आनन्दगिरिटीका (छान्दोग्य)
सप्तमोऽध्यायः: द्वाविंशः खण्डः
कृतिस्तर्हि कुतो भवतीति तत्राऽऽह –
साऽपीति ।
यदा सुखं लभते तदा भवतीति सम्बन्धः ।
ननु सुखलाभस्येन्द्रियसंयमादिव्यतिरेकेणाभावात्कथं सुखलाभाधीना कृतिरित्याशङ्क्याऽऽह –
सुखमिति ।
वक्ष्यमाणसुखलब्धव्यत्वाभिमानादेव यथोक्ता कृतिः सिद्ध्यतीत्यर्थः ।
सुखं लब्ध्वा करोतीत्येतद्दृष्टान्तेन साधयति –
यथेति ।
दृष्टं फलं पुत्रपश्वादि तज्जन्यसुखोद्देशपूर्विका लोके कृतिर्दृष्टा तथाऽऽत्मन्यपि सुखं लब्ध्वैव करोति न तु विना तदुद्देशमित्यर्थः ।
नन्विन्द्रियाणां मनसश्च संयमपूर्वकं सुखं भवति तथा च कथं तल्लब्ध्वा करोतीत्युच्यते तत्राऽऽह –
भविष्यदपीति ।
उत्तरग्रन्थमाकाङ्क्षापूर्वकमुत्थापयति –
अथेत्यादिना ॥१॥
इति श्रीमदानन्दगिरिटीकायां सप्तमाध्यायस्य द्वाविंशः खण्डः ॥