अद्वैतशारदा

बृहदारण्यकोपनिषद्भाष्यवार्तिकम्

॥ पञ्चमाध्यायस्य पञ्चमं ब्राह्मणम् ॥

उक्तं प्रथमजं सत्यं कथं तदिति भण्यते ।।
आप एवेदमित्युकत्या यथो­क्ता­र्थ­स्त­वाय तु ।। १ ।।

पयःसोमादिका आपो ह्यग्नि­हो­त्रा­दि­क­र्मसु ।।
सर्वाहुतिषु संसृष्टा बाहु­ल्या­द­प्प­रि­ग्रहः ।। २ ।।

सत्स्वप्यन्येषु भूतेषु भूयस्त्वादाय एव तु ।।
प्राधान्याच्चैव गृह्यन्ते न त्वन्य­द्वि­नि­वा­र्यते ।। ३ ।।

प्रक्षे­पो­त्त­र­कालं ताः सर्व­मा­ना­ति­व­र्तिना ।।
तस्थुः सूक्ष्मेण रूपेण क्रियामाश्रित्य सर्वतः ।। ४ ।।

याव­त्किं­चि­ज्ज­ग­त्य­स्मि­न्ना­हु­त्येह व्यपेक्ष्यते ।।
अन्तर्भूतं तदप्स्विति ह्याप एवेदमित्यतः ।। ५ ।।

अग्रे प्रथमतः सृष्टेरग्रजस्य प्रजापतेः ।।
सत्यं ब्रह्मा­सृ­ज­न्नापः कारणत्वादपां ततः ।। ६ ।।

तदिदं हिरण्यगर्भस्य व्यक्तीभावो महेश्वरात् ।।
आदित्यस्येह वाक्येन वर्ण्य­तेऽ­ग्र­ज­सि­द्धये ।। ७ ।।

भूतादिव्यक्तितो व्यक्ति­ग्र­ज­स्यापि नान्यथा ।।
ताः सत्यमिति तेनाऽऽह सत्यं ब्रह्मा­ति­वि­स्तृतेः ।। ८ ।।

सूर्यादिकारणं देवं ब्रह्माऽ­स्रा­क्षी­ज्ज­ग­द्रु­रुम् ।।
देवान्विराडपि ब्रह्मा सस­र्जे­त्य­नु­ष­ज्यते ।। ९ ।।

एवं सत्याद्यतो जातं क्रमेण ब्रह्मणो जगत् ।।
महत्सत्यमतो ब्रह्म यक्षत्वं तूपवर्ण्यते ।। १० ।।

अतीत्य पितरं देवाः पितामहमुपासते ।।
यतोऽतो ब्रह्म यक्षं च सत्यं प्रथमजं विदुः ।। ११ ।।

तस्यापि ब्रह्मणो नाम त्र्यक्षरं सत्यमुच्यते ।।
प्रथमोत्तमे त्वमृतमक्षरे सस्वरत्वतः ।। १२ ।।

निरच्कं मध्यतो मृत्यु­र्नि­र्जीवं देहवत्स्थितम् ।।
भूयोऽमृतेन तद्ग्रस्तं मृतं चापि स्वतो यतः ।। १३ ।।

इत्येवं पर्युपासीनो नामाभिज्ञो नरः सदा ।।
सत्यभूयं भवेदेव नैन­मि­त्या­दि­यु­क्तिगीः ।। १४ ।।
इति श्रीबु­ह­दा­र­ण्य­को­प­नि­ष­द्भा­ष्य­वा­र्तिके पञ्चमाध्यायस्य पञ्चमं ब्राह्मणम्