बृहदारण्यकोपनिषद्भाष्यवार्तिकम्
॥ पञ्चमाध्यायस्य त्रयोदशं ब्राह्यणम् ॥
ज्वरादिव्याधिना तप्तो व्याधितस्तप्यते तु यत् ।।
परमं तत्तपश्चिन्त्यं परमं लोकमीप्सता ।। १ ।।
व्याधिग्रहग्रहाविष्टोऽसह्यं दुःखं समश्नुते ।।
तपोऽतः परमं हि स्यात्तच्चिकित्सामकुर्वतः ।। २ ।।
निर्हरन्त्यृत्विजोऽरण्यमन्ये वा मां मृतं गृहात् ।।
परमं तदपि ध्येयं वानप्रस्थ्येन संमितम् ।। ३ ।।
अभ्यादधति यच्चाग्नौ प्रेतं मां ज्ञातयोऽथ तत् ।।
परमं तदपि ध्येयमग्न्यावेशसमत्वतः ।। ४ ।।
उचितं यस्य यद्यत्स्यात्तत्तल्लोकगिरोच्यते ।।
तपसस्तापसस्यैवमग्न्यावेशस्य यत्फलम् ।। ५ ।।
इति श्रीबृहदारण्यकोपनिषद्भाष्यवार्तिके पञ्चमाध्यायस्य त्रयोदशं ब्राह्मणम्