छ गुहां प्रविष्टम्’(पुत्र.गी. ३८)
- ‘एतद् बुध्वा बुद्धिमान्स्यात् कृतकृत्यश्च भारत’(भ.गी. १५.२०)
- ‘अत्र वाव किल तत्सौम्य न निभालयसे’(छा.उ. ६.१४.२)
- ‘न स पुनरावर्तते’(छा.उ. ८.१५.१)
- ‘सर्वत्रास्पृहया सदात्मनि सदा प्रज्ञां कुरु श्रेयसे’(३७७)
- ‘बाह्यानालम्वनं वृत्तेः एषोपरतिरुत्तमा’(श्लो. २५)
- ‘स्वलक्ष्ये नियतावस्था मनसश्शम उच्यते’(श्लो. २३)
- ‘रसोप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते’(२.५९)
- ‘कामः सङ्कल्पः’(बृ.उ. १.५.३)
- ‘इत्येतत्सर्वं मन एव’(बृ.उ. १.५.३)
- ‘वदत्येष भ्रान्तस्त्वमहमिति मायामदिरया’(श्लो. ३९२)
- ‘रसोप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते’(भ.गी. २.५९)
- ‘सोश्नुते सर्वान्कामान् सह’(तै.उ. २.१)
- ‘एतस्यैवानन्दस्य अन्यानि भूतानि मात्रामुपजीवन्ति’(बृ.उ. ४.३.३२)
- ‘क्रिया स्वाश्रयमविकुर्वती नैवात्मानं लभते’(ब्र.सू.भा. १.१.४)
- ‘यस्सदानन्दमश्नुते ब्रह्मण्येव विलीनात्मा’(श्लो. ४२७)
- ‘चन्द्रे महाह्लादिनि दीप्यमाने चित्रेन्दुमालोकयितुं क इच्छेत्’(श्लो. ५२३)
- ‘न ह वै सशरीरस्य प्रियाप्रिययोरपहतिरस्ति’(छा.उ. ७.१२.१)
- ‘क्षीयन्ते चास्य कर्माणि’(मु.उ २.२.७)
- ‘यत्र नान्यत्पश्यति’(बृ.उ. ७.२४.१)
- ‘सर्वामात्मैवाभूत् तत्केन कं पश्येत्’(बृ.उ. ४.५.१५)
- ‘नाप्रतीतिस्तयोर्बाधः किन्तु मिथ्यात्वनिश्चयः’(६.१३)
- ‘अजो नित्यः शाश्वतोयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे’(२.१८)
- ‘स्थाणुमन्येऽनुसंयन्ति यथाकर्म यथाश्रुतं’(क.उ. ५.७)
- ‘ज्ञानेनाज्ञानकार्यस्य समूलस्य लयो यदि । तिष्ठत्ययं कथं देहः’(श्लो. ४६३)
- ‘त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः’(श्वे.उ. ४.३)
- ‘वाचा वक्तुमशक्यमेव मनसा मन्तुम्’(श्लो. ४८३)
- ‘अन्यावेदितभोग्यभोगकलनो निद्रालुवद् बालवत्’(श्लो. ४२६)
- ‘परिपूर्णमनाद्यन्तम्’(श्लो. ४६५)
- ‘माभैष्ट विद्वंस्तव नास्त्यपायः संसारसिन्धोस्तरणेऽस्त्युपायः । येनैव याताः यतयोऽस्य पारं तमेव मार्गं तव निर्दिशामि’(श्लो. ४५)
- ‘अस्य महिमानमिति वीतशोकः’(मु.उ ३.१.२)
- ‘ब्रह्मात्मनोश्शोधितयोः’(श्लो. ४२७)
- ‘एकमेवाद्वितीयम्’(छा.उ. ६.२.१)
- ‘अष्टादशनिमेषास्तु काष्ठा त्रिंशत्तु ताः कला’(अ.को.)
- ‘आकाशवत् सर्वगतश्च नित्यः’(श.ब्रा. १०.६.३)
- ‘धूमज्योतिस्सलिलमरुतां सन्निपातः क्व मेघः’(मे.दू. ५)
- ‘उत्क्रान्तिगत्यागतीनां’(ब्र.सू. २.३.१)
- ‘तद्गुणसारत्वात्तद्व्यपदेशः प्राज्ञवत्’(ब्र, सू.२.३.२९)
- ‘न तस्य कार्यं करणं च विद्यते’(श्वे.उ. ६.८)
- ‘न हि नित्यमनित्यगुणेन गुणि’(२५)
- ‘अनन्वागतं पुण्येन अनन्वागतं पापेन तीर्णो हि सदा सर्वान् शोकान् हृदयस्य भवति’(बृ.उ. ४.३.२२)
- ‘एषोऽस्य परम आनन्दः’(बृ.उ. ४.३.२२)
- ‘एष ह्येव साधु कर्म कारयति’(कौ.उ. ३.९)
- ‘साक्षी चेता केवलो निर्गुणश्च’(श्वे.उ. ६.११)
- ‘तस्य भासा सर्वमिदं विभाति’(मु.उ २.२.१०)
- ‘इदं सर्वं यदयमात्मा’(बृ.उ. ३.४.६)