अद्वैतशारदा

भामतीव्याख्या

अनिष्टादिकार्यधिकरणविषयाः

व्याख्याः

अनि­ष्टा­धि­का­रि­णा­मपि च श्रुतम् ।
“ये वै के चास्मा­ल्लो­का­त्प्र­यन्ति चन्द्रमसमेव ते सर्वे गच्छन्ति”(कौ.१.२) इति कौषीतकिनां समाम्नानात् , देहारम्भस्य च चन्द्र­लो­क­ग­म­न­म­न्त­रे­णा­नु­प­पत्तेः पञ्च­म्या­मा­हु­ता­वि­त्या­हु­ति­स­ङ्ख्या­नि­य­मात् । तथाहि द्युसो­म­वृ­ष्ट्य­न्न­रे­तः­प­रि­णा­म­क्र­मेण ता एवापो योषिदग्नौ हुताः पुरुषवचसो भव­न्ती­त्य­वि­शे­षेण श्रुतम् । न चैत­न्म­नु­ष्या­भि­प्रायं, कपूयचरणाः स्वयो­नि­मि­त्य­म­नु­ष्य­स्यापि श्रवणात् । गमनागमनाय च देव­या­न­पि­तृ­या­ण­यो­रेव मार्ग­यो­रा­म्ना­नात् , पथ्य­न्त­र­स्या­श्रुतेः, “जायस्व म्रियस्वेति तृतीयं स्थानम्”(छा.उ. ५.१०.८) इति च स्थान­त्व­मा­त्रे­णा­व­ग­मा­त्प­थि­त्वे­ना­प्र­ती­ते­श्च­न्द्र­लो­का­द­व­ती­र्णा­ना­मपि च तत्स्था­न­त्व­स­म्भ­वा­द­स­म्पू­र­णेन प्रति­व­च­नो­प­पत्तेः, अनन्यमार्गतया च तद्भो­ग­वि­र­हि­णा­मपि ग्रामं गच्छन् वृक्ष­मू­ला­न्यु­प­स­र्प­ती­ति­व­त्सं­य­म­ना­दिषु यमवश्यतायै चन्द्र­लो­क­ग­म­नो­प­पत्तेः, “न कतरेणचन”(छा. उ. ५ । १० । ८) इत्य­स्या­स­म्पू­र­ण­प्र­ति­पा­द­न­प­र­तया मार्ग­द्व­य­नि­षे­ध­प­र­त्वा­भा­वात् , अनि­ष्टा­दि­का­रि­णा­मपि चन्द्रलोकगमने प्राप्तेऽ­भि­धी­य­ते­सत्यं स्थानतयावगतस्य न मार्गत्वं तथापि वेत्थ यथासौ मार्गो न सम्पूर्यते इत्यस्य प्रतिवचनावसरे मार्ग­द्व­य­नि­षे­ध­पूर्वं तृतीयं स्थान­म­भि­व­द­न्न­स­म्पू­र­णाय तत्प्र­ति­प­क्ष­मा­च­क्षीत । यदि पुनस्तेनैव मार्गेणागत्य जन्म­म­र­ण­प्र­ब­न्ध­व­त्स्था­न­म­ध्या­सीत नैतत्तृतीयं स्थानं भवेत् । नही­ष्टा­दि­का­रि­ण­श्च­न्द्र­म­ण्ड­ला­द­व­रुह्य रमणीयां निन्दितां वा योनिं प्रति­प­द्य­मा­ना­स्तृ­तीयं स्थानं प्रतिपद्यन्ते । तत्कस्य हेतोः । पितृयाणेन पथावरोहात् । तद्यदि क्षुद्र­ज­न्त­वोऽ­प्य­ने­नैव पथावरोहेयुः, नैतदेषां जन्म­म­र­ण­प्र­ब­न्ध­व­त्तृ­तीयं स्थानं भवेत् । ततोऽवगच्छामः संयमनं सप्त च यात­ना­भू­मी­र्य­म­व­श­तया प्रतिपद्यमाना अनिष्टाधिकारिणो न चन्द्र­म­ण्ड­ला­द­व­रो­ह­न्तीति । तस्मात् “ये वै के च”(कौ. उ. १ । २) इती­ष्टा­दि­का­रि­वि­षयं न सर्वविषयम् । पञ्च­म्या­मा­हु­ता­विति च स्वार्थविधानपरं न पुन­र­प­ञ्च­म्या­हु­ति­प्र­ति­षे­ध­प­र­मपि, वाक्य­भे­द­प्र­स­ङ्गात् । संयमने त्वनुभूयेति सूत्रे­णा­व­रो­हा­पा­दा­न­तया संय­म­न­स्यो­पा­दा­ना­च्च­न्द्र­म­ण्ड­ला­पा­दा­न­नि­षेध आञ्जसः । तथाच सिद्धा­न्त­सू­त्र­मेव । पूर्व­प­क्ष­सू­त्रत्वे तु शङ्का­न्त­रा­ध्या­हा­रेण कथ­ञ्चि­द्ग­म­यि­त­व्यम् । जीवजञ्जरायुजम् । संशोकजं संस्वेदजम् ॥ १२ ॥

संयमने त्वनु­भू­ये­त­रे­षा­मा­रो­हा­व­रोहौ तद्गतिदर्शनात् ॥ १३ ॥

स्मरन्ति च ॥ १४ ॥

अपि च सप्त ॥ १५ ॥

तत्रापि च तद्व्या­पा­रा­द­वि­रोधः ॥ १६ ॥

विद्या­क­र्म­णो­रिति तु प्रकृतत्वात् ॥ १७ ॥

न तृतीये तथोपलब्धेः ॥ १८ ॥

स्मर्यतेऽपि च लोके ॥ १९ ॥

दर्शनाच्च ॥ २० ॥

तृतीयशब्दावरोधः संशोकजस्य ॥ २१ ॥