आनन्दगिरिटीका (छान्दोग्य)
अष्टमोऽध्यायः: एकादशः खण्डः
यथा पूर्वमेतं त्वेव त इत्याद्युक्त्वा य एष स्वप्ने महीयमान इत्याद्युक्तं तथेहाप्येतं त्वेवेत्युक्त्वा तद्यत्रैतदित्याह –
विशिष्टाधिकारिणे प्रजापतिरिति योजना ।
व्याख्यातस्यैव वाक्यस्यार्थं संक्षिप्य दर्शयति –
अक्षिणीति ।
तत्रापि सुषुप्तदर्शनेऽपीत्यर्थः ।
तदेव दोषदर्शनं प्रश्नद्वारा स्फोरयति –
कथमित्यादिना ।
स्वात्मानं न जानातीत्युक्तमेवाऽऽकाङ्क्षाद्वारेणाभिनयति –
कथमिति ।
तत्र वैधर्म्यदृष्टान्तमाह –
यथेति ।
स्वपरविवेकाभावे दोषमाह –
अत इति ।
घ्नन्ति त्वेवेत्यत्रोक्तं लक्षयति –
पूर्ववदिति ।
कुतो ज्ञानाभावमात्रेण विनष्टत्वमित्याशङ्क्योक्तमभिप्रायं स्पष्टयति –
ज्ञाने हीति ।
एवकारो यथाश्रुत एव किं न स्यादित्याशङ्क्याऽऽह –
न त्विति ॥१-२॥
पूर्ववद्ब्रह्मचर्यादेशाभावे हेतुमाह –
स्वल्पस्त्विति ।
आख्यायिकातोऽपसृत्य श्रुतिरस्मभ्यं किमर्थमित्यमुपदिशतीत्याशङ्क्याऽऽह –
एवमिति ॥३॥
॥ इति श्रीमदानन्दगिरिटीकायामष्टमाध्यायस्यैकादशः खण्डः ॥