अद्वैतशारदा

भामतीव्याख्या

प्रदीपाधिकरणविषयौ

व्याख्याः

प्रदी­प­व­दा­वे­श­स्तथा हि दर्शयति ।
वस्तुतः पर­मा­त्म­नोऽ­भि­न्नोऽ­प्ययं विज्ञा­ना­त्मा­ना­द्य­वि­द्या­क­ल्पि­त­प्रा­दे­शि­का­न्तः­क­र­णा­व­च्छे­दे­ना­ना­दि­जी­व­भा­व­मा­पन्नः प्रादेशिकः सन्न देहान्तराणि स्वभा­व­नि­र्मि­ता­न्यपि नाना­प्र­दे­श­व­र्तीनि सान्तःकरणो युग­प­दा­वे­ष्टु­म­र्हति । न वात्मान्तरं स्रष्टुमपि । सृज्यमानस्य स्रष्ट्र­ति­रे­केऽ­ना­त्म­त्वा­दा­त्मत्वे वा कर्तृ­क­र्म­भा­वा­भा­वा­द्भे­दा­श्र­य­त्वा­दस्य । नाप्य­न्तः­क­र­णा­न्तरं तत्र सृजति सृज्यमानस्य तदु­पा­धि­त्वा­भा­वात् । अनादिना खल्व­न्तः­क­र­णे­नौ­त्प­त्ति­के­ना­य­म­व­रुद्धो नेदा­नी­न्त­ने­ना­न्तः­क­र­णे­नो­पा­धि­तया सम्बद्धुमर्हति । तस्माद्यथा दारुयन्त्रं तत्प्रयोक्त्रा चेतनेनाधिष्ठितं सत्त­दि­च्छा­म­नु­रु­ध्यते । एवं निर्मा­ण­श­री­रा­ण्यपि सेन्द्रियाणीति प्राप्ते प्रत्यभिधीयते शरीरत्वं न जातु स्याद्भो­गा­धि­ष्ठा­नतां विना । स त्रिधेति शरीरत्वमुक्तं युक्तं च तद्विभौ ॥ स त्रिधा भवति पञ्चधा सप्तधा नवधेत्यादिका श्रुतिर्विदुषो नाना­भा­व­मा­च­क्षाणा भिन्न­श­री­रे­न्द्रि­यो­पा­धि­स­म्ब­न्धेऽ­व­क­ल्पते नादे­ह­हे­तु(भू­त)भेदे । नहि यन्त्राणि भिन्नानि निर्माय वाह­य­न्य­न्त्र­वाहो नाना­त्वे­ना­प­दि­श्यते । भोगाधिष्ठानत्वं च शरीरत्वं नाभो­गा­धि­ष्ठा­नेषु यन्त्रेष्विव युज्यते । तस्मा­द्दे­हा­न्त­राणि सृजति । न वाने­ना­धि­ष्ठि­तानि देहपक्षे वर्तन्ते । नच सर्वगतस्य वस्तुतो विग­लि­त­प्रा­या­वि­द्यस्य विदुषः पृथ­ग्ज­न­स्ये­वौ­त्प­त्ति­का­न्तः­क­र­ण­व­श्यता येन तदौ­त्प­त्ति­क­म­न्तः­क­र­ण­मा­ग­न्तु­का­न्तः­क­र­णा­न्त­र­स­म्ब­न्ध­मस्य वारयेत् । तस्माद्विद्वान् सर्वस्य वशी सर्वेश्वरः सत्यसङ्कल्पः सेन्द्रियमनांसि शरीराणि निर्माय तानि चैकपदे प्रविश्य तत्त­दि­न्द्रि­य­म­न्तः­क­र­णै­स्तेषु लोकेषु मुक्तो विहरतीति साम्प्रतम् । प्रदीपवदिति तु निदर्शनं प्रदीपैक्यं प्रदी­प­व्य­क्ति­षू­प­च­र्यते भिन्न­व­र्ति­व­र्ति­नीनां भिन्नव्यक्तीनां भेदात् । एवं विद्वा­ञ्जी­वात्मा देहभेदेऽप्येक इति परामर्शार्थः । एक­म­नो­नु­व­र्ती­नी­त्ये­का­भि­प्रा­य­व­र्ती­नी­त्यर्थः ॥ १५ ॥

सम्पन्नः केवलो मुक्त इत्युच्यते । न चैत­स्ये­त्थ­म्भा­व­स­म्भवः श्रुति­वि­रो­धा­दि­त्यु­क्त­म­र्थ­जा­त­मा­क्षि­पति –
कथं पुन­र्मु­क्त­स्येति ।

सलिल इति ।
सलिलमिव सलिलः सलि­ल­प्रा­ति­प­दि­का­त्स­र्व­प्रा­ति­प­दि­केभ्य इत्यु­प­मा­ना­दा­चारे क्विपि कृते पचाद्यचि च कृते रूपम् । एतदुक्तं भवति यथा सलिलमम्भोनिधौ प्रक्षिप्तं तदेकीभावमुपयाति । एवं द्रष्टापि ब्रह्मणेति ।

अत्रोत्तरं सूत्रम् –
स्वाप्य­य­स­म्प­त्त्यो­र­न्य­त­रा­पे­क्ष­मा­वि­ष्कृतं हि ।
आसु काश्चिच्छ्रुतयः सुषु­प्ति­म­पेक्ष्य काश्चित्तु सम्पत्तिं तदधिकारात् । ऐश्व­र्य­श्रु­त­यस्तु सगु­ण­वि­द्या­वि­पा­का­व­स्था­पेक्षा मुक्त्य­भि­स­न्धानं तु तद­व­स्था­स­त्ते­र्य­था­रु­ण­द­र्शने सन्ध्यायां दिवसाभिधानम् ॥ १६ ॥